مشاوره مديريت - آموزش مديريت - آموزش فروشندگي حرفه‌اي
 
نويسندگان
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 3457
دیروز : 16617
افراد آنلاین : 14
همه : 4258993

 يازده نكته براي يك سخنراني خوب :


1- خود را درك كنيد و سپس بر سيستم عصبي خود غلبه نماييد.

2-  مي خواهيد با چه كساني صحبت كنيد : يك تمرين مفيد براي يك سخنران مبتدي ، تمرين در پيش بيني عكس العمل هاي شنوندگان و جمع آوري اطلاعات درباره آن گروه مخاطب است.

3- خود را آماده كنيد : ايجاد يك تأثير خوب و ايجاد اعتبار و احترام در اذهان شنوندگان ضروري است.

4-  آماده سازي سخنراني : اعتماد به نفس از آماده سازي دقيق و صحيح ناشي مي شود . مهم ترين مرحله ايجاد اعتماد در اين نظريه پوشش داده شده كه تحقيق كنيد و صحبت‌هاي خودتان را خوب آماده كنيد. هر چقدر تلاش بيش تري در زمينه آماده‌سازي‌، ترسيم و نوشتن يك سخنراني انجام شود ذوق و لذت ارائه آن بيش تر خواهد شد .

5- شروع سخنراني : جمله‌هايي كه در شروع سخنراني مورد استفاده قرار مي گيرد از اهميت ويژه اي برخوردارند زيرا در آنها بايد چند مسئله به فوريت به انجام رسد :

الف) بايد توجه مستعمين را جلب كنيد.

ب) بايد كاري كنيد كه شما را بپديزند تا اين كه آنچه مي‌گوييد مورد قبول واقع شود.

ج) بايد نسبت به آنچه مي خواهيد بگوييد علاقه‌مندي ايجاد كنيد.

د) بايد به مستمعين در مورد آنچه خواهيد گفت ايده اي دهيد.

6- حفظ توجه : حداكثر زماني كه شنونده‌اي قادر است تمركز خود را حفظ كند 20 دقيقه است. به منظور جلوگيري از به هم ريختن تمركز، هر 12 تا 15 دقيقه از موضوع اصلي جدا شويد.

7- اجتناب از عادات نامناسب 

8- رعايت دقت 

9-  يك پيام در يك زمان : به عنوان يك رهنمود كلي شما بايد سعي كنيد در يك سخنراني كوتاه كمتر از 5 دقيقه تنها يك يا حداكثر دو نكته اصلي و در يك سخنراني طولاني تر مثلاً 30 دقيقه اي حداكثر 4 يا 5 اصل مهم را مطرح كنيد.

10-  داشتن تماس چشمي با مخاطب : قدم زدن در حين سخنراني ، سكوت كردن براي لحظاتي در بين صحبت كردن ، همزمان بودن حركات دست با گفتار از قدرتمندترين فنوني هستند كه مي توانند در مخاطب تأثيري عميق بگذارد.

11- پايان بخشيدن به سخنراني : نكات اصلي را خلاصه كنيد، به مرور مجدد نكات مهم سخنراني بپردازيد و از مخاطبين بخواهيد كه شما را همراهي كنند.

منبع :

http://www.takbarg.ir/ARTICLE46974.html


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۵۴:۰۰ ] [ مشاوره مديريت ]

راهكارهاي ساده براي جاري شدن كلام 

اگر به نكات زير دقت كنيد هنر فن بيان و محاوره بسيار آسان مي شود و در موقعيت هاي اجتماعي با اعتماد به نفس كامل مي توانيد ارتباط برقرار كنيد.بيشتر افراد در موقعيت هاي اجتماعي در ابتدا احساس آشفتگي ، خجالت و غريبي مي كنند.

در وضعيتي كه شما احساس مي كنيد راجع به موضوع مورد بحث چيزي نمي دانيد بايد با حرفي سكوت و سردي

بين خود و نفر مقابل را بشكنيد و بحث را شروع كنيد. در اين حالت چه مي كنيد ؟!

اولين قانون براي شروع گفتگو :

1- بخواهيد كه درباره ي موضوع اصلي صحبت كنيد نه حاشيه :

1-1 در محيط كاري :

اگر شما با يك بازارياب حرفه اي طرف هستيد ، او هر طور شده رشته كلام را به دست مي گيرد تا به هر صورت محصول خود را ارائه دهد ، به ياد داشته باشيد او هيچ وقت شما را در موقعيتي قرار نمي دهد كه كلمه بله يا خير را در مورد تاييد يا عدم تاييد جنس مورد نظر بگوييد .

به طور مثال شما هرگز از دهان آنها اين حرف را نمي شنويد كه : آيا مي خواهيد اين بيمه را بخريد ؟!حتي اگر با خريد مخالفت كنيد باز هم پافشاري او بيش ترشده و با با عباراتي مثل : شما اصلا" در مورد اين بيمه چيزي مي دانيد ؟!! و در اين وقت است كه او قاطعانه پاسخ شما را خودش مي دهد " نه هيچي نمي دانيد " و يك سري چيزهايي بيان مي كنند كه شايد در نهايت هيچ ربطي به موضوع اصلي نداشته باشد ، در اين حالت فروشنده راحت مي تواند به هدف اصلي خود برسد و بحث را ببندد. اين بازارياب ها سوالاتي مي كنند تا شما را به اهداف و پيش بيني هاي ذهن خود نزديك كرده و چون شما در موقعيت يك فروشنده نيستيد ، بالاخره راضي به خريد مي شويد ! بنابراين موضوع اصلي بحث را فراموش نكنيد.

2-1- اين حالت در موقعيت هاي روزمزه اجتماعي چگونه مي شود ؟

فرض كنيد سر ميز شام هستيد با دوستانتان ، شما نبايد فقط بگوييد " اين مرغ چقدر خوشمزه است !" بلكه با اضافه كردن كلماتي به سوال خود منتظر پاسخي مي مانيد !

بطور مثال " اين مرغ چقدر خوش مزه است بصورت دلمه در يك شب ديگر بسيار لذيد مي شود ! بگوييد كي و كجا آن را درست كنيم و بخوريم ؟1!

خوب ! سكوتي بين شما و آنها ايجاد مي شود كه در حين اينكه آنها از درون از دست شما عصبي هستند ولي تنها شما آنها را مجبور كرديد كه با خوشحال نشان دادن خود سعي كنند تنها نظر شما را بپذيرند و موضوع گفتگو شروع مي شود!

مثال ديگر :

شما مي خواهيد در مورد لباس يك خانم نظر دهيد و آن را كامل تر كنيد :

شما نبايد بگوييد :" چه لباس قشنگي " خوب ، مطمئنا" او تنها پاسخ مي دهد " متشكرم! "

بنابراين اين طور مي پرسيد :" چه لباس قشنگي ! از كجا خريده اي ؟ " ، در اين حالت پاسخ او كامل تر است و حداقل مي دانيد از كدام فروشگاه خريد كرده است ، پس اين طور ادامه مي دهيد و مي پرسيد : " آن فروشگاه كجاست ؟" و در ادامه مي گوييد" همسر من ( يا كس ديگر را مثال بزنيد ) از جاي ديگر خريد مي كند، من واقعا" لباسهاي سبك اصيل و رسمي را دوست دارم تقريبا" شبيه مدلهايي كه درتلويزيون است ، شما ديده ايد ؟! " و به اين ترتيب گفتگو ادامه مي يابد ...

2- آرام و خونسرد باشيد :

يك فرد خونسرد باعث آرامش فردمقابل هم مي شود ، هميشه باادب باشيد و با روي خوش ، ديگران هميشه با چنين كسي دوستانه برخورد مي كنند.

3- مي توانيد دقيقا" از جايي كه هستيد شروع كنيد :

به طور مثال اگر مورد اصلي بحث محيطي است كه در آن هستيد اين طور مي گوييد :

" چه دكور جالبي !" " نظر شما درباره ي رنگ آميزي آن چيست ؟!"

نبايد دائم به آن چيزي كه خودتان علاقه داريد اشاره كنيد ، نظر ديگران را بخواهيد تا پاسخي هم از آنهاداشته باشيد واين چنين است كه ناخودآگاه گفتگو شروع مي شود.

اگر در موقعيتي قرار بگيريد كه به عنوان نقد كننده خبري هستيد بازهم نظر ديگران را بپرسيد و آنها را در بحث سهيم كنيد.

در باره ي موضوعي كه ممكن است كسي ناراحت شود بحث نكنيد چرا كه خيلي موضوعات عادي و عمومي هستند كه افراد مي توانند بدون ايجاد دلخوري در مورد آنها گفتگو كنند.

در واقع مهم اين است كه به طريقي آنها را درگير بحث كنيد و محاوره به خودي خود ادامه مي يابد.

به ياد داشته باشيد اگر بين افراد ، سكوتي حاكم شود آنها چون هنر شروع كردن بحث را ندارند ، خيلي خوشحال مي شوند كه كسي مثل شما بتواند گفتگو را آغاز كند.

منبع :http://www.takbarg.ir/ARTICLE15338.html


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۵۳:۵۹ ] [ مشاوره مديريت ]

8- از روخواني كردن بپرهيزيدخواندن مطلب از روي يادداشت نيمي از لطف سخنراني را از بين مي‌برد و شنوندگان خيلي سخت سخنراني كه از روي يك نوشته روخواني مي‌شود را تحمل مي كنند.
9- اول سخنران بعد سخنمهمترين موضوع سخنراني در برابر عموم خود گوينده است و آنچه بيان مي شود درمرتبه دوم قرار دارد
10- آنچه مي گوييد آنقدر مهم نيست كه چگونه آن را مي‌گوييد.تاثير هر گفتار بيشتر متكي به نحوه بيان است تا محتوا و ارزش مطلب .
11- اگر وسط صحبت يادمان رفت كه چه مي گفتيمفراموش كردن مطلب : مساله‌اي محتمل است كه ممكن است براي هركسي خصوصا در تجربيات اول پيش بيايد، در اين شرايط معمولا چند ثانيه ذهن قفل شده و بطور كلي فراموش مي‌كنيم كه اصلا راجع به چه چيزي صحبت مي كرديم.ولي خوشبختانه اين حالت بسيار گذرا بوده و پس از چند لحظه (پنج تا ده ثانيه) دوباره همه چيز يادمان مي‌افتد. ولي ما نمي‌توانيم  مخاطبان  را به حال خود رها كرده و به دنباله مطلب فكر كنيم در اينگونه موارد دو كار مي توان كرد:● مي‌توانيم يك يا چند  سوال از حضار بپرسيم. مثلا آيا صداي ما به رديف آخر مي رسه ؟ يا مطالب تا اينجا  مفهوم بوده ؟ يا اينكه تا اينجا كسي سوالي نداره ؟  و…●  راه بهتر اين است كه آخرين جمله‌اي  را كه گفتيم تكرار كرده و صحبت را آن مورد تا چند جمله ادامه دهيم و در اين فرصتي كه ايجاد كرديم بايد به ادامه موضوع بينديشيم.البته امروزه كه اغلب ارائه‌ها در قالب اسلايد و نرم افزار PowerPoint انجام مي شود اين مشكل كمتر بروز پيدا مي كند.
12- مخاطب را ناديده نگيريد●  به زمين يا هوا زل نزنيد. در اين حالت انگار با خودتان صحبت مي‌كنيد.  صحبت شما خشك و بيروح و كلامتان بي خاصيت مي شود.● با جمعيت طوري صحبت كنيد كه گويا با ”مصطفي برزگر“ صحبت مي‌كنيد؛ مگر غير از اين است كه جمعيت از افرادي نظير ” مصطفي برزگر “ تشكيل شده است ؟● طوري با شنوندگان صحبت كنيد كه گويي منتظريد آنها هر لحظه از جا بلند شده و با شما گفتگو كنند.● در مقابل آنها لبخند بر لب داشته باشيد.● پوشيدن لباس پاكيزه و مرتب اهميت زيادي دارد چون باعث تقويت اعتماد به نفس شده و هر اندازه كه وضع ظاهري نامرتب و شلخته داشته باشيد به همان ميزان از توجه مخاطبان كم خواهد شد.
13- آغاز مناسب● شروع يك سخنراني مانند آغاز يك سفر است؛ بايد ازقبل فكر كنيم كه از كجا بايد شروع كرد و از چه مسيري ادامه داد و در نهايت دقيقا بدانيم كه چه چيزي را به مخاطب بايد انتقال دهيم.● نبايد صحبت را بيش از حد خشك و رسمي آغاز كرد.● ابتداي يك سخنراني خيلي خيلي مهم است و انصافا مشكل ! و در موفق بودن بقيه سخنراني نقشي اساسي دارد. پس نبايد آن را سرسري گرفت و بايد براي آن طرحي داشت، مثلا يك بيت شعر يا يك مقدمه كوتاه دو سه جمله اي يا مثل همين مطلب با چند پرسش .يك سخنران ماهر در خاطرات خود مي‌نويسد: ” هميشه دو دقيقه قبل از سخنراني ترجيح مي دادم مرا گلوله باران كنند ولي سخنراني نكنم … اما … دو دقيقه قبل از پايان حتي با رگبار گلوله هم مايل به تمام كردن سخنراني نيستم “
14- چگونگي بيان● در گفتار خود روي كلمات مهم تكيه كنيد واز كلمات كم اهميت سريع عبور كنيد.● هميشه قبل و بعد از بايان نكات اساسي و مهم يك مكث كوتاه داشته باشيد.● يكنواخت و ماشيني صحبت نكنيد، تن صدا و نحوه بيانتان را هر از چند گاه تغيير دهيد.● جملات و عبارات مهم را با تمايز و تاكيد بيان كنيد؛ مثلا بلندتر و يا حتي آرام تر از باقي عبارات. تاثير اين كار دقيقا مشابه هاي‌لايت كردن توسط ماركر يا Bold كردن فونت در نوشته هاست.● براي تاكيد بيشتر بر مطالب مهم مي‌توانيد آنها را يك بار تكرار كنيد ولي بهتر است در تكرار از بيان ديگري استفاده كنيم .● زبان بدن (Body Language) راز موفقيت شماست و اين يعني استفاده درست و بجا از حركات،  ايما، اشاره و خلاصه تمامي اندام براي هرچه زنده و شاداب تر كردن جلسه ودميدن روح در فضاي سالن.
15 – كلام پاياني :   مخاطب خود را دوست داشته باشيدعلاقه و صميميت گوينده نسبت به شنوندگان به آنها منتقل مي شود و جمعيت نيز هر گونه احساس وعلاقه را درك و منعكس مي كند؛ ولي اين موضوع مساله اي دلي است و براي آن نمي توان قاعده و فرمولي نوشت و فقط به صورت خلاصه مي توان كه تصور كنيد تمامي آنها كه روبه روي شمايند دوستانتان هستند.

خلاصه‌اي از اين نكات:● در ابتداي كار محكم واستوار شروع كنيم .● براي ارائه مطلب آمادگي قبلي داشته باشيم.● تمرين . تمرين . تمرين .● مطالعه و گردآوري مطلب بيش از آنچه كه بايد ارائه كنيم.● براي يك سخنراني و سمينار خوب بايد در طي چند روز مطالب را آماده كرد .● مطالب را تا حد امكان ساده و به بيان خودماني بازگو كنيد تا براي همه قابل فهم باشد .● با مخاطبانتان ارتباط چشمي داشته باشيد .● يكنواخت و با لحني ثابت صحبت نكنيد، روي مطالب مهم تاكيد كنيد .مطالب ارائه شده خلاصه اي بسيار مختصر بود از كتاب : آئين سخنراني اثر ديل كارنگيتمامي آنچه تا اينجا گفتيم اموري بودند كه به شخص شما مربوط مي‌شد. فراموش نكنيد كه ساختن اسلايدهاي مناسب به شكلي جذاب و گويادر نرم افزار PowerPoint نيز روي ديگر اين سكه است كه نبايد از آن غافل ماند .

و در آخر اين نكته را ياد آور مي شويم كه  آيا تا به حال فكر كرده ايد كه :
چرا افراد موفق ، بزرگ و تاثير گذار در جهان اكثرا سخنوران ماهري نيزهستند ؟
چرا درباره موضوعاتي كه در موردشان علاقه و اطلاعات  داريم براي يكي دو نفر از دوستانمان به راحتي حتي براي چند ساعت مي توانيم صحبت كنيم ولي وقتي بخواهيم همين مطالب را براي جمع زيادي از مخاطبان بيان كنيم دستپاچه وعصبي مي شويم و به دليل اضطراب حتي فراموش مي كنيم چه مي خواهيم بگوييم ؟
آيا تا به حال تصور كرده ايد كه روزي در برابر اجتماع عظيمي از مخاطبان صحبت مي كنيد و آنها با اشتياق تمام به صحبتهاي شما گوش مي دهند و شما نيز همچنان با شور وحرارت سخنراني مي كنيد ؟
آيا مي دانستيد كه : صحبت كردن در برابرجمعيت ، فقط براي عده خاصي از افراد مشكل نيست و اين مساله اي عموميست ، حتي بهترين سخنرانان نيز در ابتدا دچار همين ترس وعدم تسلط بوده اند و توانايي صحبت كردن در برابر جمع استعدادي خدادادي نيست كه فقط بعضي ها از آن برخوردارند؛ بلكه با علاقه و تمرين مثل هر توانايي ديگري ميتوان به مهارتي باور نكردني در اينباره دست يافت .
و نيز حتما باور نمي كنيد كه آموختن فنون  و مهارت يافتن در سخنراني حتي يك دهم آنچه عموم مردم تصور مي كنند ، سخت و دشوار نيست.


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۵۳:۵۸ ] [ مشاوره مديريت ]
ابزارهاي ارتباطي موثر براي سخنراني
براي هر تعداد جمعيتي چه يك نفر باشد يا 50نفر فرقي نمي كند، ترس و اضطراب و دستپاچگي و خجالت ناشي از قرارگرفتن در برابر ديد ديگران به هنگام سخنراني را مي توان كنترل و بهبود بخشيد. سخنراني در حضور جمع مهارتي است كه هر كسي با تمرين و ممارست مي تواند آن را بياموزد، لذا سخنران بايد يادبگيرد كه چگونه محكم و با اطمينان خاطر در برابر ديگران حرف بزند و چگونه با استفاده از ابزارهاي ارتباطي مؤثر زير سخنراني كند.ارتباط بصري:
به هنگام سخنراني، برقراري ارتباط بصري خوب با مخاطبين، شرايطي ايجاد مي كند كه سخنران آسودگي و اعتماد به نفس بيشتري را در خود احساس كند كه اين مسئله در افزايش ميزان توانايي و حفظ ذخيره هاي مطالعاتي و اطلاعاتي سخنران و توانايي يادآوري و بازخواني محفوظات سخنران، مؤثر است.
سخنران همواره بايد با اطمينان قلبي از اين كه سخنراني خوب و زيبايي ارائه مي دهد، پيوسته به مخاطبين خود نگاه كند كه اين تسلط و اشرافيت بر فضاي سخنراني، فرصت خوبي به سخنران مي دهد كه گه گاهي در حين سخنراني به ياداشت هاي همراه خود نيم نگاهي داشته باشد.
سخنران بايد در بين مخاطبين خود، تعدادي چهره هاي دوست داشتني و مهربان پيدا كند كه به پيام ها و مطالب سخنراني وي واكنش هاي مناسبي نشان مي دهند و سخنراني خود را روي آنها متمركز كند و ارتباط ديداري خود را به مدت 4تا 5ثانيه با آنان ادامه دهد، سپس نگاه و صورت خود را به سمت مخاطبين ديگري بگرداند و با چهره هاي جديد نيز ارتباط ديداري مؤثري برقرار كند.
حالت هاي ظاهري:
حالت هاي ظاهري سخنران كه در چهره و صورت وي نمايان است به برقراري يك ارتباط مثبت و گرم با مخاطبين كمك مي كند لبخند و تبسم سخنران به مخاطبين مي فهماند كه وي انساني قابل اعتماد و امانت داري است و براي آنان زمينه هاي پذيرش ديدگاه هاي سخنران را بدون هيچ گونه مقاومتي به وجود مي آورد.
پيام هاي موجود روي چهره سخنران شور و حال سخنان وي و همچنين ميزان اعتقاد و پايبندي سخنران را نسبت به مطالبي كه خود مي گويد، نشان مي دهد كه به همان نسبت تأثيرگذار به مخاطبين است.
شوخ طبعي:
منظور از شوخ طبعي، بي مزه بازي نيست، بلكه سخنران بايد فضايي ايجاد كند كه مخاطبين از سخنراني اش لذت ببرند، بذله گويي مي تواند بين يك سخنراني متوسط و يا عالي تأثير متفاوتي داشته باشد و بين آنها تفاوت ايجاد كند.
كمي بذله گويي در سخنراني به مخاطبين اين پيام را القاء مي كند كه سخنران انسان و شخصيتي است كه به دنبال رفتارهاي آموزشي است و به تجربه هم ثابت شده كه مخاطبين از سخنراني هايي كه لذت مي برند، چيزهاي زيادي ياد مي گيرند، لذا سخنران بايد سعي كند با بيان اتفاقات، تجارب و داستان هاي شخصي خود، هر چه بيشتر سخنراني خود را جذاب تر و لذت بخش تر كند.
طرز ايستادن و تكان دادن بدن:
نحوه حضور اوليه در برابر جمع، در واقع همان حالت اوليه وارد شدن و ظاهر شدن در جلسه سخنراني است كه اعتماد به نفس سخنران را نشان مي دهد، بنابراين سخنران بايد در اولين لحظه حضور خود در جلسه سخنراني، محكم و با ثبات وارد شود و با اطمينان و باوقار در برابر جمع بايستد، تكان خوردن ها و جابجايي هاي بي مورد، حواس مخاطبين را پرت مي كند و افكار آنان را از مسير اصلي منحرف مي سازد.
بهتر است سخنران در حالت ايستاده پشت تريبون و يا نشسته روي صندلي و پشت ميز، دست هاي خود را به صورت عادي و معمولي جلوي خود بگذارد و به منظور تأكيد بر نكات اصلي، سخنران مي تواند از جابجا شدن هاي آهسته و دقيق كه نمود طبيعي هم دارد، استفاده كند.
سخنران بايد نسبت به عادت هاي رفتاري خودآگاه و هوشيار باشد، ممكن است سخنران عادتش دست به سينه ايستادن، دست به سينه پشت تريبون ايستادن و يا روي صندلي و پشت ميز نشستن، دست ها را با هم قلاب كردن و فشار دادن، قد كشيدن روي صندلي و پشت ميز، تكيه دادن به ديوار، زدن خودكار و يا خط كش به ميز و تريبون و عادت هايي از اين قبيل باشد كه همه اين كارها باعث حواس پرتي مخاطبين مي گردد كه اين كارها، اين پيام را به مخاطبين مي دهد كه سخنران به سخنراني خودش بي علاقه و خيلي اعتماد به نفس زيادي ندارد.
به منظور كسب تسلط بيشتر و بازنگري در حالت هاي ناپايدار و گذرا، سخنران بايد هرازچندگاهي سخنراني خود را در برابر آيينه تمرين كند تا روش و چگونگي ارائه سخنراني خود و همچنين حركت و تكان خوردن اعضاي بدن خود را با استانداردها و الگوها تطبيق نمايد و تغييرات و اصلاحاتي را كه لازم مي بيند، انجام دهد و راه هاي گوناگون بسياري را جهت پيدا كردن كنترل و هماهنگي مناسب حركات كه در برابر مخاطبين به كار مي رود، امتحان كند.
لباس مناسب:
انتخاب و استفاده و ظاهرشدن سخنران با لباس هاي شيك در برابر جمع، واقعيتي را در ذهن مخاطبين بيان مي كند كه سخنران به خاطر آن كه مخاطبانش شايسته احترام هستند، به آنان احترام مي گذارد. سخنران بايد قبل از حضور يافتن در جلسه سخنراني، نظر ديگران را در مورد پوشش ظاهري خود، نوع و رنگ لباس و اين كه براي اين جلسه چه لباسي مناسب تر است و چه لباسي مناسب موقعيت سخنران است، جويا شود.آهنگ صدا:
گاهي اوقات آهنگ صدا و بالا و پايين بودن صدا مي تواند اثر بيشتري در گفته ها و پيام هاي سخنران ايجاد كند. سخنران بايد با تمرين و ممارست آهنگ صدايش را با احساس، قدرت و انرژي آميخته نمايد. سخنران مي تواند با رعايت موارد زير سخنراني خود را از يكنواختي درآورده و در آن تنوع ايجاد كند:¤با بالا و پايين بردن آهنگ صداي خود.¤سرعت بيان كلمات خود را تغيير دهد تا مخاطبين به شور و هيجان آيند.¤استفاده از سكوت و مكث به جاي گفتن ا، هم، مي دانيد و...¤با آهسته و آرام گفتن و با محكم و قوي گفتن جهت تأكيد بر نكات مهم به منظور جلب توجه مخاطبين.¤با شور و حال دادن به سخنان به نحوي كه سخنراني براي مخاطبين خسته كننده و بي روح نباشد.¤با تمرين و ممارست همه روزه و ضبط صدا، سخنران موارد و تغييراتي كه در سخنراني هاي بعدي بايد رعايت كند، شناسايي مي كند.جذب و درگير كردن مخاطبين:
سخنران بايد با سؤال و پرسش از مخاطبين، آنان را به طور مستقيم درگير مباحث سخنراني نمايد و انگيزه ها و علاقه مندي آنان را جويا شود. اين نحوه برخورد ارتباط راحت و آسوده اي بين سخنران و مخاطبين ايجاد مي كند. سخنران مي تواند با استفاده از جملات جذاب و روشن و... سخنراني خود را آغاز كرده با تشريح تصاوير، عكس ها، نقشه ها و قسمت هايي از فيلم ها و همچنين با تقاضاي كمك از مخاطبين آنان را در موضوع سخنراني وارد صحنه مذاكره كند.
كنترل خجالت و اضطراب سخنراني:
بيشتر انسان ها از انجام سخنراني در جمع، احساس نگراني و اضطراب مي كنند و حتي از سخنراني بيشتر از مرگ مي ترسند، برخي از انسان ها، موقعي كه در بين جمعي قرار مي گيرند، شرايطي رواني خاصي براي شان پيش مي آيد كه احساس محدود شدن مي كنند كه نيروهايي آنان را احاطه كرده و در واقع منشأ ترس و اضطراب و خجالت از انجام سخنراني از همين جا شروع مي شود كه البته اين مسائل براي كسي كه مي خواهد در آينده سخنران خوبي شود، پايان راه نيست و بايد به اين مسئله باور داشته باشد كه با انجام موارد زير، ترس و اضطراب و خجالت قابل كنترل و مي توان بر آن پيروز شد:
¤ سخنران قابل از انجام سخنراني، نفس عميقي بكشد كه آرامش قبل از قرار گرفتن در برابر جمع، مجدداً به وجودش برگردد.¤ از تحريك اعصاب و هيجاني كه پيدا كرده، در جهت افزايش شور و حال سخنراني استفاده كند.¤ سخنران همواره به خاطر داشته باشد كه وي سخنران مدعو مي باشد كه از او خواسته شده براي جمع سخنراني كند، زيرا حرف هاي مهم و جديدي براي گفتن دارد كه جمع حاضر تاكنون آنها را نمي دانسته و به آنها فكر نكرده است.¤ سخنران باور داشته باشد كه به خاطر موقعيتي كه به وي روي آورده، جمع حاضر خواهان موفقيتش مي باشد.خلاصه:
سخنراني در جمع مهارتي است كه با تمرين و ممارست آموخته مي شود،
 كنترل و غلبه بر ترس و اضطراب ناشي از قرار گرفتن در برابر جمع با انجام تمرين و ممارست هايي كه به آنها اشاره شد، امكان پذير مي باشد و سخنران همواره بايد به اين موضوع توجه داشته باشد كه تسلط بر مهارت هاي انجام سخنراني و به كار بستن آنها، زمينه اي است براي موفقيت هاي بعدي در زندگي شخصي و سازماني.


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۵۳:۵۸ ] [ مشاوره مديريت ]
راه هاي علاقه‌ مند كردن شنوندگان به هنگام سخنراني
همه‌ي ما در بعضي مراحل زندگي مجبور به سخنراني كردن مي شويم. مصاحبه اي براي كار جديدتان است؟ سخنراني براي ناظر يا هيئت مديره ي شركت محل كارتان است؟ بله، همه‌ي اين ها سخنراني هاي بسيار مهمي هستند و مي توانند آينده‌ي شما را رقم بزنند. پس نگذاريد كه اين فرصت ها از دست بروند بدون اينكه شانس موفقيتتان را بالا ببريد.
در اينجا به نكاتي اشاره مي كنيم كه هنگام سخنراني كردن براي شنوندگاني حرفه اي و متخصص بايد به خاطر داشته باشيد. 

1- شنوندگان را هم درگير كنيد

شنوندگان هم دوست دارند كه وارد ماجرا شوند، نه اينكه فقط گوش كنند و حوصله شان سر برود.شما بايد به آنها براي نشستن و گوش دادن به حرفهايتان دليل بدهيد.30 تا 90 دقيقه زمان داريد تا بتوانيد توجه آنها را جلب كنيد . ميتوانيد همان تكنيك قديمي شروع كردن سخنراني با يك جوك را به كار گيريد. اما...شايد زياد هم ايده ي جالبي نباشد.
اشتباه نكنيد، مطمئناً دادن يك جنبه ي شوخي آميز به سخنرانيتان قابل قبول است. اما اگر اين جنبه را به صورت كلي وارد سخنراني كنيد با اينكه سخنراني را با يك جوك شروع كنيد بسيار متفاوت است. پس بهتر است كه آن را با يك سوال آغاز كنيد. اين تكنيك بسيار جواب مي دهد. چون شنوندگان را هم وارد بحث مي كند. تكنيك ديگري كه گه گاه توسط بعضي سخنرانان به كار گرفته مي شود بردن نام بعضي از اشخاص بين حضار است.

2- سرزنده و با روح باشيد
بهترين سخنرانان كساني هستند كه چه در حركاتشان و چه در سخن گفتنشان با روح و سرزنده هستند. خوب نيست كه خود را پشت سكو پنهان كنيد يا فقط در گوشه اي باستيد. دفعه ي بعد اين كار را امتحان كنيد: وقتي براي يك گروه 20 نفره يا بيشتر سخنراني مي كنيد، حين صحبت كردن بين شنوندگانتان راه برويد. هر از چند گاهي ايستاده و دستتان را روي شانه ي يكي از شنوندگان قرار دهيد. با اين كار باعث خواهيد شد كه توجه آنها به شما بيشتر جلب شده و به حرفهايتان دقيق تر گوش كنند.

3- صدايي تاثيرگذار داشته باشيد
روي چيزي كه مي خواهيد تحويل دهيد، زمان بگذاريد. كسي توقع ندارد كه مثل يك گوينده ي تلويزيون بياييد و برويد. بايد بتوانيد صدايي خوشايند و سرگرم كننده تحويل دهيد. هنگام سخنراني به اين چهار نكته توجه داشته باشيد: تن صدايتان را هر از گاهي تغيير دهيد، درجه ي صدا را بالا و پايين ببريد، سرعت صحبت كردنتان را تغيير دهيد، و گاه گاهي براي تاثير گذاري بيشتر سكوت كنيد.

4- از كارهايي كه باعث پرت كردن حواس شنوندگان مي شود دوري كنيد
هيچ چيز به اندازه ي اين كار نمي تواند يك سخنراني را خراب كند. چند وقت پيش مديري را ديدم كه سخنراني اش را فقط به خاطر اينكه با پول خردهاي توي جيبش بازي مي كرد از دست داد. بعد از سخنراني كسي درمورد محتويات سخنراني او حرفي نمي زد، همه فقط مي گفتند كه چقدر از صداي جرينگ جرينگ پول خردها اعصابشان خرد شده است. كنار گذاشتن اين عادت ها كار سختي نيست. گه گاه هنگام تمرينات سخنرانيتان فيلمبرداري كنيد و بعد آنرا مرور كرده و پي به عادت هاي آزاردهنده تان ببريد تا بتوانيد آن ها را كنار بگذاريد.

5- لباس مناسب بپوشيد
روزي با يكي از مدير عاملان صحبت مي كردم كه مي گفت اولين چيزي كه در برخورد با يك فرد به آن توجه مي كند لباس هايش است. بايد بتوانيد طوري لباس بپوشيد كه حداقل يك پله از حضار بالاتر باشيد. متوجه باشيد كه كفش هاي ارزان، شلوار جين و بلوزهاي رنگي مناسب انجام يك سخنراني نيست. به لباس پوشيدنتان خيلي دقت كنيد.

6- حرف هاي تازه بزنيد
از تكرار كردن داستان ها و خاطرات هميشگي پرهيز كنيد. حرف هاي تازه بزنيد. سعي كنيد در سخنرانيتان جايي هم براي وقايع روز باز كنيد. حتماً آن روز يا آن هفته اتفاق جديدي افتاده است كه در موردش صحبت كنيد. حرف ها و مطالب تكراري شنوندگان را خسته و بي حوصله خواهد كرد. حرف هاي جديد برعكس آنها را راغب به گوش كردن و توجه بيشتر مي كند.

7- تمرين داشته باشيد
چندين مرتبه تمرين كردن سخنرانيتان مي تواند باعث موفقيتتان شود چون معمولاً رقبايتان اين كار را نخواهند كرد. معمولاً افراد فقط چند دقيقه قبل از سخنرانيشان نگاهي به نوشته هايشان مي اندازند، اما سخنرانان موفق هميشه براي تمرين آن هم وقت مي گذارند. يك سخنران واقعي از قبل برنامه ريزي مي كند كه چطور سخنراني خود را شروع كند و چطور به پايان برساند. مي دانند كه چه موقع بين حضار راه بروند و دست روي شانه ي چه كسي بگذارند. مي دانند كه چه زماني سكوت كرده و چه زماني تن صدايشان را تغيير دهند. مي دانند كه به كجا نگاه كنند. با تمرين كردن مطمئناً سخنراني بهتري ارائه خواهيد داد.


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۵۳:۵۷ ] [ مشاوره مديريت ]

مطالعات ، تجربه ها و تمرين هاي ضروري براي تدريس ، سخنراني ، گويندگي ، گفتگو ، مناظره ، مجريگري ، مباحثه ، مذاكره و مصاحبه استخدامي و رسانه اي .

۴۶ -  تمرين براي ترك عادت هاي نامناسب هنگام سخنراني و گفتگو 

۱

10 عادت بد سخنراني

سخنرانان، مي‌توانند بدترين دشمنان خود باشند. بيزينس ويك در بررسي تازه خود راه‌حل‌هايي حرفه‌اي براي موفقيت در سخنراني ارائه كرده است. اغلب تجار حرفه‌اي، با موقعيت‌هايي روبه‌رو مي‌شوند كه در آنها بايد تلاش كنند كارمندان، مشتريان يا همكاران خود را مخاطب قرار دهند و براي آنها به بهترين نحو ممكن سخنراني كنند. گاهي تعداد شنوندگان آنها يك تن و گاهي هزار نفر است.

كارماين‌گالو، نويسنده كتاب «ده راز ساده بزرگترين تجار جهان» در كتاب خود ده عادت بد سخنراني را كه مانعي بر سر راه برقراري ارتباط بين سخنرانان و مخاطبانشان است، معرفي كرده است.

در اينجا با اين ده عادت بد در هنگام سخنراني و راه‌هاي غلبه بر آنها آشنا مي‌شويم:

از روخواني كساني‌كه در برقراري ارتباط با مخاطبان خود موفقند، هرگز از روي دست‌نوشته، يادداشت يا اسلايد نمي‌خوانند. اگرچه مراجعه به نوشته‌ها گاه‌به گاه مورد پذيرش است، اما از روخواني مستقيم، آن هم از روي نوشته‌هايي از پيش آماده شده به هيچ‌وجه پذيرفته نيست. اين موضوع باعث مي‌شود ارتباط بين گوينده و مخاطب مخدوش شود.

چه بايد كرد؟
منبع و مرجع سخنراني خود را طوري مطالعه كنيد كه محتواي آن را به‌طور كامل در ذهن خود نگاه داريد تا بتوانيد بدون خواندن نوشته آنها را بازگو كنيد.

اجتناب از نگاه چشم در چشم
كساني‌كه در برقراري ارتباط موفقند، مي‌دانند كه نگاه چشم در چشم براي ايجاد اطمينان، مقبوليت و تفاهم بسيار حياتي است. بسياري از متخصصان تجارت عادت دارند كه هنگام سخن گفتن به هر چيزي نگاه كنند غير از مخاطبان خود، چيزهايي كه در موفقيت آنها هيچ تاثيري ندارد مانند ديوار، ميز يا كامپيوتر.

چه بايد كرد؟
سعي كنيد در طول حداقل 90درصد از زمان سخنراني خود به چشمان شنوندگانتان نگاه كنيد. خوب است گاهي هم به نوشته‌ها و اسلايدهايتان نگاه كنيد اما اينكار بايد تنها چند ثانيه طول بكشد تا شما بتوانيد مرحله بعد سخنراني‌تان را به ياد آوريد. شما براي شنوندگان‌تان سخنراني مي‌كنيد. پس آنها را مخاطب قرار دهيد نه اسلايدهايتان را.

بد لباسي اگر به لباس سخنرانان موفق دقت كنيد متوجه تفاوت پوشش آنها با سايرين مي‌شويد. امكان ندارد كسي بتواند ادعا كند كه سخنران معروف، دونالد ترامپ را در هنگام سخنراني با لباسي غير از كت و شلوار رسمي ديده است. او حتي در يك مسابقه گلف هم، يك ميلياردر به‌نظر مي‌رسد. بسياري از رهبران تجاري جهان مايلند لباس‌هايي در سطح پايينتر از سمت و موقعيت خود بپوشند. آنها در انظار با بلوزهاي ارزان‌قيمت، كفش‌هاي كهنه و لباس‌هايي كه به انداز تنشان نيست، ظاهر مي‌شوند.

چه بايد كرد؟
يك فروشگاه لباس با فروشنده‌اي پيدا كنيد كه بتوانيد به توصيه‌هايش در زمينه انتخاب لباس اطمينان كنيد. هميشه سعي كنيد لباس‌هايي مناسب فرهنگتان بپوشيد اما نوع لباس‌هايتان كمي بهتر از سايرين باشد.

لرزش، تكان و بهم ماليدن دست‌ها با كاهش حركات و رفتار كوچك اما آزاردهنده مي‌توانيد به جمع سخنرانان موفق وارد شويد. لرزش دست‌ها، بازي با سكه‌اي كه در دست داريد و حركت بدنتان به جلو و عقب همه نشان‌دهنده حالت‌هاي عصبي يا عدم اطمينان شما است. اين عادت‌ها نشان‌دهنده عدم اطمينان سخنگو است.

چه بايد كرد؟
راه‌حل ساده است. از لرزش، تكان و به هم ماليدن دست‌ها اجتناب كنيد! از سخنراني‌هايتان فيلمبرداري و گاهي با مراجعه به آنها در عادت‌هاي بد خود دقيق شويد تا بتوانيد آنها را كاهش دهيد.

تمرين نداشتن پيش از سخنراني كساني كه در برقراري ارتباط با مخاطبان خود موفقند، هميشه موضوعات مهم سخنراني خود را تمرين مي‌كنند. بدترين سخنراني‌ها آنهايي است كه از فقدان تمرين كافي سخنگو رنج مي‌برند.

چه بايد كرد؟
يكي از سخنرانان موفق به نام جان چمبرز كه مديرعامل شركت سيسكو است هميشه ساعت‌ها وقت صرف تمرين سخنراني‌هايش مي‌كند. از مرجع و منبع موضوع مورد بحثش گرفته تا اسلايدها و زمان اختتام سخنراني همه مورد تمرين قرار مي‌گيرد. يعني آمادگي تا حد ممكن، اما حتما كارساز است.

ايستادن در خدمت شنوندگان
كساني كه در برقراري ارتباط با شنوندگان خود موفقند، رفتاري خشك و رسمي از خود نشان نمي‌دهند. ايستادن در خدمت شنوندگان مانند سربازي كه منتظر دستور است، شايد براي ارتش موفقيت‌آميز باشد اما واقعيت اين است كه سخنراني را كسالت‌بار و خسته‌كننده مي‌كند.

چه بايد كرد؟
در سخنراني خود حركت كنيد، قدم بزنيد و از حركات دست استفاده كنيد. سخنرانان موفق كساني هستند كه صدا و حركات بدنشان مدام در حال تغيير است.

خواندن نكات مهمي كه هدف را نشانه مي‌گيرند سخنرانان بزرگ مي‌دانند كه مخاطبانشان از توانايي خواندن برخوردارند. بنابراين نكات مهمي را كه چون گلوله‌اي بر هدف هستند براي مخاطب خود از روي اسلايد كلمه به كلمه نمي‌خوانند. واقعيت اين است كه اسلايدها (يا هر ابزار ديداري ديگر) تنها به عنوان مكملي بر سخنان سخنران مورد استفاده قرار مي‌گيرند.

چه بايد كرد؟
بر روي اسلايدها كلمات زيادي ننويسيد. بهترين مقدار كلمات چهار كلمه در خط افقي و شش خط عمودي است. در مورد اسلايدهايي كه محتواي بيشتري دارند سعي نكنيد همه كلمات آنها را براي بينندگان آنها، از رو بخوانيد. اطمينان داشته باشيد كه شنوندگان سخنراني شما خودشان مي‌توانند اسلايدها را بخوانند.

طولاني بودن سخنراني آنان كه در سخنراني‌هاي خود تاكنون موفق بوده‌اند به اين نكته واقفند كه رهبري نيازمند توانايي انتقال، پيامي با قدرت و شفافيت كافي است كه در عين‌حال موجز نيز باشد. مطالعات نشان داده است كه شنوندگان پس از حدود 18 دقيقه تمركز خود را از دست مي‌دهند. بسياري از رهبران بر اين باورند كه هر چه مدت سخنراني‌شان بيشتر باشد، سخنانشان با اهميت‌تر جلوه مي‌كند. در حالي‌كه باور شنوندگان اين است كه حقايق كوتاه است و حواشي ربطي به حقايق ندارد.

چه بايد كرد؟
سعي كنيد هر چه را كه مي‌گوييد ويرايش كنيد و ببينيد آيا سخني را كه ظرف 30 دقيقه گفتيد مي‌توانستيد ظرف 5 دقيقه بازگو كنيد؟ امروزه همه راه‌هاي ارتباطي از پست الكترونيكي تا مكالمه تلفني كوتاهتر شده‌اند.

از دست دادن هيجان كساني در سخنراني موفقند كه بتوانند توجه شنوندگان را به خود معطوف كنند. شنوندگان اولين و آخرين چيزي را كه مي‌گوييد به خاطر خواهند داشت. اما نگران نباشيد اگر مي‌خواهيد كاري كنيد كه همه سخنانتان به يادها بماند راه‌حلي وجود دارد.

چه بايد كرد؟
به شنوندگانتان بگوييد كه چرا بايد نسبت به محتواي سخنانتان هيجان داشته باشند. به مخاطبانتان دليلي براي دنبال كردن سخنانتان بدهيد.

اختتام سخنراني بدون نكته مهم اگر به پايان سخنراني‌هاي موفق دقت كنيد، متوجه مي‌شويد كه در آنها سخنران با اشاره‌اي به موضوعي الهام‌بخش و مهم، سخنراني را خاتمه مي‌دهد.


اغلب افراد تصور مي‌كنند كه وسط سخنراني‌ همان زماني است كه بايد محتواي مهم سخنراني خود را بگويند. البته ممكن است اينطور باشد اما فراموش نكنيد كه اغلب شنوندگان هنگام خارج شدن از محل سخنراني، سخناني را كه در پايان گفته شد به ياد مي‌آورند.


چه بايد كرد؟
آنچه را كه در سخنراني بيان كرديد خلاصه كنيد و در پايان بياوريد اما فراموش نكنيد بايد نكته‌اي را كه آنها نمي‌دانند و باعث تعجبشان مي‌شود براي بخش پاياني بگذاريد.


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۵۳:۵۶ ] [ مشاوره مديريت ]

۱۰ توصيه براي يك سخنراني موفق 

تاكنون چند بار اتفاق افتاده است كه براي عده‌اي سخنراني كنيد؟ آيا شما هم در هنگام سخنراني دچار اضطراب مي‌شويد و صدايتان مي‌لرزد؟ ممكن است نتوانيد افكارتان را به درستي بيان كنيد يا لغات را فراموش كنيد و دچار لكنت زبان شويد اما با كمي ‌تمرين مي‌توانيد بر ترستان غلبه كنيد و اعتماد به نفس خود را افزايش دهيد... 

روش‌هاي بسياري وجود دارد كه مي‌توان بر ترس از اشتباه كردن هنگام سخنراني غلبه كرد كه از آن جمله مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:

۱) پيش از اينكه سخنراني كنيد به خوبي خود را آماده كنيد. در اين مرحله براي اينكه از اشتباهات فاحش در گفتارتان اجتناب كنيد، بايد به طور دقيق بدانيد كه راجع به چه موضوعي و تحت چه شرايطي مي‌خواهيد سخنراني كنيد و مخاطبان شما چه كساني هستند. هيچ چيز را به شانس نسپاريد.

۲) متن سخنراني را با خود تمرين كنيد، و يك كپي از آن بگيريد، به همه جزييات توجه كنيد. وقتي شما خوب آماده باشيد احتمال اشتباه كم مي‌شود ودر نتيجه شما بيشتر احساس آرامش و اطمينان خواهيد كرد.

۳) دانستن تمام جزيياتي كه مي‌خواهيد در مورد آن سخنراني كنيد هرگز به مفهوم حفظ جز به جز آنچه مي‌خواهيد بگوييد نيست. بلكه اين به اين معنا است كه شما خلاصه اي از آنچه مي‌خواهيد بگوييد را داشته باشيد. اين موجب مي‌شود كه شما هنگام فراموش كردن محتوا به اين خلاصه نگاهي كنيد كه حتي از نظر تماشاچي هم مورد قبول است زيرا نشان مي‌دهد كه شما محتواي پيام را لغت به لغت حفظ نكرده‌ايد.

۴) شناخت حضار پيش از سخنراني نيز مهم است زيرا ايده‌اي را در خصوص سخنراني به شما مي‌دهد. اگر شما با فقدان شناخت هرچند محدود افراد بخواهيد سخنراني كنيد اضطرابتان افزايش مي‌يابد.

۵) در خصوص شناخت شرايط هم بايد گفت كه بهتر است پيش از سخنراني ميكروفون را امتحان كنيد و محل سخنراني را ببينيد. همين نكات موجب افزايش اعتماد به نفس شما هنگام سخنراني مي‌شود.

۶) محتواي سخنراني را با خود تمرين كنيد. هرقدر بيشتر تمرين كنيد اعتماد به نفس بيشتري پيدا مي‌كنيد.

۷) هنگام تمرين كردن حتي مي‌توانيد از آينه هم استفاده كنيد. اين موجب تمركز بيشتر شما مي‌شود و اينكه ببينيد هنگام سخنراني چگونه به نظر مي‌رسيد و همچنين موجب مي‌شود شما تماس چشمي‌خود را با حضار در حين سخنراني حفظ كنيد.

۸) شما مي‌توانيد در تمرين خود از ضبط صوت هم استفاده كنيد. اين موجب مي‌شود كه شما از مكث براي به ياد آوردن مطالب خودداري كنيد و همچنين شيوه استفاده از لغات را به شما نشان مي‌دهد.

۹) مي‌توانيد حتي جلوي دوستانتان هم سخنراني كنيد. اين شيوه خيلي جالبي است زيرا شما را با دنياي واقعيت ارتباط مي‌دهد. روش ديگر براي كاهش اضطراب اين است كه بدانيد حضار اغلب طرفدار شما هستند. آنها مي‌خواهند سخنان شما را بشنوند و ببينند كه شما چه كار مي‌كنيد.

۱۰) پيش از آنكه سخنراني كنيد فكر كنيد كه حضار اشخاصي مهربان و دوست داشتني و از دوستان شما هستند. اين موجب مي‌شود شما تصوير خوبي را در ذهن داشته باشيد. حضار هم زبان بدن شما را خواهند فهميد و طبق آن پاسخ خواهند داد.


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۵۳:۵۵ ] [ مشاوره مديريت ]

اصول سخنراني علمي

شيوه ارائه مطالب

رئوس مطالب: ارائه شفاهي

ü  تعريف

ü  خصوصيات

ü  انواع

ü  امكانات

ü  سخنراني علمي – فني

ارائه شفاهي

ß رسانه اصلي: كلام يا گفتار

ü  ساخت و پرداخت جملات

l  برخي پيش انديشيده

l  برخي في البداهه

خصوصيات ارائه شفاهي

ü  حضوري

ü  غير قابل استناد (مگر آنكه ضبط شود)

ü  محدوديت زماني

l  در معرض خطر ناقص بودن

ü  كنترل كيفي – كمي : دشوار

ü  استفاده از چند چند سبك بياني

ü  تاثير گذاري :  بعضاً سريع

ü  نوعي انتقال اطلاعات دو سويه

ü  از نظر مجموعه امكانات: غني تر از ارائه كتبي

l   زبان بدن

ü  از نظر ماهيت ارائه:

l  آگاه كننده

l  مجاب كننده

رئوس مطالب: ارائه شفاهي

ü  تعريف

ü  خصوصيات

ü  انواع

ü  امكانات

ü  سخنراني علمي – فني

انواع ارائه شفاهي

ü  سخنراني عمومي

ü  تدريس

ü  سخنراني علمي – فني

ü  قرائت نثر و شعر

خصوصيات سخنراني عمومي

ü  معمولاً:

l  عدم استفاده از امكانات شنيداري و ديداري

ü  انفرادي

ü  مدت:

l  معمولاً حدود نيم ساعت

ü  تاثير زياد

l  شخصيت سخنران

l  حركات و رفتارش

l  وضعيت روحي – عاطفي او

ü  عامل مهم ديگر: شرايط زماني – مكاني و اجتماعي

خصوصيات كلي تدريس

ü  هدف اصلي:

l  آموزش

l  ارائه كننده بايد شيوه تدريس بداند

ü  طرح درس مشخص

ü  نداستن اطلاعات مخاطبين از موضوع

ü  كسب اطمينان از انجام فرآيند دريافت و درك

ü  كنترل كمي و كيفي

خصوصيات سخنراني علمي – فني

ü  كنفرانس ، سمينار و ...

ü  موضوع: غالباً تخصصي

ü  استفاده از انواع امكانات شنيداري و ديداري

ü  معمولاً انفرادي

ü  شامل تمام مراحل يك ارائه كتبي

ü  عدم نياز به دانستن آيين سخنوري

ü  سطح مخاطبين از نظر دانش :

l  سطوح مختلف

l  بعضاً فراسطح ارائه كننده

رئوس مطالب: ارائه شفاهي

ü  تعريف

ü  خصوصيات

ü  انواع

ü  امكانات

ü  سخنراني علمي – فني

امكانات

ü  پنج دسته امكانات

1- امكانات مربوط به ارائه

•          وضع كانال ارائه كننده

2- امكانات مربوط به مخاطب

•          وضع كانال مخاطب

3- امكانات ناشي از ماهيت ارائه شفاهي

4- امكانات محيطي

•          شرايط مكاني – زماني و اوضاع اجتماعي

5- امكانات تكنولوژيك

امكانات ناشي از ماهيت ارائه شفاهي

ü  كلام

ü  سبك بيان و صدا

ü  حضور فيزيكي و روياروي

ü  نگاه

ü  زبان بدن

ü  تغييرات سريع و اصطلاحات

ü  گفتار و حركتهاي موردي

امكانات تكنولوژيك

عمدتاً ديداري – شنيداري

ü  تخته

ü  چارت

ü  پوستر

ü  ابزارهاي نمايشي

ü  دستگاههاي تقويت و پخش صدا

امكانات محيطي

ü  وضع مكان ارائه

ü  شرايط زماني ارائه

ü  اوضوع اجتماعي ارائه

اهداف استفاده از امكانات ديداري – شنيداري

ü  ايجاد تنوع در رسانه ارائه

ü  جلب توجه بيشتر مخاطبين

ü  تقويت تاثير پيام

ü  نمايش مفاهيم يا ايده هايي كه شرح آنها با كلام زمانگير يا دشوار است

ü  تشديد علاقه مخاطبين به موضوع

ü  تسريع و تسهيل انتقال ايده هاي مهمتر

موارد استفاده نادرست از امكانات ديداري – شنيداري

ü  روخواني نوشته هاي مندرج در تصوير بطور يكنواخت

ü  ارائه تعداد زياد جدول و نمودار براي تاثير گذاري

ü  اجتناب از برقراري تماس پويا با مخاطب

ü  ارائه ايده هاي متعدد در يك مطلب واحد

ü  ارائه ايده هاي ساده

ü  نمايش (خودنمايي) استفاده از ابزارهاي جديد

رئوس مطالب: ارائه شفاهي

ü  تعريف

ü  خصوصيات

ü  انواع

ü  امكانات

ü  سخنراني علمي – فني

خصوصيات سخنران

ü  ظاهر آراسته و متناسب با با عرف جامعه

ü  تمركز فكر

ü  گشاده رويي

ü  ادب در گفتار و رفتار

ü  صبر و حوصله

ü  توانايي جلب توجه مخاطب

ü  خونسردي و تسلط بر اعصاب

ü  حضور ذهن و حاضر جوابي

ü  توانايي برقراري ارتباط حضوري زنده و پويا

ü  ترجيحاً: تاثير نگاه و نفوذ كلام

زمان سخنراني علمي – فني

ü  انتخاب زمان (ساعت)

ü  ارتباط ميزان (حجم) دريافت مخاطب در ساعات روز

مراحل آماده سازي سخنراني علمي – فني

ü  مراحل يك تا پنج از مراحل آماده سازي ارائه كتبي

ü  نهيه طرح زمانبندي

ü  تهيه صفحاتي كه بايد نمايش داده شوند

l  انواع اين صفحات:

•          صفحات (مثلاً اسلايد) حاوي نكات مهمتر – مطالب اصلي

•          صفحات حاوي متن اصلي سخنران

ü  تمرين سخنراني

l  تعيين مدت زمان

l  تعيين سرعت مناسب اداي جملات و توضيحات و وتاكيدات

ü  پيش بيني مشكلات و موانع احتمالي

بخشهاي سخنراني

ü  مقدمه (بيانگر موارد زير)

l  رعايت شئون فرهنگي و عرف محيط

l  اداي احترام به حاضرين

l  كسب اجازه از صاحبنظران – پيشكسوتان و اساتيد در موضوع ارائه

l  ترجيحاً بدون نام

l  اشاره كردن به منابع مطالعه

l  طرح عنوان اصلي و عناوين داخلي مهمتر

l  بيان حيطه و حدود موضوع

l  بيان امكانات و مشكلات مطالعه و پژوهش

بخشهاي سخنراني (ادامه)

ü  بيان مطلب اصلي

l  شروع از مفاهيم آشنا و بيان مفاهيم مبنايي مطلب

l  حفظ توالي منطقي

l  رعايت زمان بندي ارائه

ü  طرح سؤالاتي در ميان سخنراني و دريافت جواب مخاطبين

ü  نتيجه گيريهاي مرحله اي

ü  پاسخ دادن به سؤالات در هر مرحله

ü  طرح سؤالاتي در پايان

ü  برگزاري بحث پاياني در صورت امكان

شيوه رفتار سخنران علمي – فني

ü  كمترين اشتباه در گفتار و رفتار

ü  گردش آرام نگاه به سوي همه (قبل از شروع سخن)

ü  اصل نايكنواختي صدا

ü  استفاده متناسب از آهنگ – نواخت و لحن كلام

ü  نداشتن تكيه كلام

ü  سخن گفتن حتي الامكان با چند سبك

ü  داشتن تاكيدات و تكارهاي بجا

ü  پرهيز از ايجاد ابهام و ايهام

ü  استفاده از "نگاه" براي برقراري ارتباط پويا

عدالت در تقسيم نگاه

شيوه رفتار سخنران علمي – فني (ادامه)

ü  بهره گيري از حركات بدن

l  بويژه دستها (و نه به افراط)

ü  پرهيز از ثابت و بي حركت ماندن در يك مكان

ü  داشتن تواضع

ü  پرهيز از حاشيه پردازي و زيادي گويalign: center; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "> شيوه ارائه مطالب علمي و فني

مفاهيم اوليه ارائه

•         ارائه موضوع يعني انتقال اطلاعات درباره موضوع و از اين ديدگاه همسايگي معنايي با مفهوم ارتباط دارد.

•         ارائه در لغت بمعناي نشان دادن و نمايش دادن است.

ارائه تركيبي از دانش و فن است.

سيستم ارائه

•         سيستم ارتباطي

–       بوسيله يك رسانا پيام را از فرستنده به گيرنده منتقل مي كند.

سيستم ارتباطي

•       ارايه كننده

–      تسلط به موضوع، آداب ارايه، جذب مخاطب از طريق تغيير صدا، جملات خبري، پرسشي، تاكيدي و حركات دست و صورت

•       گيرنده (مخاطب)

–      علاقه مندي به موضوع، داشتن پيش زمينه، گوش دادن موثر و شناخت از ارايه كننده

•       محتوا (موضوع ارايه)

–      داراي اعتبار علمي و فني، جذاب و مورد علاقه مخاطب، اطلاعات مختصر و مفيد، استفاده مناسب از نمودارها و شكل ها، متن محتوا مختصر و مفهوم

•       كانال ارتباطي (رسانه)

–      استفاده از فيلم، شكل و نمودارهاي مناسب، ويديو پروژكتور، تزيين مكان و طرز پوشش

•       محيط ارايه

–      نور، چيدمان صندلي، رنگ اتاق و سكوت

•       پارازيت

–      صداهاي ناهنجار، حركت افراد و ايجاد سر و صدا موجب عدم تمركز ارايه كننده است.

انواع ارائه از نظر نوع رسانه

•       شفاهي (گفتاري): سخنراني و ...

•       كتبي (نوشتاري): نامه، داستان و ...

•       تصويري: نقاشي و ...

•       صوتي: موسيقي

•       تركيبي: سينما، متن علمي و فني و ...

عوامل مؤثر در ارائه

•       ارائه كننده

•       مخاطب

•       نوع ارائه از نظر رسانه اصلي

•       موضوع ارائه

•       انگيزه و هدف ارائه

•       زمان و مكان ارائه

•       مدت ارائه

•       امكانات آماده سازي و كمكي

مراحل آماده سازي ارائه

•       تعيين موضوع

•       تهيه منابع

•       تهيه طرح اوليه براي توليد متن اصلي گزارش

•       كسب و سازماندهي اطلاعات

•       توليد متن اصلي

•       تنظيم ساختار سه بخشي

تعيين موضوع

•       مشخص كردن زمينه موضوع

•       تحديد موضوع 

•       تعيين عنوان مناسب

تحديد موضوع

•       سطح ارائه كننده                                      

•       هدف ارائه    

•       ميزان گستردگي زمينه موضوع

•       خواسته هاي مخاطبين

•       مدت ارائه

•       امكانات آماده سازي محتواي ارائه

•       سطح ارائه

تعيين عنوان مناسب

عنوان موضوع را بايد با جمله يا عبارتي حتي الامكان كوتاه و گويا بيان كرد.

•       برخي ويژگي هاي عنوان ارائه

–      گويا وصريح

–      كوتاه

–      فاقد كلما ت زائد

–      واقعي ، صادقانه ، و نه مبالغه آميز

–      حتي الامكان فاقد علائم كوته نويسي /فرمول و ...

–      حاوي حداكثر پانزده كلمه و از اين ميان حدود چهار كلمه اصلي

ارائه شفاهي

•       نوعي انتقال اطلاعات است كه رسانه اصلي آن، كلام يا گفتار است.

•       خصوصيات

–      حضوري است.

–      بدليل محدوديت زماني، به اندازه ارائه كتبي مشروح نيست.

–      كنترل كيفي و كمي دشوار است.

–      تعداد مخاطبين معمولا كمتر از ارائه كتبي است.

–      تاثيرگذاري سريع دارد.

–      امكان تبادل نظر بين ارائه كننده و مخاطب وجود دارد.

–      از نظر امكانات از ارائه كتبي غني تر است.

انواع ارائه شفاهي

•       سخنراني عمومي

•       تدريس

•       سخنراني علمي و فني

•       قرائت شعر و نثر

خصوصيات سخنراني علمي و فني

•       ويژه محافل علمي و فني از قبيل كنفرانس، سمينار و ... است.

•       موضوع آن تخصصي است.

•       زمان آن بين 10 تا 25 دقيقه است.

•       معمولا بطور انفرادي انجام مي شود.

•       سطح دانش و آگاهي مخاطبين متفاوت است.

•       نياز به آماده سازي و يك طرح زمانبندي مشخص دارد.

•       از انواع امكانات شنيداري و ديداري استفاده مي شود.

اهداف استفاده از امكانات ديداري و شنيداري

•       ايجاد تنوع

•       جلب توجه بيشتر مخاطب

•       افزايش تاثير پيام

•       افزايش علاقه مخاطب به موضوع

•       تشريح بهتر و ساده تر مفاهيم با استفاده از نمايش

•       تسريع و تسهيل انتقال پيام

خصوصيات سخنران عملي و فني

•       ظاهر آراسته و مرتب

•       تمركز فكر و حضور ذهن

•       خونسردي و تسلط بر اعصاب

•       گشاده رويي و ادب در كلام و رفتار

•       صبر و حوصله

•       توانايي جلب مخاطب و برقراري ارتباط

زمان و مكان سخنراني علمي و فني

•       بهتر است مطالب مهم و پيچيده تر در صبح باشد و مطالب معمولي در بعد از ظهر و عصر ارائه شود.

•       مكان ارائه از نظر معماري و امكانات بگونه اي باشد كه مانعي براي ارائه نداشته باشد.

آماده سازي سخنراني علمي و فني

•       تعيين موضوع

•       تهيه منابع

•       تهيه طرح اوليه متن اصلي

•       كسب اطلاعات

•       توليد متن اصلي

•       تهيه طرح زمانبندي

•       تهيه صفحات ارائه (اسلايدها)

•       تمرين سخنراني

•       پيش بيني سوالات و مشكلات احتمالي

بخش هاي سخنراني علمي و فني

•       مقدمه

–      اداي احترام به مخاطبين

–      كسب اجازه

–      طرح عنوان اصلي و عناوين داخلي

–      بيان سابقه كارهاي انجام شده (مختصر)

•       بيان مطلب اصلي

•       نتيجه گيري هاي مرحله اي

•       انجام جمع بندي و نتيجه گيري نهايي

•       پاسخ دادن به سوالات مخاطبين

•       طرح سوالاتي براي ايجاد كنجكاوي در مخاطب و پاسخ دادن به آنها

•       سپاسگزاري از مخاطبين

شيوه رفتار سخنران علمي و فني

•       رعايت اصل نايكنواختي صدا و نظاره

•       داشتن صداي متناسب با مكان ارائه و تعداد حاضرين

•       استفاده صحيح از مكث و سكوت بجا براي تاثيرگذاري بيشتر

•       داشتن بياني ساده و روان و پرهيز از زياده گويي

•       نداشتن تكيه كلام

•       ارائه مطلب طبق طرح زمانبندي ارائه

•       استفاده از جملات صحيح از نظر دستوري

•       بهره گيري از حركات بدن بويژه دستها

•       استفاده موثر از امكانات ديداري و شنيداري

•       سخن گفتن با اطمينان و اعلام صريح ترديد

•       تصحيح اشتباه ضمن عذرخواهي از مخاطب

•       اجتناب از نظر دادن در مورد سوالات از قبيل: سوال خوبي است، سوال بجايي است، اين چه سوالي است؟

ارائه كتبي

•       نوعي ارائه است كه  رسانه اصلي آن نوشتار است هرچند در مقولات علمي – فني معمولا از شكل هم براي انتقال ايده استفاده مي شود.

•        ارائه كننده به كمك يك زبان داراي خط و بر اساس سبك و سياق مشخص اطلاعات مورد نظر خود را منتقل مي كند.

خصوصيات ارائه كتبي

•       غيابي است (ارائه كننده حضور ندارد)

•       قابل استناد است

•       با فرصت است

•       مشروح است

•       تعداد مخاطبين معمولا زياد است

•       سبك و سياق مشخص و معمولا واحد دارد (به ويژه در مقولات علمي – فني)

•       تاثير گذاريش مي تواند تدريجي باشد.

•       احتمال بروز اشتباه (حداقل نسبت به ارائه شفاهي) كمتر است 

•       امكان تبادل نظر و رويارويي وجود ندارد و اساسا نوعي انتقال اطلاعات يكسويه است.

انواع ارائه كتبي

دانشگاهي: كتاب، جزوه، مقاله، انواع گزارشها، رساله، يادداشت تحقيق، دانشنامه، مجله برنامه كامپيوتري و ... كه بعضي از اين گونه ها در سطوح پايين تر آموزش نيز وجود دارند.

غير دانشگاهي: كتاب، مجله، روزنامه، جنگ، بروشور، بولتن، كاتالوگ، انواع گزارشها، كتابهاي راهنما، اطلس، آلبوم، فصل نامه، سالنامه، مكاتبات اداري و ...

اجزاء سه بخشي يك ارائه كتبي

•       بخش آغازي

•       بخش اصلي (مياني)

•       بخش پاياني

اجزاي بخش آغازي

•       جلد

•       صفحه سفيد ابتدايي

•       صفحه عنوان

•       پيشگفتار

•       صفحه هاي تقديم نامه و سپاسگزاري

•       چكيده

•       صفحه فهرست

•       صفحه فهرست جداول و تصاوير

اجزاي بخش اصلي

•       متن اصلي

•       پانوشت (پاورقي)

•       شكل

•       جدول

•       نتيجه گيري

•       خلاصه

•       فعاليت هاي آينده

اجزاي بخش پاياني

•       پيشنهادات و توصيه ها

•       پيوست ها

•       فهرست منابع

•       چكيده به زبان انگليسي

•       صفحه عنوان به زبان انگليسي

•       صفحه سفيد انتهايي

•       جلد (پشت جلد)

منبع :

www.vahidmokhtari.ir/media/Technical_Presentation.ppt


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۵۳:۵۳ ] [ مشاوره مديريت ]
 كمرويي و روش هاي درمان آن  ( قسمت دوم )

بسياري از محققان و متخصصان، ريشه ي اصلي كمرويي را در ترس يا اضطراب اجتماعي ( SOCIAL ANXIETY) مي دانند. بنابراين لازم است اشاره ي مختصري به اضطراب  و اضطراب اجتماعي داشته باشيم.


اضطراب

 اضطراب  از نظر روان شناسي و روان پزشكي يعني «ناآرامي، هراس و ترس  ناخوشايند و فراگير با احساس خطر قريب الوقوع كه منبع آن قابل شناختن نيست» به سخن ديگر اضطراب  يك پاسخ طبيعي در مقابل هر نوع تهديد يا فرآيندي آگاه كننده و اخطاري به فرد درباره ي يك خطر يا موقعيت ضربه آميز است. الگوي پديدآيي اضطراب در موجود زنده امري است كاملاً فطري و در حد متعادل آن نيروي محركي براي بسياري از اعمال و رفتار انسان و ضرورتي براي بقاي حيات و صيانت نفس، تلاش و حركت و آمادگي براي مقابله با تهديدها و خطرهاي طبيعي و اجتماعي به شمار مي رود. اما زماني كه نگراني هاي فرد نسبت به مسايل مختلف به طور فراگير فزوني يابد، به تدريج شاهد بروز اضطراب مرضي خواهيم بود. ريشه اضطراب دروني و رواني است و در مراحل رشد شخصيت پديدار مي شود و همان گونه كه ذكر شد پاسخي براي تهديدي ناشناخته و نامشخص و داراي جنبه ي تعارضي و غالباً مزمن است.

اضطراب اجتماعي نتيجه اي است از احتمال يا وقوع نوعي ارزيابي شخصي در موقعيت هاي مختلف اجتماعي. به ديگر سخن ، فردي كه دچار اضطراب اجتماعي است هيچ گونه تمايلي به آغاز ارتباط با ديگران ندارد و با احساسي از ترس و پايداري غير معقول، از هر موقعيتي كه ممكن است در معرض داوري ديگران قرار گيرد، اجتناب مي ورزد. برداشت يا تصور شخص از موقعيت هاي اجتماعي كه احتمال دارد شخصيت او مورد سنجش و ارزشيابي قرار گيرد، مي تواند واقعي يا خيالي باشد. در واقع شخصي كه به شدت دچار اضطراب اجتماعي است، تصور مي كند در هر موقعيت يا شرايط اجتماعي فرد يا افرادي به محض مواجه شدن با او رفتار و شخصيتش را مورد نقادي و ارزيابي قرار خواهند داد و يا ممكن است طوري رفتار كند كه مورد تحقير ديگران واقع شود و در فشار و مخمصه قرار گيرد.

هنگامي كه چنين اضطرابي بر وجود فرد مستولي شود، اعتماد به نفس  كاهش مي يابد، قدرت نگرش واقع بينانه و برقراري ارتباط متقابل با ديگران به حداقل مي رسد و احساس تنش يا ناتواني در تنش زدايي،  افسردگي ، ناآرامي و بيقراري، گريز از ارتباطات معمول اجتماعي و دل مشغولي هاي مفرط، شخصيت  فرد را فرا مي گيرد.

در تعديل اضطراب، عوامل بسياري از جمله نحوه ي نگرش يا بازخورد فرد، باورهاي قلبي، ارزش ها و اعتقادات ديني  و تربيت خانوادگي و اجتماعي تأثير دارد.


اضطراب اجتماعي

اضطراب اجتماعي نتيجه اي است از احتمال يا وقوع نوعي ارزيابي شخصي در موقعيت هاي مختلف اجتماعي. به ديگر سخن ، فردي كه دچار اضطراب اجتماعي است هيچ گونه تمايلي به آغاز ارتباط با ديگران ندارد و با احساسي از ترس و پايداري غير معقول، از هر موقعيتي كه ممكن است در معرض داوري ديگران قرار گيرد، اجتناب مي ورزد. برداشت يا تصور شخص از موقعيت هاي اجتماعي كه احتمال دارد شخصيت او مورد سنجش و ارزشيابي قرار گيرد، مي تواند واقعي يا خيالي باشد. در واقع شخصي كه به شدت دچار اضطراب اجتماعي است، تصور مي كند در هر موقعيت يا شرايط اجتماعي فرد يا افرادي به محض مواجه شدن با او رفتار و شخصيتش را مورد نقادي و ارزيابي قرار خواهند داد و يا ممكن است طوري رفتار كند كه مورد تحقير ديگران واقع شود و در فشار و مخمصه قرار گيرد.

با اذعان به اين كه همه ي انسان ها از كوچك تا بزرگ اساساً تشويق پذير و تنبيه گريز هستند و دوست ندارند كه بخشي از رفتار يا جنبه هاي مختلف شخصيتشان به توسط ديگران مورد ارزيابي و نقادي قرار گيرد و چنين شرايط يا صحنه هاي امتحاني برايشان خوشايند نيست؛ اما آن دسته از كودكان، نوجوانان و بزرگسالاني كه به طور غيرعادي دچار ترس  يا اضطراب اجتماعي هستند، كمترين تمايلي براي حضور در موقعيت هاي اجتماعي و ارتباط با ديگران ندارند، چرا كه همه موقعيت هاي اجتماعي و تعامل بين فردي را صحنه هاي ارزيابي و انتقاد تلقي مي كنند. في المثل حضور در جلسات مصاحبه و گزينش تحصيلي و شغلي، ديدار با فردي مسئول يا مقتدر براي اولين بار، صحبت، سخنراني و ارائه ي گزارش در حضور مخاطبان برجسته، مصاحبه در برنامه ي پخش مستقيم تلويزيون يا راديو، ورود به اطاقي مملو از آدم هاي غريبه و موقعيت هايي از اين قبيل تقريباً همه ي افراد را تا حدودي مضطراب مي كند، لكن بعضي از كودكان، جوانان و بزرگسالان غالباً در هر موقعيت اجتماعي كه ممكن است رفتار ايشان مورد ارزيابي قرار گيرد، دچار اضطراب شديد مي شوند. براي اين قبيل افراد ، اضطراب يك ويژگي شخصيتي محسوب مي شود و نه يك وضعيت گذرا.

بايد توجه داشت كه صرف احساس تنهايي به معناي كمرويي يا ناتواني و معلوليت اجتماعي نمي تواند باشد. همچنين احساس تنهايي لزوماً هميشه به معناي «تنها بودن» نيست.


اضطراب اجتماعي در شرايط زير بيشتر مشاهده مي شود

1. ترس از عدم تأييد يا انتقاد توسط ديگران.

2. ترس از قرار گرفتن در موقعيتي كه مي بايست مصمم و قاطع جواب داد يا اظهار نظر كرد.

3. ترس از مقابله كردن با شرايط خاص اجتماعي، عصبانيت ها و پرخاشگري ها.

4. ترس از مواجه شدن و همكلامي با جنس مخالف.

5. ترس از ناتواني در برقراري و حفظ روابط بسيار صميمي بين فردي.

6. ترس از بروز جدي تعارض  و دوگانگي احساس در خانواده و طرد شدن توسط والدين.

7. ترس از طرد شدن و از دست دادن روابط بين فردي.


كمرويي و احساس تنهايي

تنهايي يك واكنش هيجاني است. فردي كه قادر به برقراري ارتباط با ديگران نيست، احساس مي كند كه از دوستان و نزديكان جداست و به طور قابل ملاحظه اي كمتر از ديگران از روابط اجتماعي بهره مي برد. چنين فردي نمي تواند احساسات خوشايند يا ناخوشايند، ترس ها و نگراني ها و آرزوها و اميدهايش را با نزديكان و دوستانش در ميان بگذارد و پاسخ ها و عكس العمل هاي ايشان را دريافت كند. احساس تنهايي نيز همانند كمرويي  نوعي ناتواني اجتماعي است و هر كدام از ما در يك موقعيت يا شرايط خاص ممكن است احساس كنيم كه تنها هستيم. افرادي كه دچار احساس « تنهايي » مي شوند و اين احساس با شدت و مداومت افكار و رفتار ايشان را فرا مي گيرد، به تدريج از تمايلات اجتماعي و ارتباطات بين فردي شان كاسته مي شود تا به حداقل مي رسد، و از اين نظر بعضي از ويژگي هاي افراد كمرو  را پيدا مي كنند. كمرويي ناتواني و معلوليت  فرد در برقراري ارتباط است و «تنهايي» مشكل انسان در اثر فقر ارتباطي است.

بايد توجه داشت كه صرف احساس تنهايي به معناي كمرويي يا ناتواني و معلوليت اجتماعي نمي تواند باشد. همچنين احساس تنهايي لزوماً هميشه به معناي «تنها بودن» نيست. ممكن است يك نفر در جمع آشنايان و دوستان و در حين حضور در جشن ازدواج  يكي از بستگان احساس كند كه تنهاست و برعكس شخصي ممكن است در يك محيط و مكان كاملاً دور از خانواده و دوستان واقعاً تنها باشد، بدون اين كه احساس تنهايي كند. شايان ذكر است كه به دليل ويژگي ها و نيازهاي خاص رواني – اجتماعي نوجوانان ، ظهور پديده ي تنهايي (احساس تنهايي) در بين آنها به طور فوق العاده اي بيشتر از شيوع اين احساس در ميان بزرگسالان است. به همين خاطر در طول يك هفته، لحظاتي كه نوجوانان احساس تنهايي مي كنند به مراتب بيش از بزرگسالان است.

بنابراين احساس تنهايي ممكن است كاملاً گذرا و موقتي باشد و فرد دوباره نشاط زندگي و تمايل به فعاليت اجتماعي را بازيابد. اما هرگاه چنين احساسي به علل گوناگون، از جمله ناكامي  هاي مكرر، نگراني و اضطراب شديد، رفتار تبعيض آميز و بي عدالتي، فشارهاي خانوادگي و اجتماعي، سرخوردگي و توسعه نگرش و بازخورد منفي نسبت به رفتار ناخوشايند و واكنش هاي منفي اطرافيان، فقر انگيزشي و قطع اميد از پيوندهاي عاطفي عزيزان، تقويت گردد با شدت هرچه بيشتر فراگير شود و فرد مبتلا عميقاً احساس تنهايي كند، نه تنها همانند افراد كمرو دچار ناتواني يا معلوليت اجتماعي مي شود، بلكه اضطراب و احساس تنهايي زمينه ي افسردگي  جدي را در وي به وجود مي آورد و ممكن است دست به اقدامات غيرعادي نظير گريز و فرار از خانه  و محل زندگي و كار، بعضي كژروي هاي اجتماعي، اعتياد  و خودكشي بزند. درصد قابل توجهي از كساني كه خودكشي كرده اند يا اقدام به خودكشي  مي كنند، تجارب فراواني از احساس تنهايي و رها شدگي از طرف صميمي ترين نزديكان و دوستان خود داشته اند.

بنابراين مي بايست به طور خيلي جدي به اين پديده توجه داشت و افراد مبتلا به آن را با اتخاذ روش هاي اصلاحي و درماني مناسب، مورد درمان و توان بخشي اجتماعي قرار داد.

بدون ترديد در دنياي پيچيده ي امروز، فراواني ناراحتي ها و رنج هاي ناشي از مشكلات ارتباطي و سازگاري اجتماعي، نظير: اضطراب، افسردگي، كمرويي و احساس تنهايي و ... به مراتب بيش از بيماري هاي قلبي  است! در واقع در بسياري از موارد ناراحتي هاي قلبي خود نتيجه ي فشارهاي عاطفي و رواني و روابط ناسالم يا ناموفق بين فردي است .

منابع:

روان شناسي كمرويي و روش هاي درمان آن – تأليف غلامعلي افروز

روان شناسي و تربيت كودك و نوجوان - تأليف غلامعلي افروز

خود درمانگري در لكنت زبان - تأليف غلامعلي افروز

روان شناسي تربيتي كاربردي – تأليف غلامعلي افروز

مباحث عمده در روان پزشكي – ترجمه جواد وهاب زاده

http://www.tebyan.net/nutrition_health/spiritual_mentalhealth/confidence_selfesteem_success/2005/8/30/12902.html


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۵۳:۵۲ ] [ مشاوره مديريت ]

كمرويي چيست؟ ( قسمت اول)


كمرويي مقوله اي است كه هرچه بيشتر بدان بپردازيم ، تنوع بيشتري را در آن مشاهده مي كنيم. بنابراين قبل از آنكه حتي بتوانيم درباره ي نحوه ي مقابله با آن فكر كنيم، مي بايد از مضمون كمرويي شناخت بيشتري داشته باشيم. فرهنگ لغت انگليسي آكسفورد مي گويد كه اولين استفاده ي ثبت شده از اين لغت در يك شعر آنگلوساكسون بوده است كه حدود هزار سال بعد از ميلاد مسيح سروده شده است . در آن شعر معني اين لغت " به سهولت ترسانده شده " است. " كمروبودن " نشانگر صفت فردي است كه " به خاطر ترسويي ، احتياط كاري و بي اطميناني ، نزديك شدن به او مشكل است . " فرد كمرو" هشيارانه از مواجهه با افراد يا چيزهايي مشخص يا انجام كاري همراه آنان بيزار است. " در گفتار يا كردار خود ملاحظه كار است ، از ابراز وجود بيزار است و به طور محسوسي ترسو است. ممكن است فرد كمرو " كناره گير يا بي اعتماد باشد و يا شخصيتي پرسش انگيز ، بي اعتماد و مشكوك داشته باشد." فرهنگ لغت و " بستر "  كمرويي را به عنوان " ناراحت بودن در حضور ديگران " تعريف مي كند.

كمرويي  در ميان دانش آموزان خردسال شايعتر از بزرگسالان است . بسياري از بزرگسالاني كه خود را غير كمرو مي بينند با برنامه ريزي ، بر كمرويي دوران كودكي خود غلبه كرده اند ، معهذا تحقيق ما مؤكداً اين باور را كه كمرويي فقط عارضه ي دوران كودكي است ، رد مي كند. ممكن است اين پديده در ميان كودكان آشكارتر باشد ، زيرا آنان عموماً نسبت به بزرگسالان در معرض بررسي دقيق تر روزانه اعمالشان قرار دارند. اما كمرويي در ميان بخش قابل ملاحظه اي از جمعيت بزرگسالان ادامه مي يابد.

كمرويي چگونه بر افراد تأثير مي گذارد

كمرويي پيوستار رواني گسترده اي را در بر مي گيرد : مي تواند از احساس عدم كفايت در حضور ديگران تا حوادث آسيب زاي ناشي از اضطراب -  كه كاملاً زندگي يك فرد را ويران مي كند -  را در برگيرد. به نظر مي رسد كمرو بودن اسلوب ترجيحي برخي افراد در زندگي است ؛ اما براي ديگران به منزله ي محكوميت تحميلي زندگي بدون احتمال وجود عفو مي باشد.

در انتهاي اين پيوستار افرادي قرار دارند كه با كتاب خواندن ، فكر كردن و كاركردن با اشياء يا حضور در طبيعت ، احساس راحتي بيشتري مي كنند تا معاشرت با افراد ديگر. نويسندگان ، دانشمندان ، مخترعين ، جنگلبانان و مكتشفين احتمالاً شيوه اي از زندگي را برگزيده اند كه آنان را قادر مي سازد بيشتر وقت خود را در دنيايي بگذرانند كه انسانها فقط به طور پراكنده در آن حضور دارند. آنان بسيار درون گرا هستند و همراهي با ديگران در مقايسه با نياز آنان به تنهايي و داشتن خلوت ، جذابيت محدودي دارد.

در حقيقت امروزه افراد بسياري جذابيت زندگي تنها در جزيره اي دور افتاده را دوباره در مي يابند . اما حتي در درجاتي از اين بخش كوچك از پيوستار كمرويي ، افرادي جاي گرفته اند كه مي توانند به آساني هر زمان كه لازم باشد با ديگران ارتباط برقرار كنند ؛ يا افرادي كه به دليل عدم توانايي در پيشبرد يك گفتگوي ساده ، كنش متقابل را دشوار مي يابند مي توانند گروهي از مردم را مخاطب قرار دهند يا يك ميهماني رسمي را در كمال آرامش برگزار كنند.
طيف مياني پيوستار كمرويي شامل بخش اعظم افراد كمرو است ،  يعني كساني كه در موقعيت هاي مشخص با افراد خاصي احساس بي كفايتي و ترس مي كنند. ناراحتي آنان آنقدر شديد است كه به زندگي اجتماعي آنان آسيب وارد شده و عملكرد آنان مختل مي گردد، و ابراز اين مطلب كه چه فكر مي كنند و دوست دارند چه كار كنند را دشوار يا غير ممكن مي سازد.

از آنجا كه منبع واحدي از كمرويي – ترس از مردم – موجب بروز واكنش هاي مختلف مي شود ، رفتار بيروني يك فرد هميشه شاخص قابل اطميناني براي تعيين ميزان كمرويي واقعي او به شمار نمي رود. كمرويي هميشه بر طرز رفتار ما تأثير مي گذارد اما لزوماً اين تأثير گذاري آشكار يا مستقيم نيست. در نهايت مي توان گفت اگر شما فكر مي كنيد خجالتي هستيد پس هستيد ، بدون در نظر گرفتن اين كه در انظار چگونه رفتار مي كنيد.

افرادي كه در پيوستار كمرويي در طيف مياني قرار دارند عموماً به خاطر عدم تسلط بر مهارت هاي اجتماعي و يا فقدان اعتماد به نفس ، كمرو هستند . برخي افراد بر مهارت هاي اجتماعي لازم جهت تداوم بخشيدن به حركت نرم و روان ماشين ارتباطات بشري تسلط ندارند. آنان نمي دانند كه يك گفتگو را چگونه آغاز كنند يا در كلاس درس چگونه از سخنران بخواهند كه بلندتر صحبت كند . بقيه هم براي انجام كاري كه مي دانند صحيح است اطمينان لازم را ندارند.

در انتهاي پيوستار كمرويي افرادي قرار دارند كه ترس آنان از افراد ديگر هيچ حد و مرزي نمي شناسد : افراد مطلقاً كمرو. اين افراد هر زمان كه براي انجام كاري در حضور مردم صدا زده مي شود بينهايت مي ترسند و به قدري به واسطه اضطراب پديد آمده احساس نااميدي مي كنند كه تنها راه را فرار و پنهان شدن مي يابند. اين پيامد حاكي از عدم صلاحيت ، كه در افراد بي نهايت كمرو پديد مي آيد به افراد جوان يا دانش آموزان محدود نمي گردد ، و حتي بر اثر مرور زمان نيز ناپديد نمي گردد.

در بدترين حالت ، كمرويي مي تواند به روان رنجوري حاد مبدل گردد، يك بيماري ذهني كه مي تواند موجب افسردگي شده و حتي در نهايت تأثير بسياري در اقدام به خودكشي داشته باشد.

علايم جسماني كمرويي

افراد كمرو در سطح فيزيولوژيك نشانه هاي زير را گزارش داده اند: نبض تند مي زند ، قلب به شدت مي تپد ، فرد به ميزان قابل توجهي عرق مي ريزد و در معده حالت التهاب و دلشوره فرد را آرام نمي گذارد. جالب توجه است كه همه ي ما اين واكنش هاي جسماني را با احساسي بسيار قوي تجربه كرده ايم ، حتي اگر در آن لحظه عصباني ، هراسان ، تحريك شده يا خشنود باشيم. بدن ما در تمايز ميان اين احساسات ماهيتاً متفاوت كمك زيادي به ما نمي كند. اگر ما مجبور به اتكا بر نشانه هاي جسماني بوديم هيچ گاه نمي دانستيم چه موقع بگوييم " بله " يا " خير" ، آيا دوست باشيم يا بجنگيم. يكي از علايم جسماني كه افراد خجالتي نمي توانند پنهان كنند و بخشي از انگيختگي عمومي نيست، سرخ شدن است.

براي اكثر ما مواقعي پيش آمده است كه از شرم سرخ شده ايم و يا احساس تپش قلب و دلشوره كرده ايم .  افراد غير كمرو اين واكنش ها را به عنوان ناراحتي مختصر مي پذيرند و به جوانب مثبت آنچه بعداً اتفاق مي افتد مي نگرند ، داشتن يك گفتگوي خوب با يك رهبر مذهبي – اجتماعي يا گرفتن نشاني صحيح از يك پليس خارجي. اما افراد كمرو فكر خود را بر اين نشانه هاي جسماني متمركز مي كنند. در واقع گاهي اوقات حتي قبل از وارد شدن به موقعيتي كه ممكن است در آنان احساس كمرويي ايجاد نمايد ، دچار كمرويي مي شوند. آنان ابتدا علايم را تجربه مي كنند و فقط به مصيبت مي انديشند: تصميم مي گيرند از ملاقات با رهبر مذهبي – اجتماعي يا شركت در تور پاريس پرهيز كنند.

دستپاچگي

معمولاً سرخ شدن با احساس دستپاچگي همراه مي شود، احساس كوتاه مدت و شديد ناشي از دست دادن عزت نفس كه همه ي ما گاهي بدان دچار مي شويم. زماني كه به طور ناگهاني يك نورافكن عمومي برروي يك رخداد خصوصي زندگي ما پرتو مي افكند مضطرب مي شويم . گاهي اوقات وقتي كسي ، چيزي درباره ي ما به فرد ديگري ابراز مي دارد اين حالت پديد مي آيد. همچنين تحسين دور از انتظار معمولاً افراد باشرم و حيا را نيز دستپاچه مي كند. در مواقع ديگر وقتي در حين انجام عملي مخفيانه مچ ما گرفته مي شود دستپاچه مي شويم. سرك كشيدن داخل يك ماشين پارك شده ، انگشت در بيني كردن ، مرتب كردن لباس شخصي .  ديگر اين كه وقتي درمي يابيم ديگران عدم صلاحيت ما را دريافته و به زودي متوجه خواهند شد و آن را تأييد نخواهند كرد نيز دستپاچه مي شويم.

اين موارد شش روش حفظ ظاهر را شناسايي كرده است:

1 – با حالتي دفاعي موضوع را عوض كنيد : " چقدر ديگر طول مي كشد؟ من قرار ملاقات دارم."

2 – در نحوه ي اجراي برنامه بهانه اي بياييد " نورچراغهاي فلورسنت تمركز فكر مرا برهم مي زند."

3 – خصوصيات خوب ديگر را به نمايش در آوريد : " تنيس ورزش مطلوب من نيست ، شطرنج بازي كنيم."

4 – كاري كه نمي توانيد انجام دهيد را كنار بگذاريد : " وقتي چنگال در دسترس است ، استفاده از چوب براي غذا خوردن وقت تلف كردن است ."

5 – نفي شكست:" هيچ كس ديگر هم نمي توانست او را راضي كند."

6 – تلاش براي كسب اطمينان : " اميدوارم شما را خيلي گيج نكرده باشم ، كرده ام ؟ "

احتمالاً افراد كمرو به دليل پايين بودن سطح عزت نفس خود از روش هاي منحرف كننده ي حفظ ظاهر استفاده نمي كنند. برعكس از هر موقعيتي كه به طور بالقوه موجب بروز دستپاچگي مي شود دوري مي جويند، و بدين ترتيب هرچه بيشتر خود را از سايرين منزوي نموده و به جاي  آن فكر خود را بر كمبودهاي خويش متمركز مي سازند.

بعضي از افراد مي گويند كه حتي در تنهايي نيز احساس كمرويي مي كنند. آنان هنگام تفكر درباره ي يك خطاي گذشته ، سرخ شده و احساس دستپاچگي مي كنند. يا به خاطر شركت در يك برنامه ي اجتماعي قريب الوقوع گرفتار اضطراب مي گردند. با هجوم افكار مربوط به گذشته و آينده ، كمرويي حتي در لحظات تنهايي نيز مزاحم ماست .

خودآگاهي

كمرويي در عمل باعث مي شود كه فرد به خود كم بها دهد و از اين رو فرد كمرو افكار ، احساسات و اعمال بسياري را كه به طور مرتب تهديد به ظاهر شدن مي كنند را سركوب مي كند. افراد كمرو واقعآً در اين دنياي دروني فكري زندگي مي كنند. در حالي كه سكوت فرد كمرو وي را در اجتماعي ساكن جلوه گر مي سازد اما در درون وي در بزرگراههاي افكارش با تصادم احساسات و راه بندانهاي پرسر و صداي ايجاد شده توسط خواسته هاي سركوب شده ،  جنجالي برپاست. مهمترين صفت مشخصه ي فرد كمرو ، خودآگاهي بيش از اندازه ي وي  مي باشد. خودآگاهي ، " در تماس دائم با شخص خود بودن " و خويشتن نگري در بسياري از نظريات مربوط به شخصيت سالم نقش مركزي داشته و در چندين روش درمان رايج ، از اهداف كار به شمار مي آيند. گرايش مشابهي به سوي خودكاوي و ارزيابي افكار و احساسات فرد ، هنگامي كه به وسواس مبدل شود، علائم اختلال رواني را نشان مي دهد. بيشتر اوقات افراد كمرو تا اين حد جلو مي روند.

 بيش از 85 درصد كل افرادي كه خود را كمرو مي دانند مي گويند كه ذهنشان به شدت به خودشان مشغول است. اين خودآگاهي داراي ابعاد عمومي و خصوصي مي باشد.

 خودآگاهي عمومي

 خودآگاهي عمومي در توجه به تأثير خود بر ديگران انعكاس مي يابد: " درباره ي من چه فكر مي كنند؟" ، " چه تأثيري روي آنها مي گذارم؟" ، آيا من را دوست دارند؟" ، چگونه مي توانم از علاقه ي آنها اطمينان حاصل كنم ؟" اگر شما از نوع افرادي هستيد كه داراي خودآگاهي عمومي مي باشند ، مي بايد با صداي بلند به بيشتر اين موضوعات پاسخ مثبت دهيد:

 ·اسلوبي كه براي انجام كارها در پيش مي گيرم برايم مهم هستند.

 ·روش معرفي خودم به ديگران برايم مهم است.

 ·درباره ي وضع ظاهري خودم حساسيت دارم.

 ·معمولاً نگران به جاي گذاردن يك تصور خوب از خودم هستم.

 ·يكي از آخرين كارهايي كه قبل از ترك خانه انجام مي دهم، نگاه كردن در آينه است.

 ·طرز تفكر ديگران درباره ي من برايم حائز اهميت است.

 ·معمولاً از وضعيت ظاهري خودم آگاهي دارم.

 خودآگاهي خصوصي

 فكري است كه به درون فرد متوجه شده است و نه فقط فرايند برگرداندن توجه فرد به درون خويش مي باشد بلكه مضمون منفي تمركز خودمحور گونه را در خود دارد : " من بي لياقت هستم"، " من زشت هستم " ، " من بي ارزش هستم ". هر فكري ، براي تحقيق زير يك ميكروسكوپ قوي تحليل گر بسيار مناسب است.

 اين تحليل رواني با آنچه توسط زيگموند فرويد انجام پذيرفته است قابل قياس مي باشد- با يك استثنا. فرويد بر آن بود كه منشأ آن افكار و خواسته ها را بيابد و بدون سردرگمي معناي آن را كشف كند. هدف اين خودجويي آن بود كه فرد را براي عمل كردن از قيد آن حصار غير منطقي رها سازد و به او كمك كند با هر دو نوع تكانه هاي نرم و خشن بيشتر همراه گردد. اگر شما در زمره ي افراد داراي خودآگاهي خصوصي مي باشيد ، به تمامي يا اكثر موضوعات زير پاسخ مثبت خواهيد داد:

 ·هميشه سعي مي كنم خودم را ارزيابي كنم.

 ·به طور كلي ، نسبت به خودم خيلي آگاه هستم.

 ·درباره ي خودم خيلي فكر مي كنم .

 ·معمولاً موضوع رؤياهاي خودم هستم .

 ·هميشه مشغول موشكافي خودم هستم.

 ·عموماً به احساسات دروني خودم توجه مي كنم.

 ·دائماٌ انگيزه هاي خودم را بررسي مي كنم .

 ·گاهي اوقات اين احساس را دارم كه درمشاهده ي خودم اشتباهي وجود دارد.

 ·نسبت به تغييراتي كه در حالاتم پديد مي آيد هشيار هستم.

 ·وقتي مشغول كاركردن بر روي مشكلي هستم ، از روش تفكرم آگاهي دارم .

 اين تمايز ميان دو نوع خودآگاهي مي تواند تا كمرويي ادامه يابد . تحقيقات پُل پيلكونيس دو گروه كلي از افراد كمرو را معرفي كرده است: كساني كه در حضور جمع كمرو هستند و كساني كه در خلوت خويش كمرو هستند. گروه اول بيشتر نگران هستند كه  مبادا رفتار بدي داشته باشند ، اما گروه ديگر نگران احساسات بد خود هستند.

 اضطراب افرادي كه از نظر عمومي كمرو هستند بيشتر از رفتار ناشيانه و عدم موفقيت در پاسخگويي مناسب به موقعيت هاي مختلف اجتماعي سرچشمه مي گيرد. نگراني آنان نسبت به عملكرد نامناسب احتمالي خويش از طريق اخذ نمرات بالا در مقياس خودآگاهي عمومي نشان داده شده است. براي افرادي كه در خلوت خويش كمرو هستند، آنچه فرد انجام مي دهد نسبت به احساسات ذهني حاكي از ترس و ناراحتي از آشكارشدن كمبودهايشان در مرتبه ي دوم قرار دارد. همان طور كه انتظار مي رفت ، اين اعضاي باشگاه خصوصي در مقياس كلي خودآگاهي مانند مقياس خودآگاهي خصوصي ، نمره ي بالايي كسب كرده اند.

منبع :

http://www.tebyan.net/nutrition_health/spiritual_mentalhealth/confidence_selfesteem_success/2003/8/18/3159.html


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۵۳:۵۱ ] [ مشاوره مديريت ]


آشنايي با «PHOBIA» يا ترس غير منطقي (وحشت!)

همه ما كم و بيش كلمه فوبي را شنيده ايم و تا حدودي نيز با معناي آن آشنا هستيم.

فوبي در لغت به معناي نفرت و ترس بيمارگونه است.از لحاظ علمي، فوبي به ترس مفرط و غيرمنطقي از شيء يا موقعيت و    ...

امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۵۳:۴۹ ] [ مشاوره مديريت ]

رازهاي نهفته در سخنراني

در هفته گذشته مطلبي را تحت عنوان "سخنراني غول بي شاخ و دم"  به شماعزيزان ارائه داريم. در اين مطلب ريشه هاي ترس از سخنراني را بررسي كرده و هراس اجتماعي را مختصراً شرح داديم. و سپس راهكارهايي را براي رفع اين استرس در هنگام حضور و صحبت در جمع تشريح كرديم.

اكنون سعي داريم به شما بگوييم كه پس از كسب آرامش و آمادگي، براي يك سخنراني لازم است چه نكاتي را مدنظر داشته باشيد تا روال مطلوبي را در هنگام سخنراني پيش بگيريد.

در يك تقسيم بندي ساده سخنراني را به سه بخش مي توان تقسيم نمود.

1- مقدمه    2- بخش اصلي   3- نتيجه گيري

اگر امكان دارد در ميان جمع قدمي بزنيد و يا دست خود را بر شانه يك شخص بگذاريد. از مخاطبين براي استفاده از مثال ها بهره ببريد

 

هر يك از اين بخش ها تأثيرات مهمي را بر كيفيت صحبت شما خواهد گذاشت.

مقدمه صحبت با ايجاد جذابيت هاي ابتدايي مي تواند حتي اجبارهاي احتمالي مخاطبين براي حضور در جلسه را كاهش دهد و آنها را براي پي گيري بحث، مشتاق كند. يك مقدمه مي تواند با يك خوشامدگويي و تشكر شروع شده و با گفتن يك جمله شادي بخش، خنده آور و يا جلب توجه كننده ادامه يابد. اكثر ما در سخنراني هايي حاضر بوده ايم كه سخنران با گفتن اين جمله، «مگه صبحانه نخوريد كه جواب سلام من رو نمي دهيد؟»، حاضرين را به وجد بيشتر آورده و با جمله اي مشاركت آنها را طلبيده است. 

لبته اگر اطلاعات عمومي بالايي داشته باشيد و از لطايف و ضرب المثل ها آگاه باشيد مي توانيد به فراخور حال و هواي جلسه از آنها استفاده كنيد. خيلي مهم است كه در اين بخش از صحبت آرامش خود را بدست آوريد. اما حتي اگر درون خود هنوز تشويش هاي ابتدايي را حس مي كنيد. مكث هاي مناسب داشته باشيد تا آرام تر گرديد. البته دارا بودن يك مقدمه همراه با آرامش مستلزم آن است كه پيش از شروع جلسه از ويژگي هاي مخاطبين اطلاعات مختصري دريافت كنيد. مثلاً اينكه در چه دامنه سني هستند. ميزان اطلاعات آنها از موضوع جلسه چقدر است. با چه ميزان تمايل در جلسه حضور دارند. چه انتظاراتي از شركت در اين جلسه دارند و...

<arget="_blank">۲۰۴ ][ ۲۰۵ ][ ۲۰۶ ][ ۲۰۷ ][ ۲۰۸ ][ ۲۰۹ ][ ۲۱۰ ][ ۲۱۱ ][ ۲۱۲ ][ ۲۱۳ ][ ۲۱۴ ][ ۲۱۵ ][ ۲۱۶ ][ ۲۱۷ ][ ۲۱۸ ][ ۲۱۹ ][ ۲۲۰ ][ ۲۲۱ ][ ۲۲۲ ][ ۲۲۳ ][ ۲۲۴ ][ ۲۲۵ ][ ۲۲۶ ][ ۲۲۷ ][ ۲۲۸ ][ ۲۲۹ ][ ۲۳۰ ][ ۲۳۱ ][ ۲۳۲ ][ ۲۳۳ ][ ۲۳۴ ][ ۲۳۵ ][ ۲۳۶ ][ ۲۳۷ ][ ۲۳۸ ][ ۲۳۹ ][ ۲۴۰ ][ ۲۴۱ ][ ۲۴۲ ][ ۲۴۳ ][ ۲۴۴ ][ ۲۴۵ ][ ۲۴۶ ][ ۲۴۷ ][ ۲۴۸ ][ ۲۴۹ ][ ۲۵۰ ][ ۲۵۱ ][ ۲۵۲ ][ ۲۵۳ ][ ۲۵۴ ][ ۲۵۵ ][ ۲۵۶ ][ ۲۵۷ ][ ۲۵۸ ][ ۲۵۹ ][ ۲۶۰ ][ ۲۶۱ ][ ۲۶۲ ][ ۲۶۳ ][ ۲۶۴ ][ ۲۶۵ ][ ۲۶۶ ][ ۲۶۷ ][ ۲۶۸ ][ ۲۶۹ ][ ۲۷۰ ][ ۲۷۱ ][ ۲۷۲ ][ ۲۷۳ ][ ۲۷۴ ][ ۲۷۵ ][ ۲۷۶ ][ ۲۷۷ ][ ۲۷۸ ][ ۲۷۹ ][ ۲۸۰ ][ ۲۸۱ ][ ۲۸۲ ][ ۲۸۳ ][ ۲۸۴ ][ ۲۸۵ ][ ۲۸۶ ][ ۲۸۷ ][ ۲۸۸ ][ ۲۸۹ ][ ۲۹۰ ][ ۲۹۱ ][ ۲۹۲ ][ ۲۹۳ ][ ۲۹۴ ][ ۲۹۵ ][ ۲۹۶ ][ ۲۹۷ ][ ۲۹۸ ][ ۲۹۹ ][ ۳۰۰ ][ ۳۰۱ ][ ۳۰۲ ][ ۳۰۳ ][ ۳۰۴ ][ ۳۰۵ ][ ۳۰۶ ][ ۳۰۷ ][ ۳۰۸ ][ ۳۰۹ ][ ۳۱۰ ][ ۳۱۱ ][ ۳۱۲ ][ ۳۱۳ ][ ۳۱۴ ][ ۳۱۵ ][ ۳۱۶ ][ ۳۱۷ ][ ۳۱۸ ][ ۳۱۹ ][ ۳۲۰ ][ ۳۲۱ ][ ۳۲۲ ][ ۳۲۳ ][ ۳۲۴ ][ ۳۲۵ ][ ۳۲۶ ][ ۳۲۷ ][ ۳۲۸ ][ ۳۲۹ ][ ۳۳۰ ][ ۳۳۱ ][ ۳۳۲ ][ ۳۳۳ ][ ۳۳۴ ][ ۳۳۵ ][ ۳۳۶ ][ ۳۳۷ ][ ۳۳۸ ][ ۳۳۹ ][ ۳۴۰ ][ ۳۴۱ ][ ۳۴۲ ][ ۳۴۳ ][ ۳۴۴ ][ ۳۴۵ ][ ۳۴۶ ][ ۳۴۷ ][ ۳۴۸ ][ ۳۴۹ ][ ۳۵۰ ][ ۳۵۱ ][ ۳۵۲ ][ ۳۵۳ ][ ۳۵۴ ][ ۳۵۵ ][