مشاوره مديريت - آموزش مديريت - آموزش فروشندگي حرفه‌اي
 
نويسندگان
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 8260
دیروز : 4574
افراد آنلاین : 5
همه : 5169223

دستور زبان

زيررده‌ها


اين ۷ زيررده در اين رده قرار دارند؛ اين رده در كل حاوي ۷ زيررده است.


ح

[×] حالت‌هاي دستوري (۰)

ر

[×] رابط‌هاي شماري (۰)

ز

[×] زمان‌ها در دستور زبان (۰)

م

[×] مقاله‌هاي خرد دستور زبان (۰)

ن

[+] نحو (۱)

[×] نمودهاي دستوري (۰)

پ

[×] پاره‌هاي سخن (۰)

مقاله‌هاي ردهٔ «دستور زبان»


اين ۵۴ صفحه در اين رده قرار دارند؛ اين رده در كل حاوي ۵۴ صفحه است.


ا

اسم (دستور زبان)

اسم جمع

اضافه

ب

بن (دستور زبان)

بن ماضي

بن مضارع

بند

ت

تصريف

تو

ح

حرف ربط

د

دستور خط

دستور زبان

دستور زبان نقش‌گراي نظام‌مند

ز

زمان حال (زبان)

زمان گذشته (زبان)

س

ستان

ستان (فعل)

سرنام

ش

شخص

ص

صفت (دستور زبان)

صفت اشاره

صفت برتر

ض

ضميرافتان

ف

فاعل (دستور زبان)

فعل

فعل دوگذرا

فعل ساده

فعل مركب

فعل ناگذرا

فعل پيشوندي

فعل پيشوندي مركب

فعل‌يار

ق

قيد

م

ما

مسند

مصدر

م (ادامه)

مضاف‌اليه

معدود

مفعول

من (ضمير)

ن

نقش دستوري

نهاد (دستور زبان)

ه

هسته (دستور زبان)

هم‌آوا

و

واج‌شناسي

پ

پوش‌نامه

ك

كنايه

كژتابي

گ

گذشته مستمر

گروه (دستور زبان)

گروه اسمي

گروه فعلي

گروه قيدي

گزاره (دستور زبان)

منبع :

http://fa.wikipedia.org/wiki/رده:دستور_زبان


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۷:۱۵ ] [ مشاوره مديريت ]

 زبان شناسي

زبان‌شناسي علمي است كه به مطالعه و بررسي نظام‌مند زبان مي‌پردازد. زبان‌شناسي به مفهوم جديد آن، علمي نسبتا نوپا بوده كه قدمتي تقريبا يك صد ساله دارد. در زبان‌شناسي، ابعاد مختلف زبان در قالب واحدهاي درسي صرف و نحو، آواشناسي و واج شناسي، معناشناسي، كاربردشناسي، سخن كاوي، جامعه‌شناسي زبان، روانشناسي زبان و ... بررسي مي‌شوند. از آنجاييكه زبان يك پديده پيچيدهٔ انساني و اجتماعي مي باشد، براي مطالعهٔ جامع و دقيق آن، بهره‌گيري ازعلوم مرتبط ديگر الزامي است. در واقع، مطالعهٔ فراگير زبان، رويكرد ميان‌رشته اي را مي طلبد. امروزه نيز شاهديم زبانشناسي شناختي به عنوان رويكرد كاملا جديد در زبانشناسي روش ميان‌رشته اي را براي مطالعه زبان اتخاذ نموده است. بنابراين، زبان‌شناسي علاوه برمطالعه جنبه‌هاي توصيفي و نظري زبان به ابعاد كاربرد شناختي، روانشناختي، مردم شناختي، اجتماعي، هنري، ادبي، فلسفي و نشانه‌اي زبان توجه مي نمايد. به عبارتي مي توان گفت زبان‌شناسي معاصر، حوزه‌هاي مطالعاتي بسيار گسترده اي را شامل مي‌شود كه توجه دانش پژوهان و دانشمندان گوناگوني را با ذائقه‌هاي علمي متنوعي به خود جلب نموده است. در همين راستا، مطالعاتي مانند رابطه و تعامل بين زبان و ذهن، زبان و شناخت، زبان و رويكردهاي فلسفي، زبان و قوه تعقل، زبان و منطق، دانش ذاتي و يادگيري زبان اول، كاربرد زبان و محيط زيست، زبان و قانون، زبان و هوش مصنوعي، زبان و فرهنگ، زبان و جامعه، زبان و تكامل انسان، زبان و سياست، زبان و تفكر و ديگر نشانه‌هاي ارتباطي مي توانند زير مجموعه‌هاي رشتهٔ زبان‌شناسي تلقي شوند.[۱]


درواقع زبان‌شناسي مي‌كوشد تا به پرسشهايي بنيادين همچون «زبان چيست؟» و «زبان چگونه عمل مي‌كند؟» پاسخ گويد. براي نمونه، در اين كه «زبان آدمي با سامانه ارتباطي ديگر جانوران چه تفاوتي دارد؟»، «كودك چگونه سخن گفتن مي‌آموزد؟»، «انسان چگونه مي‌نويسد و از چه راهي زبان نانوشتاري را واكاوي (تحليل) مي‌كند؟»، «چرا زبانها ديگرگون مي‌شوند؟» و جز اينها.


كسي را كه به بررسي‌هاي زبان‌شناختي مي‌پردازد، زبان‌شناس مي‌نامند. زبان‌شناس اگرچه بايد آزمودگي گسترده‌اي در چندين گونه زبان داشته باشد، ولي، لزومي ندارد كه به چندين زبان تسلط داشته باشد. براي او مهم‌تر اين است كه بتواند پديده‌هاي زبان‌شناختي را مانند سامانه واژه‌هاي يك زبان يا كارواژه‌هاي آن را كندوكاو نمايد و بازبشكافد. او بيشتر يك مشاهده گر برون گرا و ورزيده‌است تا يك طرف گفتگو.



دانش زبان‌شناسي شاخه‌هاي گوناگوني دارد. برخي از آنها از اين قرارند: زبان‌شناسي سنجشي-تاريخي، دستور گشتاري، دستور زايشي، آواشناسي، معناشناسي و گونه‌شناسي زبان. عصب‌شناسي زبان، روان‌شناسي زبان و زبان‌شناسي باليني نيز از شاخه‌هاي جديد زبان‌شناسي مي‌باشند.


تاريخچه


رسم است كه تاريخچه دانش زبان‌شناسي را تا كتاب دستور سانسكريت نوشته پانيني هندي عقب ببرند. پانيني در سده پنجم پيش از زايش مسيح دستور زبان بسيار پيشرفته‌اي نوشت.


اما زبان‌شناسي به مفهوم مدرنش با انتشار كتاب "دوره‌يا در زبان‌شناسي عمومي" نوشته سوسور آغاز شد. نوام چامسكي از زبان‌شناساني است كه نظرياتش انقلابي در اين رشته به وجود آوردند. او معتقد است اصول و خصوصيات زبان در انسان ذاتي و «به طور ارثي برنامه‌ريزي شده» اوست و محيط پيرامون كودك تنها نقش محرك را براي يادگيري زبان مادري ايفا مي‌كند. كودك مجموعه محدودي از اطلاعات را از محيط زباني خويش مي‌گيرد و خود قادر است تركيبات جديدي بسازد. نظريه‌پردازان پيش‌تر معتقد بودند زبان مادري تنها از راه شنيدن گفتار اطرافيان و به صورت اكتسابي وارد مغز كودك مي‌شود[۲].


نوام چامسكي از بانيان دستور گشتاري از مكتب امريكا ميباشداما سردمدار اصلي اين مكتب كسي نيست جز ليونارد بلومفيلد . دراين بين نبايد سهم فرديناند دوسوسور را ناديده گرفت ك به عنوان پدرزبانشناسي نوين شناخته شده است زبانشناسي كه دستور گشتاري برگرفته ازنظريات اوست اهل فرانسه اما خود اونماند تا نتايج زحمات خودرا ببيند زحمت اين كار به عهده شاگردان او بود كه پس ازمرگش دست نوشته هاوگفته‌هاي اورا متشر كردند.

منابع

↑ واحد زبان‌شناسي دانشگاه اصفهان(PDF)

↑ مهدي محسنيان‌راد. ارتباط شناسي. سروش، ۱۳۶۹، ص.۱۷۴ تا ۱۷۷.

تاريخ ناگفته‌هاي بسياري براي اثبات ارزشهاي علم زبانشناسي در خود دارد اما به باور بسياري از مردمي كه آگاهي كاملي به اين علم ندارند گمانشان در حد كمي ثابت مانده كه تغيير اين باور مستلزم همت دانشمندان و تلاشگران اين اين عرصه است . دوستداران اين علم خود واقفند كه راه در چه علم مهم و كاربردي براي بشر گذاشته اند.

منبع :

http://fa.wikipedia.org/wiki/زبان‌شناسي


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۷:۱۴ ] [ مشاوره مديريت ]

روان شناسي زبان

روان‌شناسي زبان علم مطالعه عوامل روان‌شناختي و عصب‌شناختي اكتساب، كاربرد، درك و توليد زبان است. مطالعات اوليه در حوزه روان‌شناسي زبان عمدتاً فلسفي بوده، چرا كه در گذشته داده‌هاي منسجمي درباب نحوه عملكرد مغز در دسترس نبوده است. روان‌شناسي زبان به مطالعه آن دسته از فرآيندهاي شناختي مي‌پردازد كه توليد جملات دستوري و معنادار و نيز درك واژه‌ها، پاره‌گفتارها، و متن را ممكن مي‌سازند.

پژوهش‌هاي نوين روان‌شناسي زبان از زيست‌شناسي، علم اعصاب، علوم شناختي، و نظريه اطلاعات بهره مي‌گيرند تا نحوه پردازش زبان توسط مغز را مورد مطالعه قرار دهند.


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۷:۱۳ ] [ مشاوره مديريت ]

واج شناسي

واج‌شناسي از زيرشاخه‌هاي دستور زبان است. واجشناسي به توصيف و بررسي عملكرد آواها در يك زبان مشخص مي‌پردازد. در دانش زبان‌شناسي به دو آوا كه جانشين كردن يكي با ديگري در معني واژه تغيير بدهد واج مي‌گويند. براي نمونه /پ/ و /ب/ در واژه‌هايي مانند "پاك" و "باك" باعث دگرگوني معنايي مي‌شوند. در اينجا /پ/ و /ب/ را واحدهاي صوتي تمايزبخش يا بعبارتي واج مي‌گويند. دو آوا كه در يك زبان خاصيت تمايز بخشيدن دارند ممكن است در زبان ديگر اين خاصيت را نداشته باشند. براي نمونه در زبان فارسي /v/ و /w/ يك واج به حساب مي‌آيند ولي در زبان انگليسي اين‌طور نيست. بررسي عملكرد واج‌ها و تنظيم آنها در يك شبكه يا دستگاه، واج‌شناسي نام دارد.


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۷:۱۲ ] [ مشاوره مديريت ]

 

تكواژ /ذ/

در فارسي دري، تكواژي بوده با نشان /ذ/ كه امروزه اغلب به ز يا د بدل گشته‌است. در گويش معيار كنوني فارسي، /ذ/ = /ز/ = /z/.

قاعدهٔ /ذ/ در دري اين بوده كه هرگاه /د/ در ميان دو واكه باشد، به صورت /ذ/ تلفظ مي‌شود، حتيٰ اگر بعدش واكه‌اي نباشد و نيز همخواني نيايد (س از واكه، /ذ/ داراي ساكن باشد.[۲]

واك يا آواي بين‌المللي

شرايط احتمالي

دبيره

نماينده

نمونه

[ð]

در گذشته، هرگاه پيش و پس از /د/ همخواني نيايد

ذ

ذ

گنبذ(تلفظ گذشتهٔ گُنبد/gonbæð/

واج‌آرايي

آرايش واجي‌اي كه در زبان فارسي حاكم است، يكي از بهترين و آسوده‌ترين‌ها است. اين واج‌آرايي كم‌نظير و شايد بي‌نظير، از نظر تلفظ آسان است و حاصل يك دگرش تاريخي در روند ساده‌سازي زبان است. اين آرايش قوانيني دارد، از جمله:

هر هجا با يك همخوان آغاز شده، آن‌گاه با يك واكه پي مي‌آيد؛ حال مي‌تواند با يك همخوان ديگر، و درهجاي پاياني واژه تا دو هجاي ديگر ادامه يابد؛ پس در هر تكواژ:

هر هجاي آغازي يا مياني، دو تا سه واج دارد. هجاي پاياني نيز ميان دو تا چهار واج را دارا است.

هر هجا بايد با همخوان آغاز مي‌گردد.

واج ديم هر هجا بايد واكه باشد.

واج سيم هجا اختياري است و بايد همخوان باشد.

در هجاي پاياني، واج چهارم نيز به صورت همخوان مي‌تواند باشد.

هيچ‌گاه دو واكه پشت هم نمي‌آيد.

هيچ‌گاه سه همخوان در پي هم نمي‌آيد. در واژه‌هاي مركب نيز معمولا با حذف يك هجا تلفظ مي‌شود، مانند زيست‌شناسي /zistʃenɒːsi/ زيس‌شناسي /zisʃenɒːsi/؛ رقيق مي‌گردد، مانند پرتگاه /pærtɡɣɒːh/ (البته واج /ɡɣ/ را نمي‌دانم هنوز آمده يا نه، ولي تعريفش «واكدار كامي انسايشي» يا »voiced velar affricates« است.) يا چندين حالت ديگر كه نگارنده ازش ناآگاه است.

هجاهاي فارسي در هر تكواژ:

هجا/واج

نخست

دوم

سوم

چهارم

آغازي

/ه/

/و/

(/ه/)

-

مياني

/ه/

/و/

(/ه/)

-

فرجامي

/ه/

/و/

(/ه/)

(/ه/)

همچنين قوانين خاصي براي هم‌نشيني واج‌هاي فارسي هست. در فارسي، واج‌هاي همانندو با واجگاه (مخرج تلفظ) نزديك به هم، نمي‌تواند در كنار هم‌آيد. مثلا در زبان فارسي هيچ‌گاه در يك هجا و شايد تكواژه، واجِ /چ/ پيش از /ر/، و /ب/ پيش و پس از /پ/ و /د/ پيش از /ز/ نمي‌آيد. در واژه‌هاي مركب نيز معمولا ادغامي تلفظ مي‌شود. واج‌هاي فارسي قوانين سختي دارد كه البته به راحت شدن زبان مي‌انجامد.

هنگام تركيب تكواژها، هر واژه

تشديد

هم‌خوان‌ها ممكن است مشدّد باشد، البته اين ويژگي اغلب مربوط به واژه‌هاي دخيل از عربي است. اين دبيره‌ها را در آوانگاري بين‌المللي با دو‌بار نوشتن [sejjed]، يا با نماد كشيدگي (/ː/)، [sejːed] نشان مي‌دهند.

واژه‌هاي فارسي‌اي مانند امّيد و درّه نيز در فارسي هست كه تشديد دارد، ولي بايد درباردهٔ پيشينيهٔشان پژوهيد كه آيا ما از پيشُ و در پهلوي يا پارسي باستان تشديد داشته‌ايم يا نه.

نشانهٔ آوايي

نشانهٔ فارسي

نمونه

/ː/ يا دوبار نوشتن

ـّ

اره /æɾɾe/ يا /æɾːe/

واژه‌هاي هم‌آوا

در زبان فارسي، واژه‌هاي بسياري هست كه چندجور نوشته و يك‌جور خوانده مي‌شود. غالب اين‌ها تازي است.

مثلاً واژهٔ فارسي گذاشتن با گزاشتن (گزاردن) هم‌آوا است، نيز واژه‌هاي عربي حياط و حيات (زيستن) نيز اين‌چنين اند.

پي‌نوشت و منابع

1.      فرهنگ شش‌جلدي معين، ج 1؛ انتشارات اميركبير،توضيحات پيش از آغاز فرهنگ

2.      نگاه كنيد به فرهنگ شش‌جلدي معين، درآمد (مدخل) «ذ»

منبع :

http://fa.wikipedia.org/wiki/واج‌شناسي_و_آواشناسي_فارسي


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۷:۱۲ ] [ مشاوره مديريت ]

[ɡ]

اغلب نيامدن پيش از واكه‌هاي پيشين

گ

گ

گروه /ɡoruːh/

[ɡʲ]

اغلب آمدن پيش از واكه‌هاي پيشين

گ

گ

گير /ɡʲir/

/ʔ/

آزاد

ء، ع

غ

باغ /bɒːʁ/

/ɢ/

در آغاز واژه (؟)

غ، ق

ق

قلم [ɢælæm]

/n/

آزاد

ن

ن

نان /nɒːn/

/n̪/

آزاد (/)

ن

ن

نان /n̪ɒːn̪/

/ŋ/

آمدن پيش از /گ/، /ك/ و /ق/

ن

ن

رنگ /ɾæŋɡ/

/ɴ/

آمدن پيش از /ق/ (/ɢ/) يا /غ/ (/ʁ/)

ن

ن

انقلاب /eɴʁelɒːb/

/ɾ/

آزاد

ر

ر

ايران /iːɾɒːn/

/r/

آزاد (؟)

ر

ر

ترش /torʃ/

 


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۷:۱۰ ] [ مشاوره مديريت ]
e: 10.5pt; font-family: 'Times New Roman', serif; color: black; ">

ت

پرت /pært/

[tʰ]

آمدن در آغاز هجا يا پس از /س/ ساكن

ت، ط

ت

تا /tʰɒː/

[t̪]

آزاد (؟)

ت، ط

ت

پرت /pært/

[t̪ʰ]

آمدن در آغاز هجا يا پس از /س/ ساكن

ت، ط

ت

تا /t̪ʰɒː/

/d/

آزاد

د

د

دوست /duːst/

/d̪/

آزاد

د

د

دوست /d̪uːst/

[kʰ]

آمدن در آغاز هجا

ك

ك

كُرد /kʰord/

[k]

اغلب نيامدن پيش از واكه‌هاي پيشين

ك

ك

مكث /mæks/

[kʲ]

اغلب آمدن پيش از واكه‌هاي پيشين

ك

ك

تكي /tækʲi/

تركيب [kʲ] و [kʰ]

اغلب آمدن پيش از واكه‌هاي پيشين در آغاز هجا

ك

ك

كيش /'kʰiʃ/

[ɡ]

اغلب نيامدن پيش از واكه‌هاي پيشين

گ

گ

گروه /ɡoruːh/


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۷:۰۸ ] [ مشاوره مديريت ]

وردش‌هاي واج‌گونه‌اي

آوا‌هاي /د/ و /ت/، هم نوكي‌دنداني و هم نوكي‌لثه‌اي تلفظ مي‌شود.

واج‌هاي /پ/، /ت/، /چ/ و /ك/ هنگامي كه در آغاز هجا باشد، حلقي و دمشي ادا مي‌شود. (دمش در برابر بازدمش)

/ɾæŋɡ/

/l/

[l]

ل

ل

لب /læb/

/ɾ/

[ɾ]

ر

ر

ايران /iːɾɒːn/

/r/

[r]

ر

ر

ترش /torʃ/

/j/

[j]

ي

ي

يا /jɒː/


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۷:۰۶ ] [ مشاوره مديريت ]

جدول دبيره‌ها

زبان فارسي 32 دبيره دارد. از اين 32 دبيره، 24 دبيره نمايندهٔ 26 واج همخوان اند. البته در درازناي تاريخ دبيره‌هايي به فارسي افزوده يا ازش كم شدند، واج‌ها نيز اين‌گونه است.

واك

آواي بين‌المللي

دبيره

نماينده

نمونه

/p/

[p]

پ

پ

تپ /tæp/

/b/

[b]

ب

ب

برادر /bærɒːdær/

/t/

[t]

ت، ط

ت

تا /tɒː/

/d/

[d]

د

د

دوست /duːst/

/k/

[k]

ك

ك

كُرد /koɾd/

[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۷:۰۴ ] [ مشاوره مديريت ]


جدول هم‌خوان‌ها

در زير همخوان‌هاي فارسي معيار را مي‌بينيد. اين همخوان‌ها در فراز و نشيب زمان دگرگون شده و به شكل امروزي در‌آمده‌است. فارسي همخوان غير‌شُشي ندارد.

بر اساس جدول آوانگاري بين‌المللي، آواهاي فارسي اين‌گونه است:

ششي

لبي

لثه‌اي

پس‌لثه‌اي

كامي

نرم‌كامي

زبان كوچكي (ملازي)

چاكنايي

خيشومي

م m

ن n

ن ŋ

انسدادي

واك‌دار

ب b

د d

گ g

ق ɢ

بي‌واine-height: 115%; font-family: Arial, sans-serif; color: black; ">ر ɾ

لرزشي

ر r

ناسوده

ل l

ي j





امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۷:۰۳ ] [ مشاوره مديريت ]
    واكه‌هاي كشيدهٔ كوتاه  

اگر واكه‌هاي كشيده پيش از /ن/ بيايد، كوتاه تلفظ مي‌گردد. همچنين در ديگر موارد نيز معمولاً مي‌توان اين كار را كرد.

دبيره

آوانگاري بين‌المللي

نمونه

ا

ɒ

نان /nɒn/

ي

i

ببين e (ـِ معمولي)، i (اي كوتاه)، ī (اي معمولي)، ē (ـِ كشيده)، u (او كوتاه)، ū (او معمولي)، ō (ـُ كشيده)، a (ـَ معمولي)، ā (آ معمولي)، o (ـُ معمولي) و ů (؟) در ميان گويش‌هاي فارسي (افغاني، ايراني و تاجيكي) تغيير كرند. جدول زير اين تغيير را نشان مي‌دهد:

شكل ابتدايي

i

ī

ē

u

ū

ō

a

ā

افغاني

e

i

ē

o

u

ō

a

ā

ايراني

e

ī

o

ū

a

ā

تازيك

i

e

u

ů

a

o

همخوان‌ها

زبان فارسي بيست‌و‌سه نماينده‌ي واجي اصلي دارد. دو نماينده از اين‌ها، دو نماينده (ن و ر) خود دو همخوان را نشان مي‌دهد. واج ق نيز اخيرا در زبان فارسي آمده كه تقريباً همانند عربي تلفظ مي‌شود، با اين تفاوت كه ق عربي بي‌واك و ق فارسي واك‌دار است.

پس به جرأت مي‌گوييم كه فارسي بيست‌و‌شش همخوان دارد


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۷:۰۲ ] [ مشاوره مديريت ]

واج شناسي و آوا شناسي فارسي (2)

و نيز اگر بخش (هجا) هاي واژه، دوواجي درست‌شده از همخوان و واكهٔ /æ/، و نيز واجٍ دوم بخش بعد /ɒː/باشد، مي‌توان /æ/ بخش نخست را به /ɒ/ تبديل كرد؛ همچون بهار، نماز، نهار (ناهار، غذاي ظهر)، چهار، بي‌مَهابا، باصفا و ….

دبيره

آوانگاري بين‌المللي

شرايط

نمونه

ـَ

ɒ يا æ

پيروي از الگوي …ـَـَا

چَهَار /tʃɒhɒːɾ/ يا /tʃæhɒːɾ/

ـِ

يا e

پيروي از الگوي …ـِـِي

كِلِيد /kiliːd/ يا /keliːd/

ـُ

يا o

پيروي از الگوي …ـُـُوْ

سُرُود /suɾuːd/ يا /soɾuːd/

واكه‌هاي كوتاه كشيده 

گاهي واكه‌هاي كوتاه فارسي، مي‌تواند كشيده تلفظ شود.

اگر در بخش (هجاي) پاياني واژه يا تك‌واژ، پس از واكهٔ كوتاه دو همخوان آمده‌باشد، مي‌توان واكه را كشيده تلفظ كرد. در واقع هنگامي كه واكه پيش از دو همخوان چسبيده (دو حرف ساكن‌دار) آيد.

مثلاً /سَرْد/ را مي‌توان به صورت /sæːɾd/ يا /sæɾd/ گفت.

دبيره

آوانگاري بين‌المللي

شرايط