مشاوره مديريت - آموزش مديريت - آموزش فروشندگي حرفه‌اي
 
نويسندگان
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 3043
دیروز : 4574
افراد آنلاین : 12
همه : 5164006

روش هاي تدريس و اداره كلاس (۳)

ايجاد مشاركت در كلاس

يكي از مباحث روش كلاس‌داري شيوه‌هاي ايجاد مشاركت است كه در اين خصوص به چند طريق مي‌توان عمل كرد.

طرح سؤال

اولين و مهم‌ترين راه ايجاد مشاركت، طرح سؤال است. طرح سؤال ويژگي‌هايي دارد از جمله:

ويژگي‌ اول:

در خصوص چگونگي طرح سؤال و پاسخ آن بايد تفكر لازم، صورت گرفته باشد؛ گاهي وقت‌ها يك سري سؤال‌هايي است كه بي‌فكر مطرح مي‌شود، جوابش هم فكر نمي‌خواهد، فقط فضاي كلاس را به هم مي‌ريزد، اين‌گونه سؤال‌ها براي ايجاد مشاركت، مناسب نيست،

ويژگي دوم:

سؤال به خوبي تبيين شود تا در ذهن مخاطب قرار بگيرد،گاهي وقت‌ها سؤال ناقص است اين‌گونه سؤال‌ها ذهن مخاطب را از مطالبي كه مي‌خواهيد به او برسانيد، دور مي‌كند.

پس سؤال را خوب تبيين كنيد، گاهي وقت‌ها كه سؤال‌ها به شكل مسابقه و با جايزه مطرح مي‌شود بچه‌ها مي‌گويند، يك بار ديگر سؤال را بگوييد، حتي سؤال را با عبارت‌هاي مختلف بنويسيد تا سؤال به خوبي براي آنها تبيين شود.


ويژگي سوم:

پاسخ‌گويي كنترل شود. گاهي وقت‌ها سؤال طرح مي‌كنيم كه كلاس مشاركت پيدا كند، اما نظم كلاس به هم خورد به طوري كه نمي‌توان كنترلش كرد، طبيعتاً راه كنترل اين است كه بگوييم هر كسي بلد است دست بلند كند، ما صدا نمي‌شنويم، دست بلند كنيد و حتي بگوييد من از روي ليست يا از روي رديف، صدايتان مي‌كنم.

ويژگي‌ چهارم:

اولين كسي را كه پاسخ داد ـ ولو پاسخ ناقص ـ تحسين كنيد. به يكي از اساتيد گفتم اساتيد، دو دسته‌اند: يك دسته اساتيدي كه مي‌زنند توي سر شاگردان به اميدي كه آنها بعداً رشد كنند؛ يك دسته اساتيد دست شاگردانشان را مي‌گيرند و بلند شدن را به آنها ياد مي‌دهند؛ يعني حتي اگر يك نفر سؤال غلط هم پرسيد سؤال را تصحيح مي‌كنند مي‌گذارند توي دهن شاگرد؛ بعد ايشان گفت: من جزء كدام دسته‌ام، گفتم: شما جزء دسته اول هستيد، مي‌زنيد توي سر شاگردهايتان همه‌اش مي‌گوييد هيچي نخوانده‌ايد، هيچي نفهميده‌ايد، خب اينها تحقير مي‌شوند، گاهي وقت‌ها بايد كسي را كه جواب غلط هم داده، تحسين كنيم تا جرأت و جسارت پرسيدن و پاسخ دادن در او تقويت شود.

كسي را كه در پاسخ به سؤال حرف‌هاي غيرمربوط به سؤال هم گفت، تحقير نكنيم حتي به او توجه كنيم، بگوييم فكر مي‌كنم شما منظور سؤال را متوجه نشديد، بگذار يك بار ديگر سؤال را بگويم، شما در وادي ديگري جواب سؤال را دادي؛ چون تحقير در كلاس آثار سوئي دارد، البته گاهي وقت‌ها براي كم كردن غرور بعضي از دانش‌آموزان لازم است، اما بيشتر وقت‌ها تحقير، خيلي بد است.

ويژگي پنجم:

نكته بعدي در طرح سؤال اين است كه مدت زمانِ پاسخ‌گويي را مديريت كنيم. گاهي وقت‌ها يك سؤال كلّ زمان كلاس را مي‌گيرد، براي هر كلاس چند دقيقه را به طرح و پاسخ سؤال اختصاص بدهيد؛ يعني اگر بخواهند بيست نفر جو مثال بگوييد: در صورت امكان، پيشنهادهاي سازنده اي مطرح كنيد تا طرف مقابل شما بتواند رفتارش را در آن راستا تغيير دهد. براي مثال نگوييد: "بيشتر ملاحظه من را بكن." در عوض بگوييد: "لطفاً هر وقت قرار است دير بيايي، از قبل به من خبر بده." به ياد داشته باشيد كه اگر از شخصي انتقاد مي كنيد، اين امر، تا انتقاد از خود شما، فقط يك گام فاصله دارد زيرا از اين به بعد، به خصوص در اين مورد خاص، در معرض انتقاد قرار خواهيد گرفت. به هر حال هرچه بيشتر از ديگران انتقاد كنيد، تمايل بيشتري نيز به انتقاد از خودتان به وجود مي آيد و شانس كمتري خواهيد داشت كه انتقاد منفي ديگران را از خودتان به طور دقيق ارزيابي نماييد .
 
   روزنامه آفتاب يزد ( www.aftab yazd.com ) 
 
 


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۴:۴۶ ] [ مشاوره مديريت ]

 
 انتقاد با زبان خوش 
 
 
 بزرگ ترها اغلب با پرسش هاي نيشدار خود از بچه ها انتقاد مي كنند.  

 
بزرگ ترها اغلب با پرسش هاي نيشدار خود از بچه ها انتقاد مي كنند. بچه حالت دفاعي به خود مي گيرد و مجبور مي شود رفتارش را توجيه كند. به گفته فريتزپرلز كارشناس مسائل انساني، اگر علامت سوال را سر و ته كنيم، به قلاب تبديل مي شود و هنگامي كه از كسي با لحن كنايه آميز سوال مي كنيد، در واقع داريد او را به قلاب مي اندازيد تا واكنش دفاعي در پيش بگيرد. اگر قبل از مطرح كردن سوال خود، مساله را خوب در ذهنتان بررسي كنيد، درمي يابيد كه آيا داريد او را به قلاب انتقاد آويزان مي كنيد يا واقعا قصد كمك به او را داريد.

به كار بردن پرسش هاي ترغيبي به جاي پرسش هاي چنگكي، به حفظ شخصيت شنونده كمك مي كند و او را تشويق مي كند كه مسووليت كارهاي مثبت را به عهده بگيرد و عادت به حل مشكلات را در خود پرورش دهد.

 

● رهنمودهايي براي طرح سوال

۱) هنگام طرح يك سوال انتقادي، توجه داشته باشيد بايد «طعمه ترغيب» را آويزان كنيد نه «چنگك» را.

۲) سوالات را با محتواي ذهني بچه مرتبط كنيد، در غير اين صورت به جاي آن كه تفكر سازنده را برانگيزيد، آن را مسدود مي كنيد.

۳) اگر بچه نمي تواند به پاسخ مورد نظر برسد، كمكش كنيد. با اين كار، شخصيت و غرور او را حفظ خواهيد كرد.

۴) وقتي كودكي به پرسش هاي شما پاسخ سازنده اي مي دهد، با كلمات مثبت و تاييدآميز مانند «درست است...» و «آفرين...» او را ترغيب و ياري كنيد.

 

● انتقاد از طريق بازي

بازي ساختن از انتقاد، تكنيك موثري در تشويق كودكان به تغيير رفتارشان مي باشد. كودك با پاسخ مثبتي كه به انتقاد مي دهد، بازي را مي برد و بازي آنقدر ادامه مي يابد تا آن كه رفتار جديد كه مورد نظر است، عادي و روزمره مي شود.

مثال: «پس از اين كه بچه ها دندان هايشان را مسواك زدند، ما وانمود مي كنيم كه دندانپزشك هستيم و داريم دندان هاي آنها را «معاينه» مي كنيم. مي گوييم «اينجا را خوب مسواك زده اي» يا «آنجا را يادت رفته» در حالي كه عملا داريم مسواك زدن را تكرار مي كنيم.

● نخست تحسين، بعد انتقاد

گاه مي توانيد ذهن كودك را براي قبول انتقاد آماده كنيد، به اين ترتيب كه ابتدا از رفتار خوب تعريف كنيد، سپس رفتار مورد ستايش را به رفتاري كه مورد انتقادتان است، ربط دهيد.

مساله مهمي كه بايد به آن توجه داشت، اين است كه تعريف و تمجيد بايد طبيعي جلوه كند و نشان دهنده آگاهي و توجه والدين نسبت به رفتار كودك باشد. آنها ستايش غير واقعي را نوعي چاپلوسي زيركانه تلقي مي كنند، بنابراين اعتباري براي آن قائل نمي شوند.

● رهنمودهايي براي به كارگيري روش اول تحسين، بعد انتقاد

۱) از چيزي تعريف كنيد كه براي فرزندتان مهم باشد.

۲) تعريف نه تنها بايد صميمانه باشد، بلكه بايد بتوان آن را مستقيما به رفتار مورد انتقاد ارتباط دارد.

● گوشزد كردن عواقب كار

حفظ غرور و شخصيت كودك يا نوجوان، عامل مهم ديگري در ايجاد حالت انتقادپذيري در اوست. گوشزد كردن عواقب سوءعادت يا رفتار ناپسند ممكن است به كودك كمك كند تا دريابد كه اگر رفتار ناپسندش را ادامه دهد، ضررش متوجه او خواهد شد.

● هنمودهايي براي گوشزد كردن عواقب كار

۱) نگذاريد اجراي اين تكنيك به جر و بحث كشيده شود. انتقاد كننده بايد وضع بي طرفي را به خود بگيرد.

۲) تاكيد كنيد گرچه اين عواقب رخ خواهد داد، اما چنانچه رفتارش را تغيير دهد، وقوع آن نتايج، حتمي نخواهد بود.

۳) كودك را مطمئن سازيد كه عواقب كار براي او مهم است نه براي شما.

۴) گفته هايتان بايد كوتاه باشد و شكل «سخنراني» به خود نگيرد.

۵) اين تكنيك درخصوص كودكان بالاتر از ۸ سال تاثير بيشتري دارد. كودكان در اين سن بهتر مي توانند بين رفتار كنوني و نتايج آتي آن ارتباط برقرار سازند.

● استفاده از شوخي و طنز

تنش هاي حاصل از انتقاد كردن يا انتقاد شنيدن را مي توان با اندكي شوخي تخفيف داد. زمان و چگونگي كاربرد اين تكنيك به توانايي پدر و مادر يا معلم در تلفيق شوخي و انتقاد با يكديگر بستگي دارد. روش ديگري براي تلفيق طنز و انتقاد استفاده از «تاييد معكوس» است. يعني با تاييد مورد نابه جابي كه تغيير آن مورد نظر شماست، نادرست بودن آن را نشان مي دهيد.

● رهنمودهايي براي به كار بردن شوخي و طنز در انتقاد

۱) مطمئن شويد گفته شما شوخي است، نه كنايه. كودك از كنايه چنين برداشت مي كند كه داريد به او مي خنديد نه آن كه با او مي خنديد.

۲) اطمينان حاصل كنيد كه شوخي به اهميت انتقاد لطمه اي نمي زند.

● نتيجه گيري

بيشتر والدين دائما از فرزندان خود به طرزي غيرموثر انتقاد مي كنند و بسياري از آنها، واقعا از آنچه مي كنند، آگاهي ندارند انتقادهاي دوران كودكي چنان كه صحيح و سازنده نباشند مي توانند روي كودك اثرات مخرب داشته باشند. انتقادهاي غيراصولي، غيرسازنده موجب ايجاد الگوها و واكنش هاي عاطفي بيمارگونه اي مانند گريه، خشم، اضطراب و زودرنجي كودكان مي شود. كودكي كه پيوسته و به طور مخرب مورد انتقاد قرار مي گيرد، با ميل به بدي كردن، با اندوهي مبهم و با اين احساس بار مي آيد كه دنيايي كه در آن زندگي مي كند، دنياي تكرار اشتباهات است.

هري استاك سوليوان، متخصص روان درماني مي گويد كودكي كه مورد انتقاد قرار مي گيرد، احساسي را در خود مي پرورد به نام «من = بد». كودكاني كه در سنين قبل از مدرسه هستند اگر والدينشان جزو اين گونه انتقادكنندگان باشند، ممكن است به تعبير سوليوان «بدخواه» بار بيايند. آنها براي توجيه خودشان پيوسته به جستجوي جنبه هاي منفي شخصيت ديگران مشغولند. براي پيشگيري از تخريب كودكان بر اثر انتقادهاي ناپخته، لازم است والدين هنر ايجاد ارتباط موثر با فرزندان خود را بياموزند و با بهره گيري از شيوه هاي صحيح كودكان خود را راهنمايي كنند.

 
   روزنامه جام جم ( www.jamejamonline.ir )
 


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۴:۴۵ ] [ مشاوره مديريت ]

 
 چگونه انتقاد سازنده كنيم؟ 
 
 
 اشاره: بسياري از ما هنگامي كه واژه «انتقاد» را مي شنويم، به اشتباه آن را، خرده گرفتن و اشكال تراشي از ديگران، معنا مي كنيم. در اين حالت اگر شخصي مورد انتقاد قرار گيرد، انتقاد را به عنوان حمله به «خود» تلقي كرده و در مقابل آن ايستادگي خواهد كرد. در اين نوشتار سعي داريم هنر انتقاد كردن به شيوه سازنده را بياموزيم.  
 
اشاره: بسياري از ما هنگامي كه واژه «انتقاد» را مي شنويم، به اشتباه آن را، خرده گرفتن و اشكال تراشي از ديگران، معنا مي كنيم. در اين حالت اگر شخصي مورد انتقاد قرار گيرد، انتقاد را به عنوان حمله به «خود» تلقي كرده و در مقابل آن ايستادگي خواهد كرد. در اين نوشتار سعي داريم هنر انتقاد كردن به شيوه سازنده را بياموزيم.

 

● انتقاد چيست؟

انتقاد يعني نقد كردن. نقد كردن نيز به معناي بررسي لايه هاي پنهان و نامرئي است كه از چشمان بسياري پنهان است. بنابراين انتقاد از يك فرد باعث آشكار شدن يك لايه تاريك و مبهم از رفتار شخص مورد نظر خواهد شد و او را با نقاط ضعف و كاستي هاي خود روبرو خواهد كرد.

 

● انتقاد سازنده

انتقاد سازنده از يك فرد سعي در تغيير رفتار شخص مورد نظر دارد، و هدف آن بررسي نقاط ضعف و كاستي هاست نه خرده گرفتن و اشكال تراشي.

انتقاد سازنده دقيق، صريح و بدون غرض است و اغراض شخصي، حزبي، گروهي و … در آن دخالت نمي كند.

انتقادي سازنده است كه پيامد آن تغيير رفتار منفي در شخص مخاطب باشد و دريچه اي به سوي شكوفايي خلاقيت ها و استعدادها و پيشبرد اهداف سازمان بگشايد.

شما مي توانيد با انتقاد سازنده از يك شخص، شوق ارايه كار بهتر، دقت بيشتر در انجام امور محوله، فعاليت و تحرك بيشتر و … را به وجود آوريد و استعدادها و قابليت هاي بيشتري را در سازمان شكوفا كنيد و راه پيشرفت را بپماييد و به اهداف والاي سازمان نايل شويد.

يكي از مشكلات انتقاد كردن از يك فرد در سازمان و محيط كار، آن است كه احتمال دارد فرد مورد نظر نيروي هيجاني قابل توجهي را در رابطه با كارش، صرف كرده باشد و بنابراين، انتقاد را به عنوان حمله به «خود» تلقي نمايد. مشكل ديگر در انتقاد كردن، احساس رقابتي است كه معمولاً بين همكاران وجود دارد، اگر شما يكي از همكاران خود را مورد انتقاد قرار دهيد، ممكن است انتقاد شما به عنوان نوعي حمله به او يا به كار وي تلقي شود يا معناي اين انتقاد آن باشد كه در مقايسه با او، رفتار شما بهتر است. بنابراين ضروري است كه هنر انتقاد سازنده را بياموزيم و آن را به كار بنديم. لذا در ادامه به ۱۵ اصلي كه براي انتقاد كردن به شيوه سازنده بايد مورد توجه قرار گيرد، اشاره مي كنيم:

 

● ۱۵ اصل براي انتقاد كردن به شيوه سازنده

۱) انتقاد در زمان مناسب

انتقاد سازنده زماني موثر واقع خواهد شد كه در زمان مناسب آن صورت گيرد؛ يعني تا زماني كه شرايط حاكم بر محيط در زمان وقوع مشكل يا نارسايي از بين نرفته است، بايد انتقاد كرد چرا كه در صورت اتلاف وقت، انتقاد بي معني خواهد بود و در نظر شخص مورد نظر، كم اهميت جلوه گر خواهد شد.

۲) انتقاد در مكان مناسب

اگر مي خواهيد از شخصي كه نتيجه رفتار و اعمالش منفي است، انتقاد كنيد، اين كار را در محيط كار خود انجام دهيد و بهتر آن است كه انتقاد در محل خلوت و به دور از چشم همكاران ديگر صورت پذيرد. اين نكته را هم به خاطر بسپاريد اگر در خارج از محيط كار از شخصي انتقاد كنيد، ممكن است اين انتقاد در نظر او كم اهميت و گاهاً تهديدآميز تلقي شود.

۳) انتقاد به طور خصوصي

از اصول اوليه و مهم انتقاد سازنده، انتقاد به طور خصوصي است. براي آنكه انتقاد شما سازنده باشد به طور خصوصي از شخص انتقاد كنيد و در كنار انتقاد، نقاط قوت شخص را هم مورد تقدير قرار دهيد تا اطمينان يابد كه شما خدماتش را نيز در نظر داريد. با اين كار زمينه را براي پذيرش انتقاد در مخاطب فراهم خواهيم كرد. بعد از انتقاد هم حرفها و درد دل مخاطب را نيز بشنويد تا مطمئن شويد كه در قضاوت خود به راه خطا نرفته ايد. به اين نكته هم توجه داشته باشيد كه اگر از فردي كه نتيجه رفتار و اعمالش منفي است، در حضور همكاران ديگر انتقاد كنيد، نتيجه اين عمل شما آن خواهد بود كه او را در موضع دفاعي شديدي قرار خواهيد داد.

۴) انتقاد ملايم

اين نكته را همواره به ياد داشته باشيد كه انتقاد شديد، هر چند با حسن نيت و خيرخواهانه انجام گيرد، باعث رنجش فرد و صدمه به «خود» او مي شود و رفتار دفاعي را در وي تحريك مي كند. بنابراين بهتر است ابتدا انتقاد را به شيوه اي ملايم آغاز كنيم و اگر ضروري تشخيص داديم، بعداً آن را شديدتر كنيم. همچنين توجه داشته باشيد كه انتقاد شديد مشكل آفرين است، چون عدول از موضع خود و پس گرفتن يا تكذيب كردن، مشكل است.

۵) انتقاد از روش كار نه از خود شخص

تنها از روش كار انتقاد كنيد نه از خود شخص. چرا كه با اين كار خواهيد توانست شخص مورد نظر را به تغيير رفتار و روش انجام كار واداريد.

۶) بيان انتقاد به طور فشرده

با سخنراني كردن و تكرار نكات، تاثير كلام انتقاد كننده از بين مي رود، بنابراين ضروري است كه انتقاد را موجز و فشرده بيان كنيد تا مخاطب در وضعي قرار بگيرد كه نكات مورد نظر را به خوبي درك كرده و نسبت به رفع نواقص و كاستي ها اقدام نمايد.

۷) انتقاد مبتني بر واقعيت هاي عيني

به خاطر داشته باشيد كه بسياري از انتقادها به آن دليل رد مي شوند كه طرف مقابل فكر مي كند بي ارزش است. وقتي شما از واقعيتها براي طرح انتقاد استفاده مي كنيد، احتمال اينكه شخص مورد نظر، انتقاد شما را درك كند، بيشتر خواهد بود. بنابراين توصيه مي شود مبناي انتقاد خود را بر پايه واقعيتها قرار دهيد و نه ادراكهاي ذهني.

۸) انتقاد در حيطه اختيارات و وظايف شخص مخاطب

وقتي مي خواهيد از برخي رفتار و اعمال شخصي انتقاد كنيد، اين نكته را به خاطر داشته باشيد كه نكاتي را به عنوان انتقاد مطرح نماييد كه در حيطه اختيارات و وظايف شخص مخاطب باشد، به طوري كه وي بتواند در زمينه هاي مورد نظر شما، فعاليت نماييد و اشكالات كار را مرتفع سازد.

۹) انتقاد بر حسب هدف مشترك

انتقادي سازنده خواهد بود كه بر حسب هدف مشترك مطرح گردد. اگر انتقاد شما در جهت به انجام رسيدن مقصودي باشد كه هر دو شما تلاش مي كنيد به آن دست يابيد، ممكن است درك آن براي شخص مخاطب، ساده تر باشد. بنابراين بهتر آن است كه براي آنكه انتقاد شما سازنده باشد از كلماتي استفاده كنيد كه بر همكاري تاكيد دارند و كمتر حالت رقابت جويي، جاه طلبي و سرزنش دارند. براي مثال در تهيه يك گزارش اگر همكار شما همكاري لازم را ندارد و مي خواهيد از او انتقاد كنيد اگر به او بگوييد: « اگر در زماني كه من مشغول ويرايش متن گزارش هستم، شما نيز اطلاعات آماري را به صورت نهايي در بياوري، مي توانيم گزارش را سريعاً تهيه كنيم.» اثربخش تر خواهد بود تا اينكه بگوييد: «تا وقتي سريعتر آمارها را قطعي نسازي، من هم قادر نخواهم بود گزارش را به موقع به اتمام برسانم.»

۱۰) انتقاد در پوشش «پيشنهاد»

انتقاد خود را در پوشش «پيشنهاد» و حتي «سئوال» مطرح كنيد تا شخص مخاطب راحت تر آن را بپذيرد.

۱۱) پرهيز از كنايه در انتقاد

اگر قصد آن داريد كه از يك شخص انتقادسازنده كنيد، از گوشه و كنايه زدن به شخص مخاطب جداً بپرهيزيد چرا كه اين كار نشان دهنده آن است كه شما از شخص عصباني هستيد نه از اينكه كار درست انجام نشده است. به همين دليل مخاطب در جبهه مخالف شما جاي خواهد گرفت و حتي اگر گفته هاي شما درست و منطقي هم باشد آنها را قلباً نخواهد پذيرفت.

۱۲) پرهيز از افراط در انتقاد

در انتقاد كردن افراط نكنيد؛ يعني به شخص مخاطب نگوييد كه از همه كارهاي او انتقاد داريد و هيچ يك از كارهاي او مورد تاييد شما نيست. براي مثال هيچ گاه نگوييد «مثل هميشه، شما كارتان را درست انجام نداده ايد»، يا « هيچ وقت نشده است كه به كار شما اعتماد كنم» يا « براي صدمين بار است كه به شما مي گويم…» . چرا كه اين جملات مي رساند كه شما منصف نيستيد و يا دقت نظر كافي در حل معضلات نداريد و در هر حالتي كه شخص كاري را انجام دهد، شما باز از او انتقاد خواهيد كرد. بنابراين در انتقاد كردن از واژه هايي مانند «هميشه»، «هرگز»، «هيچ وقت» و … كمتر استفاده كنيد.

۱۳) پرهيز از موضع دفاعي در انتقاد

در انتقاد سازنده نبايد موضع دفاعي گرفت؛ يعني براي انتقاد كردن پوزش نخواهيد چرا كه اين امر مي رساند كه شما در موضوعي كه مورد انتقاد شماست، ترديد داريد.

۱۴) پرهيز از موضع رياست در انتقاد

براي آنكه انتقاد شما سازنده باشد از ايفا كردن نقش رئيس، اجتناب كنيد. چرا كه بيشتر كاركنان اگر احساس كنند همكارشان در هنگام انتقاد كردن نقش رئيس را ايفا مي كند، رنجش پيدا مي كنند. معني «رئيس بازي» آن است كه شما به گونه اي رفتار كنيد كه گويي با رابطه با شخص ديگر، اختيار (قدرت) رسمي داريد؛ در حالي كه در حقيقت شما يك همكار يا مرئوس هستيد. براي مثال شما به همكار خود مي گوييد: «اگر اين كار را تا پايان ساعت اداري تمام نكني و به من تحويل ندهي بايد بعد از وقت اداري كار كني تا كار به اتمام برسد.»

۱۵) تدبير مناسب در انتقاد از رييس

امكان دارد كه در يك سازمان، شما بخواهيد از رفتار و اعمال منفي مدير و يا رئيس خود انتقاد كنيد. در اين مواقع براي آنكه انتقاد شما سازنده باشد توصيه مي شود انتقاد از رئيس را به عملكرد شغلي خود ربط دهيد؛ براي مثال به او بگوييد: رفتار شما هر چند كه قصد و نيت تان خوب است دست و پاي مرا براي ارايه عملكرد شغلي مناسب، بسته است.

اين نكته را هم به خاطر بسپاريد كه در انتقاد از رئيس خود، هرگز موضع رياست و يا موضع بالاتر را به خود نگيريد، چرا كه اين كار ، امكان دارد به قيمت از دست دادن شغلتان تمام شود.

 
   عليرضا تاجريان 
 
 
   مقالات ارسالي به آفتاب
 


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۴:۰۴:۴۴ ] [ مشاوره مديريت ]

 
 انتقاد سازنده يا مخرب؟ 
 
 
 هميشه شنيده ايم و خوانده ايم كه انتقاد اگر سازنده و مثبت باشد مي تواند باعث پيشرفت انسان شود، ولي به طور معمول وقتي افراد با انتقادي مواجه مي شوند فرصتي براي تشخيص سازنده بودن يا نبودن آن نمي دهند و خيلي سريع درصدد جواب دادن به فرد منتقد برمي آيند.  

هميشه شنيده ايم و خوانده ايم كه انتقاد اگر سازنده و مثبت باشد مي تواند باعث پيشرفت انسان شود، ولي به طور معمول وقتي افراد با انتقادي مواجه مي شوند فرصتي براي تشخيص سازنده بودن يا نبودن آن نمي دهند و خيلي سريع درصدد جواب دادن به فرد منتقد برمي آيند. معمولاً اولين عكس العملي هم كه نشان مي دهند، دفاع ازخودشان است. اما چه خوب خواهد شد اگر بتوانيم روحيه انتقادپذيري را در خود افزايش دهيم و با روي باز انتقاد ديگران را پذيرفته يا دست كم بشنويم.

هميشه و در هر جا ممكن است نسبت به اعمال مختلف ما انتقاد شود و اين ما هستيم كه بايد با شيوه هاي گوناگون به آن انتقاد پاسخ دهيم. البته به ياد داشته باشيم كه شيوه پاسخگويي ما نشان دهنده شخصيت ما خواهد بود.

پس وقتي فردي از ما انتقاد مي كند خوب است ابتدا بكوشيم كامل به حرف هاي او گوش كنيم و همواره عكس العمل خود را به تعويق بيندازيم. معمولاً عكس العمل هايي كه بدون فكر صورت مي گيرند، زياد مناسب نيستند. براي فكر كردن و كمي زمان گذاشتن براي آن، نفس عميقي بكشيد و اندكي در مورد موضوع فكر كنيد. مثلاً اگر اين انتقاد به صورت ايميل به دست شما رسيده است، يك ساعت اين ايميل را به حال خود رها كنيد و پس از يك ساعت با ذهن باز و راحت سراغ آن برويد و در صورت لزوم به آن جواب بدهيد.

همچنين يكي از راه هاي داشتن حس خوب و در نتيجه، عكس العمل مناسب در تمام امور اين است كه در هر موردي (كه اغلب مردم جنبه منفي آن را مي بينند) ما جنبه مثبت را در نظر بگيريم. در مورد انتقادها نيز قضيه همين طور است. ممكن است حتي اين انتقاد به نحوي بي ادبانه و نامناسب مطرح شده باشد، اما در آن ميان هم مي توان چيزي ارزشمند پيدا كرد. مثل توصيه ها و پيشنهادهايي براي بهبود شرايط. بله مي توان اين انتقادها را فرصتي براي رشد و پيشرفت ديد.

پس وقتي فردي انتقادي را بيان مي كند از او تشكر كنيد. با اين كار(تشكر كردن) مي توانيد از حالت تهاجمي او نيز كم كنيد. همچنين به خود نيز يادآوري مي كنيد كه در اين انتقاد تلخ، نكته مثبت قابل سپاسي نيز نهفته است.

در ضمن پس از تشكر كردن و تلاش براي يافتن نكته مثبت انتقاد، به روال عادي به كارهاي روزمره باز نگرديد، اندكي درنگ كنيد و بكوشيد از همان لحظه، بهبود در كارها را آغاز كنيد. البته اين رفتار براي بسياري از افراد سخت و مشكل است، چرا كه آنها فكر مي كنند از هر نظر كامل هستند. به خاطر داشته باشيد كه هيچ كس هميشه بر حق نيست. ممكن است زماني شما هم اشتباه كنيد و