مشاوره مديريت - آموزش مديريت - آموزش فروشندگي حرفه‌اي
 
نويسندگان
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 4694
دیروز : 7722
افراد آنلاین : 6
همه : 5054422
چت باکس

 انواع روش هاي آموزشي

روش اﯾﻔﺎي ﻧﻘﺶ  :           «   Role  Playing   »

         اﯾﻔﺎي ﻧﻘﺶ ، ﻧﻮﻋﯽ روش آﻣﻮزﺷﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻼت و ﻣﺴﺎﺋﻠﯽ درآن ﻋﻨﻮان ﻣﯽ ﺷﻮد و ﻣـﻮرد ﺑﺤـﺚ و ﺑﺮرﺳـﯽ   

ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ ﮐﻪﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺮاي ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﻣﺒﻬﻢ و ﺳﻮال ﺑﺮاﻧﮕﯿﺰ ﺑﺎﺷﺪ . دراﯾﻦ روش ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﻧﻘﺶ را اﯾﻔـﺎء ﻣـﯽ ﮐﻨﻨـﺪ   

درﺣﺎﻟﯿﮑﻪ در روش ﻧﻤﺎﯾﺶ و اﺟـﺮاي ﺗﻤـﺮﯾﻦ ﻋﻤﻠـﯽ ﻣﺮﺑـﯽ ﻧﻘـﺶ را اﯾﻔـﺎء ﻣـﯽ ﮐﻨـﺪ         . ( ﺗﻔـﺎوت  Demonstration و  Role

   . ( playing

ﻣﺰاﯾﺎي اﯾﻦ روش   :

 ﻣﺮﺑﯽ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺪ از ﻗﺪرت ﻋﻤﻠﮑﺮد و ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪه،آﮔﺎﻫﯽﭘﯿﺪا  ﮐﻨﺪ.

 ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ در ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ واﻗﻌﯿﺖ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ .

 ﻓﺮاﮔﯿﺮان اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﺑﯿﺸﺘﺮي درزﻣﺎن ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ  واﻗﻌﯿﺖ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .

 ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﯾﺎد ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ در ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ واﮐﻨﺶ ﻫﺎي ﻋﻤﻠﯽ وﻣﺨﺘﻠﻒ از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪ .

 ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻄﻮر ﻣﺴﺘﻘﻞ ﮐﺎرﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺎ ﻓﺮاﮔﯿﺮي ﻗﻮاﻋﺪ و ﻧﻘﺶ ﺧﻮد ﻣﺘﮑﯽﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ .

 اﯾﻦ روش ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺪاوم ﻋﻼﻗﻪ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺑﻪ ﺣﻀﻮر در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ درﺳﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد .

 اﯾﻦ روش ﻣﻮﺟﺐ اﯾﺠﺎد ﺣﺲ ﻫﻤﮑﺎري و ارﺗﺒﺎط و و اﮐﻨﺶ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﻣﯿﺎن ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﻣﯽﺷﻮد .

 ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﻓﺮﺻﺖ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﺼﻮرات و ﺑﺮوز ﺗﻔﮑﺮات و ﺧﻼﻗﯿﺖ را ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .

    ﻣﻌﺎﯾ  ﺐ اﯾﻦ روش  :

اﮔﺮﻓﺮاﮔﯿﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺪ  ﻧﻘﺶ ﺧﻮد را ﺧﻮب اﯾﻔﺎ ﮐﻨﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﺷﺮ ﻣﺴﺎوي و از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ وي ﻣﯽ ﺷﻮد .

ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻓﺮاﮔﯿﺮان اﯾﻦ روش را ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺳﺮﮔﺮﻣﯽﻧﮕﺎه ﮐﻨﻨﺪ و آن را ﺟﺪي ﻧﮕﯿﺮﻧـﺪ و اﺛـﺮ ﯾـﺎدﮔﯿﺮي ﮐﻤـﯽ داﺷـﺘﻪ     

ﺑﺎﺷﺪ .

وﻗﺖ زﯾﺎدي ﻣﯽ ﮔﯿﺮد و ﺑﺎﻋﺚ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺷﺪن ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ درﺳﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد

اﮔﺮ ﺗﻤﺮﮐﺰ روي روش ﻫﺎي اﯾﻔﺎء ﻧﻘﺶ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰﺷﻮد ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ اﻫـﺪاف آﻣﻮزﺷـﯽ را ﺗﺤـﺖ اﻟﺸـﻌﺎع ﻗـﺮار دﻫـﺪ و از      

اﻫﺪاف دور ﺷﻮﯾﺪ .

ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻫﻤﻪ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﻓﺮﺻﺖ اﯾﻔﺎء ﻧﻘﺶ و ﺷﺮﮐﺖ در ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ را ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ .

   اﻓﺰاﯾﺶﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﯾﻦ روش  :

 راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ و آﻣﻮزﺷﻬﺎي ﻻزم ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ و ﺷﻔﺎف اراﺋﻪ ﺷﻮد

 اﯾﻔﺎء ﻧﻘﺶ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺑﻄﻮر داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ .

 ﻫﺪف از اﯾﻔﺎء ﻧﻘﺶ ﺑﯿﺎن ﺷﻮد و آرام ﺳﺎزي ذﻫﻨﯽ ﺑﺮاي ﻓﺮاﮔﯿﺮان اﯾﺠﺎد ﺷﻮد .

 ﻓﺮاﮔﯿﺮان  ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ارﺗﺒﺎط ﻣﻮﻗﻌﯿﺖﻫﺎ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ آﮔﺎه و ﺗﻮﺟﯿﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ .

 زﻣﺎن ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮاي اﯾﻔﺎء ﻧﻘﺶ داده ﺷﻮد . روي ﻧﮑﺎت آﻣﻮزﺷﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﻮده و آﻧﻬﺎ را ﭘﺮرﻧﮓ ﺗﺮ ﻧﻤﺎﯾﺶ دﻫﻨﺪ .

 ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت اﯾﻔﺎء ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻧﻘﺶ ﭘﺲ از اﺟﺮا ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ وﺑﺤﺚ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد .

 از ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت اﯾﻔﺎﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻧﻘﺶ  ﺑﺎز ﺧﻮرد (ﻓﯿﺪﺑﮏ ) ﺗﻬﯿﻪ ﺷﻮد و ﻣﻮرد ﺑﺤﺚ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد   .



ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۶:۴۲ ] [ مشاوره مديريت ]

 انواع روش هاي آموزشي

ﺑﺎزدﯾﺪ از ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎي واﻗﻌﯽ  : 

دراﯾﻦ روش ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﻗﺎدر ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻫﺎي ﺣﻘﯿﻘﯽ را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪ و از ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﺎ آن آﺷﻨﺎ ﺷـﻮﻧﺪ و آﻧـﺮا ﺗﺠﺮﺑـﻪ   

ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ . ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل اﻋﺰام راﻫﯿﺎن ﻧﻮرﺑﻪ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺟﻨﮕﯽ و ﻣﺸﺎﻫﺪه آﺛﺎر و ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎي ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪه از  8 ﺳـﺎل دﻓـﺎع ﻣﻘـﺪس ﮐـﻪ    

اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ آﻧﻬﺎ را ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺴﺎﯾﻞ دﻓﺎع ﻣﻘﺪس آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و اﻃﻼﻋﺎت و داﻧﺴﺘﻪ ﻫﺎي آﻧﻬﺎ ﺑﻄﻮر ﻋﯿﻨﯽ ﻣﺮور ﻣﯽﺷـﻮد و 

آﻧﻬﺎ را درك ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ   .

ﻫﻤﯿﺸﻪ از ارﺗﺒﺎط ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎي واﻗﻌﯽ ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت و آﻣﻮﺧﺘﻪ ﻫﺎي ﻓﺮاﮔﯿﺮان و ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﮐﻨﯿﺪ و از ﻓﺮاﮔﯿـﺮان 

اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪﺑﻌﺪاً ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﮑﺎر ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ . ﺑﺎزدﯾﺪ از ﺻﺤﻨﻪ ﺑﻪ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﻓﺮﺻﺖ ﮐﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﯿـﺎت ﻓﺮاواﻧـﯽ از  

زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ دﻫﺪ و ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ اﻃﻼﻋﺎت ﺧﻮﺑﯽ ﺟﻤﻊ آوري ﻧﻤﻮده و ﺑﺎ ﺗﻠﻔﯿﻖ و اﻧﻄﺒﺎق اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﺟﺪﯾﺪ ﺑﺎ داﻧﺶ ﻗﺒﻠـﯽ ، ﺑـ  ﻪ

درك واﻗﻌﯽ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮﺳﻨﺪ   .

 

ﻣﺰاﯾﺎي اﯾﻦ روش   :

اﯾﺠﺎد اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﺑﺎﻻ در ﻓﺮاﮔﯿﺮان

روﯾﺎروﯾﯽ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺑﺎ ﻣﺮدم و واﻗﻌﯿﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ

اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﻬﺎرت ﻫﺎي ﻋﻤﻠﯽ و اﯾﺠﺎد ﻧﮕﺮش ﻋﻤﯿﻖ و ﺑﺮوز رﻓﺘﺎرﻫﺎي ﻣﻄﻠﻮب

ﺗﻤﺎس ﻧﺰدﯾﮏ و ﻣﻠﻤﻮس ﺑﺎ واﻗﻌﯿﺖ ﻫﺎ

ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺑﺎ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ و ﮐﺎر ﮐﺮدن اﻧﺲ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ و ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت ﺧﻮد را وﺳﻌﺖ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﻨﺪ .

اﯾﺠﺎد ﺗﺸﻮﯾﻖ و ﻋﻼﻗﻪ در ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ درس و ﺗﺤﺮﯾﮏ و ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪي در ﭘﺬﯾﺮش ﺑﯿﺸﺘﺮ داﻧﺶ و اﻃﻼﻋﺎت

اﻓﺰاﯾﺶ درك و ﻓﻬﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﺸﮑﻼت و ﻣﺴﺎﯾﻞ ﺟﺎﻣﻌﻪ

ﻣﻌﺎﯾﺐ اﯾﻦ روش :

 گاهي اﻣﮑﺎن ﺑﺎزدﯾﺪ از ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎي واﻗﻌﯽ وﺟﻮد ﻧﺪارد .

 ﺗﺮﺗﯿﺐ دادن ﺑﺎزدﯾﺪ از ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎ وﻗﺖ ﮔﯿﺮ و ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺑـﺮ اﺳـﺖ و ﻣﺸـﮑﻼت زﯾـﺎدي ﻣـﻦ ﺟﻤﻠـﻪ ﻫﻤـﺎﻫﻨﮕﯽ،  ﻫﻤﮑـﺎري        

وﻣﺮاﻗﺒﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دارد .

 ﺑﻪ ﻋﻠﺖ آزادي اﯾﻦ روش ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻓﺮاﮔﯿﺮان آن را ﺟﺪي ﻧﮕﯿﺮﻧﺪ .

 ﺗﻌﺪاد ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﮐﻤﯽ را ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﺮد .

 دﺷﻮاري در ﻧﻘﻞ و اﻧﺘﻘﺎل

 ﺑﺎزدﯾﺪ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ اﻧﺘﻈﺎرات زﯾﺎدي را در ﻣﺮدم آن ﻣﻨﻄﻘﻪ اﯾﺠﺎد ﮐﻨﺪ

 دﺷﻮاري اﯾﺠﺎد ارﺗﺒﺎط ﻣﯿﺎن اﻫﺪاف آﻣﻮزش و ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت ﺣﺎﺻﻠﻪ در ﺻﺤﻨﻪ  ﻋﺪم ﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﯽ و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰي ﻣﻨﺎﺳـﺐ ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺪ ﻣﻮﺟـﺐ اﺗـﻼف وﻗـﺖ،  ﺳـﺮﺧﻮردﮔﯽﻓﺮاﮔﯿـﺮان و ﺧﺴـﺘﮕﯽ و         

دﻟﺰدﮔﯽ از آﻣﻮزش ﺷﻮد .

 ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﻦ و ﻣﺮدم ﺣﺎﺿﺮ در ﺻﺤﻨﻪ و ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ اﻟﻮﯾﺖ ﻫﺎ و ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ را ﻣﻄﺮح ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻫﺪاف آﻣـﻮزش 

و ﺟﺎﻣﻌﻪ ارﺗﺒﺎط ﻧﺪاﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ و ﻣﻮﺟﺐ اﻧﺤﺮاف ﻣﺴﯿﺮ آﻣﻮزش ﺷﻮد .

اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪﺳﺎزي اﯾﻦ روش :

 ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰي ﺻﺤﯿﺢ ﺑﺮاي ﺑﺎزدﯾﺪﻫﺎ و ﺣﻀﻮر ﻓﻌﺎل ﻣﺮﺑﯿﺎن و ﮐﻤﮏ ﻣﺮﺑﯿﺎن

 ﻓﺮاﮔﯿﺮان را در ﺧﻼل ﺑﺎزدﯾﺪ از ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎ ، ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﮐﺮدن روش ﻫﺎي دﯾﮕﺮ آﻣﻮزﺷﯽﺗﺸﻮﯾﻖ ﮐﻨﯿﺪ .

 اﻫﺪاف ﺑﺎزدﯾﺪﻫﺎ ﺑﺮاي ﻓﺮاﮔﯿﺮان و ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ روﺷﻦ ﺷﻮد .

 ﻓﺮاﮔﯿﺮان را ﺑﺮاي ﺟﻤﻊ ﺑﻨﺪي ﭘﺮﺳﺶ و ﭘﺎﺳﺦ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺑﺎزدﯾﺪ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎي واﻗﻌﯽﭘﯿﺶ ﻣﯽ آﯾﺪ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﺪ .

 اﻓﺮاد ﮐﻪ در ﺻﺤﻨﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ( ﻣﺮدم  ، ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﻦ ، راﻫﻨﻤﺎﻫﺎ )  را ﺗﺸﻮﯾﻖ ﮐﻨﯿـﺪﮐـﻪ ﻓﺮاﮔﯿـﺮان را در ﺟﻤـﻊ آوري    

اﻃﻼﻋﺎت ﮐﻤﮏ ﮐﺮده و ﺑﻪ ﺳﻮاﻻت آﻧﻬﺎ ﺑﻪ روﺷﻨﯽ ﭘﺎﺳﺦ دﻫﻨﺪ .

 دﯾﺪار ﻣﺠﺪد از ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﭘﯿﮕﯿﺮي ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎي وﯾﮋه اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ ﺑﺎﺷﺪ .

 ﺧﻼﺻﻪ ﻫﺎﯾﯽ از ﺑﺎزدﯾﺪ ﺗﻬﯿﻪ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﯿﻦ ادراﮐﺎت و ﯾﺎﻓﺘﻪﻫـﺎي ﺧـﻮد ﺑـﺎ اﻫـﺪ    اف آﻣﻮزﺷـﯽ راﺑﻄـﻪ  

ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﻨﺪ .

 ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺮوﯾﺪ ، ﻧﻘﺸﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﺰﺑﻮر و ﻋﮑﺲ  و ﻓﯿﻠﻢ  ( ﺧﺼﻮﺻﺎً ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﻫﻮاﯾﯽ ) ﺗﻬﯿـﻪ ﮐﻨﯿـﺪ و ﺑـﺮاي   

ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﭘﺨﺶ ﮐﻨﯿﺪ و ﯾﺎ ﺟﺮﯾﺎن ﺣﺎدﺛﻪ ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪه را ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﻧﻤﺎﯾﺶ دﻫﯿـﺪ و ﻣﺴـﯿﺮﺣﺮﮐـﺖ   

ذﻫﻨﯽ آن ﻫﺎ را ﮐﺎﻣﻼً ﻫﺪاﯾﺖ و رﻫﺒﺮي ﮐﻨﯿﺪ .

 درﺑﺎره آﻧﭽﻪ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده و آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮان اﻧﺠﺎم داد ، ﭘﺲ از ﻣﺮاﺟﻌﺖ از ﻣﻨﻄﻘﻪ و ﺻﺤﻨﻪ ﺑﺎزدﯾﺪ ﺷﺪه ، ﺻـﺤﺒﺖ 

ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ و از ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺑﺨﻮاﻫﯿﺪ راه ﺣﻞ اراﺋﻪ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ .

 



ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۶:۴۲ ] [ مشاوره مديريت ]

 انواع روش هاي آموزشي

داﺳﺘﺎن ﮔﻮﯾﯽ و ﻧﻤﺎﯾﺶ 

اﯾﻦ روش در ﺑﺴﯿﺎري از ﺟﻮاﻣﻊ آﺳﯿﺎﯾﯽ و آﻓﺮﯾﻘﺎﯾﯽ راه ﻣﺘﺪاول و ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮاي آﻣﻮزش ﻣﺮدم ﻣﯽ ﺑﺎﺷـﺪ ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﺗﻌﺰﯾـﻪ   

ﺧﻮاﻧﯽ و ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪﺧﻮاﻧﯽ و....)  . ذﮐﺮ داﺳﺘﺎﻧﻬﺎﯾﯽ از ﺑﺰرﮔﺎن ، ﺣﮑﻤﺎ ، ﭘﻬﻠﻮاﻧﺎن  روش ﻫﺎي ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮاي اﻧﺘﻘﺎل اﻃﻼﻋـﺎت و 

آﺷﻨﺎﯾﯽ ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﺎﺷﯿﻮه ﻫﺎي ﺻﺤﯿﺢ زﻧﺪﮔﯽ اﺳﺖ . داﺳﺘﺎن ﻫﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﻣﺴﺎﯾﻞ ﺷﺎﯾﻊ و ﺟﺮﯾﺎﻧﺎت ﻣﻬﻤﯽ ﮐﻪﻣـﺮدم 

در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮد ﺑﺎ آن روﺑﺮو ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺧﻠﻖ ﻣﯽ ﮔﺮدﻧﺪ . اﯾﻦ روش ﻗﺮن ﻫﺎي ﯾﮑﯽ از روش ﻫﺎي ﺑـﺎ ارزش اﻧﺘﻘـﺎل داﻧـﺶ و   

ﻋﻠﻮم ، ارزش ﻫﺎ و آداب و رﺳﻮم در اﯾﺮان ﺑﻮده اﺳﺖ   .

    ﻣﺰاﯾﺎي اﯾﻦ روش  :

 ﻗﺪرت زﯾﺎددر اﯾﺠﺎد اﻧﮕﯿﺰه، ﻧﮕﺮش ﺟﺪﯾﺪ و ﭘﯿﺪاﯾﺶ وﺑﺮوز رﻓﺘﺎرﻫﺎي ﻣﻄﻠﻮب

 درك ﺑﻬﺘﺮ ارزش ﻫﺎ و ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺑﺎورﻫﺎي درﺳﺖ و ﻧﻔﯽ ﺑﺎورﻫﺎي ﻏﻠﻂ

 ﻓﺮاﻫﻢ آﻣﺪن ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاي ﻓﺮاﮔﯿﺮان در ﻓﻬﻢ ﺑﺎورﻫﺎي ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ

 ﻣﺪﻧﻈﺮ ﻗﺮار دادن ﺑﺎورﻫﺎي ﺧﻮب و ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻓﺮاﮔﯿﺮان و ﻣﺮدم ﺑﺮﺗﮑﯿﻪ ﺑﻪ ﻧﮑﺎت و ﺑﺎورﻫﺎي ﺧﻮب

 ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺧﻼﻗﯿﺖ در ﻓﺮاﮔﯿﺮان

 ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮي، ﺗﻐﯿﯿﺮﯾﺎ اﺳﺘﺤﮑﺎم اﻧﮕﯿﺰه ﻫﺎ و ﻧﮕﺮش ﻓﺮاﮔﯿﺮان و ﻧﻬﺎﯾﺘﺎً اﯾﺠﺎد  رﻓﺘﺎر ﻣﻄﻠﻮب.

ﻣﻌﺎﯾﺖ اﯾﻦ روش  :

وﻗﺖ ﮔﯿﺮ اﺳﺖ .

ﻧﯿﺎز ﺑﻪ آﻣﺎدﮔﯽ ﻗﺒﻠﯽ دارد .

ﺑﯿﺎن داﺳﺘﺎن اﮔﺮ ﺿﻌﯿﻒ ﺑﺎﺷﺪ و ﺧﻮب روي آن ﻓﮑﺮ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻣﻮﺟﺐ ﮔﯿﺠﯽ و ﺗﺤﯿﺮ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺷﻮد .

ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ داﺳﺘﺎن ﺑﺮاي ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺟﺬاب ﻧﺒﺎﺷﺪ و ﻋﻼﻗﻪ ﭘﯿﺪا ﻧﮑﻨﻨﺪ .

ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻗﺪرت ﻣﺮﺑﯿﺎن در داﺳﺘﺎن ﮔﻮﯾﯽ و داﺳﺘﺎن ﭘﺮدازي و ﻗﺪرت ﺗﺤﻠﯿﻞ و ﺗﺼﻮر زﯾﺎد در ﻣﺮﺑﯿﺎن دارد .

ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪﺳﺎزي اﯾﻦ روش   :

ارﺗﺒﺎط ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﻮﺿﻮع آﻣﻮزﺷﯽ ﺑﺎ داﺳﺘﺎن و ﻧﻤﺎﯾﺸﻨﺎﻣﻪ .

درﺻﻮرت داﺷﺘﻦ زﻣﺎن ، داﺳﺘﺎن دو ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺗﮑﺮار و ﺑﺎزﮔﻮ ﺷﻮد .

ﻧﻤﺎﯾﺸﻨﺎﻣﻪ و داﺳﺘﺎن را ﻃﻮري اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﯿﺪﮐﻪ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺧﻮد را ﺑﺠﺎي ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎن ﻗﺮار دﻫﻨﺪ و ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﺧﻮد

را در داﺳﺘﺎن ﺑﮕﻨﺠﺎﻧﻨﺪ .از داﺳﺘﺎﻧﻬﺎي ﻣﺤﻠﯽ و ﺑﻮﻣﯽ ﺑﺮاي ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﺑﻮدن درس اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﺪ .

اﺑﺘﺪا ﻋﻨﻮان و ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻮرد ﺑﺤﺚ را اراﺋﻪ دﻫﯿﺪ و ﺑﻌﺪ  داﺳﺘﺎن را ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ و در آﺧﺮ آﻧﺮا ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ درآورﯾﺪ .



ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۶:۴۱ ] [ مشاوره مديريت ]

 انواع روش هاي آموزشي

روش ﭘﺮﺳـــﺶ و ﭘﺎﺳــﺦ   

در اﯾﻦ روش آﻣﻮزﺷﯽ ، ﻣﺮﺑﯽ ﺑﺎ ﭘﺮﺳﯿﺪن ﺳﻮاﻻﺗﯽ از ﻓﺮاﮔﯿﺮان و ﮔﺮﻓﺘﻦ ﭘﺎﺳﺦ از آﻧﻬـﺎ ، ﺷـﺮاﯾﻂ  ﭘﻮﯾـﺎﯾﯽ و ﯾـﺎدﮔﯿﺮي    

ﻓﻌﺎل را درﮐﻼس اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ و ﺑﺪﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻄﻮر ﺳﺮﯾﻌﯽ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ وﺿﻌﯿﺖ ﻋﻠﻤﯽ و ﻣﯿﺰان ﯾـﺎدﮔﯿﺮي آﻧﻬـﺎ  

ﭘﺮداﺧﺘﻪ و  ﻣﯽ ﻓﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﭼﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ را ﻣﯽ داﻧﻨﺪ و ﭼﻪﭼﯿﺰﻫـﺎﯾﯽ را ﻧﻤـﯽ داﻧﻨـﺪ    . ﻧﮑﺘـﻪ ﺟﺎﻟـﺐ اﯾﻨﮑـﻪﻓﺮاﮔﯿـﺮان    

ﻫﻤﺰﻣﺎن ﮐﻪ در ﺳﻮال و ﺟﻮاب ﺷﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ، ﯾﺎد ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ وﻟﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ در ﺟﻮاب ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻋﺠﻠﻪ ﺑـﻪ ﺧـﺮج داد و ﻓﺮاﻣـﻮش   

ﻧﮑﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺑﺮاي ﺷﺮﮐﺖ در روش ﺳﻮال وﺟـﻮاب ﺑﺎﯾـﺪ اﺣﺴـﺎس آزادي و آراﻣـﺶ ﻧﻤـﻮده و ﻧﺒﺎﯾـﺪ اﺣﺴـﺎس ﮐﻨﻨـﺪ        

درﺻﻮرت ﻏﻠﻂ ﺑﻮدن ﺟﻮاب ﻣﻮرد ﻣﻮاﺧﺬه ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ   .

           ﻫﺪف از اﯾﻦ روش ﮐﻤﮏ و ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺑﻪ ﺗﻔﮑﺮ اﺳﺖ و ﻧﺒﺎﯾﺪ روﺷﯽ در ﭘﯿﺶ ﺑﮕﯿـﺮﯾﻢﮐـﻪ ﻓﺮاﮔﯿـﺮان دﭼـﺎر    

ﺷﺮﻣﺴﺎري ﺷﻮﻧﺪ . درﺟﺮﯾﺎن ﺳﻮال و ﺟﻮاب اﮔﺮ ﻣﺮﺑﯽ ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﯽ را ﻧﻤﯽ داﻧﺪ ، ﻗﺒﻮل ﮐﻨﺪ و ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻧﻤﯽ داﻧﺪ وﻟـﯽ ﺑﻌـﺪاً  

وﻗﺘﯽ ﺟﻮاب ﺳﺌﻮال را ﭘﯿﺪا ﮐﺮد ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﭘﺎﺳﺦ دﻫﺪ   . 

ﻣﺰاﯾﺎي اﯾﻦ روش   :

 اﻓﺰاﯾﺶ ﺳﺮﻋﺖ ﯾﺎدﮔﯿﺮي

 ﺷﺮوع ﺧﻮب ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻣﺒﺎﺣﺜﻪ

 ﻫﺸﯿﺎر ﺳﺎزي ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻄﻠﺐ و ﻣﻮﺿﻮع ﮐﻼس

 ﺳﻨﺠﺶ ﯾﺎدﮔﯿﺮي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آﻣﻮﺧﺘﻪ ﻫﺎ و آﻧﭽﻪ از ﻗﺒﻞ ﻣﯽ داﻧﻨﺪ

 ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺑﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﺮدن و ﻣﻬﺎرﺗﻬﺎي ﻓﮑﺮي

 ﻣﺮور ﻣﻔﺎد درﺳﯽ

 ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ

ﻣﻌﺎﯾﺐ اﯾﻦ روش   :

ﮐﻨﺎره ﮔﯿﺮي ﺑﺮﺧﯽ از ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪه از درس

ﻫﺪر رﻓﺘﻦ زﻣﺎن

دﻟﺴﺮدي و ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﻓﺮاﮔﯿﺮان در زﻣﺎن ﭘﺎﺳﺦﻏﻠﻂ

ﺧﺠﺎﻟﺖ ﮐﺸﯿﺪن ﻋﺪه اي از ﻓﺮاﮔﯿﺮان و ﺗﺮس از ﺗﺤﻘﯿﺮ ﺷﺪن

ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺷﺪن ﺳﻮال و ﺟﻮاب و ﺧﺎرج ﺷﺪن ﮐﻼس از ﮐﻨﺘﺮل ﺑﺮﻣ ﯽ

اراﺋﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﻫﺎي ﺣﺪﺳﯽ و ﺑﺪون ﺗﻔﮑﺮ ﺑﻪ ﺳﻮاﻻت و اﯾﺠﺎد ﺷﺒﻬﻪ در ﻓﺮاﮔﯿﺮان

ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪﺳﺎزي اﯾﻦ روش :

 ﭘﯿﺮوي از ﯾﮏ اﻟﮕﻮي ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاي ﺳﻮال ﮐﺮدن از ﻓﺮاﮔﯿﺮان ( از ﻫﻤﻪ ﺳﻮال ﺷﻮد )

 ﺻﺒﺮ و ﺣﻮﺻﻠﻪ در زﻣﺎن ﺟﻮاﺑﮕﻮﺋﯽ ﻓﺮاﮔﯿﺮ

 ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎي ﻣﺜﺒﺖ ﺟﻮاب را ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﻓﺮاﮔﯿﺮ را ﺗﺸﻮﯾﻖ ﮐﻨﯿﺪ .

 ﺗﺤﺴﯿﻦ رﻓﺮاﮔﯿﺮ در زﻣﺎن ﭘﺎﺳﺦ درﺳﺖ و راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ و ﺗﺸﻮﯾﻖ در زﻣﺎن ﺗﻼش ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ

 ﺳﻮاﻻت را ﻃﻮري ﻃﺮاﺣﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ داﻧﻨﺪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪ .

 ﻣﺮﺑﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ واﻧﻤﻮد ﮐﻨﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﻣﯽ داﻧﺪ و ﺻﺪاﻗﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .

 ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ از اﯾﻦ روش اﺳﺘﻔﺎده ﻧﮑﻨﯿﺪ ، ﭘﺲ از ﭘﺎﺳﺦ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺣﺘﻤﺎً ﺟﻮاب ﺻﺤﯿﺢ وﻧﻬﺎﯾﯽ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺨﺘﺼﺮ و

ﻣﻔﯿﺪ و ﻗﺎﻃﻊ اراﺋﻪﮐﻨﯿﺪ .

 



ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۶:۴۰ ] [ مشاوره مديريت ]

آﻣﻮزش ﭼﻬﺮه ﺑﻪ ﭼﻬﺮه    (face to face) 

 

آﻣﻮزش ﭼﻬﺮه ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﺟﺰء ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ  روﺷﻬﺎي آﻣﻮزش از ﻧﻈﺮ اﯾﺠـﺎد ﺗﻐﯿﯿـﺮ رﻓﺘـﺎردر ﻓﺮاﮔﯿـﺮان ﻣـﯽ     ﺑﺎﺷـﺪ . در اﯾـﻦ ﻧـﻮع  

آﻣﻮزش ﻣﺮﺑﯽ وآﻣﻮزش ﮔﯿﺮﻧﺪه ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ و رودر رو   ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﻣـﯽ ﮐﻨﻨـﺪ وﻓﺮاﮔﯿـﺮ    آزاداﻧـﻪ اﺟـﺎزه  

ﺻﺤﺒﺖ، ﭘﺮﺳﺶ و اراﺋﻪ ﻧﻈﺮ دارد.  ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣﺰﯾﺖ آﻣﻮزﺷﯽ  اﻧﻔﺮادي ﺑﻮدن آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﺎ اﻓﺮاد ﺑﺤـﺚ و ﮔﻔﺘﮕـﻮ  

ﮐﺮد و آﻧﻬﺎ را ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻧﻤﻮد ﮐﻪ رﻓﺘﺎر ﺧﻮد را دﮔﺮﮔﻮن ﺳﺎزﻧﺪ. آﻣﻮزش اﻧﻔﺮادي ﻓﺮﺻﺘﯽ ﭘﯿﺶ  ﻣـﯽ آورد ﺗـﺎﭘﺮﺳﺸـﻬﺎﯾﯽ در  

ﻣﻮرد ﻋﻼﺋﻖ وﯾﮋه ﻓﺮاﮔﯿﺮ ﻣﻄﺮح ﺷﻮد. ﻣﺤﺪودﯾﺖ آﻣﻮزش اﻧﻔﺮادي ﭼﻬﺮه ﺑﻪ ﭼﻬﺮه آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎر ﮔﯿﺮﻧـﺪﮔﺎن آﻣﻮزﺷـﯽ  

ﻣﺤﺪود اﺳﺖ و ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ آﻣﻮزش ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ آﻣﻮزﺷﮕﺮ در ﺗﻤﺎس ﺑﺎﺷﻨﺪ   .

در آﻣﻮزش ﭼﻬﺮه ﺑﻪ ﭼﻬﺮه اﺻﻮﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ رﻋﺎﯾﺖ ﺷﻮد:

-1 اﺣﺘﺮام ﺑﻪ ﻓﺮاﮔﯿﺮ 

-2 وﻗﺖ ﮐﺎﻓﯽ ﺟﻬﺖ ﻣﺸﮑﻞﻣﻄﺮح ﺷﺪه از ﻃﺮف ﻓﺮاﮔﯿﺮ

-3 اﺟﺎزه ﺳﻮال ﺑﻪﻓﺮاﮔﯿﺮ در ﺣﯿﻦ آﻣﻮزش

-4 اراﯾﻪ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻫﺎي ﻣﺸﺨﺺ و دﻗﯿﻖ و ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﺷﺮاﯾﻂ ﻓﺮاﮔﯿﺮ

-5 ﺑﻪ ﮐﺎرﺑﺮدن ﮐﻠﻤﺎت ﻣﻠﻤﻮس و ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﺳﻄﺢ ﺳﻮاد و درك ﻓﺮاﮔﯿﺮ

-6 واﺿﺢ و ﺷﻤﺮده ﺻﺤﺒﺖﮐﺮدن و اﺳﺘﻔﺎده ا زاﻓﻌﺎل ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻪ ﺟﺎي اﻓﻌﺎل ﻣﺠﻬﻮل

-7 ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻓﺮاﮔﯿﺮﻫﻨﮕﺎم ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدن ﺑﺎ او

-8 ﺳﻮال از ﻓﺮاﮔﯿﺮﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﮐﺴﺐ اﻃﻤﯿﻨﺎن از درك ﺻﺤﯿﺢ او از ﻣﻄﺎﻟﺐ

-9 ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻗﺮار ﻣﻼﻗﺎت ﺑﻌﺪي ﺑﺎ ﻓﺮاﮔﯿﺮ ﺑﺮاي ﭘﯿﮕﯿﺮي ﻣﺸﮑﻞ او

ﻣﻬﺎرﺗﻬﺎي ﭘﺎﯾﻪ اي در آﻣﻮزش ﭼﻬﺮه ﺑﻪ ﭼﻬﺮه

اﻟﻒ  - ارﺗﺒﺎط ﻏﯿﺮ ﮐﻼﻣﯽارﺗﺒﺎط ﮐﻼﻣﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎم ﺷﯿﻮه ﻫﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮدم از ﻃﺮﯾﻖ آن ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻘﻮﻟﻪ ﻫﺎي اﺻﻠﯽ

ارﺗﺒﺎط ﻏﯿﺮ ﮐﻼﻣﯽ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از :

.1 ﺟﻬﺖ ﯾﺎﺑﯽ: ﻗﺮارﮔﯿﺮي ﻣﺮﺑﯽ و ﻓﺮاﮔﯿﺮ در ﺟﻬﺖ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮاي اﻧﺘﻘﺎل داﻧﺶ 

.2 ﺳﻄﺢ : ﺗﻔﺎوت در ﻣﯿﺰان ارﺗﻔﺎع ﺑﯿﻦ ﻓﺮاﮔﯿﺮ و ﻣﺮﺑﯽ در اﻧﺘﻘﺎل داﻧﺶ ﻣﻮﺛﺮ اﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻨﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﺪ ﮐﻪﻣﺜﻼً ﺑﺎ

ﯾﮏ ﮐﻮدك ، در ﺣﺎﻟﺖ ﻫﻢ ﻗﺎﻣﺖ ﺑﺎ او ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﻮان ﮔﻔﺘﮕﻮﮐﺮد 

.3 ﺣﺎﻟﺖ (ژﺳﺖ): وﺿﻌﯿﺖ، ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ اﯾﺴﺘﺎدن  و ﻧﺸﺴﺘﻦ اﻓﺮاد را ﺑﯿﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺣﺎﻟﺖ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﯾﮏ ﭘﯿﺎم اﺿﻄﺮاب و

ﯾﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ را ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﺪ   .

.4 ﺟﻠﻮه ﻇﺎﻫﺮي:  ﺑﺪﻟﯿﻞ ﭘﯿﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ داراي اﻫﻤﯿﺖ اﺳﺖ   .

.5 ﺑﯿﺎن ﭼﻬﺮه : ﺑﻪ وﺿﻮح اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﻫﻤﭽﻮن ﺷﺎدي، ﺧﺸﻢ، ﺗﻌﺠﺐ و ﺳﺮدرﮔﻤﯽ را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ   .

.6 ﺣﺮﮐﺎت دﺳﺖ و ﺳﺮ: ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻄﻮر واﺿﺤﯽ ﺗﻮاﻓﻖ ﯾﺎ ﻋﺪم ﺗﻮاﻓﻖ را ﺑﯿﺎن ﮐﻨﺪ   .

.7 ﺟﻬﺖ ﺧﯿﺮه ﺷﺪن و ﺗﻤﺎس ﭼﺸﻤﯽ (eye to eye contact   )

ارﺗﺒﺎط ﻏﯿﺮ ﮐﻼﻣﯽ ﻗﻠﻤﺮو ﺑﺴﯿﺎر ﺟﺬاب و ﭘﯿﭽﯿﺪه اي اﺳﺖﮐﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮي را ﻣﯽ ﻃﻠﺒﺪ.

ب  - ﮔﻮش ﮐﺮدن ﻓﻌﺎل

ﯾﮏ ﻣﻬﺎرت اﺳﺎﺳﯽ ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز ﻣﺮﺑﯿﺎن ، ﮔﻮش ﮐﺮدن ﻣﻮﺛﺮﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر آﻣﻮزش ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻪ ﻓﺮاﮔﯿـﺮان و ﻣﺮاﺟﻌـﺎن اﺳـﺖ، ﮔـﻮش    

ﮐﺮدن ﯾﮏ ﻓﺮاﯾﻨﺪ ﻓﻌﺎل اﺳﺖ و ﺻﺮﻓﺎً ﺷﻨﯿﺪن ﮐﻠﻤﺎت ﻧﯿﺴﺖ. . ﺑﻌﻀﯽ از ﮐﺎرﻫﺎ ﺑﺎﻋـﺚ اﻧﺤـﺮاف از ﮔـﻮش دادن ﺷـﻨﻮﻧﺪه ﻣـﯽ     

ﺷﻮﻧﺪ ﻣﺜﻞ ﻗﻄﻊ ﺳﺨﻨﺎن ﮔﻮﯾﻨﺪه، ﺗﻔﮑﺮ در ﻣﻮرد ﯾﮏ ﺗﺠﺮﺑﻪﻣﺸﺎﺑﻪ، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰي در ﻣـﻮرد آﻧﭽـﻪ ﺑﻌـﺪاً    ﻣـﯽ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑﮕﻮﯾـﺪ   .

دﻋﻮت ﺑـﻪ ﺻـﺤﺒﺖ ﮐـﺮدن، ﺗﻮﺟـﻪ ﻧﺸـﺎن دادن، ﺗﺸـﻮﯾﻖﮐـﺮدن، اﻧﻌﮑـﺎس اﺣﺴﺎﺳـﺎت و ﻣ         ﻌـ ﺎﻧﯽ و ﺟﻤـﻊ ﺑﻨـﺪي از اﺻـﻮل    ،

آﻣﻮزﺷﻬﺎي ﭼﻬﺮه ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ از ﻃﺮف ﻣﺮﺑﯽ و آﻣﻮزش دﻫﻨﺪه رﻋﺎﯾﺖ ﺷﻮد   .

ج  - ارﺗﺒﺎط ﮐﻼﻣﯽ

ﻫﻤﻮاره ﺑﺮاي رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻫﺪف ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪﮐﺮدن و درك ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﻫﺴﺘﯿﻢ. ﺑﺮاي آن ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ از ﻋﻬﺪه ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ

ﺳﺎزي و رﺳﯿﺪن ﺑﻪ درك ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ در ﯾﮏ ﺟﻠﺴﻪ آﻣﻮزﺷﯽ ﺑﺮآﯾﯿﻢ اﯾﻦ ﺳﻪ وﯾﮋﮔﯽ داراي اﻫﻤﯿﺖ ﺑﺴﯿﺎري اﺳﺖ:

.1 ﻣﻨﺶ     2.  ﻣﻨﻄﻖ     . 3 ﺷﻮر و ﻋﻼﻗﻪ -1 ﻣﻨﺶ : ﺣﺴﯽ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ آن را ﺑﺎﻧﻮع رﻓﺘﺎر و ﻋﺎدات ﺧﻮد ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ، ﯾﮑﯽ از ﺑﺨﺸﻬﺎي ﻣﻬﻤـﯽ اﺳـﺖ  

ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ را ﺟﻠﺐ ﮐﻨﺪ. ﻣﻨﺶ و ﻧﺤﻮه ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ زﻣﯿﻨﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ از اﻋﺘﻤﺎد و اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺑﺮاي آﻏﺎز و

اداﻣﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﻨﺪ   .

-2 ﻣﻨﻄﻖ: روﺷﯽ اﺳﺖﮐﻪ اﻧﺪﯾﺸﻪ ﻫﺎﯾﻤﺎن ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻨﻈﻢ روي آن ﺳﻮار ﻣﯽ ﺷﻮد.

-3 ﺷﻮر و ﻋﻼﻗﻪ : ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻧﻮﻋﯽ ﺗﻌﻬﺪ و اﺣﺴﺎس اﺳﺖ ﮐﻪ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﮐﺮدن آﻧﻬﺎ را ﻧﺸﺎن ﻣﯿﺪﻫﯿﻢ. اﮔﺮ اﻧﺪﯾﺸـﻪ 

و ﻓﮑﺮي در ﻣﺎ ﺷﻮر و ﺣﺮارﺗﯽ ﺑﺮ ﻧﯿﺎﻧﮕﯿﺰد، ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﯿﻢ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ دﯾﮕﺮان را ﻧﯿﺰ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗـﺮار دﻫـﺪ  .

اﻣﺎ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺷﻮر و ﻋﻼﻗﻪ را ﻧﻤﯿﺘﻮان ﺟﻌﻞ و ﯾﺎ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﺗﻘﻠﯿﺪ ﮐﺮد. ﻫﺮ ﭼﻘﺪر اﯾﻦ ﺷﻮر و ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪي

دروﻧﯽ  ﺗﺮﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﻣﺴﺮي  ﺗﺮ ﻧﯿﺰ ﻫﺴﺖ.

ﻣﺰاﯾﺎي اﯾﻦ روش :

.1 ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﺑﺤﺚ و ﮔﻔﺘﮕﻮ و ﺗﺸﻮﯾﻖ 

.2 ﻃﺮح ﭘﺮﺳﺸﻬﺎي ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ  

.3 ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﺗﻌﺪاد ﻓﺮاﮔﯿﺮان 

.4 اﻧﻔﺮادي ﺑﻮدن

.5 درﯾﺎﻓﺖ ﺑﺎزﺧﻮراﻧﺪ

.6 ﭘﺎﯾﺶ و ارزﺷﯿﺎﺑﯽﻣﻨﺎﺳﺐ 

    ﻣﻌﺎﯾﺐ اﯾﻦ روش:

.1 وﺟﻮد زﻣﯿﻨﻪ ﺷﮑﺎف اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﺑﯿﻦ ﻓﺮاﮔﯿﺮان و ﻣﺮﺑﯿﺎن  

.2 ﮔﯿﺮﻧﺪﮔﯽ ﻣﺤﺪود ﻓﺮاﮔﯿﺮ   ، ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﻓﮑﺮ،ﻋﺪم اﻫﻤﯿﺖ ﺑﻪ ﻣﺴﺎﯾﻞ  

.3 ﻧﮕﺮش ﻣﻨﻔﯽ ﻧﺴﺒﺖﺑﻪ ﻣﺮﺑﯽ و آﻣﻮزش دﻫﻨﺪه 

.4 ﭘﯿﺎﻣﻬﺎي ﻣﺘﻨﺎﻗﺾ 

.5 ﻋﺪم ﺗﺎﮐﯿﺪ ﮐﺎﻓﯽﻣﺮﺑﯽ ﺑﺮ آﻣﻮزش:  ﮐﻤﺒﻮد اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪﻣﻬﺎرﺗﻬﺎ و داﻧﺶ در ﻣﺮﺑﯿـﺎن ، ﺑـﯽ ﺣﻮﺻـﻠﮕﯽ   

ﻣﺮﺑﯿﺎن و اﮐﺮاه داﺷﺘﻦ ﻣﺮﺑﯽ در آﻣﻮزش ﻓﺮاﮔﯿﺮان

وﺿﻌﯿﺖ ﻫﺎﺋﯽ ﮐﻪ در ارﺗﺒﺎط ﭼﻬﺮه ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﺑﺎ آن روﺑﺮو ﻣﯽ ﺷﻮﯾﺪ:  آﻣﺎدﮔﯽ وذﻫﻨﯿـﺖ  اﻓـﺮاد  از ﺧـﻮد و ﻓـﺮد ﭘﯿـﺎم دﻫﻨـﺪه ﻧﻘـﺶ ﻣﻬﻤـﯽ در ﺑﺮﻗـﺮاري ارﺗﺒـﺎط          دارد و ﻣﻮﺟـﺐ       اﯾﺠـﺎد  

ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ در ﭘﺬﯾﺮش ﯾﺎ رد ارﺗﺒﺎط ﻣﯿﮕﺮدد  ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜـﺎل ﭘـﺬﯾﺮش ﭘﯿـﺎم  ﺳـﻼﻣﺖ در ﺧﺼـﻮص ﻣﻀـﺮات      

ﺳﯿﮕﺎر از ﺳﻮي ﻓﺮد ﻏﯿﺮ ﺳﯿﮕﺎري ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﻣﻮﺛﺮﺗﺮ از ﻓﺮد ﺳﯿﮕﺎري اﺳﺖ.   

وﺿﻌﯿﺖ اول «: ﻣﻦ ﺧﻮب ﻫﺴﺘﻢ  - ﺗﻮ ﺧﻮب ﻫﺴﺘﯽ» 

اﯾﻦ اﻓﺮاد اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﻮدش داﺷﺘﻪ ودر ﮐﺎرش اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔـﺲ دارد اﯾـﻦ ﯾـﮏ وﺿـﻌﯿﺖ ﺳـﺎﻟﻢ، ﺧـﻮش      

ﺑﯿﻨﺎﻧﻪ و ﻣﻄﻤﺌﻦ اﺳﺖ . ﭘﺬﯾﺮش اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮدم ﻋﻠﯽ رﻏﻢ اﺧﺘﻼﻓﺎت ﺟﺮﺋﯽ و ﻧﺎﮐﺎﻣﯽ ﻫﺎﯾﺸﺎن، اﺳﺎﺳﺎً ﺧﻮب ﻫﺴـﺘﻨﺪ (

اﯾﻦ ﮔﺮوه ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﭘﺬﯾﺮش آﮔﺎﻫﯽ وآﻣﻮزش را دارد)  

       وﺿﻌﯿﺖ دوم «: ﻣﻦ ﺧﻮب ﻫﺴﺘﻢ  - ﺗﻮ ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺘﯽ»  

اﻓﺮادي ﮐﻪ اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ را اﺗﺨﺎذ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ اﻏﻠﺐ از دﯾﮕﺮان اﻧﺘﻘﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و  در ﺣﺎل ﺗﺤﻘﯿﺮ دﯾﮕﺮان و ﺳﺮزﻧﺶ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ

ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ  اﻓﺮادي ﮐﻪ ﻣﺎﯾﻠﻨﺪ ﮐﺎرﻫﺎ را ﺑﺮاي دﯾﮕﺮان اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪﻧﯿﺰ ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺎﻟﺘﯽ را دارﻧﺪ.

       وﺿﻌﯿﺖ ﺳﻮم«ﻣﻦ ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺘﻢ  - ﺗﻮ ﺧﻮب ﻫﺴﺘﯽ   »

اﻓﺮاد داراي اﯾﻦ دﯾﺪﮔﺎه اﻏﻠﺐ ﺧﻮد را دﺳﺖ ﮐﻢ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ و در ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﺎﯾﺮﯾﻦ اﺣﺴﺎس ﺣﻘﺎرت ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺸﺪت

اﻓﺴﺮده ﺷﻮﻧﺪ و ﺑﺮاﺣﺘﯽ آﻣﻮزش ﭘﺬﯾﺮ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ    .

 

       وﺿﻌﯿﺖ ﭼﻬﺎر «ﻣﻦ ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺘﻢ  - ﺗﻮ ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺘﯽ   »

اﻓﺮاد داراي اﯾﻦ دﯾﺪﮔﺎه، ﺑﺴﯿﺎر آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮده و ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻗﺒﻼً ﺑﻪ ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ در ﺳﻄﻮح  ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ و ﺳﻼﻣﺖ و ﻣﻮاﺟﻬﻪ

ﺑﺎ  اﻋﺘﯿﺎد ﺑﻪ اﻟﮑﻞ و ﻣﻮاد ﻣﺨﺪر ﯾﺎ ﺑﯿﻤﺎرﯾﻬﺎي ﻣﺰﻣﻦ دﭼﺎر ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﺎر ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻣﺴﺘﻠﺰم ﻫﻮﺷﯿﺎري اﺳﺖ و ﻻزم اﺳﺖ

ﮐﻪ ﺷﺨﺺ آﻣﻮزش دﻫﻨﺪه ﺑﺪاﻧﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮔﺮوه ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﺪ  ﺗﺎ ﺿﻤﻦ اراﺋﻪ آﻣﻮزش ﻣﻨﺎﺳﺐ از ﺑﺎزﯾﭽﻪﻗﺮار

ﮔﺮﻓﺘﻦ در دﺳﺖ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻓﺮد اﺟﺘﻨﺎب ﮐﻨﺪ   .

 

ﻓﻨﻮن ﺗﺪ رﯾﺲ  واژه ﻓﻦ ﮐﻪ ﻣﻌﺎدل واژه ﺗﮑﻨﯿﮏ ﺑﻪ ﮐﺎر رﻓﺘﻪ اﺳﺖ در زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ ﺑﻪ راه  ، روش ، ﺷﯿﻮه و ﻣﻬﺎرت  ﻣﻌﻨﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ  .

در اﻣﺮ ﺗﺪرﯾﺲ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺗﻤﻬﯿﺪات و وﺳﺎﯾﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر اراﺋﻪ روش و ﺗﺴﻬﯿﻞ روﻧﺪ ﯾﺎدﮔﯿﺮي ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ روﻧﺪ ﻓﻦ

ﺗﺪرﯾﺲ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد . ﻓﻨﻮن ﺗﺪرﯾﺲ ﻣﻬﺎرﺗﻬﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ در اﺟﺮاي روﺷﻬﺎي ﺗﺪرﯾﺲ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽ

ﮔﯿﺮﻧﺪ. ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت ﺳﺎده ﺗﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ ﻫﺮ ﯾﮏ از روﺷﻬﺎي ﺗﺪرﯾﺲ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﭼﻨﺪ ﻓﻦ اﺟﺮا ﻣﯽ ﮔﺮدد ﻣﺜﻼ در روش

ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ از ﻓﻨﻮﻧﯽ ﭼﻮن ﻓﻦ ﺑﯿﺎن ﺗﺤﺮﯾﺮو ﭘﺮﺳﺶ و ﭘﺎﺳﺦ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮد . ﺑﻨﺎﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﺮﺑﯽ ﺑﺎﯾﺪ از ﻓﻨﻮن ﻣﺨﺘﻠﻒ

اﻃﻼع داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و در ﺑﮑﺎر ﮔﯿﺮي آﻧﻬﺎ ﻣﻬﺎرﺗﻬﺎي ﻻزم را ﮐﺴﺐ ﮐﻨﺪ .            

در ﺗﺪرﯾﺲ و ﻣﺮﺑﯽ ﮔﺮي ﺑﻌﺪ از اﺻﻮل اﻋﺘﻘﺎدي و ارزﺷﯽ دو ﻋﺎﻣﻞ ﻣﻮﺛﺮﻧﺪ : ﯾﮑﯽ ﻋﻠﻢ و داﻧﺶ ﻣﺮﺑﯽ و دﯾﮕﺮي ﻫﻨﺮ او

. ﻣﻨﻈﻮر از ﻋﻠﻢ ﺗﺴﻠﻂ داﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺤﺘﻮاي درﺳﯽ و اﻃﻼع ﮐﺎﻣﻞ از ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺗﺠﺎرب ﺻﺎﺣﺒﻨﻈﺮاﻧﻮ دﺳﺖ اﻧﺪر ﮐﺎران ﺗﻌﻠﯿﻢ

و ﺗﺮﺑﯿﺖ در ﮔﺬﺷﺘﻪ و ﺣﺎل اﺳﺖ و ﻣﻨﻈﻮر از ﻫﻨﺮ ذوق و ﺳﻠﯿﻘﻪ و اﺑﺘﮑﺎر ﻋﻤﻞ در اﻧﺘﻘﺎل ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ درﺳﯽ اﺳﺖ و اﯾﻦ

ﻫﻤﺎن ﻣﻬﺎرت ﺑﮑﺎرﮔﯿﺮي ﻓﻨﻮن ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺪرﯾﺲ اﺳﺖ.   

ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻓﻨﻮن ﺗﺪرﯾﺲ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از   :

ﻓﻨﻮن ﮐﻼﻣﯽ   :

ﻓﻦ ﭘﺮﺳﺶ و ﭘﺎﺳﺦ ، ﻓﻦ ﺑﯿﺎن ، ﻓﻦ ﺗﮑﻠﯿﻒ ، ﻓﻦ ﺗﻤﺮﯾﻦ ، ﻓﻦ ﺷﺮوع درس ، ﻓﻦ ﺗﺸﻮﯾﻖ و ﺗﻨﺒﯿﻪ ، ﻓﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ، ﻓﻦ ﺑﺮﻗﺮاري

اﻧﻀﺒﺎط ، ﻓﻦ رﺷﺪ ﺑﻬﺪاﺷﺖ رواﻧﯽ،  ﻓﻦ ارﺗﺒﺎط ، ﻓﻦ ارزﺷﯿﺎﺑﯽ ، ﻓﻦ ﺗﻮﺿﯿﺢ وﺟﻤﻊ ﺑﻨﺪي   .

ﻓﻨﻮن ﻏﯿﺮ ﮐﻼﻣﯽ   :

ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ، ﮐﻮﺑﯿﺪن روي ﻣﯿﺰ، ﺣﺮﮐﺎت ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺮﺑﯽ در ﮐﻼس .

ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪ ﭼﻨﺪ ﻓﻦ ﺗﺪرﯾﺲ ﻣﺨﺘﺼﺮا ﺗﻮﺿﯿﺢ داده ﻣﯽ ﺷﻮد   .

.  1 ﻓﻦ ﭘﺮﺳﺶ و ﭘﺎﺳﺦ   :

ﻫﺪف از اﯾﻦ ﻓﻦ ﺑﺮاﻧﮕﯿﺨﺘﻦ ﺣﺲ ﮐﻨﺠﮑﺎوي  ، اﯾﺠﺎد ﻋﻼﻗﻪ ،اﯾﺠﺎد ﺗﻔﮑﺮ ﺧﻼق در ﻓﺮاﮔﯿﺮان  ، ﺳﻨﺠﺶ ﻣﯿﺰان ﮐﺎرآﯾﯽ ﻣﺮﺑﯽ و

ﻓﺮاﮔﯿﺮان ، ارﺗﺒﺎط دادن درس ﺑﺎ ﺗﺠﺎرب ﻗﺒﻠﯽ ﻓﺮاﮔﯿﺮان و ﻣﺴﺎﯾﻞ روزﻣﺮه زﻧﺪﮔﯽ   ، رﻓﻊ ﯾﮑﻨﻮاﺧﺘﯽ در ﮐﻼس درس و ﺗﺜﺒﯿﺖ

ﯾﺎدﮔﯿﺮي ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ . اﯾﻦ ﻓﻦ در ﮐﻠﯿﻪ روﺷﻬﺎي ﺗﺪرﯾﺲﮐﺎرﺑﺮد دارد    .

.  2 ﻓﻦ ﺗﻤﺮﯾﻦ   :در اﯾﻦ ﻓﻦ ﻣﺮﺑﯽ ﻓﺮاﮔﯿﺮان را ﺑﻪ ﺗﮑﺮار ﯾﺎ ﮐﺎرﺑﺮد ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪﺗﺎ ﺗﺒﺤﺮ ﮐﺎﻓﯽ ﭘﯿﺪا و ﻋﺎدت ﻻزم را

ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻨﺪ . اﯾﻦ ﻓﻦ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻓﺮدي ﯾﺎ ﮔﺮوﻫﯽ ﻗﺎﺑﻞ اﺳﺘﻔﺎده اﺳﺖ   .

.  3 ﻓﻦ ﺷﺮوع درس   :

ﻣﺮﺑﯽ ﺑﺎﯾﺪ آﻣﺎدﮔﯽ ذﻫﻨﯽ ﻓﺮاﮔﯿﺮان راﺑﺮاي ﻓﺮاﮔﯿﺮي ﻣﻮﺿﻮع ﺟﺪﯾﺪ ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﻨﺪ . ﺷﺮوع ﺗﺪرﯾﺲ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺎ ﭘﺮﺳﺶ

ﭼﻨﺪ ﺳﻮال از ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﯾﺎ اﺷﺎره ﻣﺨﺘﺼﺮي ﺑﻪ درس ﮔﺬﺷﺘﻪﺗﻮﺳﻂ ﺧﻮد ﻣﺮﺑﯽ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد   .

.  4 ﻓﻦ ﺑﯿﺎن : ﯾﮑﯽ از ﻣﻤﺘﺮﯾﻦ اﺑﺰار ﮐﺎر ﻣﺮﺑﯽ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ و ﻓﻦ ﺑﯿﺎن اﺳﺖ .ﺻﺪاي ﻣﻌﻠﻢ ﺑﺎﯾﺪ از اﯾﻦ وﯾﮋﮔﯿﻬﺎ ﺑﺮﺧﻮردار

ﺑﺎﺷﺪ   .

اﻟﻒ :ﺻﺪا ﺑﺎﯾﺪ رﺳﺎ ﺑﺎﺷﺪ   .

ب : ﺻﺪا ﺑﺎﯾﺪ داراي زﯾﺮ و ﺑﻢ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎﺷﺪ و ﯾﮑﻨﻮاﺧﺖﻧﺒﺎﺷﺪ   .

ج : ﮐﻠﻤﺎت ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻓﺎرﺳﯽ و ﺳﻠﯿﺲ ﺑﺎﺷﺪ   .

د : ﺻﺪا ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ و ﺷﺮاﯾﻂ ﺷﻤﺮده ودر ﺧﻮر درك ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺑﺎﺷﺪ   .

.  5 ﻓﻦ ارﺗﺒﺎط ﮐﻼﺳﯽ   :

ﻫﻤﺎﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﯽ داﻧﯿﺪ در  ﻫﺮ ارﺗﺒﺎط  4 ﻋﺎﻣﻞ دﺧﺎﻟﺖ دارﻧﺪ ﮐﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از : ﭘﯿﺎم دﻫﻨﺪه  ، ﭘﯿﺎم ﮔﯿﺮﻧﺪه ، ﭘﯿﺎم و ﺑﺎزﺧﻮرد    

( ﻫﺮﮔﺰ در ﮐﻼس ﻣﺘﮑﻠﻢ وﺣﺪه ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ و اﺟﺎزه دﻫﯿﺪ ارﺗﺒﺎط دو ﻃﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ )  

ﮔﯿﺮﻧﺪه ﭘﯿﺎم   ﭘﯿﺎم   ﻓﺮﺳﺘﻨﺪه ﭘﯿﺎم 

ﺑﺎزﺧﻮرد ( واﮐﻨﺶ   )

                                     ( ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺳﺎده ارﺗﺒﺎط و ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ )  

.  6 ﻓﻦ رﺷﺪ ﺑﻬﺪاﺷﺖ رواﻧﯽ در ﮐﻼس 

ﻣﺮﺑــﯽ ﺑﺎﯾــﺪ در ﮐــﻼس ﻣﺤﯿﻄــﯽ ﺑــﻪ وﺟــﻮد  آورد ﮐــﻪ ﻓﺮاﮔﯿــﺮان را ﺟــﺬب ﮐﻨــﺪ و ﻓﺮاﮔﯿــﺮان      ﺑﺎﯾــﺪ در اﻧﺠــﺎم اﻣــﻮر 

ﯾــﺎدﮔﯿﺮي اﻓــﺮادي ﻣﻨﻀــﺒﻆ و ﻣــﻨﻈﻢ ﺑــﻪ ﺑــﺎر آﯾﻨــﺪ ﻧــﻮﻋﯽ ﺗــﺮس ﻣﻨﻄﺒــﻖ ﺑــﺮ ﺗــﻮان و ﺗﺤﻤــﻞ ﺧــﻮد را در اﯾــﻦ زﻣﯿﻨــﻪ      

ﺑﭙﺬﯾﺮﻧﺪ  . د رﺟﻬﺖ رﺷﺪ ﺑﻬﺪاﺷﺖ رواﻧﯽ ﻣﻌﻠﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻧﮑﺎت زﯾﺮ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﺪ   :

 ﺷﺎد ﺑﻮدن در ﮐﻼس 

 ﺗﺎﮐﯿﺪ ﺑﺮ ﻧﻘﺎط ﻗﻮت ﻓﺮاﮔﯿﺮان

 ﭘﺮﻫﯿﺰ از ﻫﺮ ﻧﻮع ﺗﺒﻌﯿﺾ ﺟﻠﺐ ﻫﻤﮑﺎري واﻟﺪﯾﻦ

 اﯾﺠﺎد اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔس ﺪر ﻓﺮاﮔﯿﺮ

 درك ﻧﯿﺎزﻫﺎ واﺳﺘﻌﺪادﻫﺎي ﻓﺮاﮔﯿﺮ

 ﮐﺎرﺑﺮد ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎي ﻋﻠﻤﯽ در ﺗﻌﺪﯾﻞ رﻓﺘﺎر ﻓﺮاﮔﯿﺮان 

.  7 ﻓﻦ ﺗﺸﻮﯾﻖ وﺗﻨﺒﯿﻪ   :

ﺗﻨﺒﯿﻪ ﮔﺎﻋﺎ ﻣﻮﺟﺐ ﺣـﺬف ﯾـﮏ رﻓﺘـﺎر ﻧـﺎﻣﻄﻠﻮب ﻣـﯽ ﺷـﻮد       . ﺗﻨﺒﯿـﻪ ﺑـﺪﻧﯽ ﺟـﺎﯾﺰ ﻧﯿﺴـﺖ و ﺑﺎﯾـﺪ ﻣﺘﻨﺎﺳـﺐﺑـﺎ ﺳـﻦ و ﮐـﺎر         

اﺷﺘﺒﺎه ﻓﺮاﮔﯿﺮ ﺻﻮرت ﮔﯿﺮد   .

.  8 ﻓﻦ ﺑﺮﻗﺮاري اﻧﻀﺒﺎط   : 

ﻋﻮاﻣـﻞ ﺑــﯽ ﻧﻈﻤــﯽ در ﮐــﻼس ﯾــﺎ ﻧﺎﺷــﯽ از رﻓﺘــﺎر ﻣﺮﺑــﯽ  ﺑــﻪ ﺻــﻮرت ﺳــﺮزﻧﺶ ﮐــﺮدن، ﺗﻬﺪﯾــﺪ، اﯾﺠــﺎد ﺗﺒﻌــﯿﺾ، ﻋــﺪم 

ﺗﻮﺟــﻪ ﺑــﻪ ﺗﻔﺎوﺗﻬــﺎي ﻓــﺮدي و ﺑــﯽ ﻧﻈﻤــﯽ اﺳــﺖ و ﯾــﺎ ﻧﺎﺷــﯽ از رﻓﺘــﺎر ﻓﺮاﮔﯿــﺮ ﺑــﻪ ﺻــﻮرت رﻓﺘﺎرﻫــﺎي ﺗﻬــﺎﺟﻤﯽ،         

رﻓﺘﺎرﻫﺎي ﮐﻼﻣﯽ ﻧﺎﺑﺠﺎ و ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎﯾﯽ ﺑﻪ دﺳﺘﻮرات ﻣﺮﺑﯽﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ   .

.  9 ﻓﻦ ﺟﻤﻊ آوري ﻣﻄﺎﻟﺐ 

در ﭘﺎﯾــﺎن ﻫــﺮ درس ﻣﺮﺑــﯽ ﺑﺎﯾــﺪ ﺑــﺎ اﯾــﻦ ﻓــﻦ و ﺑﯿــﺎن رﺋــﻮس ﻣﻄﺎﻟــﺐ ﺑــﺎ ﻫــﺪف ﻧﺘﯿﺠــﻪ ﮔﯿــﺮي از ﻣﻄﺎﻟــﺐ ، ﺗﻤﺮﮐــﺰ      

ﺣﻮاس ﻓﺮاﮔﯿﺮان ﺑﺮ ﻣﻄﺎﻟﺐ درﺳﯽ ،  ﭘﺎﯾﺎن دادن ﺑﻪ ﮐﻼس و...  ﺟﻤﻊ ﺑﻨﺪي ﺑﻪ ﻋﻤﻞ آورد   .

10 .  ﻓﻦ ارزﺷﯿﺎﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﯽ 

ارزﺷﯿﺎﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﻃﻼع از ﻧﻘﺎط ﻗﻮت و ﺿﻌﻒﺗﺪرﯾﺲ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد .   

 



ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۶:۳۹ ] [ مشاوره مديريت ]

داستان(قصه) چراوچگونه؟


پيشينه ي قصه گويي به قدمت سخن گويي انسان است . بي قصه انسان هلاك مي شود چنان كه بي آب .                                  ايساك داينِسِن .

داستان در نگاه كلي : داستان به سبب نياز دروني آدميان هميشه يكي از برنامه هاي دوست داشتني آن ها بوده است . يادت مي آد ؟ انگارهمين ديروزبود . وقتي من وتو خيلي كوچك بوديم . كوچك وساده وباصفا ، پراز راستي هاي بچگي ، چه اندازه دوست دار داستان هاي مادربزرگامون بوديم . من وداداش مرتضي هميشه سراين موضوع كه كدوم يكي مون پيش عزيزجون بخوابيم و به داستانهاش گوش بديم ؛ دعوامون مي شد . باداستان هاي عزيزجون به خواب مي رفتيم و توي خواب همونارو مي ديديم : بززنگوله پا ، كدوي قلقلي زن ، علاءالدين وچراغ جادو و ...

چراحالا كه بزرگ شديم ، كودكي هايمان رافراموش كرديم ، چرا حوصله قصه گفتن را نداريم . هنوزبه داستان گويي به عنوان يك فن نگاه نمي شود و در دستگاه آموزش وپرورش جايگاه شايسته اي براي آن به چشم نمي خورد . اگردردستگاه آموزش وپرورش به اين مورد نگريسته شود كه داستان مي تواند بسياري از آموزه هاي پرورشي را به خوبي به يادگيرنده ارائه كند رويكردها به روش و كاركرد داستان گويي دگرگوني هاي جالبي پيدا خواهد كرد . بسياري از دوست داران اين فن ، به دريافت هاي خويش وايسته اند و كمتر باروش هاي علمي و پايه هاي گفتن داستان آشنايي دارند . گفتني است كه در برنامه هاي كتاب خواني درفضاي كتابخانه ، كودك كتابخانه را به خاطر لذّت جلسه قصه گويي به خاطر مي سپارد نه به خاطر قفسه هاي شسته رفته ي آن .

خانم "سيماداد"درباره واژه داستان مي گويد : داستان در لغت به معني سرگذشت است و در اصطلاح به آثاري گفته مي شود كه در آن ها پافشاري بر رخدادهاي خارق العاده بيشتراز دگرگوني و تكوين آدم ها و شخصيت هاست . درداستان ها يا حكايات ، پايه و مايه رخدادها آفرينش رخدادهاي ناگهاني و خلق الساعه است . رخدادهاي ناگهاني (حوادث) سازنده ي داستان هاست .

اهداف وارزش هاي داستان  :

داستان هاي خوب دوران كودكي سبب مي شود كه انسان بهره ي كاملي از زندگي خويش ببرد .  قصه گويي آفرينشي دوسويه است ، گوش سپاري و آفرينش تصورات ذهني مخاطب . اين گشودن چشم ذهن ، تخيل را پرورش مي دهد . قصه گويي بيشترپرورش روح و ژرفا بخشيدن به احساسات كودك است تا سرگرمي محض . افسون كلمات ، تارهاي ظريفي مي تند كه قلب واميدهاي انسان را به خود پيوند مي دهد . اين تجربه منجر به ساختن فضايي مي شود كه مي توان با روح خود به آن جا گريخت .

آيدن چمبرز مي نويسد : درهمان حال كه كودكان به قصه و نظم ونثر از هرگونه اي گوش مي سپارند ؛ ناخودآگاه با وزن ؛ ساخت سبك و قواعد اشكال گوناگون زبان نوشتاري آشنا مي شوند . آن ها مي آموزند چگونه صداها را تصوير كنند و آن ها را با گوش دروني خويش بشوند . از راه گوش دادن به داستان ، هركودكي دير يازود مجذوب افت وخيزهاي خواندن مي شود . كودكاني كه خواندن را زودتر آغاز كرده بودند ؛ شنيدن داستان را از پيش تجربه كرده بودند . پژوهش "مك لين ، برايانت و بردلي" نشان داده است كه خواندن اشعار و سرودهاي كودكانه براي بچه هاي پيش دبستاني در يادگيري خواندن آن ها نسبت به كودكان ديگر تفاوتي معني دار ايجاد مي كند . اين تفاوت ازراه رشد حساسيت آنان نسبت به صداهاي زبان صورت مي گيرد .

 كودكان مورد آزمايش در يك پژوهش پس از گوش كردن يك داستان ، تصاوير شنيداري ؛ بويايي ؛ بساوايي و چشايي را هم تجربه كرده بودند .

 تغذيه ي خودِ معنوي ، ايجاد و پرورش حس احترام به زندگي ، تقسيم تجربه (در معرض نقد گذاشتن تمايلات خويش) ، آشكاري احساس هاي ژرف (علاقمندي به آن چه مي گوييم ) ، برقراري ارتباطي شاد بين گوينده و شنونده ، جلب اعتماد كودك ، آمادگي براي زندگي ، انس وآشنايي با كتاب ، معرفي كتاب هاي خوب با گزينش آن ها در قصه خواندن ، ايجادآمادگي در بدست آوردن تجارب ادبي ، ايجاد پلي بين چيرگي در خواندن ونوشتن دركودكان دوياچندزبانه و گسترش دايره لغات ، از ارزش بي مانند داستان است .

ايجادلذت از صوت ولحن به وسيله نشاط جسماني حاصل از تماس بدني نزديك افزايش مي يابد ، ايجاد لذت از سبك نويسنده دركاربرد كلمات به منظورآفرينش حال وهواي داستان ؛ برانگيختن پاسخ و آفرينش تصاويري كه خوشايند چشم درون باشد ، تقويت هنر گوش دادن ، فراهم نمودن تجربه اي روحاني كه به توجه كامل نيازدارد ودر درك كودك ازجهان ؛ نقشي جدي دارد ، هم ذات پنداري كامل كودك با شخصيت ها و حوادث مستقل داستان با كارها ومسائل روزانه اش .

هم چنين ؛ دستگاههاي شنيداري وگفتاري كودك شايد به اندازه مشخصي محرك محيطي نيازدارد كه به نظرمي رسد به وسيله تجارب ادبي نهفته يا آشكار در داستان به بهترين نحو اغنا مي گردد ، فراهم كردن امكان تصويرسازي ؛ كه در آن كودك ؛ صحنه هاو عمل داستان و شخصيت هاي آن را مي آفريند . توانايي تجسم و خيال بافي پايه ي تصور خلاق است . به نظر چكووسكي نويسنده مشهورروسي ؛ داستان پرورش حس همدردي و انسان دوستي را دركودك به دنبال دارد .

آشناشدن كودك با مردمان و شخصيت هاي گوناگون و الگوبرداري از افراد وشخصيت هاي مثبت و دوري ازرفتارهاي نادرست با برداشت غيرمستقيم از داستان و شخصيت هاي درون آن ، دريافت نكات اخلاقي ؛ اجتماعي؛ديني و پرورشي از لابلاي داستان هابه شكل غيرمستقيم ، زنده نگهداشتن ميراث فرهنگي مردم مانند رقص ها وآوازهاي عاميانه ؛ ارج نهادن به ميراث ديگر فرهنگ ها و شناخت كودكان فرهنگ هاي ديگرو آشنايي با زبان كتاب و ماهيت كتاب وچاپ .

داستان شكاف ميان توانايي خواندن و توانايي درك كردن را پر مي كند . داستان ها نقش روان درماني را نيز بازي مي كنند مانند تخليه هيجاني و آرام كردن كودكان بيش فعال و پرخاشگر.  كودك در قالب داستان ؛ راه حل مشكلات رادرمي يابد .

داستان گويي براي گسترش مغزكودكان ونوزادان لازم است . كودك با گوش دادن به داستان ، علاوه برشناسايي صداي پدرومادر ، سخن گفتن رامي آموزد . داستان پيوند كودك را با پدر ومادر وبستگان بيشتر وپايدارتر مي كند . ايجاد وگسترش فرهنگ خواندن ومطالعه نيز با داستان گويي وكتاب خواني انجام خواهد شد .

قبل ازخواب وبراي يك خواب خوب وآرام داستان بهترين ابزاراست .

داستان درسراسرزندگي ؛ كودك راپرورش مي دهد و سبب شادكامي وآرامش رواني او مي شود . پرورش روان ؛ نيروي آفرينندگي ؛ تكوين منش كودك ؛ شناخت و دريافت مسائل زندگي ازراه داستان انجام خواهد شد . به وسيله ي داستان مي توان مهارت هاي پزوهشي رانيز به دريافت كننده ي داستان آموزش داد . بايك نگاه گذرا به آن چه در مورد ارزش داستان گفته شده است ، مي توان دريافت كه بيشتر اهداف آموزش ويادگيري در يخش هاي شناختي ؛ نگرشي و روان حركتي را مي توان از راه داستان آموزش داد .

ويژگي هاي داستان خوب ومناسب :

يك داستان خوب آن است كه تمام جوانب شخصيت كودك رادربرمي گيرد ومي تواند معلم خوبي براي اوباشد . همچنين  مقدمه اي كوتاه داشته باشد و با معرفي شخصيت هاي اصلي ، آن گاه تقريبا بلافاصله وارد حادثه شود . هرواقعه اي هم به گونه اي منطقي و بدون گسست به واقعه بعدي پيوند زده شود . هيچ توضيح توصيفي نبايد به كار رود مگراين كه براي روشن شدن موضوع ضروري باشد . از گزينش داستان هايي كه به گذشته بازمي گردند و نيز داراي طرح هاي فرعي يا عبارات توصيفي طولاني مخلِّ جريان داستان هستند ، پرهيز شود . پيشروي عمده داستان بايد برپايه ي رويدادها باشد ونه نگرش ها .

داستان مناسب براي گفتن آن است كه : حرفي براي گفتن دارد و اين حرف رانيز به بهترين شگل ممكن به شنونده مي رساند . هم از تخيل بهره مي برد و هم از تماميت و هم به كودك چيزي مي دهد . در آن ارزش هاي پايداري چون دل سوزي، سرزندگي و نشاط ، عشق به زيبايي ، دانايي ، مهرباني ، دليري ، همدلي با طبيعت و ميل به زندگي يافت مي شود ، اما همه به تلويح و پوشيده ،  زيرا يك داستان خوب يادمي دهد اما بدون تلقين و موعظه .

داستان ازنظر سبك بايد داراي تصاويركلامي روشن ، وزن واصوات لذت بخش باشد و در زمينه شخصيت پردازي ، شخصيت هاي آن باوركردني باشند يا درنمونه هايي هم چون داستان هاي قومي كهن ، كيفيت هايي چون خيروشر و زيبايي رانشان دهند .

ناآرامي وبيقراري اغلب نتيجه ي گزينش داستان ضعيف براي شنونده است . براي كودكان از آغاز تولد تا سه سالگي ، لالايي ها واشعار نشاط انگيز ، اصوات جالب ، داستان هايي كه با مشاركت بچه ها همراه باشد ، كتاب ها و اسباب بازي داراي حركت و جابجايي مناسب است . كودكان سه تا پنج سال ، به وزن وتكرار پاسخ مي دهند ، گفت وگوهاي كوتاه ، تصورات روشن و ساده ، شنيدن صداي حيوانات و مواردي كه ماجرايي مانند خود بچه ها دارند . شش تا هشت سال ، داستان هاي قومي كهن و افسانه هاي پريان را بسيار دوست دارند .

براي كودك سه ساله نبايدداستان هايي راگفت كه قهرمانانش كارهاي خيلي بزرگ انجام مي دهد . اين كودك بهتراست داستان كودكي رابشنود كه خوب غذامي خورد و حيوانات رادوست دارد . تاسن 7 سال داستان ها با ريتم وآهنگ همراه باشد و واژه هاي كليدي در آن تكرار شود . لالايي هايي كه تصويرهاي پيچيده اي ندارند ، اشعاري آرام بخشند . داستان هايي را بگوييد كه كودكان بتوانند خودشان را جاي شخصيت هاي آن بگذارند .

داستان بايد همخوان با احساس و علاقه شنونده باشد ، ساخت داستاني مناسب داشته باشد و انگيزه پيگيري و دنباله روي را در كودك ايجاد كند ، كوتاه باشد و كودك را خسته ودل زده نكند ، پيچيده و داراي شخصيت هاي گوناگون نباشد ، هم خواني فرهنگي با فرهنگ مردم داشته باشد ، نبايد زود لو برود و كودك تا پايان آن را بخواند ، ويژگي هاي نيك وپسنديده را گسترش دهد ، واژگان گوناگون نداشته باشد و از واژگان جذاب ؛ زيبا و مورد پسند بچه ها بهره گيري شود و نيزكودك ؛ كتاب ونوشتجات داستاني ؛ مانند : طراحي ؛ نقاشي و ظاهر آن را بپپسندد .

از داستان مهم تر ، آن كسي است كه داستان را مي گويد . تمرين ، چيرگي ، دوست داشتن داستان و گفتن آن و شناخت دنياي كودكان از نيازهاي پايه در كار داستان گويي است . بهره بردن از داستان هاي تصويري و نيز داستان هاي دنباله دار براي پرورش نيروي تخيل و گسترش ويژگي صبر وحوصله در كودكان بسيار سودمنداست .

ويژگي هاي گوينده داستان :

گوينده داستان ؛ بايد داستان را خوانده باشد و زيروبم هاي داستان و فضاي مناسب گفتاري را بداند ، داستاني را كه مي گويد ؛ دوست داشته باشد زيرا كودكان از چهره گوينده مي توانند اين دوست داشتن را دريافت كنند ، با برش زنجيره داستان  وگفتن موارد حاشيه اي ؛ گفتگو يا خوردن غذا و ...  از فضاي داستان بيرون نرود  ، با حوصله و صبور باشد ، حركات بدني و صداي مناسب داشته باشد ، لكنت زبان و تكيه كلام نابجا نداشته و تودماغي صحبت نكند ، روابط عاطفي مناسب برقراركند ، لحن وحركات گوينده داستان در هنگام پايان دادن به آن ؛ آرام بخش باشد ، ازآراستگي ظاهر ولباس برخوردار باشد و درگوش دادن و برانگيختن نيز با كودكان همراه باشد .

روش هاي داستان گويي :

الف : داستان خواني كه با كتاب ونوشته انجام مي شود .

ب : داستان گويي ساده كه بدون وسيله و نوشته انجام مي شود .

پ : گفتن داستان همراه با پرده خواني كه همراه با تصوير ، اسلايد ، تابلو ، كارت ، نقاشي و ... انجام مي شود مانند تعزيه خواني

ت : داستان گويي همراه با تقليدصدا كه درآن از صداهاي گوناگون با زير و بم ويژه اي بهره برده مي شود .

ث : داستان گويي همراه با تقليدحركات كه درآن از حركات گوناگون آدم ها ، حيوانات و پديده ها سود جُسته مي شود .

ت : داستان گويي همراه با بازيگران كه درآن بازيگران به گونه ي آشكار يا پنهان بازي مي كنند . در گونه ي بازيگر آشكار ، شنوندگان داستان بازي گران را ديده و از نام هريك آگاه مي شوند مانند شنگول ومنگول و بازيگران پس از گفتار راوي به نوبت مي آيند . در گونه بازيگران پنهان پس از اين كه نويت بازيگر مي رسد ازپشت پرده بيرون آمده وكارش را انجام مي دهد . 

روش هاي مناسب در آموزش به شيوه ي داستاني :

دردوران جديد كه دوره دانش و فناوري نام گرفته ، داستان گويي نبايد براي از بركردن دانستني ها انجام شود به جاي آن هدفِ محوري گفتن داستان بايد ؛ پردازش دانستني هاي آموخته شده ، يافتن  وابستگي هاي بين اجزا و بخش هاي داستان و ايجاد پيوند ميان آن ها و رسيدن به يافته ها ونگرش هاي جديد است .

 حفظ ودرك داستان به توان آن در درگير نمودن دنياي عاطفي و انديشه شنونده آن است و دريافت يك داستان ؛ اكتشافي است كه به وسيله ي دريافت كننده صورت مي گيرد ، نه مجموعه اي از پاسخ ها به شكل درست يا نادرست . سوم اين كه بايد بپرسيم چرا يك داستان را بايد به خاطر بياوريم نه اين كه چه داستاني را و چهارم اين كه سودمند ترين روش براي آزمون داستان اين است كه در بافتي مناسب ارائه شود ودر فضايي مناسب نبز بازگويي شود .

براي آن كه گوينده خوب داستان باشيد خودتان بايد داستان ها وافسانه اي زيادي بخوانيد گوينده داستان بهتراست تمام داستان راازپيش خوانده و مروركرده باشد . او نبايدتمام حوادث راباعباراتي روشن بيان كند . به جاي آن بهتراست به اشاره ازآن بگذرد تا كودك مجال انديشه و تخيل پيداكند . درهرداستان ماجرايي پيگيري مي شود كه نقاط مجهولي دارد و مي تواند حس كنجكاوي كودك رابرانگيزد .

كودكان هنگامي داستان را به بهترين شيوه به يادمي آورند كه به نوعي با داستان تعامل برقرار كرده باشند . مانند نمايش هاي آفريننده و خلاق . كودكان كم سن هنگامي كه به داستان جلوه هاي عملي مي بخشند ؛ بيشتر و به راحتي شخصيت هاي آن را الگو قرار مي دهند . مناسب اين است كه از بچه هابخواهيم داستان را به صورت نمايش بازي كنند .

كودكان به فرصت نياز دارند تا در مورد داستان هايي كه شنيده اند با هم به گفتگو بپردازند و برپابه ي آن چه شنيده اند مفاهيم خويش را بسازند . بهره گيري از روش هاي درگير كننده ي شنوندگان ؛ مانند هم خواني ، گفتگو در باره ي داستان براي كاربرد زبان ، طرح پرسش هاي باز ؛ مانند اين كه در مورد بخشي از داستان كه بيشتر دوست داشته اند يا دوست نداشته اند ، گفتگو نمايند ، آيا در داستان چيزي توجه شما را به خود جلب نموده است ، به ياد آوردن تصاويري كه ديده اند يا تصاوير ذهني ، بازگويي كلمات داستان و گفتن احساسشان در مورد داستان .

راهكارهاي ديگر براي گفتن داستان ؛ تعريف داستان براي يك دوست يا يك گروه كوچك دو يا سه نفره ، نقاشي صحنه ي مورد علاقه ، تجسم احساس درزمينه ي داستان ، گفتن داستان با صداي بلند به وسيله كودكان ، تحليل داستان برپايه شباهت ها ؛ بن مايه ها ؛ طرح ها ودرون مايه ها ، آفرينش داستاني جديد برپايه ي عناصر اصلي ، نسبت دادن ماجراهاي بيشتربه يكي از شخصيت هاي داستان ، نوشتن داستان در دفاتر يادداشت روزانه .

داستان هايي را بخوانيد وبگوييد كه از آن ها لذّت مي بريد به طوري كه اين احساس به شنوندگان منتقل گردد . گوينده داستان بايد داستان را از لابلاي نوشته برگيرد و روح زندگي رادرآن بدمد . اين كار انجام نمي شود مگر آن كه داستان براي گوينده آن معنايي داشته باشد . كودكان در فهم احساس واقعي گوينده داستان بسيار توانا و حساس هستند . بنابراي گوينده داستان بايد از محتوا ، حال وهوا و سبك داستان لذت ببرد و بخواهد كه ديگران را نيز دراين خوشي ها سهيم نمايد .

داستان هايي را برگزينيد كه در يك نشست خوانده مي شوند . همه ي كتاب را مي توان به صورت پياپي در نشست هاي گوناگون و بخش به بخش با روش ويژه اي پايان داد كه شنونده هم بخواهد به آساني ازآن جدا شود و هم براي نشست هاي آينده ؛آن را پيگيري كند . يك الگوي اساسي اين است كه داستان نبايد بين راه بريده شود . از زمان كم آغاز كنيد و با افزايش سن كودك به زمان آن نيز بيفزاييد .

مطالب را آن اندازه خوب بايد بدانيد كه نيازي نباشد تا با كلمات و مفاهيم متن دست وپنجه نرم كنيد . شما بايد بتوانيد براي درگير نمودن شنوندگان با داستان ، پياپي به آنان نگاه كنيد . با صداي طبيعي بخوانيد اما حالات واحساسات خود را هم بيان نماييد . تنوع كلامي در شنوندگان انگيزه ايجاد مي كند . صدايي قابل انعطاف و خوشايند ؛ گفتاري روشن و رسا ، همراهي حركات دست وچهره وبدن با گفتار، پيشبرد ماهرانه  خط داستان ، تنظيم زمان و مكث به اندازه ي مناسب ،  برقراري ارتباط كامل تربا نگاه كردن به شنوندگان و بلندخواني ؛ به يك گوينده ي توانمند داستان احساس آرامش و اعتماد مي بخشد و احساس خوبي رابراي شنوندگان ايجاد خواهد كرد . بازخواني داستان در دور دوم و بيشتر نيز براي بيشترشنوندگان جالب است .  بازگويي داستان هاي شنيده شده هم حافظه را گسترش مي دهد و هم توانايي گفتن و بيان را .

آگاهي ازادبيات و ادبيات داستان گويي در كارآيي داستان بسيار سودمند است . براي كارآيي بيشتر داستان ؛ شعررا نيز مي توان در تاروپود داستان تنيد تا نگاهي تازه به موضوع اصلي ايجاد كند و فهم را آسان ترنمايد . شعررادرصورتي به كارببريد كه واقعا به آن علاقمند باشيد .

كودكان دوست دارند و بايد عكس هايي با رنگ هاي شاد و پيچيده را ببينند ، پس بهتر است براي آن ها كتابهاي داستاني رنگي و با تصاوير بزرگ فراهم نمود تا اين كار سبب افزايش آشنايي و عكس العمل كودك شود .

گفتن داستان ، شوروحرارت ويژه اي مي خواهد و بايد به كودك آزادي رفتاري بيشتري داده شود . براي نخستين بار براي گفتن داستان ؛ يك داستان ساده و كوتاه را برگزينيد مانند داستان دوران كودكي خودتان . يادتان باشد كه شنونده داستان بايد درسراسر داستان باگوينده همراه باشد زيرا با اين روش درگوش دادن و برانگيختن مي توان با كودكان همراه شد .

بهتراست داستان ها با ريتم وآهنگ همراه باشد و واژه هاي كليدي در آن تكرار شود و نيز همراه با داستان ، كتاب يا عكس هايي ارائه شود تا سبب آشنايي بيشتر آن ها با شخصيت ها وپديده هاي داستان شود .

نيازنيست كه پدرومادرو بزرگترها هميشه داستان بگويند ، از كودك نيز بخواهيد تا برايتان داستان بگويد . اين كار را مي شود از سن نزديك به 4 سال انجام داد . اتفاقات ساده ي روزانه هم مي تواند پايه اي براي گفتن داستان از سوي بچه ها باشد .

هرآن مي توانيد هر داستاني را براي كودك بگوييد ، پس در انتظار يك رويداد و روز ويژه براي گفتن داستان نمانيد .

------------------------------------

نوشتجات بهره برداري شده :

1- هنروفن قصه گويي – الين گرين -  ترجمه طاهره آدينه پور – تهران   ابجد  1378

2-   سايت www.alm.ir/child

3-  www.mazandeg.blogfa.com

4- www.froum.iranniaz.com/kodak

5- پژوهش ها و برداشت هاي دانشجويان ارزشمند رشته مربي كودك دانشكده فني توحيد آمل

منبع :

http://b-ramezanzadeh.blogfa.com/post-41.aspx



ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۶:۳۸ ] [ مشاوره مديريت ]
امام رضا عليه السلام :

إنّ الصَّمتَ بابٌ مِن أبوابِ الحِكمَةِ ، إنَّ الصَّمتَ يُكسِبُ الَمحَبَّةَ إنّه دَليلٌ على‏ كُلِّ خَيرٍ .

خاموشى يكى از درهاى حكمت است ، خاموشى محبّت مى‏آورد ، خاموشى راهنماى آدمى
به هر خير و خوبى است .

كافي : 2 / 113 / 1



امام باقر عليه السلام :

تَعَلَّمُوا الصِّدقَ قَبلَ الحَديثِ .

پيش از سخن گويى، راستگويى بياموزيد .

كافي : 2 / 104 / 4



امام صادق عليه السلام :

النُّطقُ راحَةٌ للرُّوحِ ، والسُّكوتُ راحَةٌ للعَقلِ .


سخن ، آرامبخش جان است و خاموشى آرامبخش خرد .
بحارالانوار : 71 / 276 / 6



امام علي عليه السلام

أيُّهَا النّاسُ فِى الاِنْسانِ عَشْرَ خِصالٍ يُظْهِرُها لِسانُهُ :
شاهِدٌ يُخْبِرُ عَنِ الضَّميرِ وَ حاكِمٌ يَفْصِلُ بَيْنَ الْخِطابِ وَ ناطِقٌ يُرَدُّ بِهِ الْجَوابُ وَ شافِعٌ يُدْرَكُ بِهِ الْحاجَةُ وَ واصِفٌ يُعْرَفُ بِهِ الاَشْياءُ وَ أَميرٌ يَأْمُرُ بِالْحَسَنِ وَ واعِظٌ يَنْهى عَنِ الْقَبيحِ وَ مُعِزٌّ تُسَكَّنُ بِهِ الاَحْزانُ وَحاضِرٌ تُجْلى بِهِ الضَّغائِنُ وَ مونِقٌ تَلْتَذُّ بِهِ الاَسْماعُ .

اى مردم ! انسان ده ويژگي دارد كه زبان او آن ها را آشكار مى‏سازد : زبان ، گواهى است كه از درون خبر مى‏دهد. داورى است كه به دعواها خاتمه مى‏دهد . گويايى است كه به‏وسيله آن به پرسش‏ها پاسخ داده مى‏شود . واسطه‏اى است كه با آن حاجت برآورده مى‏شود . وصف كننده‏اى است كه با آن اشياء شناخته مى‏شود . فرماندهى است كه به نيكى فرمان مى‏دهد . پند دهنده‏اى است كه از زشتى باز مى‏دارد . تسليت دهنده‏اى است كه غم‏ها با آن آرامش مى‏يابد . حاضرى است كه با آن كينه‏ها برطرف مى‏شود و دلربايى است كه گوش‏ها با آن از لذّت برخوردار مى‏شوند .

كافي : 8 / 20/ 4



امام على عليه السلام :
عَوِّدْ اُذُ نَكَ حُسنَ الاستِماعِ ، ولا تُصغِ إلى‏ ما لا يَزِيدُ في صَلاحِكَ استِماعُهُ .
گوش خود را به خوب شنيدن عادت بده و به سخنانى كه بر اصلاح و پاكى تو چيزى نمى‏افزايد گوش فرا مده .
غررالحكم : 6234



امام على عليه السلام :
مَن أحسَنَ الاستِماعَ تَعَجَّلَ الانتِفاعَ .
هركه خوب گوش كند ، زود بهره‏مند شود .
غررالحكم : 9243

 

امام علي (عليه ‌السلام):

الثَّناءُ بِأكْثَرَ مِنَ الاسْتِحْقاقِ مَلَقٌ، وَالتًّقْصيرُ عَنِ الاسْتِحْقاقِ عَيٌّ أوْ حَسَدٌ.

ستودن بيش از استحقاق، چاپلوسي است و ستودن كمتر از استحقاق، [ناشي از] ناتواني در سخن يا حسادت است.

Praising people lavishly (while they don’s deserve it) is nothing but flattery, and praising people less than what they deserve is a reflection of either one’s inability to speak or one’s jealousy.

نهج البلاغه، حكمت 347



امام سجّاد (عليه السلام)

كَثرةُ النُّصْحِ يَدْعو إلي التُّهمَةِ.

نصيحت زياد، موجب بدبيني مي‌شود.
Much of advice brings about the suspicion

ميزان الحكمة، ح 20160

 

حضرت امام مهدي عجّل الله تعالي فرجه الشّريف :

يَابْنَ الْمَهْزِيارِ! لَوْلاَ اسْتِغْفارُ بَعْضِكُمْ لِبَعْض، لَهَلَكَ مَنْ عَلَيْها، إلاّ خَواصَّ الشّيعَةِ الَّتي تَشْبَهُ أقْوالُهُمْ أفْعالَهُمْ.

اي پسر مهزيار ! اگر طلب مغفرت و آمرزش بعضي شماها براي همديگر نبود، هركس روي زمين بود هلاك مي گرديد،
مگر آن شيعيان خاصّي كه گفتارشان با كردارشان يكي است.

مستدرك الوسائل : 5 / 247

 

رسول الله (صلّي ‌الله‌ عليه‌ وآله):

سائِلُوا العُلَماءَ وَخاطِبُوا الحُكَماءَ وَجالِسُوا الفُقَراءَ.

از عالمان پرسش كنيد ، با حكيمان هم‌ صحبت شويد و با تهيدستان هم‌ نشيني كنيد.

Ask (questions from) the learned, speak with the wise, and associate with the poor

تحف العقول : ۳۴

 

رسول الله (صلّي ‌الله‌ عليه‌ وآله):

سائِلُوا العُلَماءَ وَخاطِبُوا الحُكَماءَ وَجالِسُوا الفُقَراءَ.

از عالمان پرسش كنيد، با حكيمان هم‌صحبت شويد و با تهيدستان هم‌نشيني كنيد.

Ask (questions from) the learned, speak with the wise, and associate with the poor.

تحف العقول، ص 34


امام علي (عليه‌ السلام):

الصَّمْتُ يُكسِْيكَ ثَوْبَ الْوَقَارِ ويَكْفِيكَ مَؤُونَةَ الإعْتِذارِ.

سكوت (به موقع)، لباس وقار بر اندامت مي‌‌پوشاند و از رنج معذرت‌خواهي رهايت مي‌كند.

Timely silence dresses you in the garment of dignity and saves you form having to apologize.

عيون الحكم والمواعظ، ص 21

 

رسول الله (صلي ‌الله ‌عليه ‌وآله):

قَوْلُ الرَّجُلِ لِلْمَرأةِ إنّي أُحِبُّكِ لا يَذهَبُ مِنْ قَلْبِها أبَداً.

سخن مرد به همسرش كه «دوستت دارم» هرگز از قلب همسرش بيرون نمي‌رود.

The words used by a man to say to his wife, "I love you" will never quit her heart.

وسائل الشيعه، ج 14، ص 10

 

پيامبر اكرم (صلّي‌ الله‌ عليه‌ وآله):

مَن لَم يَحْسِبْ كَلامَهُ مِن عَمَلِهِ كَثُرَتْ خَطاياهُ وحَضَرَ عَذابُهُ.

كسي كه گفتارش را از كردارش به شمار نياورد، گناهانش بسيار شود و عذابش حاضر و آماده گردد.

Whoever does not include his words in his deeds, his sins increase and his punishment would be present before him.

كافي، ج 2، ص 115

 

امام باقر (عليه‌ السلام) :

إنّ الْكِذْبَ هُوَ خَرابُ الإيمانِ .

دروغ ويرانگر ايمان است .

Lying is the ruin of faith

كافي : ۲ / ۳۳۹ / ۴

 

امام على عليه‏السلام :

شَرُّ القَولِ الكذبُ .

بدترين سخن ، دروغ است .

نهج البلاغة : الخطبة 84



ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۶:۳۷ ] [ مشاوره مديريت ]

نقالي و گونه هاي آن درايران

در ايران داستان گويي با استفاده از عناصر بيان تئاتري مانند: «نمايشنامه، بازيگر صحنه، وسايل صحنه، چهره پردازي، جامگان نمايشي، موسيقي و حركات موزون...» سابقه اي كهن و درخشان دارد.
از گوسانهاي خنياگران دوره اشكانيان تا رامشگران و داستان گويان دوره ساسانيان تا مناقب خوانان، حمله خوانان، پرده خوانان، شمايل گردانان، روضه خوانان و شاهنامه خوانان از گونه هاي نقالي به شمار مي روند.
اهميت ديگر نقالي «داستان گوئي نمايشي» در اين است كه بعضي از تاريخ- تئاترشناسان آن را به عنوان خواستگاه و پيدايش مايه هاي هنر نمايشي انگاشته اند.
به نظر اين پژوهشگران، انسان ابتدا درباره شكار، جنگ و يا فتوحات ديگر، افسانه مي سازد. سپس نقالان به اين افسانه ها شاخ و برگ مي دهند و آنها را با آب و تاب و ادا و اطوار و ساير فنون بازيگرانه براي تماشاگران خود روايت مي كنند.
هنگامي كه نقال به جاي توصيف شخصيت ها، نقش آنان را بازي مي كند و گفت و شنود مي سازد، پيدايش مايه و خواستگاهي براي پديد آمدن تئاتر  فراهم مي شود. «نقال» هر چند كه لغتي عربي است به معناي چيزي را از جايي به جايي برند اما در زبان فارسي به نوشته «استاد علامه علي اكبر دهخدا» در لغت نامه به معناي افسانه گو و سحرگوي است كه در قهوه خانه ها و مجامعي از اين قبيل داستانهاي حماسي و سرگذشت پهلوانان و عياران را به آهنگي خاص نقل مي كند.
بهرام بيضايي در كتاب «نمايش در ايران» نقالي را اين گونه تعريف كرده است:
«نقالي عبارت است از نقل واقعه يا قصه به شعر يا نثر با حركات و حالات و بيان مناسب در برابر جمع... منظور از نقالي سرگرم كردن و برانگيختن هيجانها و عواطف شنوندگان و بينندگان است، به وسيله حكايات جذاب، لطف بيان، تسلط روحي بر جمع و حركات و حالات القاءكننده و نمايشي نقال، به آن حد كه بيننده او را هر دم به جاي يكي از قهرمانان داستان ببيند و به عبارت ديگر بتواند به تنهايي بازيگر همه اشخاص باشد.»   
                                      (صفحه 60)
به نظر صادق همايوني:
«نقالي هنري است كه طي آن نقال شعر يا داستاني
را با همه وجود و يا با استفاده از همه استعدادها و اعضاء
و اندام خود براي جمعي نقل و روايت مي كند تا بدانجا
كه شنوندگان را نه تنها سرگرم بلكه به حيرت مي نشاند
و در طي آن مي كوشد نصايح و اندرزهاي جالبي را بيان كند...» (به نقل از فرهنگواره داستان و نمايش تأليف دكتر ابوالقاسم رادفر صفحه 281)
به نوشته اسماعيل نوري علاء:
«نقالي عبارتست از نقل يك واقعه يا قصه به شعر يا به نثر با حركات و حالات و بيان مناسب در برابر جمع... گمان مي رود كه واقعه خواني پيش از اسلام ايران قصه سرايي موزوني همراه با يك ساز بوده است...» (به نقل از فرهنگواره داستان و نمايش صفحه 281)
     به نظر اين نگارنده نقالي را بايد گونه اي نمايش داستان گويي تلقي كرد كه ايرانيان در اين هنر استعداد درخشاني نمودار ساخته اند و در جهت گسترش و والائي آن كوششهاي ارزشمندي كرده اند و به نتايج ارزشمندي نيز دست يافته اند. اين هنر در ايران از كميت و كيفيت شايان توجهي برخوردار بوده است.
هنرمندان نقال ايراني، با مجموعه اي از شيوه ها و ترفندهاي نمايشي و تماشايي خود، و به كار بردن شماري از «عناصر بيان تئاتري» كه در سطور پيش از آن ياد كرديم داستانهاي جالب و گيرايي براي تماشاگران خود نقل و روايت كرده اند.
آنان گونه اي نمايش تك نفره پديد آورده اند كه ويژگي هاي برجسته اي داشته است.
آنان به تنهايي ايفاي نقش چند شخصيت را به عهده گرفته و افزون بر داستان گويي و بازيگري و كارگرداني كار ويژه هاي «FUNCTIONS»
ديگري نيز انجام داده اند: صحنه نمايش را
مشخص ساخته اند، جامگان نمايشي مناسب
برگزيده و به تن كرده اند و شايد در پاره اي
از موارد چهره پردازي نيز كرده اند و براي خود سيماچه «ماسك» ساخته اند و جالب آنكه كار چرخاندن نمايش خود را هم به عهده گرفته اند. يعني تداركات امور مالي، حفظ نظم و انتظام را، در هنگام اجراي نقالي انجام داده اند. احتمال مي رود كه در جريان نمايش داستان گويي خود، با مأموران جور واجوري كه هر كدام فرمانها و آزمنديهاي خود را داشته اند، روبرو شده اند و با آن به شكلي كنار آمده اند! آنان با همه اين احوال، گردش كار
«سيار- دوره گرد» نيز بوده اند، و از محلي به محل  دگر جابجا مي شده اند و شگفت آور و ستايش انگيز آن كه در همه اين احوال دستياران و شاگردان خود را براي نقال شدن در آينده آموزش مي دادند.
آموزش همه جانبه و به اين ترتيب وظيفه آموزشي خود را هم به انجام مي رسانيده اند.
از اين قرار بايد گفت كه هنرمند نقال به تنهايي همه تئاتر بوده است. هنر نقالي در كشورهاي ديگر و از جمله كشورهاي آفريقايي و عربي نيز پديدار گرديده است.
«او.آر.دي ثورن» در كتاب «ادبيات آفريقا» نوشته است:
«آلتا جابلو (ALTA-JABLOW) ذوق و استعداد هنري قصه گو را بدينسان وصف مي كند:
-در غرب آفريقا، مانند ساير نقاط اين قاره قصه گويي شكلي هنري است و همان اندازه كه گزارشي است، نمايشي نيز هست.
قصه گوي خوب مي داند كه چگونه تار و پود داستان را به هم ببافد تا توجه شنونده را برانگيزد و وي را به مشاركت در داستان جلب كند. (صفحه 12، 
ترجمه ابراهيم يونسي)
«رشيد بن شنب» در مقاله اي پيرامون هنر نمايش در كشورهاي اسلامي نوشته است:
-«به همان گونه كه در يونان باستان راپسودها «مداحان» - نقالان- شهرها و دهكده هاي يونان را در مي نورديدند و دلاوريهاي قهرمانان «ايلياد» اثر «هومر» را شرح و بسط مي دادند و مي ستودند. راويان عرب - نقالان و خنياگران - نيز در مجامع عمومي به خواندن سرودهايي در مدح پيروزي هاي جنگجويان معروف گذشته و يا شخصيت هاي برجسته اي مي پرداختند كه سنت خاطره شان را جاويدان ساخته بود...» (صفحه 211 ترجمه
آزاده مستعان)
دكتر سيدجعفر سجادي نيز در كتاب «نقد تطبيقي ادبيات ايران و عرب» چنين نتيجه گرفته است كه اقوام عرب از نظر دارا بودن ادبيات نقالي غني بودند: از اين افسانه ها و داستانها بين اقوام عرب بسيار بوده است كه در «قرآن مجيد» هم به پاره اي از آنها اشارت شده است كه گاه اصالت عربي دارد و گاه اصالت اسراييلي و بابلي و آشوري و يا داستانها و افسانه هاي مربوط به ايران باستان... مقدار زيادي از ادب قبل از اسلام در شبه جزيره عربستان و به ويژه در مكه معظمه ادبيات نقالي است و شاعران و سخن پردازان كارشان نقالي بوده است.
«همبستگي هاي شديد و غيرقابل انكاري بين اقوام عرب و قوم بني اسراييل و مردم ايران باستان وجود دارد.» (برگرفته از صفحات 392 و 393)
يكي از منابع آگاهي ما از وضع و حال نقالان كيفيت و كميت كار آنان و رتبه و منزلتشان، آثار نويسندگان خارجي در خصوص آنان است. يكي از اين موارد نوشتار «سرجان ملكم، انگليسي است كه در كتاب خود «تاريخ ايران» صفحاتي را به توصيف تفريحات مردم ايران در دوره قاجاريه پرداخته و چنين نوشته است:
«ايرانيان اسباب تماشا بسيار دارند، لكن به نوعي كه تقليد- تئاتر- در فرنگستان رسم است، ندارند: مگر قصه خوانان ايشان كه در حين تقرير حكايات، نقالي به اقتضاي شرايط و حالات، وضع خود را دگرگون جلوه مي دهند به طوري كه حالت غضب و حلم، عقل، عشق، سرور و غم، قدرت و گدايي، عاشقي و معشوقي، فرمانبرداري و فرمانروايي همه در يك شخص واحد «نقال» ديده مي شود.
حرفت قصه خواني در ايران باعث شهرت و مايه منفعت است و كسي كه در خدمت سلطان به منصب ممتاز است هميشه در حضور است و همچنين در سفرها ملتزم ركاب...»
(به نقل از تاريخ اجتماعي ايران نوشته مرتضي راوندي جلد ششم، صفحات 597 و 598)
هنر نقالي از دو ديدگاه ريختاري و درونمايگي بخش پذير است. از نظر ريختاري مي توان آن را در دو دسته گنجانيد:
1 -دسته اي كه در آن از موسيقي، سرود و شايد حركات موزون بهره برداري كلاني مي شود. به اين گونه نقالي مي توان خنياگري نمايشي نام داد.
2 -دسته اي ديگر از نقالي هايي كه بدون موسيقي يا با كمي موسيقي اجرا مي شوند. احتمالاً گوسان هاي دوره اشكانيان و بعضي از رامشگران و خنياگران دوران ساساني «عاشقي ها» و «عاشق چي ها» و «گوراني بژها» از دسته خنياگران نمايشي بوده اند. و «مناقب خوانان» و «پرده خوانان» و «شمايل گردانان» و «روضه خوانان» و «شاهنامه خوانان» از دسته دوم.
لازم است يادآوري نمايم كه ممكن است نقالاني با تركيبي از ويژگي هايي هر دو دسته كار هنري خود را ابداع كرده باشند. به هر حال هر دو گروه از عناصر بيان تئاتري كه در پيش به آن اشاره شد كم و بيش استفاده مي كرده اند. از نظر درونمايگي نيز نقالي را مي توان در دو
بخش گنجانيد:
1 -نقالي مذهبي 
2 -نقالي غيرمذهبي
نمونه دسته اول عبارت است از مناقب خواني، پرده خواني «شمايل گرداني»، «حمله خواني» و «روضه خواني». نمونه نقالي هاي دسته دوم عبارتند از نقالي بر بنياد داستانهاي «شاهنامه» تصنيف شاعر ملي ما «فردوسي» و يا نقالي هايي بر بنياد داستانهاي هزار و يك شب «سمك عيار» و «حسين كرد شبستري»
«مناقب خواني» احتمالاً از قرن چهارم هجري يعني از زمان حكومت «آل بويه» كه خانداني شيعه بودند، رواج يافته است.
مناقب خواني داستان گويي نمايشي است كه طي آن داستانهايي از فضايل و كرامات امامان شيعيان به ويژه حضرت حسين بن علي (ع) نقل مي شود.
مناقب خواني از ارزشهاي تبليغي، تهييجي و سياسي سرشار بوده است. ظاهراً پس از به قدرت رسيدن صفويان و تسلط يافتن مذهب شيعه در ايران ديگر مناقب خواني تقويت نشده و رشد چنداني يافته است.
    «حمله خواني» نيز گونه اي نقالي مذهبي است كه در جريان آن، واقعه هايي از كتابي به نام
«حمله حيدري» براي تماشاگران نقل و روايت مي گرديده است. «حمله حيدري» كتابي در احوال و مناقب حضرت علي بن ابيطالب (ع) بوده است و داستاني از زندگي و رفتار ايشان.
«روضه خواني نيز» نوعي نقالي مذهبي بوده است. روضه خوان واقعه هايي از كتاب روضه الشهدا «باغ شهيدان» را براي نيوشندگان «مخاطبان» خود نقل و روايت مي كرده است. روضه الشهدا كتابي است در خصوص وقايع كرب و بلا «كربلا» و مصائب و رنج غمهاي امام سوم شيعيان، خانواده و پيروان او. روضه خواني در مسير تاريخ با موعظه و خطابه و مناسبت گويي آميخته گرديده است و جنبه هاي هنري- نمايش آن به سود فنون سخنوري و ارشادي كاهش يافته است. مگر در به اصطلاح «گريزهاي» آن به صحراي كربلا.
   «پرده داري» يا «پرده خواني» يا «شمايل گرداني» نيز گونه اي از نقالي مذهبي است كه در مقايسه با ساير نقالي هاي مذهبي به هنر نمايش نزديك تر است.
پرده خوان «شمايل گردان» بر روي پرده خود تصاويري از پيغمبر(ص)، علي (ع) و خاندان او و صحنه هايي از رنج غمها و مصيبت هاي آنان نگاشته بوده است.
در اين نقاشي ها هاله اي نوراني صورت معصومان را پوشانيده بود.
وجود اين پرده، زمان، مكان، موضوع و حالت و فضا را به تماشاگران القاء مي كرد. اين پرده يكي از عناصر مهم بيان تئاتري يعني
«صحنه آرائي» بود.
مهمترين نقالي غيرمذهبي «شاهنامه خواني» بود. شاهنامه خوان نقالي بود كه تخصص بارزي در نقل و روايت بخش بندهاي داستاني- تماشايي شاهنامه داشت.
اِلوِل ساتن (ELWELL-SUTTON)
 ايران شناس معاصر انگليسي در مقاله اي پيرامون «تاريخچه تئائر در ايران» در زمينه شاهنامه خواني چنين نوشته است:
«ادوارد اسكات و رينگ» كه در سال 1217 هجري قمري به شيراز رفته بود، با اين عبارت از شاهنامه خواني ياد مي كند: يك نوع سرگرمي ديگر گوش دادن به شاهنامه خوان است. براي آنها كه فرصت آن را مي يابند.
شاهنامه خوان كسي است كه با صداي جلي بعضي از قسمتهاي حماسي ملي ايران را براي ديگران مي خواند. شاهنامه خوان توصيف مجالس مختلف شاهنامه را با حرارت فراوان بيان مي دارد. مخصوصاً نبرد ميان رستم و سهراب را. (صفحه 289)
    شاهنامه خواني در ايران اهميت فراواني داشته است به طوري كه اين اصطلاح مترادف با نقالي بوده است.
شاهنامه خوانان به ويژه آناني كه با مهارت هاي فراوان رستم و سهراب را نقل مي كردند، بر احساسات و عواطف مردم تأثير شگرفي به جاي مي گذاشتند. به طوري كه شماري از تماشاگران تاب شنيدن اين داستان «پر از آب چشم» را نمي آورند. بيضائي در اين زمينه نوشته است:
«مجلس هايي كه نقال به داستان «رستم و سهراب» مي رسيد و داستان به مرگ سهراب مي رسد، بسياري گريه مي كنند و برخي از محوطه خارج مي شوند تا خبر مرگ سهراب را نشوند. بارها شده است كه پول يا دهها گاو و گوسفند بسيار به نقال داده اند تا از كشتن سهراب منصرف شود. (ص 81)
داستانهاي هزار و يك شب كه احتمالاً با اقتباس و برداشتهاي فراوان از جُنگ داستاني هزار افسان «هزار افسانه» دوره ساسانيان پديد آمده است، يكي از مايه گاهها و گنجينه هاي داستاني نقالان بوده است. زندگي اسكندر داستانهاي تخيلي غريبي را در اسكندرنامه پديد آورده است. از اين داستانها نيز نقالان استفاده كردند.
«سمك عيار» نيز شامل داستانهاي بسيار سرگرم كننده و سرشار از كار پرداختها و عياري هاي هيجان انگيز بوده است و به كار نقالان مي آمده است، همچنين «رموز حمزه» و «حسين كرد شبستري».
    نقالي در ايران داراي كار ويژه هاي چند جانبه بوده است:  اين نمايشهاي داستان گويي، به مردم آموزش تاريخ، اخلاق، دين مي دادند، زندگي را تفسير مي كردند، تبليغات ديني و سياسي مي كرده اند،  با يادآوري و بازنمائي حوادث تاريخي- افسانه اي، هويت ملي و قومي به ايرانيان اعطاء مي كرده اند و اوقات فراغت مردم را سرشار مي ساخته اند.
با زباني ديگر، در غياب هنر تئاتر به معناي جامع و كامل آن، نقالي در حد خود و به ميزان فهم و هنر و ذوق نقالان و تماشاگران آن كار ويژه هاي هنر تئاتر را انجام مي داده است. يكي از تأكيدات اين مقاله در اينجاست كه در غياب هنر تئاتر در ايران، بسياري از كار ويژه هاي اين هنر را نقالي انجام مي داده است.
مردم بسياري از كشورهاي جهان كوشيده اند كه سنت نقالي، يعني داستان گويي نمايشي را به شيوه ويژه خود حفظ كنند. اما نقالي در ايران متأسفانه روندي نزولي و نيستي گرايانه داشته است. پيدايش «عصر تجدد» و جامعه و فرهنگ جديد در ايران طبيعتاً نيازهاي فكري، فرهنگي و هنري جديدي پديد آورد. نقالان از عهده برآورد اين نيازها برنمي آمدند.
 بنابراين از جريان تاريخي عقب ماندند. پيدايش و رواج راديو، تلويزيون و سينما و استقبال مردم از اين رسانه ها از رونق نقالي به شدت كاست.
قهوه خانه ها كه تنها جاي ثابت نمايش نقالي در ايران بود، به دلايل عمدتاً اقتصادي و فرهنگي، ديگر از نقالي حمايت نكردند. مؤسسات مسئول فرهنگي و هنري با سوء مديريت، بي برنامگي و غفلت هاي خود، نتوانستند از روند نيستي گرايانه اين هنر جلوگيري نمايند.
مؤسسات آموزشي هنر نمايش نيز به سبب مشكلات و تنگناهاي خود، از جمله كمبود استاد واجد صلاحيت، كمبود منابع ديداري و شنيداري كمك آموزشي و سوء مديريت ها از تجديد حيات اين هنر نمايشي اصيل و پرتوان ايراني غافل مانده اند. به نظر اين نگارنده روند رو به زوال اين هنر، ناحق است و قابل پيشگيري.
از اين قرار تمناي بذل توجه و عنايت را دارم؛ از همه علاقمندان به پديده هاي فرهنگي و هنري به ويژه مؤسساتي چون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، سازمان صدا و سيما،  مؤسسات آموزش هنرهاي نمايشي و سازمان حفظ آثار و
ميراث فرهنگي.
فهرست گزيده اي از مآخذ  اين نوشتار:
1 -جنتي عطالي، دكتر ابوالقاسم، بنياد نمايش در ايران، تهران، انتشارات صفي عليشاه 1333
2 -براكت، اسكارجي، تاريخ تئاتر جهان، ترجمه هوشنگ آزادي ور، نشر نقره 1363
3 - بيضايي، بهرام، نمايش در ايران، تهران 1344
4 -رادفر، دكتر ابوالقاسم، فرهنگوارۀ داستان و نمايش، تهران 1366
5 -شهرياري خسرو، كتاب نمايش،
فرهنگ واژه ها و اصطلاحات و سبك هاي
نمايشي، امير كبير 1365
6 -دي ثورن- او-آر، ادبيات آفريقا، ترجمه ابراهيم يونسي، تهران 1368
7 -بن شنب، رشيد، تئاتر در كشورهاي اسلامي
    8 -سجادي، دكتر سيد جعفر، نقد تطبيقي ادبيات ايران و عرب تهران 1369
9 -راوندي، مرتضي، تاريخ اجتماعي ايران،
 جلد ششم
10 -معين، دكتر محمد، فرهنگ فارسي، دوره شش جلدي
11 -دهخدا، علي اكبر، لغت نامه
12 -صفا، دكتر ذبيح الله، حماسه سرايي در ايران
    13 -برون، ادوارد، تاريخ ادبي ايران
14 -الول، ساتن، تاريخچه تئاتر در ايران

حادثه
ابوالقاسم فقيري
حادثه را انتظار نداري
                ولي مثل آوار بر سرت فرود مي­آيد
چاره كار در چيست؟
             تسليم!
                      مثل بچه آدم دست­ها را بالا مي­بري
و حادثه را
               بدون چون و چرا مي­پذيري
ولي گاهي
               تن به واقعيت نمي­دهي
-راستي چرا من؟
            اين را از خودت مي­پرسي
پرسشي كه جوابش را
                هيچ زمان دريافت نمي­كني
و خود آتش بيار معركه مي­شوي
                    حادثه را شكلي تازه مي­بخشي
از كاهي كوهي مي­سازي
               پاي اين كوه به زاري مي­نشيني
انتظار داري
           كه از كوه جوابي بشنوي
                         ولي كوه سكوت به لب دارد
اصرار بورزي كوه تنها
         پژواك صدايت را به تو برمي­گرداند
لحظه­اي مي­انديشي
               يعني مقصر واقعي كيست؟
اين را از كوه مي­پرسي:
-اي  كوه به گمانت
             در اين رويداد بيشترين سهم
          از آن كيست؟
تو يا من؟
       جواب مي­شنوي:
                        من، من، من!
* * *
براي دكتر عبدالرحيم ثابت كه دل به نشاطي شيرازي­ها را به يادم آورد

شيرازي­هاي دل به نشاط
با دسته­اي گل نرگس ديدمش
            در قبرستان قديمي شيراز
                            دنبال گمشده­اي مي­گشت
گفتم: فرصت؟*
گفت: به دنبالِ شيرازي­هاي
                دل به نشاط مي­گردم
سعادت ديدن زنده­ها كه نصيبم نشد
به اينجا آمدم شايد...
           گفتم: اگر ديداري دست داد
                           سلام مرا هم برسان؟!

*فرصت را از روستائيان اطراف شيراز وام گرفته­ام هنگامي كه به كسي مي گويند: فرصت؟ يعني كجا ميروي؟
چه مي كني.
* * *

قصه آن شتره...!
عزيزكم غصه چرا؟
         لحظه­ها را به چه نيت مي­شماري؟
بي­خيال باش
        جنابش را كه من مي­شناسم
                     سخت كار بلد است
          راه خانه من و تو را
                     با چشم بسته هم مي­شناسد
* * *
واگويه: پانزدهم
پير ما گفت:
          از نارفيقان تكيه­گاه مساز
                     پشت به پشت آنهائي بده
                                   كه غمت را مي­فهمند

منبع :

http://www.asremardom.com/post-7170.aspx



ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۶:۳۶ ] [ مشاوره مديريت ]

 

نكته هاي مهم براي داستان گوئي

 آدم هايي كه خوب ماجرايي را تعريف مي كنند، هميشه به ديده احترام نگريسته مي شوند. آنها به همه ميهماني ها دعوت مي شوند و كافي است دهانشان را باز كنند تا ديگران ساكت شوند. در زير پنج اصل ساده داستانگويي فهرست شده اند. با رعايت اين اصول و تمرين آنها مي توانيد مهارت داستانگويي خود را بهبود بخشيد. 

اگر مي خواهيد وقتي داستان تعريف مي كنيد؛مخاطبان شما گوش هاي شان را تيز كنند و صداي نفس شان هم درنيايد؛اگر مي خواهيد داستان شما روي كودكان تاثير بگذارد و آنها را سرگرم كند يا بخواباند، بايد هنر داستانگويي را فرا گيريد. بيشتر آدم ها فنون داستانگويي را بلدند، چرا كه مي توانند براحتي يك داستان گوي خوب را از يك داستانگوي بد تشخيص دهند. نكته اينجاست كه كمتر كسي اين اصول را هنگام تعريف كردن داستان خود به كار مي بندد.

آدم هايي كه خوب ماجرايي را تعريف مي كنند، هميشه به ديده احترام نگريسته مي شوند. آنها به همه ميهماني ها دعوت مي شوند و كافي است دهانشان را باز كنند تا ديگران ساكت شوند. در زير پنج اصل ساده داستانگويي فهرست شده اند. با رعايت اين اصول و تمرين آنها مي توانيد مهارت داستانگويي خود را بهبود بخشيد.

هنر داستانگويي تنها براي سرگرم كردن دوستان و آشنايان نيست . با اين هنر مي توانيد رابطه يي صميمانه با فرزندان خود برقرار كنيد. اگر مهارت شما زبانزد همه شود، بعيد نيست كه بتوانيد داستانگويي را به عنوان شغل اول خود انتخاب كنيد. كساني كه خوب حرف مي زنند، معمولا خوب هم داستان تعريف مي كنند. اين نشان مي دهد كه هنر داستان گويي تا حد زيادي به فن بيان شبيه است . با رعايت پنج نكته زير شايد هم سخنور توانايي شويد و هم داستانگويي خبره .

۱) هنگام داستانگويي به مخاطبان خود گوش دهيد

يك داستانگوي حرفه يي هيچ وقت با چشمان بسته چيزي را تعريف نمي كند. او با توجه به عكس العمل مخاطبان از سليقه هاي آنها آگاه مي شود و هر لحظه داستان را مطابق ميل آنها تغيير مي دهد. حالات چهره شنوندگان مي تواند بهترين راهنماي شما باشد. ببينيد آنها از چه قسمت هايي از داستان خوششان آمده و روي آن قسمت ها بيشتر تكيه كنيد.

به مخاطبان خود اجازه دهيد نظر خود را بگويند، بعد هوشمندانه داستان را مطابق نظر آنها تغيير دهيد. اگر كودكي از كشته شدن قهرمان ناراحت است ، كمي دروغ پردازي كنيد و قهرمان را دوباره زنده كنيد. هيچ لزومي ندارد به داستان وفادار باشيد. شما مي توانيد حتي اتفاق هايي كه برايتان افتاده را با بياني غلو شده تعريف كنيد و در جاهاي لازم در آنها تغييراتي بدهيد. مي توانيد چند خاطره را با هم تركيب كنيد و از آن داستان بامزه اي بسازيد. اصل اول داستانگويي ، سرگرم كردن ديگران است ، نه صداقت !

۲) به ساعت نگاه نكنيد

بدترين چيز هنگام تعريف كردن يك داستان اين است كه مدام به ساعت نگاه كنيد. اين كار هم بچه ها را عصبي مي كند و هم آدم بزرگ ها را. بگذاريد داستان شما هر چقدر لازم است طول بكشد. عجله نكنيد. مطمئن باشيد مردم هميشه وقت كافي براي شنيدن داستان و خاطره دارند. داستانگويي مثل صرف يك شام تشريفاتي است كه نبايد در آن عجله كرد. در دنياي اطراف ما كمتر پيش مي آيد كه كسي داستاني تعريف كند.

براي همين همه از شنيدن داستان شما استقبال مي كنند. از سوي ديگر مسلم است كه داستان شما نبايد يك روز كامل طول بكشد. تعريف كردن يك لطيفه كوتاه در بيست دقيقه شايد كمي زننده باشد. مكث كردن در ميان داستان مي تواند به جذابيت آن بيفزايد. اما نبايد مكث ها آنقدر زياد باشند كه داستان شما مصنوعي به نظر برسد. با مكث كردن مي توانيد بفهميد آيا مخاطبان به داستان شما گوش مي دهند يا حوصله شان سر رفته است .

۳) لحن و سرعت حرف زدن خود را تغيير دهيد

كساني كه داستاني را با صداي يكنواخت تعريف مي كنند، بيشتر به درد خواباندن بچه ها مي خورند تا خنداندن ديگران . يك داستان گوي خوب بايد لحن و صداي خود را به فراخور موضوع تغيير دهد. در قسمت هاي هيجان انگيز سرعت داستان را كند كنيد و از قسمت هاي عادي سريع بگذريد.

وقتي آدم هاي ديگري در داستان حرف مي زنند، لحن صداي خود را تغيير دهيد و مثل آنها حرف بزنيد. اين تغييرها باعث مي شود مخاطب راحت تر داستان را درك كند. لحن و سرعت صداي شما براي كودك بسيار مهم است . آنها دوست دارند جلسه داستانگويي ، شبيه صحنه تئاتر باشد تا كلاس درس .

۴) صداي داستانگوي خود را پيدا كنيد

بسياري از مردم لحن صداي خود را هنگام تعريف داستان يا لطيفه تغيير مي دهند. اين كاملا طبيعي است . اين كار ناخودآگاه به ما كمك مي كند خود واقعي مان را از خود داستانگوي مان متمايز كنيم . براي پيدا كردن صداي داستانگوي خود بايد بارها و بارها پوست بيندازيد و صداي مختلف را به آزمايش بگذاريد تا در نهايت بهترين صدا را پيدا كنيد. براي شروع مي توانيد به اين فكر كنيد كه داستانگوي مورد علاقه تان كيست .

و صداي او را تقليد كنيد. كم كم با گوش دادن به ديگران و يادگيري تاكتيك هاي داستانگويي مي توانيد اين صدا را بهبود بخشيد و از آن خود كنيد.

۵) از روي متن نخوانيد

يادتان باشد خواندن از روي متن ، داستان گويي نيست . تعريف داستان بايد با با نمايش همراه باشد. داستان گويي كه از روي كتاب مي خواند مثل بازيگري است كه با متن ديالوگ ها رو به روي دوربين مي آيد. خواندن از روي متن ميان شما و مخاطبان تان فاصله مي اندازد. امروز حتي مجري هاي خبري هم وانمود مي كنند كه از روي متن نمي خوانند. كنار گذاشتن متون داستاني به شما كمك مي كند خلاقيت خود را به كار گيريد و هيچ وقت يك داستان را دوبار به يك صورت تعريف نكنيد

   روزنامه اعتماد 



ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۶:۳۶ ] [ مشاوره مديريت ]

تاريخ ادبيات هر قوم و ملت نشان مي دهد كه هنر داستان گويي ، پيشينه اي به قدمت زندگي انسان در كره زمين دارد . هنر داستان سرايي با پيدايش بشريت پا به عرصه وجود گذاشته و قدم به قدم همراه با انسان ، فراز و نشيب هاي فراواني را پشت سر گذاشته است . داستان با خميرمايه دروني انسان سر و كار دارد و همواره كودكان و بزرگسالان با شور و شوق نسبت به شنيدن انواع قصه ها ابراز علاقه مي كنند . با توجه به اين علاقه ، نويسندگان و داستان پردازان ، بهترين فرصت را براي القاء و تفهيم نظريات خود دراختيار دارند . بسياري مي دانند كه بيان مطالب اخلاقي و گاه مفاهيم پيچيده ، به طور غير مستقيم در قالب داستان ، با روحيه بشر سازگارتر است . از اين رو ، سخنوران و مربيان نيز از اين پديده هنري بهره فراوان مي برند .
هر اندازه كه داستان نويس ، مفاهيم را با الفاظ شيرين تر و شيواتر بيان كند ، به همان اندازه به جاذبه داستان خود افزوده است . علاقه انسان نسبت به سرنوشت قهرمانان و شخصيتهاي ديني ‌و ملي و ميهني ، مي تواند بر تاثيرات تربيتي و اخلاقي داستانها بيفزايد و مسئله آموزش از طريق داستان را به صورت جدي تر مطرح كند .

داستان نويسي ، يكي از شاخه هاي مهم ، موثر و رايج در هنر، از گذشته تاكنون بوده است . انسان ذاتا" به سوي قصه ، جذب مي شود و از داستانها و حوادث شگفت انگيز به ويژه سرگذشتهاي دنباله دار ، لذت مي برد . قصه در متون ديني ، داراي سابقه اي ديرينه است و اديان مختلف به منظور هدايت و بيدار كردن انسانها ، از قصه گويي و داستان سرايي ، بهره هاي فراوان برده اند . گرچه متاسفانه برخي كتابهاي آسماني مثل عهد عتيق و جديد ، به مرور زمان دستخوش تحريف شده اند ، اما هيچگاه از داستان تهي نبوده اند .
بخشي از قرآن كريم نيز به بيان داستانهاي لطيف و آموزنده اختصاص يافته است . در اين داستانها ، مفاهيم عقلي از قبيل اثبات خدا ، رسالت انبياء و معاد ، در قالب الفاظ شيرين و شيوا بيان شده است . داستانهاي قرآن ، از ويژگي هاي هنري بالايي برخوردار است . قرآن علاوه بر رعايت اعجاز لفظي ، هيچ گاه از بيان محتوا و حقايقي كه نقش هدايت و روشنگري را دارد ، غافل نمانده است . اين داستانها ، ضمن آنكه يك داستان و حكايت هنري و ادبي است ، بيان كننده حقايق روشنگرانه اي نيز هست . داستانهاي قرآن ، حقايق را با زبان هنر و تمثيل هاي بديع و زيبا كه ذوق خواننده را بر مي انگيزد ، بيان كرده است .
داستانهاي قرآن ، داستانهاي تخيلي نيستند . همه اين قصه ها ، با واقعياتي سر و كار دارند كه در تاريخ زندگي بشر رخ داده است . در اين داستانها ، ضمن الگو قرار دادن شخصيت هاي داستان براي انسانها ، مسير درست هدايت نيز به آنها نشان داده مي شود .
قرآن ، كلامي حكيمانه از طرف خداوند دانا و متعال است . همين امر باعث مي شود كه داستانهاي آن نيز متناسب با روح كلي حاكم بر اين كتاب باشد . با دقت در داستانهاي قرآني مشاهده مي كنيم كه فضاي كلي اين داستانها ، از اساطير و افسانه هاي عرب كه زاييده تخليات عوامانه بوده ، دور است . قرآن به بيان الگوها و انتقال انديشه ها و فرهنگ هايي مي پردازد كه در گذشته هاي دور و نزديك ، تحقق خارجي داشته و مي توان از آنها ، پندها و عبرت هاي فراوان آموخت .
قرآن در شرايط جامعه جاهلي آن زمان ، به طرز شگفت انگيزي به استخدام واژه هايي فاخر از زبان عرب پرداخت و با سبكي ويژه با مردم سخن گفت . به نحوي كه بزرگان عرب جاهلي اقرار داشتند كه آنچه پيامبر اكرم (ص) بيان مي كند ، از سنخ كلام بشر نيست . لذا كساني كه قرآن را مي خوانند و مي شنوند ، شگفتي كلام را حس مي كنند ، اما اكثر آنها قدرت تحليل اين نظم شگفت آور و هنرمندانه را ندارند ، زيرا تصاوير هنري در قرآن ، تصاويري آميخته با آهنگ و ريتم خاص است .

با نگاهي كلي بر آيات قرآن كريم ، مشاهده مي كنيم كه آيات آن و قصه هاي آموزنده اين كتاب شگرف ، همه درجهت هدايت انسانها است . يكي از دلايل استفاده قرآن از قصص را ، مي توان نقش موثر داستان در تربيت و آموزش انسانها دانست .
امام علي (ع ) از اهل بيت گرامي پيامبر (ص) مي فرمايد : " از آنچه مايه عبرت است پند گيريد و از گردش روزگار عبرت پذيريد ." به اين ترتيب ، قرآن در داستانهايش با بيان تجارب امتهاي گذشته ، زمينه عبرت پذيري را نيز فراهم مي آورد . زيرا سنت هاي الهي هميشه در تاريخ جاري هستند .

مضمون اصلي قرآن كريم را مي توان به چهار بخش تقسيم كرد : اصول عقايد ، احكام فقهي ، حكمت ها و توصيه هاي اخلاقي و اجتماعي ، و قصص انبياء و داستانهايي از پيشينيان ، در قرآن ، داستانهايي گوناگون از سرگذشت و سرنوشت پيامبران آمده كه نام بيست و پنج پيامبر در ضمن اين داستانها ذكر شده است . پيامبراني مانند : آدم ، نوح ، ادريس ، هود ، صالح ، ابراهيم ، اسماعيل ، يوسف ، سليمان ، موسي ، عيسي و محمد ،درباره تعداد داستانهاي قرآن ، اختلاف نظر وجود دارد . برخي چون " ابواسحاق نيشابوري " تعداد داستانهاي قرآن را تا 116 قصه برشمرده اند .
محققان در بررسي داستانهاي قرآني ، روشهاي مختلفي را برگزيده اند . برخي از آنها قصه ها را به ترتيب وقوع و دوره هاي ظهور انبياء ، نقل كرده اند . اين داستانها با طرح قصه آفرينش و حضرت آدم (ع) آغاز ، و با بيان وقايع زندگي پيامبر اسلام (ص) ختم مي شود . سبك ديگر از معرفي داستانهاي قرآني ، ترتيب قرار گرفتن آنها در قرآن است كه برحسب درج قصه ها در سوره ها نقل و بيان مي شود . در اين شيوه ، بررسي داستانها با شأن نزول سوره ها و آيات انجام مي شود .

داستانهاي قرآن را مي توان به سه دسته تقسيم كرد :
- دسته اول داستانهاي بلند است كه داستانهايي چون زندگي حضرت يوسف (ع) و حضرت موسي (ع) از آن جمله اند . اين داستانها ، داراي پرده هاي نمايش و حلقه هاي متعدد و پشت سر هم است . تمام سوره يوسف ،‌ روايت داستاني زندگي اين پيامبر است و هيچ گفتاري ، پيوستگي حلقه هاي اين حكايت را قطع نمي كند . همچنين بخش مهمي از زندگي حضرت موسي (ع) در سوره قصص ، به صورت پيوسته و با ترتيب زماني نقل شده است .
- دسته ديگر از داستانها ، داستانهاي نيمه بلند است ، داستانهايي چون داستان حضرت آدم (ع) ، حضرت نوح (ع) و حضرت داوود (ع) ، پرده هاي نمايش اين داستانها ، چندان پر شمار نيست و با شروع رسالت الهي آنان آغاز ، و با دعوت به يكتاپرستي و مسايل مربوط به آن ادامه و پايان مي يابد . در اين داستانها ، نشانه اي از دوران كودكي و رشد و جواني اين پيامبران وجود ندارد .
- داستانهاي كوتاه نيز يا مانند داستان حضرت صالح (ع) ، به ذكر مقطعي از دوران نبوت ايشان مي پردازد و يا مانند داستان حضرت زكريا (ع) در حد اشاره اي مختصر تمام مي شود.

پايان اين بخش ، آياتي از سوره يوسف است كه به نام زيباترين قصه ها نامگذاري شده است . در آيات 1 تا 3 اين سوره مي خوانيم:
" الف ، لام ، را . اين آيات كتاب آشكار است . ما آن را به زبان عربي نازل كرديم ، شايد شما درك كنيد ( و بينديشيد ) . ما بهترين سرگذشتها را از طريق اين قرآن - كه به تو وحي كرديم - بر تو بازگو مي كنيم و مسلما ً پيش از اين ، از آن خبر نداشتي . "
پس از آن ، داستان زندگي حضرت يوسف (ع) طي حدود يكصد آيه بيان مي شود و سپس در آيه آخر اين سوره مي خوانيم : " در داستانهاي آنها ، درس عبرتي براي صاحبان انديشه بود . اينها داستان دروغين نبود ، بلكه ( وحي آسماني است و ) هماهنگ است با آنچه پيش روي او ( از كتب آسماني پيشين ) قرار دارد و شرح هرچيزي ( كه پايه سعادت انسان است ) و هدايت و رحمتي است براي گروهي كه ايمان مي آورند

تاريخ ادبيات هر قوم و ملت نشان مي دهد كه هنر داستان گويي ، پيشينه اي به قدمت زندگي انسان در كره زمين دارد . هنر داستان سرايي با پيدايش بشريت پا به عرصه وجود گذاشته و قدم به قدم همراه با انسان ، فراز و نشيب هاي فراواني را پشت سر گذاشته است . داستان با خميرمايه دروني انسان سر و كار دارد و همواره كودكان و بزرگسالان با شور و شوق نسبت به شنيدن انواع قصه ها ابراز علاقه مي كنند . با توجه به اين علاقه ، نويسندگان و داستان پردازان ، بهترين فرصت را براي القاء و تفهيم نظريات خود دراختيار دارند . بسياري مي دانند كه بيان مطالب اخلاقي و گاه مفاهيم پيچيده ، به طور غير مستقيم در قالب داستان ، با روحيه بشر سازگارتر است . از اين رو ، سخنوران و مربيان نيز از اين پديده هنري بهره فراوان مي برند .
هر اندازه كه داستان نويس ، مفاهيم را با الفاظ شيرين تر و شيواتر بيان كند ، به همان اندازه به جاذبه داستان خود افزوده است . علاقه انسان نسبت به سرنوشت قهرمانان و شخصيتهاي ديني ‌و ملي و ميهني ، مي تواند بر تاثيرات تربيتي و اخلاقي داستانها بيفزايد و مسئله آموزش از طريق داستان را به صورت جدي تر مطرح كند .

داستان نويسي ، يكي از شاخه هاي مهم ، موثر و رايج در هنر، از گذشته تاكنون بوده است . انسان ذاتا" به سوي قصه ، جذب مي شود و از داستانها و حوادث شگفت انگيز به ويژه سرگذشتهاي دنباله دار ، لذت مي برد . قصه در متون ديني ، داراي سابقه اي ديرينه است و اديان مختلف به منظور هدايت و بيدار كردن انسانها ، از قصه گويي و داستان سرايي ، بهره هاي فراوان برده اند . گرچه متاسفانه برخي كتابهاي آسماني مثل عهد عتيق و جديد ، به مرور زمان دستخوش تحريف شده اند ، اما هيچگاه از داستان تهي نبوده اند .
بخشي از قرآن كريم نيز به بيان داستانهاي لطيف و آموزنده اختصاص يافته است . در اين داستانها ، مفاهيم عقلي از قبيل اثبات خدا ، رسالت انبياء و معاد ، در قالب الفاظ شيرين و شيوا بيان شده است . داستانهاي قرآن ، از ويژگي هاي هنري بالايي برخوردار است . قرآن علاوه بر رعايت اعجاز لفظي ، هيچ گاه از بيان محتوا و حقايقي كه نقش هدايت و روشنگري را دارد ، غافل نمانده است . اين داستانها ، ضمن آنكه يك داستان و حكايت هنري و ادبي است ، بيان كننده حقايق روشنگرانه اي نيز هست . داستانهاي قرآن ، حقايق را با زبان هنر و تمثيل هاي بديع و زيبا كه ذوق خواننده را بر مي انگيزد ، بيان كرده است .
داستانهاي قرآن ، داستانهاي تخيلي نيستند . همه اين قصه ها ، با واقعياتي سر و كار دارند كه در تاريخ زندگي بشر رخ داده است . در اين داستانها ، ضمن الگو قرار دادن شخصيت هاي داستان براي انسانها ، مسير درست هدايت نيز به آنها نشان داده مي شود .
قرآن ، كلامي حكيمانه از طرف خداوند دانا و متعال است . همين امر باعث مي شود كه داستانهاي آن نيز متناسب با روح كلي حاكم بر اين كتاب باشد . با دقت در داستانهاي قرآني مشاهده مي كنيم كه فضاي كلي اين داستانها ، از اساطير و افسانه هاي عرب كه زاييده تخليات عوامانه بوده ، دور است . قرآن به بيان الگوها و انتقال انديشه ها و فرهنگ هايي مي پردازد كه در گذشته هاي دور و نزديك ، تحقق خارجي داشته و مي توان از آنها ، پندها و عبرت هاي فراوان آموخت .
قرآن در شرايط جامعه جاهلي آن زمان ، به طرز شگفت انگيزي به استخدام واژه هايي فاخر از زبان عرب پرداخت و با سبكي ويژه با مردم سخن گفت . به نحوي كه بزرگان عرب جاهلي اقرار داشتند كه آنچه پيامبر اكرم (ص) بيان مي كند ، از سنخ كلام بشر نيست . لذا كساني كه قرآن را مي خوانند و مي شنوند ، شگفتي كلام را حس مي كنند ، اما اكثر آنها قدرت تحليل اين نظم شگفت آور و هنرمندانه را ندارند ، زيرا تصاوير هنري در قرآن ، تصاويري آميخته با آهنگ و ريتم خاص است .

با نگاهي كلي بر آيات قرآن كريم ، مشاهده مي كنيم كه آيات آن و قصه هاي آموزنده اين كتاب شگرف ، همه درجهت هدايت انسانها است . يكي از دلايل استفاده قرآن از قصص را ، مي توان نقش موثر داستان در تربيت و آموزش انسانها دانست .
امام علي (ع ) از اهل بيت گرامي پيامبر (ص) مي فرمايد : " از آنچه مايه عبرت است پند گيريد و از گردش روزگار عبرت پذيريد ." به اين ترتيب ، قرآن در داستانهايش با بيان تجارب امتهاي گذشته ، زمينه عبرت پذيري را نيز فراهم مي آورد . زيرا سنت هاي الهي هميشه در تاريخ جاري هستند .

مضمون اصلي قرآن كريم را مي توان به چهار بخش تقسيم كرد : اصول عقايد ، احكام فقهي ، حكمت ها و توصيه هاي اخلاقي و اجتماعي ، و قصص انبياء و داستانهايي از پيشينيان ، در قرآن ، داستانهايي گوناگون از سرگذشت و سرنوشت پيامبران آمده كه نام بيست و پنج پيامبر در ضمن اين داستانها ذكر شده است . پيامبراني مانند : آدم ، نوح ، ادريس ، هود ، صالح ، ابراهيم ، اسماعيل ، يوسف ، سليمان ، موسي ، عيسي و محمد ،درباره تعداد داستانهاي قرآن ، اختلاف نظر وجود دارد . برخي چون " ابواسحاق نيشابوري " تعداد داستانهاي قرآن را تا 116 قصه برشمرده اند .
محققان در بررسي داستانهاي قرآني ، روشهاي مختلفي را برگزيده اند . برخي از آنها قصه ها را به ترتيب وقوع و دوره هاي ظهور انبياء ، نقل كرده اند . اين داستانها با طرح قصه آفرينش و حضرت آدم (ع) آغاز ، و با بيان وقايع زندگي پيامبر اسلام (ص) ختم مي شود . سبك ديگر از معرفي داستانهاي قرآني ، ترتيب قرار گرفتن آنها در قرآن است كه برحسب درج قصه ها در سوره ها نقل و بيان مي شود . در اين شيوه ، بررسي داستانها با شأن نزول سوره ها و آيات انجام مي شود .

داستانهاي قرآن را مي توان به سه دسته تقسيم كرد :
- دسته اول داستانهاي بلند است كه داستانهايي چون زندگي حضرت يوسف (ع) و حضرت موسي (ع) از آن جمله اند . اين داستانها ، داراي پرده هاي نمايش و حلقه هاي متعدد و پشت سر هم است . تمام سوره يوسف ،‌ روايت داستاني زندگي اين پيامبر است و هيچ گفتاري ، پيوستگي حلقه هاي اين حكايت را قطع نمي كند . همچنين بخش مهمي از زندگي حضرت موسي (ع) در سوره قصص ، به صورت پيوسته و با ترتيب زماني نقل شده است .
- دسته ديگر از داستانها ، داستانهاي نيمه بلند است ، داستانهايي چون داستان حضرت آدم (ع) ، حضرت نوح (ع) و حضرت داوود (ع) ، پرده هاي نمايش اين داستانها ، چندان پر شمار نيست و با شروع رسالت الهي آنان آغاز ، و با دعوت به يكتاپرستي و مسايل مربوط به آن ادامه و پايان مي يابد . در اين داستانها ، نشانه اي از دوران كودكي و رشد و جواني اين پيامبران وجود ندارد .
- داستانهاي كوتاه نيز يا مانند داستان حضرت صالح (ع) ، به ذكر مقطعي از دوران نبوت ايشان مي پردازد و يا مانند داستان حضرت زكريا (ع) در حد اشاره اي مختصر تمام مي شود.

پايان اين بخش ، آياتي از سوره يوسف است كه به نام زيباترين قصه ها نامگذاري شده است . در آيات 1 تا 3 اين سوره مي خوانيم:
" الف ، لام ، را . اين آيات كتاب آشكار است . ما آن را به زبان عربي نازل كرديم ، شايد شما درك كنيد ( و بينديشيد ) . ما بهترين سرگذشتها را از طريق اين قرآن - كه به تو وحي كرديم - بر تو بازگو مي كنيم و مسلما ً پيش از اين ، از آن خبر نداشتي . "
پس از آن ، داستان زندگي حضرت يوسف (ع) طي حدود يكصد آيه بيان مي شود و سپس در آيه آخر اين سوره مي خوانيم : " در داستانهاي آنها ، درس عبرتي براي صاحبان انديشه بود . اينها داستان دروغين نبود ، بلكه ( وحي آسماني است و ) هماهنگ است با آنچه پيش روي او ( از كتب آسماني پيشين ) قرار دارد و شرح هرچيزي ( كه پايه سعادت انسان است ) و هدايت و رحمتي است براي گروهي كه ايمان مي آورند ."

منبع :

http://sanade-naovat.mihanblog.com/post/22



ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۶:۳۵ ] [ مشاوره مديريت ]

نقالي و شاهنامه خواني


آنان كه به صد زبان سخن مي‌گفتند
آيا چه شنيدند كه خاموش شدند


كاظم – سادات اشكوري     مركز مردم شناسي ايران
نقالي سابقه‌ي ديرينه دارد . در آن روزگاران كه اينهمه وسيله‌ي سرگرم كننده نبود ، يك چند دامن صحرا و طرف چمن خوش بود ؛ و بعد در (( چاي خانه )) ها نشستن و همراه (( نقال )) به مجالس بزم و ميدانهاي رزم رفتن .
نقال با (( بيان ويژه )) ، (( تكيه كلام )) ها ، (( حركات )) و (( تكيه بر واژه )) ها ؛ هواخواهان بسيار داشت .
در نقالي ، بيان نقشي ويژه دارد . گاه سخن به آهستگي بر زبان مي‌آيد و گاه به خشونت ؛ كه كشش واژه‌ها ، در شنونده تأثير مي‌نهد ، و او را به تعمق وا مي‌دارد . (( تكيه كلام )) ها ، اما ، شنونده را از انديشه هاي دور باز مي‌دارد و از دور دست ها مي‌آورد ؛ به هنگامي كه واژه‌هاي (( باري )) ، (( خلاصه )) ، (( اما )) . . . – به گونه اي ويژه – بر زبان مي‌آيد .
در يك نوشته اگر بخواهيم بر واژه اي تكيه كنيم ، زير آن واژه خط مي‌كشيم ، يا با حروف سياه نشان مي‌دهيم ؛ و يا در داخل گيومه . نقال ، اما ، تكيه بر واژه‌ها را با (( بيان )) انجام مي‌دهد .
اينهمه را ، آنگاه ، با (( حركات )) در مي‌آميزد و (( درنگ )) و (( جنبش )) را مي‌رساند . (( حركت )) از طريق تكرار  واژه‌اي نيز صورت مي‌گيرد . مثلا” (( رفت و رفت و رفت )) ، (( آمد و آمد و آمد )) و از اين قبيل . آنگاه كه خسته مي‌شود ، براي نفس تازه كردن ، جماعت را به فرستادن صلوات دعوت مي‌كند .
*
مهدي اخوان ثالث ( م . اميد ) گويد :
… همگنان را خون گرمي بود .
قهوه خانه گرم و روشن ، مرد نقال آتشين پيغام
شيشيه ها پوشيده از ابر و عرق كرده ،
مانع از ديدار آنسوشان
پرنياني آبگين پرده .
*
بر سرش ، نقال
بسته با زيباترين هنجار ،
به سپيدي چون پر قو ، ململين دستار .
بسته چونان روستايان خراساني ،
باستانگان يادگار از روزهاي خوب پارينه ،
يك سرش چون تاج بر تارك ،
يك سرش آزاد .
شكرآويزي حمايل كرده بر سينه .
*
مرد نقال آن صدايش گرم ، نايش گرم ،
آن سكوتش ساكت و گيرا ،
و دمش ، چونان حديث آشنايش گرم ،
آن برافشانده هزاران جاودانه موج
با بم و زير و حضيض و اوج ،
آن به آئين گونه گون اسلوب و هنجارش
آن سكون و وقفه‌اش دلكش
همچنانكه جنبشش آرام و رفتارش ؛
راه مي‌رفت و سخن مي‌گفت .
چوبدستي منتشا مانند در دستش ..
مست شور و گرم گفتن بود .
صحنة ميدانك خود را
تند و گاه آرام ، مي‌پيمود .
همگنان خاموش .
گرد بر گردش ، بكردار صدف برگرد مرواريد ،
پاي تا سر گوش . . . .
پانتوميم !
نقالان (( … به درستي كه كجاي صحبتشان براي مردم هيجان انگيز است ، و چه بگويند تا هيجان انگيز تر شود . به وجود آوردن وقفه‌هائي در صحبت و كش دادن مطلب ، گاه فرياد كشيدن و گاه لرزاندن صدا ، مخصوصا” بهم كوفتن دستها و پا بر زمين زدن ، و به هر حال معلق نگهداشتن مطلب در جائي حساس سبب مي‌شود كه تماشاگر را در يك انتظار و هيجان مطبوع نگهدارند . و با آنچه از بازيگري و حركات بياني چهره ( پانتوميم ) مي‌دانند – و خوب مي‌دانند – در تجسم سخنان خود نهايت توانائيهاي ممكن را به كار مي‌برند . در واتقع اين بازيگر – نقال – بتنهائي چندين بازيگر است ، و مي‌بينيم كه چندين نقش را به طرز اقناع كننده‌اي ايفا مي‌كند ، و مي‌دانيم كه چيزي به عنوان تزئينات صحنه يا موسيقي هم به كمكش نمي‌رود . زمينة صحنه‌اي كه تماشاگر مي‌بيند همان قهوه خانه است ، شمايل هائي كه به ديوار آويخته است ، باريكه‌اي از كاشي ها ( به عرض نيم ذرع تقريبا” ) كه روي آنها را با نقشهاي شاهان داستاني و باستاني تزئين كرده‌اند – و ديگر همين … ))
نقل ، مشغله‌ي ذهني نقاشان :
نقشهائي كه نقاشان قهوه خانه پديد آورده‌اند مشغله‌ي ذهني شنوندگان (( نقل )) است . شنوندگان كه با (( نقال )) همسفري و همدمي آغاز كرده‌اند و نيز با او در اندوه رستم به (( سوگ سهراب )) نشسته‌اند .
(( … يكي از مهم‌ترين و آشكارترين انگيزه‌هاي پديد آمدن نقشهاي حماسي و مذهبي رواج روز افزون نقالي و شاهنامه خواني و كلام گرم و گيراي نقالان ، در قهوه‌خانه هاي رو به افزايش پايتخت بود . …
در بيشتر قهوه خانه‌هائي كه برو بيائي داشت و بازار گرمي ، نقالي خوش بيان با صدائي بم و زنگ دار ، صدائي كه گوئي از قعر دورانهاي اساطيري به گوش مي‌رسيد ، داستانهائي از شاهنامه را با شاخ و برگ نقل مي‌كرد . بعضي از اين نقالات در ايجاد هواي قهرماني و تفسير پندهاي انساني فردوسي هنگامه مي‌كردند . در گرماگرم سخن نقال ، آرزوي قهرمان شدن يا به دنبال قهرمان پوئيدن همچون سايه‌ي سنگيني بر دلها مي‌نشست . . .
 
مربوط به كتابشناسي فردوسي ( بخش بررسي كتاب در همين شماره )
سرانجام قهرمانهاي مردم ، بر پهنه بوم تابلوهاي گوناگون حماسي و مذهبي تولد يافت . . . ))
بدينگونه نقاش هاي قهوه خانه تحت تأثير (( نقل )) نقالان ، شكل گرفت . نقاش (( تصور )) خود را از (( رستم )) ، (( حسين كرد )) و ديگر و ديگران تصوير كرد ؛ (( تصوير )) ي كه نقال (( بيان )) كرد ، نقاش بر پرده آورد ؛ تا براي شنوندگان ملموس باشد .
*
(( شمايل گردانان )) – حتي – بي كمك تصوير نمي‌توانند به خوبي ايفاي نقش كنند ، چرا كه هرجا لازم باشد به (( تصوير )) اشاره مي‌كنند . در حقيقت توصيف دقيق نقالان از سيماي پهلوانان است ، كه نقاش را ياري مي‌دهد تا پرده هاوي از صحنه هاي بزم و رزم بيافريند .
نقال داستانسرا
نقال ، بازگوي داستانهاي حماسي و پهلواني ايران بود ، پيش از آن كه (( راديو )) و (( تلويزيون )) رواج يابد ، نقالان معروفي بودند كه اكنون ، در جنوب شهر تهران و شهرستانها در اصفهان ، چند تني هستند كه (( كالا )) شان (( خريدار )) چنداني ندارد . اگر امروز نقالان انگشت شمارند و بي منزلت ، در گذشته مقام و منزلتي داشتند . در آن روزگاران ((… حتي پادشاهان براي خود يك (( نقالباشي )) داشتند . بعضي از اين نقالان از خود نيز داستانهايي مي‌سرودند ( مانند امير ارسلان كه پرداخته تخيل نقيب الممالك نقال باشي ناصر الدين شاه است ) بعضي ديگر چنان در كار خود مسلط بودند كه در هنگام داستانسرائي ايشان مردم ازدحام فراوان مي‌كردند ( چهل سال پيش در شب سهراب كشي مرشد غلامحسين معروف به (( غول بچه )) هر صندلي خالي در قهوه خانه يك تومان خريد و فروش مي‌شد ) . سرجان ملكم در تاريخ خويش از دو نقال معروف دورة آغا محمد خان و آغاز عصر فتحعليشاه به نام درويش صفر شيرازي و ملا آدينه اسم برده و استادي و فصاحت و بلاغت و شيرين سخني ايشان را ستوده و از نقل گفتن آنان لذت برده و كاملا” سر گرم شده است … ))
نقالان مسخره
نقالان ، نه تنها داستانهاي حماسي و پهلواني را بازگو مي‌كردند ، بلكه به داستانهاي هزل آميز و مسخره نيز روي مي‌آوردند ؛ و خود نيز مسخرگي پيشه مي‌كردند :
(( … براي ابومسلم داستانسرا (=  نقال ) انگشتري بدون نگين افكندند . گفت ، به صاحب اين انگشتر اتاقي در بهشت داده مي‌شود كه سقف ندارد ))
نقالي در خدمت دين
(( … كار نقالي به صورت كم و بيش شبيه امروز از زمان شاه اسماعيل صفوي شروع شد و خود اسماعيل مشوق و مروج بزرگ آن بود و مقصودش هم در اصل رواج و رسوخ مذهب شيعة اثني عشري بود در ذهن و روح مردم . و براي اين كار هفده سلسله را مأمور كرد كه هر كدام در جايي و به لباسي و به طرزي جداگانه مقصود او را تبليغ كنند و مثلا” بعضي مداحي ائمه را مي‌كردند و بعضي در زورخانه‌ها شعر مي‌خواندند و دسته‌يي مانند قاضي هاي قشوني براي قشون سخن سرايي مي‌كردند و آداب شريعت و رسوم ملي و پهلواني را مي‌گفتند و همه اين دسته‌ها براي آن كه مردم را به سخن خود جلب كنند و مدح و ثنائي كه از آل علي مي‌كنند توي ذوق مردم نخورد ، ناچار داستانها و روايات پهلواني را چاشني سخن خود مي‌كردند و رفته رفته اين كار ، يعني داستان گوئي ، خودش رواج گرفت و بعدها ديدند كه خيلي اهميت دارد … ))
*
نقالان در شب هاي دراز زمستان در قهوه خانه‌ها نقل مي‌گفتند و گاه (( نقل )) را با شعري چاشني مي‌زدند ؛ و شعر را به آواز مي‌خواندند . قبل از دورة صفوي داستانهاي (( ابومسلم )) و (( قصه‌ي داراب )) ( داراب نامه ) و (( سمك عيار )) ، بسيار رواج داشت . در اين دوره از قصه‌ي حمزه تحريري تازه صورت گرفت به نام (( رموز حمزه )) و اين قصه جايگزين قصه‌ي ابومسلم و داراب شد . در اين زمان از كتابهاي (( … رموز حمزه و اسكندرنامه و حسين كرد  و خاورنامه كه جنبة ديني و مذهبي داشت ( در اسكندر نامه اسكندر را ذوالقرنين لقب داده و پيامبر معرفي كرده‌اند ) و خاصه دربارة حضرت امير المؤمنين علي بن ابي طالب در آنها بسيار غلو شده بود ، نقل مي‌گفتند و شيرين كاريهاي مهترنسم عيار و مهتر برق و مهتر عمر و را با شاخ و برگ فراوان و آب و تاب بسيار باز ميگفتند … )) تا اينكه در اين اواخر بعه (( اسكندر نامه )) و (( سام نامه )) روي آوردند ، و بيش از همه (( شاهنامه )) مورد ت.جه نقالان قرار گرفت .
نقالي از شاهنامه
(( … داستان گوئي از شاهنامه ، جنگ رستم و سهراب ، رستم و افراسياب … و ديگر داستانهاي ايراني با تاريخ قهوه خانه توأم است . مهم ترين قصه‌گوئي ها دربارة رستم و سهراب بوده است . به طوري كه امروز نقالي در قهوه‌خانه با (( سهراب كشي )) مترادف است . اين داستانها توسط دراويش با ادا و اطوار خاص در قهوه‌خانه ها اجرا مي‌شد و رسم خاصي داشت كه تقريبا” از ميان رفته است … ))
و اما (( … شاهنامه خواني كار آساني نبود ، و شاهنامه خوانان غالبا” خود شاعر و اديب بودند .
شاه عباس خود به شاهنامة فردوسي علاقه بسيار داشت و در مجلس او شاعران سخن شناس و خوش آهنگ شاهنامه مي‌خواندند . از شاهنامه خوانان او يكي عبدالرزاق قزويني خوش نويس بود ، كه سالي سيصد تومان حقوق داشت ، و ديگر ملا بيخودي گنابادي كه در شاهنامه خواني مشهور بود و سالي چهل تومان مي‌گرفت .
از شاعراني كه در لباس قهوه خانه شاهنامه مي‌خواندند ، يكي ملامؤمن كاشي معروف به يك سوار بوده است ، كه وضع و لباس و اطوار خاص داشته . اين مرد قبائي باسمه‌اي با حاشيه‌هاي ملون مي‌پوشيد و طوماري به سر مي‌زد و بدين وضع به قهوه خانه مي‌رفت و شاهنامه مي‌خواند ، و قسمتي از آنچه از شاهنامه خواني نصيبش مي‌شد به درويشان و مستمندان مي‌داد … ))
اين امر ( شاهنامه خواني ) علت اجتماعي نيز داشت : (( … جامعة صفويه در مركز داراي يك گروه خاص نظامي ( قزلباش ) بود كه وظيفه‌ي اساسي آنها عبارت بود از شركت در جنگها و آماده نگاهداشتن روحيه‌ي جنگي . يكي از گروههاي قهوه خانه بروهاي آن عصر قزلباش ها بود . در دوره‌هاي بعدي نيز در قهوه خانه به علت ادامه نظام فئودالي در ايران و محل اجتماع بودن قهوه خانه و نبودن ساير وسايل تفريح شاهنامه خواني در آنجا پايدار ماند . و همچنان شاهنامه به وسيله قهوه خانه و توسط خوانندگان زبر دست آن تنها وسيله‌ي روح دادن به مردم و برانگيختن روح مردانگي در آنان و آشنا كردن آنان با سنن ملي و قومي ايران گرديد … ))
نقال شاهنامه خوان ، داستان منظوم را به نثر در مي‌آورد و به مناسبت برخي صحنه ها را با آب و تاب بسيار شرح مي‌داد . در ميانه‌ي سخن جاي جاي سطرهائي از داستان را به شعر مي‌خواند و بار ديگر به شيوه‌ي نخست به نقالي ادامه مي‌داد .
در شب هاي ماه رمضان كه مردم پس از افطار از خانه خارج مي‌شدند و برخي به تكايا و برخي به قهوه خانه ها مي‌رفتند ، محفل نقالان گرم تر مي‌شد . در اين شب ها مشتاقان نقل در قهوه خانه هاي بزرگ سراپا گوش دور نقال حلقه مي‌زدند و تا پاسي از شب شيرين كام از نقل نقل به خانه باز مي‌گشتند و به انتظار باقي داستان مي‌ماندند تا شب بعد .
پايان نامه‌ي نقالي
بهتر است گفته شود ، گذشته از شاهنامه خواني ، نقالي نيز كار آساني نبود . نقالان صاحب عنوان داراي طومار و معرفي نامه بودند . اين طومار در حكم (( پايان نامه )) بود ؛ چونان (( پايان نامه )) اي كه دانشجوي دانشگاه پس از پايان تحصيلات مي‌نويسد . شاگردي كه در خدمت استاد ( نقال ) بود ، مي‌بايست در امتحان قبول شود : (( … استاد بدون اينكه از شاگرد خود قبلا” در محل خصوصي آزمايشي به عمل آورد ، يك شب بدون اينكه شاگرد خبر داشته باشد ، در ضمن گفتن داستان عصاي دست خويش را تعارف شاگرد ، كه در بين جمعيت نشسته بود ، مي‌كرد و اين علامت آن بود كه شاگرد بايد بلافاصله برخاسته و دنباله‌ي داستانرا از آنجا كه مرشد رها كرده براي شنوندگان بازگو كند . در خاتمه‌ي نقل هم پس از زدن دوران كه رسم مخصوصي است و هنوز هم معمول است آنچه گرفته بود در حضور مردم تحويل استاد مي‌داد … )) و استادگاه دوران را به شاگرد مي‌بخشيد ، و يا نيمي را خود برمي‌داشت و بقيه را به شاگرد مي‌داد .
*
شرح جزئيات نقل و نقالي و شاهنامه خواني مفصل تر از آنست كه در اين مختصر بگنجد . اين شيوه كهن كه دليري و پاكي و جوانمردي را گسترش مي‌داد و عياري و نحوه‌ي روبرو شدن با حوادث دشوار زندگي را به آدمي مي‌آموخت اكنون رو به فراموشي مي‌رود . (( نقال )) چهارپايه‌اش را به (( تلويزيون )) مي‌سپارد و از در (( قهوه خانه )) خارج مي‌شود .
*
باز هم به قول مهدي اخوان ثالث ( م . اميد ) :
… كآنكه اكنون نقل مي‌گويد
از درون جعبه – جادوي فرنگ آورد ،
گرگ – رو به طرفه طراري ست افسونكار ؛
كه قرابت با دو سو دارد ،
مثل استر ، مثل روبهگرگ ، خو كفتار ،
از فرنگي نطفه ، از ينگي فرنگي مام ،
اينت افسونكار اهريمني طرار !
گرچه آن انبوه اين دانند ،
باز هم اما
گرد پر فن جعبة جادوش – دزد دين و دنياشان
همچنان غوغا و جنجال ست .
راست پنداري كه اين محتال بيگانه
آن گرامي نازنين ، پارينه نقال است .
”پاورقي‌ها ”
1 – از شعر (( خوان هشتم )) – دفترهاي زمانه – ديدار و شناخت م . اميد .
2 – نقالي – از سلسله مقالات (( نمايش در ايران )) ، نوشته‌ي بهرام بيضائي – كه بعدها به صورت كتاب مستقل درآمد . مجله‌ي موسيقي – شمارة 66 – دورة سوم – تيرماه 1341 .
3 – رزم و بزم شاهنامه در پرده هاي بازاري (( قهوه خانه‌اي )) – منوچهر كلانتري – هنرو مردم – شماره‌ي 134 – آذرماه 1352
4 – نگاه كنيد به : فرهنگ لغات عاميانه – سيد محمد علي جمال زاده – ص 426 و 427 و نيز نگاه كنيد به مقدمه‌ي (( امير ارسلان نامدار )) به تصحيح و تحشيه‌ي محمد جعفر محجوب – چاپ جيبي .
5 – محاضرات الادبا و محاورات الشعراء ، از راغب اصفهاني ، ج 1 ، ص 134 . اين كتاب ( سال 500 ه . ق ) از نخستين منابعي ست كه درباره‌ي نقالي و نقالان اطلاعات سودمندي به دست مي‌دهد ( مجله مردم شناسي و فرهنگ عامه ايران ، 1 ، ص 10 )
6 – نقالي ، هنر داستان سرايي ملي – جنگ اصفهان – تابستان 1345 – مصاحبه‌ي جليل دوستخواه با (( مرشد عباس زريري )) . در اين مقاله بخشي از داستان رستم و سهراب آمده كه اهميتي ويژه دارد ، از جهت اصطلاحات و شيوه‌ي بيان نقال .
7 – سخنوري – محمد جعفر محجوب – مجله سخن – شمارة 6 – دورة نهم – شهريور ماه 1337 .
8 – مطالعه‌ئي دربارة قهوه خانه ها – خسرو خسروي – مجله كاوش – شمارة 9 – بهمن ماه 1341 .
9 – تاريخ قهوه و قهوه خانه در ايران – نصرالله فلسغي – مجله‌ي سخن – شمارة 4 – دورة پنجم – فروردين ماه 1333 .
10 – مطالعه ئي دربارة قهوه خانه‌ها – خسرو خسروي – مجله كاوش – شمارة 9 – بهمن ماه 1341
11 – اشاره‌اي بر تدوين تاريخ نقل و نقالي در ايران – رضا زنجاني – مجله‌ي فردوسي – شماره‌ي 942 – سال 1348 .
12 – گذشته از مقالاتي كه نام برده شد ، مخصوصا” نگاه كنيد به :
Mohammad Ja,far Mahdjoub , le conteur en Iran , objets et mondes , printemps 1971 .
13 – برگزيدة اشعار اخوان ثالث – شعر (( آدمك )) – ص 208 – انتشارات بامداد .

منبع :

http://www.ichodoc.ir/p-a/CHANGED/153/html/153-142.htm



ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۶:۳۴ ] [ مشاوره مديريت ]


زاويه ديد به 4 بخش كلي تقسيم ميشود: اول شخص، دوم شخص، سوم شخص و راوي غيرقابل اعتماد.
الف) سوم شخص به سه دسته : داناي كل، سوم شخص محدود به ذهن و نمايشي تقسيم ميشود.
1- داناي كل: زاويه ديدي است كه در آن يك نفر از بالا به همه شخصيت هاي داستان اشراف دارد و ميتواند وارد ذهن همه آنها بشود. داناي كل به دو دسته مفسر و غير مفسر تقسيم ميشود. داناي كلي اقدام به تفسير روايت ميكند. مثل لئون تولستوي و داناي كلي كه اقدام به تفسير نميكند. مثل داناي كل هاي مدرن.
2- سوم شخص محدود به ذهن: زاويه ديدي است كه يكي از شخصيت ها اقدام به روايت داستان ميكند. تفاوت آن با داناي كل اين است نميتواند به ذهن همه شخصيت ها برود و فقط به حدس و گمان ميپردازد.
3- نمايشي: زاويه ديدي كه در آن راوي صرفاً مثل يك دوربين همه چيز را بيان ميكند. به صورتي ميتوان گفت اگر داناي كل و سوم شخص محدود به ذهن اقدام به تفسير نكنند تبديل سوم شخص نمايشي ميشوند. مثل داستان هاي همينگوي
ب) دوم شخص : بعضي ها اين زاويه ديد را جزو تقسيم بندي هاي داستاني قرار نميدهند. شايد به اين علت كه اين زاويه ديد بدل از اول شخص و سوم شخص است. تا حدي ميشود اين را قبول كرد. اما اين زاويه ديد را نميتوان حذف كرد.
اين زاويه ديد بدل از اول شخص و سوم شخص است و معمولاً در زماني انتخاب ميشود كه راوي يا توان روايت ندارد (مثل يك كودك، يا يك زنداني كه دهانش بسته است) يا مجنون است و بيماري رواني دارد. البته ميشود گونه اي از آن را حديث نفس هم گفت. يعني راوي با ضمير تو با خودش حرف ميزند. يك نمونه براي آن شهر جنگي اثر حبيب احمدزاده است.
ج) زاويه ديد اول شخص : اين زاويه ديد هم به چند بخش تقسيم من راوي، تك گوئي تقسيم ميشود.
1- من راوي كه يكي از شخصيت هاي داستان است كه با ضمير من صحبت ميكند. اين راوي مي تواند هم شخصيت اصلي قصه باشد و هم نباشد. اما ضمير راوي من است و قصه را روايت ميكند.
2- تك گوئي كه خودش شامل دو دسته دروني و بيروني ميشود. تك گوئي، يك جور حرف زدن شخصيت با خودش است. راوي ميتواند اين تك گوئي را صرفاً با خودش – دروني – و يا به همراه وارد شدن شخصيت هاي ديگر به ذهنش –بيروني – انجام دهد. براي تك گوئي بيروني داستان «شوهر آمريكائي» از مجموعه پنج داستان اثر جلال آل احمد به همين صورت نوشته شده است.
د) راوي غيرقابل اعتماد : اين راوي ميتواند با هر ضميري كه دلش خواست صحبت كند. اما تفاوت آن  با ديگر راوي ها اين است كه با دليل متني ميتوان ثابت كرد كه راوي دارد دروغ ميگويد. ميتواند به طور غير ارادي دروغ بگويد، يعني بيماري رواني يا حواس پرتي داشته باشد. يا به طور عمدي. يعني دروغ گفتن براي او سود داشته باشد.

منبع :

جزوه آموزشي آقاي مرداني



ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۶:۳۳ ] [ مشاوره مديريت ]
 

قصه و جايگاه آن در فرهنگ ايراني


    قصه و قصه گويي از ابتداي تاريخ ادبيات فولكلور ايران نقش پررنگي در زندگي اجتماعي و خانوادگي و استحكام آن داشت. محكم بودن پايگاه هاي خانوادگي در فرهنگ ايراني يكي از دلايل رواج روايت هاي مكرر قصه ها در اقوام مختلف ايراني است. زماني كه قصه اي از طريق بزرگ خانواده براي كودكان بازگو مي شود، در حقيقت فرهنگ يك قوم از نسلي به نسل ديگر منتقل مي شود. كودكان ايراني از ابتداي تاريخ با اين فرهنگ بزرگ شده اند كه مادر بزرگ براي آنها قصه بگويد.
    در روزهاي خاص بزرگ خانواده از كودكي و داستان هاي دوران خودش مي گويد. اما متأسفانه پدر و مادرهاي امروز كمتر فرصت قصه گويي دارند در حالي كه كودكان نسل هاي پيش با قصه هاي پدربزرگ ها و مادربزرگ ها بزرگ مي شدند و با رؤياي اين قصه ها به خواب مي رفتند.
    مادران جواني كه روزگاري خود، شنونده قصه بزرگترها بودند، در وادي مسئله معاش زندگي گرفتار شده اند و حوصله قصه گويي براي كودكانش را ندارند.
    عذرا وكيلي، قصه گوي برنامه كودك و نوجوان راديو در مورد اين مسئله مي گويد: «وضعيت قصه گويي در جوامع روستايي مثبت تر از جوامع شهري است، دليل وجود مباني محكم خانواده در اين جوامع، هنوز ارتباط مناسبي ميان مادربزرگ ها و نوه هايشان براي قصه گويي وجود دارد ولي اشكال اين جوامع مذكور نيز در اين است كه قصه گويي روستايي در مسير بسته اي مي چرخد و تقريباً هيچ نوع ابتكار و تازه انديشي در حوزه آن ديده نمي شود.»
    البته براي تقويت قصه گويي در خانواده هاي امروزي بايد سرمايه گذاري كرد و مادران امروز را با تأثيرات تربيتي قصه آشنا كرد تا آنها نيز مانند گذشته رويكردي جديد به مسئله قصه گويي داشته باشند.
    عذراوكيلي كه برنده جايزه قصه گويي از «اي بي يوكي» ژاپن است، درباره تأثير قصه ايراني در ميان افراد خارجي مي گويد: «بسياري از كارشناسان ادبيات كودك خارج از كشور، از تأثيرگذاري قصه از طريق نوارهاي كاست روي كودكان ايراني تعجب كرده بودند و باور نداشتند كه بچه ها گرايش زيادي به اين داستان ها دارند به همين منظور جايزه نخست اين جشنواره با وجود حضور گسترده كشورهاي مختلف، به ايران اختصاص يافت.»
    ترويج فرهنگ و قصه هاي كهن ايراني در بين كودكان نيازمند ايجاد انگيزه براي مادران است، در چند سال اخير با گسترش يافتن بحث ترجمه كتاب هاي كودك و نوجوان، اين خطر وجود دارد كه فرهنگ كهن ايراني با نسل آينده فاصله گيرد.
    توجه به اين بخش از اهميت به سزايي برخوردار است، چرا كه كودك و نوجوان امروز بايد از فرهنگ كهن ايراني باخبر باشد تا به فرهنگ خود ببالد و افتخار كند و در آينده توجه كمتري به فرهنگ كشورهاي ديگر داشته باشد.
   
    تأثيرات رواني قصه بر كودكان
    داستان و قصه نقش بسيار مهمي در شكل گيري شخصيت كودك دارد. از طريق قصه ها و داستان هاي خوب، كودك به بسياري از ارزش هاي اخلاقي پي مي برد. پايداري، شجاعت، نوع دوستي، اميدواري، آزادگي، جوانمردي، طرفداري از حق و حقيقت و استقامت در مقابل زور و ستم ارزش هايي هستند كه هسته مركزي بسياري از قصه ها و داستان هاست.
    پرورش حس زيبايي شناسي در كودك، متوجه ساختن كودك به دنيايي كه اطرافش را فراگرفته، پرورش عادات مفيد در كودك، تشويق حس استقلال طلبي و خلاقيت كودك هدف هاي اصلي طرح قصه هاي خوب براي كودك است.
    قصه ها مي توانند ضمن كاركرد تربيتي، براي كودكان نقش روان درماني نيز ايفا كنند.
    ماهرخ دانه كار، روان شناس درباره تأثير قصه بر كودكان مي گويد: «كودكان پرخاشگر، لجباز يا بيش فعال را مي توان از طريق قصه آرام و به كودكي تبديل كرد كه تمركز و حوصله گوش دادن را دارد. البته بايد توجه داشت كه اين اتفاق يك شبه نمي افتد.
    اين نكته نبايد از نظر مادران دور بماند كه نوع قصه هايي كه كودكان در سنين مختلف به آنها نيازمندند متفاوت است. چرا كه كودك در هر سن نيازمند بازگو شدن بخشي از واقعيت هاي زندگي است و مي تواند در خلاقيت و وجدان اخلاقي كودكان تأثير به سزايي داشته باشد.
    محسن چيني فروشان، رئيس كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان درباره قصه و تأثير آن مي گويد: «يكي از جذاب ترين شيوه هاي عملي در حوزه تعليم و تربيت استفاده از قصه گويي است، چرا كه قصه يكي از فطري ترين شيوه هاي آموزش بشري است و قصه گو كسي است كه با باور و تسلط بر آنچه كه به مخاطب منتقل مي كند در ذهن او تأثير شگرفي را ايجاد مي كند. بر همين اساس امروزه شاهديم كه قصه گويي و تئاتر از شيوه هاي درماني براي كودكاني محسوب مي شود كه به نوعي در زندگي روزمره با مشكلات روحي و عاطفي دست به گريبانند.»
   
    قصه گويي در كشورهاي پيشرفته
    با پيشرفت تكنولوژي قصه و قصه گويي تنها در ايران نيست كه كمتر مورد توجه قرارمي گيرد، اين مسئله در كشورهاي اروپايي و پيشرفته نيز وجود دارد، اين مسئله موجب نگراني كارشناسان شده است.
    جورجيانا كيبل، مديرهنري جشنواره هاي قصه گويي نروژ در اين زمينه مي گويد: «در كشورهايي مثل انگلستان و نروژ قصه گويي در زندگي بچه ها تأثير مستقيمي ندارد و فرهنگ آن از دست رفته است در حالي كه قصه ها در تمام دنيا مهرباني، سخاوتمندي، قضاوت نكردن روي ظاهر افراد و نظاير آن را به بچه ها مي آموزند.
    اين مسئله موجب شده كه در زمينه ادبيات كودك و روايت قصه تلاش بين المللي صورت گيرد تا تمامي كودكان جهان كه همگي داراي روحي پاك و به دور از ناپاكي هستند، از قصه هاي كهن خود و ساير كشورها آگاه شوند.
   
    دهمين جشنواره قصه گويي تهران
    چندي قبل قصه گويان ايراني و خارجي بچه هاي تهراني را با قصه هايي از كهن سرزمين مان و سرزمين هاي دور آشنا كردند.اين جشنواره به دو بخش داخلي و خارجي تقسيم شده بود كه در بخش داخلي 30مربي كانون از استان هاي مختلف، برگزيدگان 9دوره گذشته، 12قصه گوي آزاد و قصه گويان پيشكسوت همچون مريم نشيبا، عذرا وكيلي، حميد عاملي، مصطفي رحماندوست و محمد ميركياني حضور داشتند. در بخش خارجي نيز كه براي نخستين بار برگزار شد، غير از قصه گوي، كارگاه هاي قصه گويي و نشست هاي تخصصي برپا شد. در دهمين جشنواره قصه گويي كانون65 قصه گوي ايراني و 10قصه گوي خارجي در دو بخش داخلي و بين المللي براي بچه ها قصه گويي كردند.
    در بخش داخلي اين جشنواره 30مربي كانون پرورش فكري كودكان و نوجوان، قصه گويان برگزيده دوران پيشين و برخي از قصه گويان خارج از كانون يعني مربيان مهدكودك ها، پدربزرگ ها و مادر بزرگ هاست به رقابت پرداختند و در بخش ويژه اين جشنواره، قصه گويان پيش كسوتي از جمله عذرا وكيلي و مريم نشيبا، حميد عاملي، مصطفي رحماندوست و محمد ميركياني حضور داشتند.
   
    منبع :
    
 روزنامه كيهان، شماره 18703 به تاريخ 9/10/85، صفحه 9 (ادب و هنر)



ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۶:۳۲ ] [ مشاوره مديريت ]
[ ۱ ][ ۲ ][ ۳ ][ ۴ ][ ۵ ][ ۶ ][ ۷ ][ ۸ ][ ۹ ][ ۱۰ ][ ۱۱ ][ ۱۲ ][ ۱۳ ][ ۱۴ ][ ۱۵ ][ ۱۶ ][ ۱۷ ][ ۱۸ ][ ۱۹ ][ ۲۰ ][ ۲۱ ][ ۲۲ ][ ۲۳ ][ ۲۴ ][ ۲۵ ][ ۲۶ ][ ۲۷ ][ ۲۸ ][ ۲۹ ][ ۳۰ ][ ۳۱ ][ ۳۲ ][ ۳۳ ][ ۳۴ ][ ۳۵ ][ ۳۶ ][ ۳۷ ][ ۳۸ ][ ۳۹ ][ ۴۰ ][ ۴۱ ][ ۴۲ ][ ۴۳ ][ ۴۴ ][ ۴۵ ][ ۴۶ ][ ۴۷ ][ ۴۸ ][ ۴۹ ][ ۵۰ ][ ۵۱ ][ ۵۲ ][ ۵۳ ][ ۵۴ ][ ۵۵ ][ ۵۶ ][ ۵۷ ][ ۵۸ ][ ۵۹ ][ ۶۰ ][ ۶۱ ][ ۶۲ ][ ۶۳ ][ ۶۴ ][ ۶۵ ][ ۶۶ ][ ۶۷ ][ ۶۸ ][ ۶۹ ][ ۷۰ ][ ۷۱ ][ ۷۲ ][ ۷۳ ][ ۷۴ ][ ۷۵ ][ ۷۶ ][ ۷۷ ][ ۷۸ ][ ۷۹ ][ ۸۰ ][ ۸۱ ][ ۸۲ ][ ۸۳ ][ ۸۴ ][ ۸۵ ][ ۸۶ ][ ۸۷ ][ ۸۸ ][ ۸۹ ][ ۹۰ ][ ۹۱ ][ ۹۲ ][ ۹۳ ][ ۹۴ ][ ۹۵ ][ ۹۶ ][ ۹۷ ][ ۹۸ ][ ۹۹ ][ ۱۰۰ ][ ۱۰۱ ][ ۱۰۲ ][ ۱۰۳ ][ ۱۰۴ ][ ۱۰۵ ][ ۱۰۶ ][ ۱۰۷ ][ ۱۰۸ ][ ۱۰۹ ][ ۱۱۰ ][ ۱۱۱ ][ ۱۱۲ ][ ۱۱۳ ][ ۱۱۴ ][ ۱۱۵ ][ ۱۱۶ ][ ۱۱۷ ][ ۱۱۸ ][ ۱۱۹ ][ ۱۲۰ ][ ۱۲۱ ][ ۱۲۲ ][ ۱۲۳ ][ ۱۲۴ ][ ۱۲۵ ][ ۱۲۶ ][ ۱۲۷ ][ ۱۲۸ ][ ۱۲۹ ][ ۱۳۰ ][ ۱۳۱ ][ ۱۳۲ ][ ۱۳۳ ][ ۱۳۴ ][ ۱۳۵ ][ ۱۳۶ ][ ۱۳۷ ][ ۱۳۸ ][ ۱۳۹ ][ ۱۴۰ ][ ۱۴۱ ][ ۱۴۲ ][ ۱۴۳ ][ ۱۴۴ ][ ۱۴۵ ][ ۱۴۶ ][ ۱۴۷ ][ ۱۴۸ ][ ۱۴۹ ][ ۱۵۰ ][ ۱۵۱ ][ ۱۵۲ ][ ۱۵۳ ][ ۱۵۴ ][ ۱۵۵ ][ ۱۵۶ ][ ۱۵۷ ][ ۱۵۸ ][ ۱۵۹ ][ ۱۶۰ ][ ۱۶۱ ][ ۱۶۲ ][ ۱۶۳ ][ ۱۶۴ ][ ۱۶۵ ][ ۱۶۶ ][ ۱۶۷ ][ ۱۶۸ ][ ۱۶۹ ][ ۱۷۰ ][ ۱۷۱ ][ ۱۷۲ ][ ۱۷۳ ][ ۱۷۴ ][ ۱۷۵ ][ ۱۷۶ ][ ۱۷۷ ][ ۱۷۸ ][ ۱۷۹ ][ ۱۸۰ ][ ۱۸۱ ][ ۱۸۲ ][ ۱۸۳ ][ ۱۸۴ ][ ۱۸۵ ][ ۱۸۶ ][ ۱۸۷ ][ ۱۸۸ ][ ۱۸۹ ][ ۱۹۰ ][ ۱۹۱ ][ ۱۹۲ ][ ۱۹۳ ][ ۱۹۴ ][ ۱۹۵ ][ ۱۹۶ ][ ۱۹۷ ][ ۱۹۸ ][ ۱۹۹ ][ ۲۰۰ ][ ۲۰۱ ][ ۲۰۲ ][ ۲۰۳ ][ ۲۰۴ ][ ۲۰۵ ][ ۲۰۶ ][ ۲۰۷ ][ ۲۰۸ ][ ۲۰۹ ][ ۲۱۰ ][ ۲۱۱ ][ ۲۱۲ ][ ۲۱۳ ][ ۲۱۴ ][ ۲۱۵ ][ ۲۱۶ ][ ۲۱۷ ][ ۲۱۸ ][ ۲۱۹ ][ ۲۲۰ ][ ۲۲۱ ][ ۲۲۲ ][ ۲۲۳ ][ ۲۲۴ ][ ۲۲۵ ][ ۲۲۶ ][ ۲۲۷ ][ ۲۲۸ ][ ۲۲۹ ][ ۲۳۰ ][ ۲۳۱ ][ ۲۳۲ ][ ۲۳۳ ][ ۲۳۴ ][ ۲۳۵ ][ ۲۳۶ ][ ۲۳۷ ][ ۲۳۸ ][ ۲۳۹ ][ ۲۴۰ ][ ۲۴۱ ][ ۲۴۲ ][ ۲۴۳ ][ ۲۴۴ ][ ۲۴۵ ][ ۲۴۶ ][ ۲۴۷ ][ ۲۴۸ ][ ۲۴۹ ][ ۲۵۰ ][ ۲۵۱ ][ ۲۵۲ ][ ۲۵۳ ][ ۲۵۴ ][ ۲۵۵ ][ ۲۵۶ ][ ۲۵۷ ][ ۲۵۸ ][ ۲۵۹ ][ ۲۶۰ ][ ۲۶۱ ][ ۲۶۲ ][ ۲۶۳ ][ ۲۶۴ ][ ۲۶۵ ][ ۲۶۶ ][ ۲۶۷ ][ ۲۶۸ ][ ۲۶۹ ][ ۲۷۰ ][ ۲۷۱ ][ ۲۷۲ ][ ۲۷۳ ][ ۲۷۴ ][ ۲۷۵ ][ ۲۷۶ ][ ۲۷۷ ][ ۲۷۸ ][ ۲۷۹ ][ ۲۸۰ ][ ۲۸۱ ][ ۲۸۲ ][ ۲۸۳ ][ ۲۸۴ ][ ۲۸۵ ][ ۲۸۶ ][ ۲۸۷ ][ ۲۸۸ ][ ۲۸۹ ][ ۲۹۰ ][ ۲۹۱ ][ ۲۹۲ ][ ۲۹۳ ][ ۲۹۴ ][ ۲۹۵ ][ ۲۹۶ ][ ۲۹۷ ][ ۲۹۸ ][ ۲۹۹ ][ ۳۰۰ ][ ۳۰۱ ][ ۳۰۲ ][ ۳۰۳ ][ ۳۰۴ ][ ۳۰۵ ][ ۳۰۶ ][ ۳۰۷ ][ ۳۰۸ ][ ۳۰۹ ][ ۳۱۰ ][ ۳۱۱ ][ ۳۱۲ ][ ۳۱۳ ][ ۳۱۴ ][ ۳۱۵ ][ ۳۱۶ ][ ۳۱۷ ][ ۳۱۸ ][ ۳۱۹ ][ ۳۲۰ ][ ۳۲۱ ][ ۳۲۲ ][ ۳۲۳ ][ ۳۲۴ ][ ۳۲۵ ][ ۳۲۶ ][ ۳۲۷ ][ ۳۲۸ ][ ۳۲۹ ][ ۳۳۰ ][ ۳۳۱ ][ ۳۳۲ ][ ۳۳۳ ][ ۳۳۴ ][ ۳۳۵ ][ ۳۳۶ ][ ۳۳۷ ][ ۳۳۸ ][ ۳۳۹ ][ ۳۴۰ ][ ۳۴۱ ][ ۳۴۲ ][ ۳۴۳ ][ ۳۴۴ ][ ۳۴۵ ][ ۳۴۶ ][ ۳۴۷ ][ ۳۴۸ ][ ۳۴۹ ][ ۳۵۰ ][ ۳۵۱ ][ ۳۵۲ ][ ۳۵۳ ][ ۳۵۴ ][ ۳۵۵ ][ ۳۵۶ ][ ۳۵۷ ][ ۳۵۸ ][ ۳۵۹ ][ ۳۶۰ ][ ۳۶۱ ][ ۳۶۲ ][ ۳۶۳ ][ ۳۶۴ ][ ۳۶۵ ][ ۳۶۶ ][ ۳۶۷ ][ ۳۶۸ ][ ۳۶۹ ][ ۳۷۰ ][ ۳۷۱ ][ ۳۷۲ ][ ۳۷۳ ][ ۳۷۴ ][ ۳۷۵ ][ ۳۷۶ ][ ۳۷۷ ][ ۳۷۸ ][ ۳۷۹ ][ ۳۸۰ ][ ۳۸۱ ][ ۳۸۲ ][ ۳۸۳ ][ ۳۸۴ ][ ۳۸۵ ][ ۳۸۶ ][ ۳۸۷ ][ ۳۸۸ ][ ۳۸۹ ][ ۳۹۰ ][ ۳۹۱ ][ ۳۹۲ ][ ۳۹۳ ][ ۳۹۴ ][ ۳۹۵ ][ ۳۹۶ ][ ۳۹۷ ][ ۳۹۸ ][ ۳۹۹ ][ ۴۰۰ ][ ۴۰۱ ][ ۴۰۲ ][ ۴۰۳ ][ ۴۰۴ ][ ۴۰۵ ][ ۴۰۶ ][ ۴۰۷ ][ ۴۰۸ ][ ۴۰۹ ][ ۴۱۰ ][ ۴۱۱ ][ ۴۱۲ ][ ۴۱۳ ][ ۴۱۴ ][ ۴۱۵ ][ ۴۱۶ ][ ۴۱۷ ][ ۴۱۸ ][ ۴۱۹ ][ ۴۲۰ ][ ۴۲۱ ][ ۴۲۲ ][ ۴۲۳ ][ ۴۲۴ ][ ۴۲۵ ][ ۴۲۶ ][ ۴۲۷ ][ ۴۲۸ ][ ۴۲۹ ][ ۴۳۰ ][ ۴۳۱ ][ ۴۳۲ ][ ۴۳۳ ][ ۴۳۴ ][ ۴۳۵ ][ ۴۳۶ ][ ۴۳۷ ][ ۴۳۸ ][ ۴۳۹ ][ ۴۴۰ ][ ۴۴۱ ][ ۴۴۲ ][ ۴۴۳ ][ ۴۴۴ ][ ۴۴۵ ][ ۴۴۶ ][ ۴۴۷ ][ ۴۴۸ ][ ۴۴۹ ][ ۴۵۰ ][ ۴۵۱ ][ ۴۵۲ ][ ۴۵۳ ][ ۴۵۴ ][ ۴۵۵ ][ ۴۵۶ ][ ۴۵۷ ][ ۴۵۸ ][ ۴۵۹ ][ ۴۶۰ ][ ۴۶۱ ][ ۴۶۲ ][ ۴۶۳ ][ ۴۶۴ ][ ۴۶۵ ][ ۴۶۶ ][ ۴۶۷ ][ ۴۶۸ ][ ۴۶۹ ][ ۴۷۰ ][ ۴۷۱ ][ ۴۷۲ ][ ۴۷۳ ][ ۴۷۴ ][ ۴۷۵ ][ ۴۷۶ ][ ۴۷۷ ][ ۴۷۸ ][ ۴۷۹ ][ ۴۸۰ ][ ۴۸۱ ][ ۴۸۲ ][ ۴۸۳ ][ ۴۸۴ ][ ۴۸۵ ][ ۴۸۶ ][ ۴۸۷ ][ ۴۸۸ ][ ۴۸۹ ][ ۴۹۰ ][ ۴۹۱ ][ ۴۹۲ ][ ۴۹۳ ][ ۴۹۴ ][ ۴۹۵ ][ ۴۹۶ ][ ۴۹۷ ][ ۴۹۸ ][ ۴۹۹ ][ ۵۰۰ ][ ۵۰۱ ][ ۵۰۲ ][ ۵۰۳ ][ ۵۰۴ ][ ۵۰۵ ][ ۵۰۶ ][ ۵۰۷ ][ ۵۰۸ ][ ۵۰۹ ][ ۵۱۰ ][ ۵۱۱ ][ ۵۱۲ ][ ۵۱۳ ][ ۵۱۴ ][ ۵۱۵ ][ ۵۱۶ ][ ۵۱۷ ][ ۵۱۸ ][ ۵۱۹ ][ ۵۲۰ ][ ۵۲۱ ][ ۵۲۲ ][ ۵۲۳ ][ ۵۲۴ ][ ۵۲۵ ][ ۵۲۶ ][ ۵۲۷ ][ ۵۲۸ ][ ۵۲۹ ][ ۵۳۰ ][ ۵۳۱ ][ ۵۳۲ ][ ۵۳۳ ][ ۵۳۴ ][ ۵۳۵ ][ ۵۳۶ ][ ۵۳۷ ][ ۵۳۸ ][ ۵۳۹ ][ ۵۴۰ ][ ۵۴۱ ][ ۵۴۲ ][ ۵۴۳ ][ ۵۴۴ ][ ۵۴۵ ][ ۵۴۶ ][ ۵۴۷ ][ ۵۴۸ ][ ۵۴۹ ][ ۵۵۰ ][ ۵۵۱ ][ ۵۵۲ ][ ۵۵۳ ][ ۵۵۴ ][ ۵۵۵ ][ ۵۵۶ ][ ۵۵۷ ][ ۵۵۸ ][ ۵۵۹ ][ ۵۶۰ ][ ۵۶۱ ][ ۵۶۲ ][ ۵۶۳ ][ ۵۶۴ ][ ۵۶۵ ][ ۵۶۶ ][ ۵۶۷ ][ ۵۶۸ ][ ۵۶۹ ][ ۵۷۰ ][ ۵۷۱ ][ ۵۷۲ ][ ۵۷۳ ][ ۵۷۴ ][ ۵۷۵ ][ ۵۷۶ ][ ۵۷۷ ][ ۵۷۸ ][ ۵۷۹ ][ ۵۸۰ ][ ۵۸۱ ][ ۵۸۲ ][ ۵۸۳ ][ ۵۸۴ ][ ۵۸۵ ][ ۵۸۶ ][ ۵۸۷ ][ ۵۸۸ ][ ۵۸۹ ][ ۵۹۰ ][ ۵۹۱ ][ ۵۹۲ ][ ۵۹۳ ][ ۵۹۴ ][ ۵۹۵ ][ ۵۹۶ ][ ۵۹۷ ][ ۵۹۸ ][ ۵۹۹ ][ ۶۰۰ ][ ۶۰۱ ][ ۶۰۲ ][ ۶۰۳ ][ ۶۰۴ ][ ۶۰۵ ][ ۶۰۶ ][ ۶۰۷ ][ ۶۰۸ ][ ۶۰۹ ][ ۶۱۰ ][ ۶۱۱ ][ ۶۱۲ ][ ۶۱۳ ][ ۶۱۴ ][ ۶۱۵ ][ ۶۱۶ ][ ۶۱۷ ][ ۶۱۸ ][ ۶۱۹ ][ ۶۲۰ ][ ۶۲۱ ][ ۶۲۲ ][ ۶۲۳ ][ ۶۲۴ ][ ۶۲۵ ][ ۶۲۶ ][ ۶۲۷ ][ ۶۲۸ ][ ۶۲۹ ][ ۶۳۰ ][ ۶۳۱ ][ ۶۳۲ ][ ۶۳۳ ][ ۶۳۴ ][ ۶۳۵ ][ ۶۳۶ ][ ۶۳۷ ][ ۶۳۸ ][ ۶۳۹ ][ ۶۴۰ ][ ۶۴۱ ][ ۶۴۲ ][ ۶۴۳ ][ ۶۴۴ ][ ۶۴۵ ][ ۶۴۶ ][ ۶۴۷ ][ ۶۴۸ ][ ۶۴۹ ][ ۶۵۰ ][ ۶۵۱ ][ ۶۵۲ ][ ۶۵۳ ][ ۶۵۴ ][ ۶۵۵ ][ ۶۵۶ ][ ۶۵۷ ][ ۶۵۸ ][ ۶۵۹ ][ ۶۶۰ ][ ۶۶۱ ][ ۶۶۲ ][ ۶۶۳ ][ ۶۶۴ ][ ۶۶۵ ][ ۶۶۶ ][ ۶۶۷ ][ ۶۶۸ ][ ۶۶۹ ][ ۶۷۰ ][ ۶۷۱ ][ ۶۷۲ ][ ۶۷۳ ][ ۶۷۴ ][ ۶۷۵ ][ ۶۷۶ ][ ۶۷۷ ][ ۶۷۸ ][ ۶۷۹ ][ ۶۸۰ ][ ۶۸۱ ][ ۶۸۲ ][ ۶۸۳ ][ ۶۸۴ ][ ۶۸۵ ][ ۶۸۶ ][ ۶۸۷ ][ ۶۸۸ ][ ۶۸۹ ][ ۶۹۰ ][ ۶۹۱ ][ ۶۹۲ ][ ۶۹۳ ][ ۶۹۴ ][ ۶۹۵ ][ ۶۹۶ ][ ۶۹۷ ][ ۶۹۸ ][ ۶۹۹ ][ ۷۰۰ ][ ۷۰۱ ][ ۷۰۲ ][ ۷۰۳ ][ ۷۰۴ ][ ۷۰۵ ][ ۷۰۶ ][ ۷۰۷ ][ ۷۰۸ ][ ۷۰۹ ][ ۷۱۰ ][ ۷۱۱ ][ ۷۱۲ ][ ۷۱۳ ][ ۷۱۴ ][ ۷۱۵ ][ ۷۱۶ ][ ۷۱۷ ][ ۷۱۸ ][ ۷۱۹ ][ ۷۲۰ ][ ۷۲۱ ][ ۷۲۲ ][ ۷۲۳ ][ ۷۲۴ ][ ۷۲۵ ][ ۷۲۶ ][ ۷۲۷ ][ ۷۲۸ ][ ۷۲۹ ][ ۷۳۰ ][ ۷۳۱ ][ ۷۳۲ ][ ۷۳۳ ][ ۷۳۴ ][ ۷۳۵ ][ ۷۳۶ ][ ۷۳۷ ][ ۷۳۸ ][ ۷۳۹ ][ ۷۴۰ ][ ۷۴۱ ][ ۷۴۲ ][ ۷۴۳ ][ ۷۴۴ ][ ۷۴۵ ][ ۷۴۶ ][ ۷۴۷ ][ ۷۴۸ ][ ۷۴۹ ][ ۷۵۰ ][ ۷۵۱ ][ ۷۵۲ ][ ۷۵۳ ][ ۷۵۴ ][ ۷۵۵ ][ ۷۵۶ ][ ۷۵۷ ][ ۷۵۸ ][ ۷۵۹ ][ ۷۶۰ ][ ۷۶۱ ][ ۷۶۲ ][ ۷۶۳ ][ ۷۶۴ ][ ۷۶۵ ][ ۷۶۶ ][ ۷۶۷ ][ ۷۶۸ ][ ۷۶۹ ][ ۷۷۰ ][ ۷۷۱ ][ ۷۷۲ ][ ۷۷۳ ][ ۷۷۴ ][ ۷۷۵ ][ ۷۷۶ ][ ۷۷۷ ][ ۷۷۸ ][ ۷۷۹ ][ ۷۸۰ ][ ۷۸۱ ][ ۷۸۲ ][ ۷۸۳ ][ ۷۸۴ ][ ۷۸۵ ][ ۷۸۶ ][ ۷۸۷ ][ ۷۸۸ ][ ۷۸۹ ][ ۷۹۰ ][ ۷۹۱ ][ ۷۹۲ ][ ۷۹۳ ][ ۷۹۴ ][ ۷۹۵ ][ ۷۹۶ ][ ۷۹۷ ][ ۷۹۸ ][ ۷۹۹ ][ ۸۰۰ ][ ۸۰۱ ][ ۸۰۲ ][ ۸۰۳ ][ ۸۰۴ ][ ۸۰۵ ][ ۸۰۶ ][ ۸۰۷ ][ ۸۰۸ ][ ۸۰۹ ][ arget="_blank">۹۶۲ ][ ۹۶۳ ][ ۹۶۴ ][ ۹۶۵ ][ ۹۶۶ ][ ۹۶۷ ][ ۹۶۸ ][ ۹۶۹ ][ ۹۷۰ ][ ۹۷۱ ][ ۹۷۲ ][ ۹۷۳ ][ ۹۷۴ ][ ۹۷۵ ][ ۹۷۶ ][ ۹۷۷ ][ ۹۷۸ ][ ۹۷۹ ][ ۹۸۰ ][ ۹۸۱ ][ ۹۸۲ ][ ۹۸۳ ][ ۹۸۴ ][ ۹۸۵ ][ ۹۸۶ ][ ۹۸۷ ][ ۹۸۸ ][ ۹۸۹ ][ ۹۹۰ ][ ۹۹۱ ][ ۹۹۲ ][ ۹۹۳ ][ ۹۹۴ ][ ۹۹۵ ][ ۹۹۶ ][ ۹۹۷ ][ ۹۹۸ ][ ۹۹۹ ][ ۱۰۰۰ ][ ۱۰۰۱ ][ ۱۰۰۲ ][ ۱۰۰۳ ][ ۱۰۰۴ ][ ۱۰۰۵ ][ ۱۰۰۶ ][ ۱۰۰۷ ][ ۱۰۰۸ ][ ۱۰۰۹ ][ ۱۰۱۰ ][ ۱۰۱۱ ][ ۱۰۱۲ ][ ۱۰۱۳ ][ ۱۰۱۴ ][ ۱۰۱۵ ][ ۱۰۱۶ ][ ۱۰۱۷ ][ ۱۰۱۸ ][ ۱۰۱۹ ][ ۱۰۲۰ ][ ۱۰۲۱ ][ ۱۰۲۲ ][ ۱۰۲۳ ][ ۱۰۲۴ ][ ۱۰۲۵ ][ ۱۰۲۶ ][ ۱۰۲۷ ][ ۱۰۲۸ ][ ۱۰۲۹ ][ ۱۰۳۰ ][ ۱۰۳۱ ][ ۱۰۳۲ ][ ۱۰۳۳ ][ ۱۰۳۴ ][ ۱۰۳۵ ][ ۱۰۳۶ ][ ۱۰۳۷ ][ ۱۰۳۸ ][ ۱۰۳۹ ][ ۱۰۴۰ ][ ۱۰۴۱ ][ ۱۰۴۲ ][ ۱۰۴۳ ][ ۱۰۴۴ ][ ۱۰۴۵ ][ ۱۰۴۶ ][ ۱۰۴۷ ][ ۱۰۴۸ ][ ۱۰۴۹ ][ ۱۰۵۰ ][ ۱۰۵۱ ][ ۱۰۵۲ ][ ۱۰۵۳ ][ ۱۰۵۴ ][ ۱۰۵۵ ][ ۱۰۵۶ ][ ۱۰۵۷ ][ ۱۰۵۸ ][ ۱۰۵۹ ][ ۱۰۶۰ ][ ۱۰۶۱ ][ ۱۰۶۲ ][ ۱۰۶۳ ][ ۱۰۶۴ ][ ۱۰۶۵ ][ ۱۰۶۶ ][ ۱۰۶۷ ][ ۱۰۶۸ ][ ۱۰۶۹ ][ ۱۰۷۰ ][ ۱۰۷۱ ][ ۱۰۷۲ ][ ۱۰۷۳ ][ ۱۰۷۴ ][ ۱۰۷۵ ][ ۱۰۷۶ ][ ۱۰۷۷ ][ ۱۰۷۸ ][ ۱۰۷۹ ][ ۱۰۸۰ ][ ۱۰۸۱ ][ ۱۰۸۲ ][ ۱۰۸۳ ][ ۱۰۸۴ ][ ۱۰۸۵ ][ ۱۰۸۶ ][ ۱۰۸۷ ][ ۱۰۸۸ ][ ۱۰۸۹ ][ ۱۰۹۰ ][ ۱۰۹۱ ][ ۱۰۹۲ ][ ۱۰۹۳ ][ ۱۰۹۴ ][ ۱۰۹۵ ][ ۱۰۹۶ ][ ۱۰۹۷ ]
.: Weblog Themes By iranblag :.

درباره وبلاگ

تيم مشاوران مديريت ايران IranMCT ----------------- http://iranmct.com ---------------- Iran Management Consultants Team
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت   لغو عضویت
امکانات وب
شمارنده