مشاوره مديريت - آموزش مديريت - آموزش فروشندگي حرفه‌اي
 
نويسندگان
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 4008
دیروز : 1950
افراد آنلاین : 11
همه : 5160397

عوامل موثر در درمان لكنت زبان

نقش مهم ترس

اسمايلي بلا نتون معتقد است كه عوامل رواني سبب بروز لكنت مي شوند بدين ترتيب كه ترس باعث مي شود قشر مغز نتواند كنترل خود را بر اندام هاي گفتاري اعمال كند و لكنت زبان ريشه در مسائل و مشكلا ت عاطفي دارد و به صورت نشانه هاي فيزيكي و اختلا لا ت زباني تظاهر مي كند. اغلب گفته مي شود كه لكنت مانند توده يخ شناوري است قسمتي كه در بالاي آب قرار دارد كه مردم مي بينند و مي شنوند قسمت كوچك تر آن است. قسمت بزرگتر آن شامل شرم ترس و گناه و تمام احساساتي است كه هر زمان سعي كرده ايد جمله ساده اي را بيان كنيد و نتوانسته ايد تماما زير سطح آب قرار دارد.
اكثرا لكنتها سعي مي كنند قسمت پايين اين توده شناور را پنهان نگه دارند تا خود را شخصي با گفتار عادي نشان دهند اين كار فقط قسمت پائين توده را بزرگتر مي سازد.

بهبودي از لكنت زبان

اضطراب و فشار عاطفي همواره لكنت را تشديد مي كند به همين دليل هدف بسياري از توصيه هاي درماني از لكنت زبان كودكان اين است تا آنجائي كه مقدور است تلا ش نماييد اضطراب و فشارهاي عاطفي را كاهش دهيد موفقيت وقتي حاصل مي شود كه بتوان منشا و منبع اضطراب را باز شناخته و متوجه آن شد.
 بسياري از كودكاني كه دچار لكنت هستند اگر اضطراب و فشار از بين برود بدون برنامه درماني خاص و ويژه به طور خود به خودي لكنت شان برطرف مي شود. امروزه روش هاي تازه تري براي كنترل تنفس، كنترل حنجره، زبان، لب ها و فك مورد استفاده قرار مي دهند و به فرد لكنتي ميآموزند كه سرعت صحبت را كم و آهسته كند ودر بين صحبت كردن نفس عميق بكشد. در شيوه اي ديگر كه جريان هوا ناميده مي شود توصيه مي شود تا نفس عميقي بكشد و اجازه بدهد در هنگام صحبت كردن هوا بيرون بيايد.
پياژه عقيده دارد كه كودك را بايد در موقعيت هايي قرار داد كه او در آن ها فعال باشد و ابتكار به خرج دهد. نقش بازي درمانگر را قادر مي سازد كه موقعيت هايي به وجود آورد كه در آن مواقع امكان كشف و پيدا كردن ساختارهاي رفتاري وجود داشته باشد. از طريق نقش بازي فرد لكنتي مي تواند ببيند كه اعضاي ديگر گروه (غير لكنتي ها) چگونه اند چه كساني آشفتگي ها و احساسات مشابه او را دارند و چه كساني همانند او به موقعيت ها و گفتارش واكنش نشان مي دهند مي بايست به شخص لكنتي اعتماد به نفس داده شود كه از طريق مختلف انجام مي شود، مانند: دادن هديه  مورد علا قه اش در هنگام صحبت كردن او. 
فرد لكنتي چنان احساس مي كند كه گويي لكنت ين نقص گفتاري شانسهاي پيشرفت خود را درزندگي از دست مي دهند . به هر حال هيپنوتيزم درماني ثابت كرده است كه مي تواند در درمان و يا كاهش لكنت زبان بسيار موثر باشد.


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۶:۴۶ ] [ مشاوره مديريت ]
لكنت زبان
  لكنت زبان، يك پديده پيچيده رواني – حركتي است كه به‌طور موقت يا دائم در ادا و تلفظ كلمات و سيلاب‌ها به وجود مي‌آيد كه به علت انقباض غيرعادي عضلاني، كلمه درست تلفظ نمي‌شود.[1] لكنت زبان، از مهمترين و متداول‌ترين انواع اختلالات تكلمي است و در سه مرحله سني امكان بروز دارد: الف. 2 تا 4 سالگي: يعني سن آغاز سخن گفتن، كه به علت رشد سريع فرهنگ لغات، كودك دچار لكنت مي‌شود. ب. 6 تا 7 سالگي: يعني زمان آغاز مدرسه، كه به لحاظ ويژگي‌هاي عاطفي و سازگاري‌هاي اجتماعي خاص اين مرحله از زندگي كودك و مواجه شدن وي با اولين تجربه رسمي اجتماعي، ايجاد مي‌شود. اين دوره زمان مناسبي براي بروز اين اختلال است. پ. دوران بلوغ: به علت تغييرات هورموني، رواني و اجتماعي، زمينه مناسبي براي بروز يا تشديد لكنت زبان است.   اين اختلال در ميان پسران، بيش از دختران شايع است به گونه‌اي كه در بررسي‌ها و تحقيقات مختلف، نسبتي در حدود 70% براي پسران و 30% براي دختران به دست آمده است.[2]  انواع لكنت زبان  با توجه به عوارض و حالات مختلف لكنت، يعني مدت زمان وقفه‌ها، فراواني و توالي آنها، ميزان قوت و فشار مربوط به تلفظ حروف و كلمات دو نوع لكنت وجود دارد: نوع اول: لكنت زبان انقباضي Tonic  به علت انقباض عضلات دهان، حلق، حنجره و تار آواها ايجاد مي‌شود و فرد مبتلا به اين نوع لكنت، دچار گير و وقفه در اداي كلمه و تلفظ مي‌شود و براي اداي كلمه شديدا به خود فشار مي‌آورد و پس از لحظاتي به‌طور ناگهاني كلمه را ادا مي‌كند. اين حالت بيشتر جنبه رواني دارد. نوع دوم: لكنت زبان تشنجي Clonic  در اين نوع، معمولا يك بخش(بخش اول) با تشنج تكرار مي‌شود. مثلا كلمه مادر را چنين بيان مي‌كند: م م م مادر. اين نوع را غالبا ناشي از اختلال فيزيولوژيك عصبي – عضلاني مي‌دانند. گاهي اوقات هر دو نوع لكنت در مبتلايان با هم ديده مي‌شود.[3]  علل لكنت زبان  از اين جهت كه لكنت، يك پديده پيچيده رواني – حركتي است، دلايل بروز لكنت در كودكان تاكنون به‌طور دقيق روشن نشده است، اما آنچه كه تا حدودي مشخص است آن كه، لكنت نمي‌تواند داراي يك علت باشد بلكه همواره معلول علل بدني، عاطفي و اجتماعي يا تركيب اين عوامل است. بسياري از مبتلايان، دچار بعضي از ناراحتي‌هاي عصبي و ناسازگاري‌هاي اجتماعي هستند، اما تشخيص اينكه آيا اين‌گونه ناراحتي‌هاي رواني، علت لكنت زبان است يا لكنت، خود علت حالات و فشارهاي رواني است، بسيار مشكل است. در بعضي از موارد ممكن است لكنت، حاصل نارسايي‌ها و اختلالات دستگاه عصبي باشد و در مواردي نيز از زمان كودكي بر اثر بعضي ناهنجاري‌هاي خفيف فيزيولوژيكي به وجود آيد. تحقيقات انجام شده نشان مي‌دهد مبتلايان به لكنت، به گونه‌اي در معرض فشارهاي عاطفي – رواني قرار داشته يا عموما والدين مضطرب و عصبي داشته‌اند كه مرتبا كودكان را به تلفظ صحيح كلمات وادار مي‌كردند و اين عوامل سبب اختلال در سيالي و رواني گفتار شده است.[4]  مراحل مختلف لكنت زبانالف. لكنت پذيرفته‌شده توسط كودك:  در اين مرحله، كودك به دليل سن كم و عدم آگاهي از اختلال و با وجود اينكه متوجه تكرار غيرطبيعي برخي كلمات مي‌شود، اما ظاهرا نگران نيست و رنجي نمي‌برد و تلاشي هم براي رفع آن نمي‌كند. لكنت كودك در اين مرحله همراه با اختلالات تنفسي و عوارض بيماري نيست و برنامه‌هاي گفتاردرماني موثر است. ب. لكنت پس‌رانده يا لكنتي كه كودك در برابر آن عكس‌العمل نشان مي‌دهد:  به‌تدريج كودك، بزرگ شده و دامنه مكالمات وسيع‌تر مي‌شود و به واسطه فشار از سوي والدين و همسالان، نسبت به اختلال خود عكس‌العمل نشان مي‌دهد و علاقه شديدي به تصحيح و بهبود تكلم خود دارد و همواره مي‌كوشد با تحمل اضطراب و فشارهاي روزافزون، بر لكنت خود فائق آيد. از ديگر خصوصيات اين مرحله، بروز حالات نامطلوب الحاقي است همچون: حركات مختلف چهره، فشردگي عضلات پيشاني و صورت، انقباض عصبي دست‌ها و تكان دادن سر، كه كودك در ابتدا اين حركات اضافي را براي پنهان كردن لكنت انجام مي‌دهد ولي به‌تدريج اين رفتارهاي اضافي و زائد به صورت عادي درمي‌آيد. پ. لكنت پيچيده و شديد:  به‌تدريج لكنت، شدت مي‌يابد و هرچه كودك بيشتر نسبت به موقعيت‌ها و كلمات از خود نگراني و ترس نشان مي‌دهد، لكنت او بيشتر مي‌شود و هرچه لكنت بيشتر شود، ترس او نيز از شرايط، موقعيت‌ها، كلمات و اصوات افزايش مي‌يابد. در واقع ميان لكنت و نگراني رابطه دوطرفه وجود دارد. به‌طور كلي شدت لكنت فرد بر اساس موقعيت‌هاي مختلف تغيير مي‌كند، مثلا زماني كه مي‌خواهد با تلفن صحبت كند لكنت شدت مي‌يابد. دوران بلوغ نيز با تحولات فيزيولوژيكي عاطفي و اجتماعي، يكي از عوامل تاثيرگذار در شدت لكنت است.[5]  روش‌هاي اصلاح و درمانروش زباني يا تلفظي  اين روش، توجه و تاكيد بر روي اصلاح تلفظ و بازپروري ريتم تنفسي دارد. در اين روش، تمرين‌هايي مربوط به رها ساختن عضلاني و جلوگيري از فشار بر روي كلمات صورت مي‌گيرد و غالبا نتايج ثمربخشي دارد.  روش‌هاي روان‌درماني  اين روش‌ها، به‌ويژه براي افرادي كه دچار كشمكش‌هاي عاطفي و اختلالات رواني – عصبي هستند به‌كار مي‌رود و براي كودكان در سنين پايين ثمربخش نيست. روش رفتاردرماني  برخي از متخصصان بر اين باورند كه؛ علت اصلي لكنت زبان، رفتارهاي نابهنجار و غلط افراد است. اين روش، متداول و نسبتا جديد در برطرف كردن لكنت درصدد  ايجاد تغيير و اصلاح رفتار است. در اين روش، تلاش مي‌شود با تغيير و اصلاح رفتار نامطلوب، زمينه كاهش يا رفع لكنت زبان كودك فراهم شود. روش خوددرماني در لكنت زبان  اين روش كه در واقع نوعي روش رفتاردرماني است، بر اين اساس استوار شده كه فرد لكنتي، با انگيزه قوي و ايجاد تغييرات لازم در زمينه بازخوردها و نگرش‌ها نسبت به لكنت خود و با برنامه‌اي منظم و مشخص، به‌طور جدي تلاش مي‌كند اختلالات گويايي خود را اصلاح كند. مدافعان اين روش بر اين باورند كه لكنت، چيزي است كه فرد انجام مي‌دهد، پس مي‌تواند در آنچه انجام مي‌دهد تغييرات و اصلاحاتي ايجاد كند. اين روش، بيشتر براي مبتلايان بزرگسال كاربرد دارد.   به‌طور كلي، زماني درمان موفقيت‌آميز است كه به اختلالات هيجاني و عاطفي و عواملي كه سبب لكنت شده توجه شود. همكاري اعضاي گروه روان‌شناسي، روان‌پزشكان، والدين، معلمان و تكلم درمانگر از نكات مهم در درمان لكنت زبان است. به‌طور كلي، هر روشي در جهت تنش‌زدايي و استقرار آرامش رواني – عضلاني و ايجاد نگرش و بازخورد مثبت و سازنده نسبت به لكنت و تقويت خودپنداري و اعتمادبه‌نفس در فرد لكنتي سبب كاهش و يا برطرف شدن مشكل گويايي و لكنت فرد مي‌شود.[6] [1] كولايي‌نژاد، جمال‌الدين؛ روان‌شناسي آموزش خواندن، تهران، دانشگاه پيام نور، 1382، چاپ پنجم، ص 91.[2] فريزر، ملكم؛ خود درمانگري در لكنت زبان، ترجمه غلامعلي افروز، تهران، انتشارات اسلامي، 1376، چاپ سوم، ص 14.[3] ميلاني‌فر، بهروز؛ روان‌شناسي كودكان و نوجوانان استثنايي، تهران، قومس، 1374، ص 344.[4] خود درمانگري در لكنت زبان، ص 23.[5] همان، ص 192.[6] همان، ص 195.
منبع :http://www.pajoohe.com/FA/index.php?Page=definition&UID=36709


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [