مشاوره مديريت - آموزش مديريت - آموزش فروشندگي حرفه‌اي
 
نويسندگان
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 4540
دیروز : 4574
افراد آنلاین : 18
همه : 5165503

بهداشت صوتي

توصيه هايي براي مراقبت از صدا:

_ موقعي كه شما نياز به صحبت كردن داريد به آرامي صحبت كنيد و از داد زدن و جيغ كشيدن پرهيز كنيد .

_  از صاف كردن گلو اجتناب كنيد . زماني كه احساس مي كنيد خلط داخل گلويتان وجود دارد و آن را پاك مي كنيد .

_ با آب نمك گرم غرغره كنيد.

_ به طور آهسته بخار استشمام كنيد ، آب را در ظرفي بجوشانيد از روي بخاري برداريد و صورتتان را در بالاي بخار قرار دهيد (مواظب باشيد كه به دليل بيش از حد نزديك شدن به آب داغ پوستشان زخمي نشود.) براي جلوگيري از هدر رفتن بخار سرتان را كاملاً با يك حوله بپوشانيد

_ از پچ پچ كردن بپرهيزيد.

_  افراد با خستگي صوتي (مانند معلمان ، مداحان پس از يك روز پركار و اجراي برنامه سنگين ) نبايد نجوا كنند ، زيرا نجوا كردن اغلب، صحبت كردن بدون ارتعاش تارهاي صوتي است . بنابراين اگر شخصي خستگي صوتي دارد نجوا كردن به ماهيچه ها اجازه استراحت نخواهد داد .

_ از زياد حرف زدن خودداري كنيد ، در طول روز بايد 20 دقيقه سكوت كنيد زيرا باعث مي شود تارهاي صورتي كمي استراحت كرده و از بدتر شدن صداي فرد بكاهد .

_ از بلند صحبت كردن و جيغ زدن و فرياد زدن پرهيز كنيد زيرا باعث مي شود كه شما بيش از حد به سيستم صوتي خود فشار بياوريد .

_ در محيط هاي پر سروصدا صحبت نكنيد ، اگر مجبوريد در چنين محيط هايي صحبت كنيد ، با فرد مقابل به شكل چهره به چهره و با سرعت كم صحبتمواقعي كه درون ماشين هستيد كمتر صحبت كنيد و از آواز خواندن بپرهيزيد.

_  زماني كه بيمار هستيد مثلاً اگر صدايتان به خاطر سرماخوردگي يا عفونت گرفته است صحبت نكنيد .

_  تعدادي از داروهاي سرماخوردگي تارهاي صوتي را كم آب مي كنند در هنگام مصرف آنها دقت كنيد و از پزشك معالج بپرسيد .

_ اگر احساس خشكي در سيستم بدن خود داريد (مثلاً احساس مي كنيد كه دهانتان يا گلويتان خشك شده ) هنگام صحبت كردن آب بخوريد . همچنين در هر موقعيتي كه احساس كرديد دهانتان خشك شده مقداري آب بخوريد زيرا تارهاي صوتي موقعي كه سطوح آنها نمناك نگه داشته مي شود بهتر كار مي كند .

_ آب و آبميوه ها و چاي هاي گياهي مناسب هستند .

_ به خاطر داشته باشيد كه نوشيدني هاي كافئين دار  خاصيت خشك كننده دارند كنيد كه به تار صوتي تان فشار نيايد. اگر نمي توانيد كافئين و قهوه نخوريد سعي كنيد به ميزان خوردن آنها آب را نيز جايگزين كنيد.

- اگر در گلويتان احساس خشكي يا خستگي مي كنيد و يا صداي شما گرفته است از صدايتان كمتر استفاده كنيد ، صداي گرفته يك علامت خطر است و مي تواند نشان دهنده  التهاب تارهاي صوتي باشد .

_ به صداي خودتان در طول روز توجه كنيد ، اگر احساس مي كنيد صدايتان گرفته ، خش يا نفس آلود شده است يا تغييري در صداي خود احساس مي كنيد آن را جدي بگيريد .

منبع :

http://clp-guidance.blogfa.com/


 


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۶:۳۷ ] [ مشاوره مديريت ]

توصيه هايي براي سخنرانان ، خوانندگان ، مداحان و قاريان قرآن


-   قبل از انجام كار صوتي، زياد آب بنوشيد اما از نوشيدن آب بسيار سرد خودداري كنيد.

_ قبل از آواز خواندن و يا مداحي و يا تلاوت قران  ،چاي ، الكل ، قهوه استفاده نكنيد چرا كه ممكن است خاصيت آب زدايي داشته باشد . دريافت قرص هاي ويتامين C يا خوردن ميوه ها و سبزيجات پر از ويتامين C به حمايت طبيعي بدن شما كمك مي كند . ليمو ترش تازه ، عسل يا كشمش بي دانه سياه هر دو محتوي ويتامين c ميباشد. زنجبيل تازه خواص ضد التهابي دارد ، تركيب زنجبيل با آب داغ كه با عسل شيرين شده باشد مفيد است .

_ استراحت صوتي داشته باشيد(موارد موجود در پست قبلي) .

_ سرفه هاي شديد مي تواند به تارهاي صوتي آسيب برساند.

_ شربت ها و قرص هاي ضد سرفه مي توانند كمك كننده آواسازي باشند.

_ استشمام بخار آب داغ همراه يا بدون چند قطره اكاليپتوس (بيد) نعناع يا روغن هاي ديگر به تميزي سينوس ها كمك ميكند.

منبع :

http://clp-guidance.blogfa.com/


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۶:۳۵ ] [ مشاوره مديريت ]

توصيه هايي براي افراد داراي رفلاكس

اصطلاح رفلاكس به معني برگشتن جريان است و به برگشتن محتويات معده و خصوصا اسيد معده از ميان دريچه هاي مروي به مري وگلوگفته مي شود.

بعضي از مردم به شكل غير طبيعي رفلاكس اسيد معده را دارند كه  در اين حالت اسيد معده از دريچه تحتاني  مري بالا مي آيد و به داخل مري مي رسد. ساختارهاي گلو (حلق ، حنجره ، تارهاي صوتي و ريه ها ) به شدت به اسيد معده حساسند بنابراين كمترين مقدار رفلاكس به اين ناحيه مي تواند منجر به  آسيب هاي بزرگي شود.

به ياد داشته باشيد كه در طول بيماري، بافت صوتي شما آسيب پذيرتر است پس تا جايي كه ممكن است صحبت كردن خود را كم كنيد.

 _ از كاغذ و مداد يا ايميل (پيام) براي فرستادن پيام هايتان استفاده كنيد و زماني كه مجبور به صحبت كردن بوديد به آرامي صحبت كنيد و از جيغ زدن و فرياد زدن بپرهيزيد

 _ خوردن غذاهاي تحريك كننده مثل قهوه ، شكلات ، غذاهاي تند يا پرچرب ،و ... را كم كنيد..

_ سيگار كشيدن را ترك كنيد .

_ ازپوشيدن لباس هاي چسبنده  و محكم بستن كمربند خودداري كنيد.

_ چند دقيقه پس از غذا خوردن از خوابيدن خودداري كنيد و صاف بنشينيد

http://clp-guidance.blogfa.com/


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۶:۳۵ ] [ مشاوره مديريت ]

 پرده خواني؛ مادر تعزيه 

هنر پرده خواني قدمت زيادي در ايران دارد و مردمان گذشته نيز علاقه زيادي به اين مراسم از خود نشان مي دادند اما متاسفانه اين هنر ارزشمند در جامعه كم رنگ شده بطوريكه به اعتقاد كارشناسان، لازم است با رويكردي نو و تازه به اين آيين،‌ سمبل ادبيات شفاهي ايران زمين را از محاق فراموشي به در آورد.

پرده ‌خواني هنري از هنرهاي نمايشي عامه كه به نقل واقعه ‌هاي مذهبي به ويژه واقعه عاشورا از روي تصاوير نقاشي شده روي پرده اختصاص دارد، در پرده ‌خواني،  نقالي كه پرده ‌خوان  ناميده مي ‌شود با بياني رسا و آهنگين داستان واقعه‌ هاي مجالس پرده را شرح مي ‌دهد.

پرده ‌خواني از جمله هنرهاي معركه ‌گيري و تركيبي از فنون قصه ‌گويي و نقالي است، پرده ‌خواني را شمايل ‌گرداني، پرده ‌داري و پرده ‌گرداني نيز مي ‌گويند. «صورت‌ خواني» را بخشي از پرده ‌خواني و يا با پرده‌ خواني يكي دانسته ‌اند.

از مشهورترين پرده ‌هاي مذهبي، پرده‌ هاي درويشي است كه معمولا از جنس كرباس و همچون طومار است كه در حدود سه يا چهار متر طول و يك‌ و نيم تا دو متر عرض دارد.

چهره اولياء و معصومان به ويژه حضرت ابوالفضل (ع)، حضرت امام حسين (ع) و علي‌ اكبر، زيبا و متناسب و اندامشان بزرگتر از ديگران است و اغلب در مركز پرده قرار دارد و چهره اشقياء به ويژه  «مارد ابن سُديف» بزرگ، زشت، خشن، ستيزه ‌جو و بي‌ شرم است.

 

روي اين پرده ها كه پرده‌ هاي نقل خوانده مي ‌شوند، مجالسي از وقايع زندگاني پيامبر(ص) و برخي غزوات ايشان و حضرت علي (ع)، حوادث زندگاني ائمه و وقايع كربلا، صحنه‌ هاي از بهشت و جهنم و برخي واقعه ‌هاي برگرفته از قصص، احاديث و باورهاي عامه درباره روز قيامت و كيفر و پاداش گناهكاران و مؤمنان به تصوير درآمده ‌اند.

در كنار اين تصاوير نقشهاي هم به منظور تنبّه و آگاهي شنوندگان و تماشاگران از معجزات و كرامات ائمه مانند داستان جوانمرد قصاب و عاق والدين نقاشي شده است، تصاوير مجالس فشرده و در كنار يكديگر قرار دارند و از نظر موضوع كم‌ و بيش به يكديگر مرتبط ‌اند وهر پرده شامل مجالس متعددي است كه برخي از آنها 72 مجلس اصلي و فرعي دارند كه نمودار 72 تن ياران امام حسين (ع) در كربلاست.

در ايام سوگواري در مساجد يا مجالس روضه‌ خواني پرده‌ هاي نصب مي‌ كردند كه وقايع عاشورا را نشان مي ‌داد و روضه‌ خوانان گاهي به تصاوير وقايع عاشورا بر روي پرده اشاره مي ‌كردند.

شخصيت هاي هريك از مجالس پرده براساس نقشي كه در روايات مذهبي يا افسانه ‌اي داشته ‌اند به طور متفاوت به تصوير كشيده شده‌ اند.

چهره اولياء و معصومان به ويژه حضرت ابوالفضل (ع)، حضرت امام حسين (ع) و علي‌ اكبر، زيبا و متناسب و اندامشان بزرگتر از ديگران است و اغلب در مركز پرده قرار دارد و چهره اشقياء به ويژه  «مارد ابن سُديف» بزرگ، زشت، خشن، ستيزه ‌جو و بي‌ شرم است.

چهره معصومان گاه با نقاب و گاه در هاله ‌اي از نور قرار دارد و يا هاله‌ اي از نور آن را مشخص مي‌ كند، چهره زنان كربلا گاهي محو و گاهي زيرپوشش پنهان است، اشخاص و وقايع هر مجلس با چند كلمه و يا جمله‌ اي كوتاه روي پرده معرفي شده‌ اند.

نقاشان اين پرده‌ ها با بهره ‌گيري از باورهاي عامه، از يكسو و رنگها از سوي ديگر تضاد ميان اولياء و اشقياء را نشان مي ‌دادند مثلا رنگ سبز را به نشانه تقدس و رنگ سرخ را به علامت ستمگري به كار مي ‌بردند و از درختان و حيوانات همچون نمادهاي استفاده مي ‌كردند.

پرده‌ هاي مذهبي سبكي از هنر عامه 

نقاشي پرده‌ هاي مذهبي بخش مهمي از نقاشي هاي سبك هنر عامه است كه به ويژه در اواخر عصر قاجار در قهوه‌ خانه ‌هاي شهرهاي بزرگ رونقي يافت و به«نقاشي قهوه ‌خانه» معروف شد، چون موضوع اين نقاشي ها اغلب مذهبي بود و به شهادت امام حسين (ع) و يارانش در كربلا ارتباط داشت، پيترسن اصطلاح «نقاشي كربلا»  را براي اين نوع نقاشي مناسب‌ تر مي‌ داند از استادان نقاشي كه پرده درويشي مي ‌كشيدند «محمد مدبر»  و «حسين همداني»  شهرت بيشتري داشتند.

با توجه به ارتباط اين هنر تصويرگري با اسطوره‌ ها و برخورداري آن از ارزشهاي مذهبي و فرا طبيعي و نيز با توجه به نقوش سفالينه‌ ها و پرده ‌هاي اساطيري در سوگ سياوش، برخي سابقه اين نوع نقاشي را به دوره پيش از تاريخ و برخي هم با توجه به نقاشي هاي ماني كه نشانه تفكرات و اعتقادات مذهبي است، قدمت آن را به زمان ماني مي ‌رسانند.

به هر حال، به تصوير درآوردن وقايع و رخدادهاي تاريخي ـ مذهبي مربوط به كربلا شايد از اواخر حكومت آل ‌بويه در ايران معمول شده است، در عصر صفوي به سبب رسمي شدن مذهب تشيع و توجه خاص به سوگنامه ‌ها، نقاشي هاي مذهبي رونق و تحول يافت و به صورت شمايل‌ نگاري بر روي پرده، ديوار، شيشه و كتاب درآمد.

اين هنر برپايه روايت هاي افسانه ‌اي و تاريخي برگرفته از كلام نقالان مذهبي، مداحان و تعزيه ‌خوانان، بهره ‌گيري از تخيل و احساس هنري تصوير‌گران آنها و باورهاي عامه شكل گرفت و برخي از پژوهشگران درخشندگي اين هنر را تا حدي متاثر از هنر نقاشان اروپايي در سده‌ هاي شانزدهم، هفدهم و هجدهم ميلادي مي ‌دانند.

ارتباط پرده‌ خواني و تعزيه‌ خواني و تاثير متقابل آنها كه هر دو از هنرهاي ديني يا قدسي است، بديهي به نظر مي ‌رسد. برخي پرده ‌خواني و شمايل ‌خواني را هنري مركب از هنر تجسمي نقاشي و هنر كلامي نقالي و مرتبط با روضه ‌خواني و تعزيه ‌خواني و برخي ديگر آن را مقدم بر تعزيه‌ و در شكوفايي آن موثر مي ‌دانند.

پرده‌ خوان كه وي را درويش، پرده ‌گردان، پرده‌ چي و در لرستان تذكره ‌خوان مي ‌نامند از برخي روايات مذهبي آگاهي دارد و با صوتي خوش و بياني جذاب و رسا آنها را توصيف مي‌ كند، برخي از پرده‌ خوانان به هنر شمايل ‌نگاري نيز كم ‌و بيش آشنايي داشتند و گروهي از شمايل‌ نگاران خود پرده‌ خواني مي‌ كردند.

پرده ‌خوان با شيوه ‌هاي نمايشي كردن وقايع آشنا بود و در مواقع لازم براي بيان و شرح واقعه‌ ها از اشعار مناسب استفاده مي ‌كرد.

مراحل كار پرده‌ خوان به ترتيب شامل پيش واقعه‌ خواني، مناجات و فضائل‌ خواني، مناقب ‌خواني و نقل قصه و حديث است، پرده خوان در پايان با لحني سوزناك گريزي به صحراي كربلا مي ‌زند و به نوحه و ندبه مي ‌پردازد. گرچه پرده‌ خوانان با نيت ثواب بردن و ثواب رساندن و تحريك احساسات مذهبي تماشاگران به پرده ‌خواني مي ‌پردازند، ليكن از راه پرده‌ خواني كسب معاش نيز مي‌ كنند از اينرو در پايان هر مجلس پولي به رسم تبرك از مردم دريافت مي‌ كنند.

پرده‌ خوان كه معمولا خود را  «سيد»  معرفي مي ‌كند، شالي سبز به كمر و پارچه ‌اي سياه يا سبز بر سر مي ‌بندد و يا به جاي پارچه، كلاهي سياه يا سبز بر سر مي‌ گذارد به هنگام پرده ‌خواني نخست طومار را به ديوار نصب و سپس آن را باز مي‌ كند و آنگاه پارچه سفيد روي پرده را كم ‌كم كنار مي ‌زند و با چوب ‌دستي خود كه «مطرق» يا «مطراق»  نام دارد، به تصاوير مجالس پرده اشاره و با بيان مقدمه ‌اي كار خود را آغاز مي ‌كند، شماري از پرده ‌خوانان از روي طوماري كه در دست دارند، داستان واقعه ‌هاي پرده را مي‌ خوانند.

 

مراحل كار پرده‌ خوان به ترتيب شامل پيش واقعه‌ خواني، مناجات و فضائل‌ خواني، مناقب ‌خواني و نقل قصه و حديث است، پرده خوان در پايان با لحني سوزناك گريزي به صحراي كربلا مي ‌زند و به نوحه و ندبه مي ‌پردازد. گرچه پرده‌ خوانان با نيت ثواب بردن و ثواب رساندن و تحريك احساسات مذهبي تماشاگران به پرده ‌خواني مي ‌پردازند، ليكن از راه پرده‌ خواني كسب معاش نيز مي‌ كنند از اينرو در پايان هر مجلس پولي به رسم تبرك از مردم دريافت مي‌ كنند.

 

«واعظ كاشفي» در فصل ششم فتوت‌ نامه سلطاني در شرح ارباب معركه به اركان معركه و بايسته ‌ها و خصوصيات اهل معركه اشاره مي ‌كند. وي ركن اصلي معركه را فيض گرفتن، فيض رساندن، قبول دلها، رفع نياز خود، مضايقه نكردن در رفع نياز درويشان و مبالغه نكردن در گدايي نوشته است كه در مورد پرده‌ خوانان كه از جمله معركه ‌گيران ‌هستند، نيز صدق مي ‌كند.

برخي از پرده ‌خوانان شاگردي دارند كه در مواقع لزوم از وي كمك مي‌ گيرند، در ميان چهره ‌هاي معروف پرده ‌خوانان از درويش«بلبل قزويني» و «مرشد نقي» اهل اليگودرز نام برده‌ اند.

ادبيات شفاهي خاستگاه پرده‌ خواني

خاستگاه ادبيات پرده‌ خواني بخشي شفاهي است كه معمولا از اقوال و روايات نقالان گرفته شده و بخشي ديگر كتبي و برگرفته از مقتلها و سوگنامه‌ هاي مانند روضه الشهداي حسين(ع) «واعظ كاشفي» است.

پرده‌ خواني در عصر صفوي با رونق گرفتن نقاشي هاي پرده، متداول شد اما از سالها قبل از آن مردم در ماههاي عزاداري، صحنه‌ هاي از زندگاني شهدا را كه بر روي تابلوهاي بزرگي به تصوير درآمده بود به مراسم عزاداري سيدالشهدا (ع) مي‌ بردند.

در عصر قاجار پرده‌ خواني رونق بيشتري يافت و پرده‌ خواني و شمايل‌ گرداني به مجموعه آئينهاي مراسم سوگواري افزوده شد و در مكانهاي متبركي مانند امامزادهها و زيارتگاهها برپا مي ‌شد، رفته ‌رفته در تمام ايام سال پرده ‌خوانان در محل تجمع و گذر مردم مانند ميدانها، چارسوها و سرگذرها پرده مي‌ گشودند و پرده ‌خواني مي‌ كردند.

يك كارشناس مسائل فرهنگي پرده خواني را از شيوه هاي عزاداري امام حسين (ع) دانست و گفت: نوحه خواني بر اساس پرده اي كه به ديوار نصب مي كنند و روي آن تصاويري ازچهره هاي خوب و بد در تاريخ اسلام بويژه حوادث مربوط به عاشوراست.

حسين كاظمي توضيح داد: نوحه خوان طبق صحنه هاي تصويراشعار و مراثي را مي خواند و مردم كه اغلب پاي ديوارها در كوچه ها و ميادين يا تكيه ها پاي صحبت و نوحه اش مي نشينند، دور وي جمع مي شوند و مي گريند و به پرده خوان، طبق نذر و نياز خويش، كمك مالي مي كنند.

اين كارشناس مسائل فرهنگي گفت: شمايل نگاري و صورتگري مذهبي خود را در پرده ها نشان مي دهد، نوعي از نقاشي مذهبي در اين پرده ها تجلي مي يابد.

وي عنوان كرد: بر مبناي حوادث تاريخ اسلام بويژه وقايع كربلا نقاشي هاي در هم و برهمي روي پرده كشيده مي شود كه عنوان « پرده نگاري» دارد نگارگران پرده هاي مذهبي اغلب با الهام از مقتلها به تصوير صحنه ها مي پرداختند.

كاظمي ادامه داد: نقالاني نيز با نصب آنها بر روي ديوار و در حضور مردم، با دهاني گرم به تعزيه خواني و پرده خواني بر اساس حوادث به تصوير كشيده شده مي پرداختند. محتواي اين پرده ها اعم از دنيا و آخرت، بهشت و جهنم، صالحان و شروران و حسينيان و يزيديان بوده است.

بر مبناي حوادث تاريخ اسلام بويژه وقايع كربلا نقاشي هاي در هم و برهمي روي پرده كشيده مي شود كه عنوان « پرده نگاري» دارد. نگارگران پرده هاي مذهبي اغلب با الهام از مقتلها به تصوير صحنه ها مي پرداختند. نقالاني نيز با نصب آنها بر روي ديوار و در حضور مردم، با دهاني گرم به تعزيه خواني و پرده خواني بر اساس حوادث به تصوير كشيده شده مي پرداختند.

اين كارشناس مسائل فرهنگي اظهارداشت: در اين پرده ها شمايل حضرت عباس (ع) با دستاني از بدن جدا، طفلان مسلم، خيمه هاي سوزان، قيام مختار، مجلس جن و انس، معراج پيامبر(ص) به همراه براق، كوثر، ضامن آهو و...كشيده مي شد و نقالان پرده خوان با نثر و شعر، حوادث مربوط به آنها را با صدا باه و روضه خواني

روضه و روضه خواني

روضه نوعي مراسم مذهبي سنتي است كه شيعيان در يادبود امامان شيعه بويژه امام سوم حسين پسر علي برگزار مي‌كنند. روضه خوان كسي است كه اشعار و نقل‌هايي را در رابطه با عاشورا يا نحوه كشته شدن بزرگان شيعه با صداي بلند و به حالتي حزن گونه مي‌خواند.

اصطلاحات «روضه» و «روضه‌خواني» از نام كتاب روضةالشهدا في مقاتل اهل بيت اثر ملا حسين واعظ كاشفي گرفته شده است. اين كتاب به فارسي است و در آن از واقعه كربلا ياد مي‌شود. اين كتاب در ميان شيعيان مورد توجه واقع شد و در مجالس عزاداري ائمه آن را مي‌خواندند و مي‌گريستند و اين كار به روضه‌خواني معروف شد.

روضه در ايران

در ايران روضه‌ها بيشتر در ماه‌هاي محرم و صفر برگزار مي‌شوند. معمولاً هر مجلس روضه از دو بخش زنانه و مردانه تشكيل مي‌شود. برخي روضه‌ها ممكن است كاملاً زنانه باشند و گاه كاملاً مردانه. مجلس روضه ممكن است در خانه تشكيل شود و يا در تكيه‌ها، مساجد و حسينيه‌ها برپا شود.


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۶:۳۲ ] [ مشاوره مديريت ]

تعزيه خواني در ايام محرم

هر سال با آغاز ماه محرم و صفر، گروه‌هاي تعزيه خوان در سراسر كشور به اجراي مجالس گوناگون تعزيه مي‌پردازند. شايد شما هم اين روزها كه شهر سياه پوش امام حسين (ع) است،به ديدن نمايش تعزيه رفته باشيد. و نمايش را از نزديك ديده باشيد. ولي اگر نرفتيد هم مي توانيد با اين توضيحات بهتر آن را درك كنيد.

طشت آب به نشانه شط فرات؛

شاخه نخل و يا هر نهالى به نشانه نخلستان و درخت.

چرخش به دور خود و راه رفتن به گرد صفحه به علامت گذشت زمان و همچنين مسافرت.

چتر كه وسيله القاى تازه فرود آمدن هرولى يا فرشته به ويژه جبرئيل از آسمان است؛

زدن عينك سفيد براى نشان دادن روح بصيرت و نيكدلى؛ عينك دودى براى جلوه خباثت و بدسگالى فرد مورد نظر؛

عصا كه نشانگر تجربه و مصلحت‏انديشى است؛

نگريستن گاه و بيگاه از ميان دو انگشت بزرگ دست براى تأكيد بر قدرت و فضيلت اولياء در تجسم اوضاع آينده و همچنين پيشبينى؛

بر تن كردن نيمتنه بلند سفيد (كفنى) به نشانه نزديك شدن مرگ و اعلام جانبازى؛

زدن يا افشاندن اندكى كاه بر سر براى نشان دادن ماتم نشينى؛

اسب سپيد بى‏سوار به نشانه اسب امام حسين (ع) (ذوالجناح) و به شهادت رسيدن صاحبش؛

گهواره آغشته به رنگ سرخ براى بيان به شهادت رسيدن كودك شيرخوار امام حسين (ع) ـ على اصغر؛

استفاده گاه و بيگاه از كبوترى سفيد براى آگاهانيدن تماشاگران از دريافت نامه يا خبر و همچنين القاى حس معصوميت و همدردى در آنها؛

كجاوه نشينى شبيه زنان براى نشان دادن به اسيرى رفتن آنها.

نقش‏خوانى بر منبر ويژه اولياى نامدار است .

بزرگى و كوچكى چهارپايه‏هاى كه گاه اوليا براى سر دادن نقشهاى خود بر آن مى‏ايستند وسيله‏اى براى مشخص نمودن پايه و مرتبه آنهاست.

منبع :

http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=111396


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۶:۳۲ ] [ مشاوره مديريت ]

سنّت عزاداري و منقبت خواني در تاريخ شيعۀ اماميه

بدون ترديد شيعه اماميه را مي توان عاطفي ترين فرقۀ اسلامي تلقّي نمود كه عشق، ايثار، عاطفه و محبّت سرشارش نسبت به پيامبر بزرگ اسلام(ص) و خاندان پاكش(ع) را همواره در طول تاريخ نمودار ساخته است. جلوه هاي اين شور و شعف شديد نسبت به رهبران ديني را در مراسم شب هاي قدر، عزاداري هاي محرّم و صفر، سوگواري هاي وفات پيامبر اكرم(ص) و فاطمۀ زهرا(س) مي توان ديد.

در واقع مي توان به روشني اظهار داشت كه شيعيان جماعتي هستند كه با محبت به اولياي خدا، پيامبر خاتم(ص) و خاندان او زنده اند، در اين راه بذل مال و جان مي كنند، از خانه و كاشانه و راحتي و آسايش مي گذرند، و هيئت و دسته و گروه و انجمن تشكيل مي دهند.

يكي از شعائر ديني و سنن اسلامي، كه از همان آغاز ظهور اسلام و بعثت نبي مكرم(ص) در ميان جامعۀ اسلامي پديد آمد و به تدريج داراي ويژگي ها و شمايل مخصوص گرديد، سنّت منقبت خواني و عزاداري پيامبر(ص) و خاندان پاك ايشان است. عزاداري به صورت واقعيت غيرقابل انكار تاريخي در حيات مسلمانان، پس از شهادت حسين بن علي(ع) به چشم مي خورد.

از جمله آيين هاي مذهبي شيعيان و سنّت هاي مهم شيعي، صرف نظر از زبان، جغرافيا، نژاد و قوميّت، پاي بندي شديد آنها به سنّت سوگواري سالار شهيدان حضرت اباعبدالله الحسين(ع) است كه در عاشوراي 61 هجري با وضعيتي دلخراش و بي سابقه، همراه عده اي از خويشان و اصحابش در كربلا به شهادت رسيد. اين سنّت سوگواري ريشه هاي تاريخي پايداري دارد و به زمان حضور امامان شيعه(ع) و اهتمام آن ها به برگزاري مجالس عزاي امام حسين(ع) باز مي گردد. اين سيره سپس تداوم يافته و قرن به قرن و نسل به نسل تا به امروز - البته با اختلاف در درجۀ شدّت و حدّت، در كثرت و قلّت، به صورت يك آيين جمعي وسيع و يا در تجمع هاي خانگي محدود- حفظ گرديده است.

امامان شيعه(ع) تلاش مي كردند، حقانيت آن امام همام(ع) و باطل بودن ادعاهاي يزيد و امويان را ثابت كنند و اين حاكي از آن است كه جو عمومي جامعۀ اسلامي آن روز، چنان مسموم بود كه حتّي برخي از اصحاب و ياران امامان شيعه(ع) از اين موضوع غافل بودند،1چنان كه در بسياري از روايات و دعاهايي كه از امامان شيعه(ع) بر جاي مانده است، به طور مرتب تكرار مي شود كه امام حسين(ع) براي خدا و بر پا كردن احكام اسلامي هم چون نماز و امر به معروف و نهي از منكر قيام كرده است. نكتۀ ديگر اينكه، امامان شيعه(ع) با برپايي عزاي امام حسين(ع) و منسوب كردن خويش به ايشان، سعي در اثبات حقانيت خود و ستمگري و بطلان دشمنان و حكومت زمان خود داشتند و برپايي اين عزاداري را بهترين و مؤثرترين شيوۀ مبارزه در زمان خويش مي دانستند.

قيام امام حسين(ع) چنان تأثيري در استمرار حركت شيعه داشت كه دربارۀ آن گفته اند: «اسلام علوي است و تشيّع، حسيني».2بي ترديد واقعۀ كربلا نقطۀ عطفي در تاريخ شيعه به شمار مي آيد و شيعيان در ايام محرم و صفر با اجراي مراسم و سنت هايي ويژه اين خاطره را زنده نگه داشته و از آن هم چون سلاحي براي مبارزه با دشمنان شيعه و حفظ و گسترش هويت شيعي بهره مي گيرند.

طبيعي است كه ريشه ها و سرچشمه هاي سنّت عزاداري شيعيان و دوست داران اهل بيت(ع) را بايد در همان روزهاي نخست واقعۀ كربلا جست وجو كرد. شاهدان واقعۀ كربلا به بهترين شيوه قادر بودند زواياي آن حادثۀ غمبار را براي مردم شرح دهند و با اقامۀ عزاي امام حسين(ع) و يارانش، رسالت خود را در رسوا كردن حكومت جور به انجام رسانند. در اين زمينه امام سجّاد(ع) و حضرت زينب(س) و ديگر همراهان كاروان كربلا، الگو و سرمشق قرار گرفتند. در همان زمان، عزاداري امام حسين(ع) و سرودن مرثيه ها و بيان خطبه هايي كه حزن و اندوه و گريۀ شنوندگان و در پي آن، پشيماني از عدم ياري امام حسين(ع) و بغض و كينه از عاملان فاجعۀ كربلا را به دنبال داشت، صورت مي پذيرفت.

يكي از شيوه هاي امامان شيعه در برگزاري عزاداري امام حسين(ع) و زنده نگه داشتن ياد و خاطرۀ قيام عاشورا، استفاده از خطيبان و شاعران و افراد خوش صدا بوده است. به اين افراد «مُنشد» مي­گفتند كه معادل مداح امروزي بود. البته مسلّم است اين افراد كه در محضر امامان معصوم(ع) به شعرخواني و مرثيه سرايي مي پرداختند، از هرگونه گزافه گويي و غلو و سخن نادرست به دور بودند و اساساً حادثۀ كربلا آن قدر دلخراش و حزن انگيز است كه براي تحريك احساسات، نيازي به قصه پردازي و بيان مطالب نادرست -كه متأسفانه كار برخي مداحان شده است- نيست.

در مورد كيفيت و مدت برگزاري مراسم عزاداري در حضور امامان شيعه(ع) نيز از روايات و شواهد تاريخي چنين برمي آيد كه برخلاف ادعاي پنهاني بودن اين مراسم در زمان ايشان، ائمه(ع) براي رسيدن به اهداف خويش سعي مي كردند اين مراسم را به صورت دسته جمعي، حتّي در صورت امكان با حضور خانوادۀ خويش، علني و در ملأ عام و در هر فرصت ممكن بر پا دارند.

علاوه بر شيعه، اهل سنّت نيز در احياي عاشورا و عزاي حسيني سهم داشته اند، هرچند شيعيان به دليل باورهاي مذهبي و پيروي از اهل بيت(ع) به شعائر خاصّي، از جمله عزاداري، بيش تر پاي بند بوده، به اجراي آن با تحمل انواع مشكلات و ستم ها پاي فشرده اند و در اين راه در جاهاي مختلف و ادوار گوناگون تاريخي، ستم ها چشيده و قرباني ها داده اند. اهداف و انگيزه هاي قيام امام حسين(ع) تنها در محدودۀ انديشه هاي يك مذهب و فرقۀ اسلامي خلاصه نمي گردد، بلكه بسيار فراتر از تفكّرات و انديشه هاي فرقه ها و مذاهب متعدد اسلامي بوده و به بشريت و تاريخ تعلق دارد. اين قيام در واقع، ادامۀ مبارزۀ حق عليه باطل، آزادي در مقابل استبداد، عدالت در مقابل ظلم و تبعيض، و معنويت در مقابل انحطاط و ماديّت بود. 

از حيث زمينه ها و مباني ديني، عزاداري برگرفته از آموزه هاي قرآن كريم است كه مسلمانان را به مودّت  نسبت به اهل بيت(ع)3 سفارش مي كند. البته ارادت نسبت به آستان مقدّس آن بزرگواران، مفهومي جز پيمودن مسير آنان و عمل به سيره شان ندارد.  

كتاب سنّت عزاداري و منقبت خواني در تاريخ شيعۀ اماميه كه توسط مؤسسه شيعه شناسي انتشار شده است، بعد از مقدمۀ دكتر محمود تقي زاده داوري، از دو مقاله تشكيل شده كه مقالۀ اول تحت عنوان «شيعه اماميه و عزاداري امام حسين(ع) از آغاز تا عصر صفوي»، جزوۀ تحقيق دورۀ دكتري حسين پوراحمدي و تحت راهنمايي دكتر صادق آئينه وند بوده و مقالۀ دوم، «سنت عزاداري حسيني و منقبت خواني در ميان مسلمانان» نوشتۀ دكتر علي اكبر ولايتي مي باشد. پايان بخش كتاب نيز نمايه مي باشد.  

 

پي نوشت:

1. مظفر، محمدحسين، تاريخ شيعه، ترجمۀ محمدباقر حجتي، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1368، ص69.

2. رباني خلخالي، علي، عزاداري از ديدگاه مرجعيت شيعه، قم، انتشارات مكتب الحسيني، 1400ق، ص30. .

3. سورۀ مباركۀ شوري، آيۀ شريفۀ 23.

 منبع :

http://www.ido.ir/a.aspx?a=1387100801

 


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۶:۳۱ ] [ مشاوره مديريت ]

مناقب خواني يا منقبت خواني

مناقب خواني يا منقبت خواني، هنر قدسي، مذهبي و آييني ايرانيان است. مناقب در لغت به معناي اوصاف حميده و منقبت نيز در معناي ستودن خصائل نيك است. هنر ستايشگري در ايران تاريخچه اي بس كهن تر از عهد هخامنشيان دارد. ايرانيان پس از اسلام و گرويدن به مذهب شيعه، هنر ستايشگري را در خدمت خاندان علويان درآوردند و پيشتاز هنري بس عظيم شدند كه اوج آن در قرن پنجم و ششم هجري بود. اشعار مدح و منقبت امام حسين(ع) و خاندان آل محمد (ص) از دوران سامانيان در كلام دلباختگان معصومين ظهور پيدا كرد و در زمان غزنويان و سلاجقه فراگير شد. با اين حال اين حكام به ويژه غزنويان با اين آثار آييني مخالفت مي كردند و اين اشعار در زمان آل بويه به اوج و شكوفايي رسيد و در زمان صفويه به شيوه اي منظم و پويا در ميان مردم رواج يافت و در طول زمان ارزش هاي معنوي آن با كلام پارسي پيوند خورد و در يك جريان تاريخي بر اثر كوشش هاي پيشينيان به هنري مستقل در موسيقي و شعر ايراني تبديل گشت. 
منقبت خواني يا مناقب خواني را مي توان نوعي كاربرد معنوي از موسيقي دانست. در اين هنر ستايشگرانه بسياري از آوازهاي موسيقايي كهن نهفته شده اند. خصائل نيك ائمه شيعه در كلام آهنگين منقبت خوان ذكر مي شود . منقبت خوان به لحاظ واژه شناسي تاريخي، به مداح شيعه گفته مي شود. براساس تاريخ، ايشان مبلغان ديني و مذهبي بوده اند كه به نقل و صوت و مدح و بيت، ارادات خود را به امام حسين (ع) و خاندان عصمت و طهارت ابراز مي كردند. منقبت خواني به بركت شعر پارسي شكوفا شد و به اين ترتيب بسياري از آثار آوايي و شفاهي منقبت خواني از كلام باشكوه شاعران برجسته ادب پارسي كه دلباخته خاندان عصمت و طهارت بودند، تأثير گرفت و در قالب مناقب حسيني، مناقب حسني، مناقب رضوي، فاطمي و مناقب مهدوي در فرهنگ هاي رنگارنگ ايران زمين روايت شد. با اين حال در ادبيات عرب نيز شاعران مشهوري از جمله كميت ابن زيد اسدي، دعبل خزاعي و سيد حميري، با سروده هاي خود در وصف خصائل نيك ائمه شيعه مدح و منقبت را رواج دادند. واقعه عاشورا بخش عمده متون منقبت خواني را به خود اختصاص داده است.
مدح رشادت هاي شهداي كربلا، جوانمردي هاي حضرت عباس (ع) و شخصيت متعالي حضرت امام حسين(ع) در طول تاريخ در صدا و آواي مداحان به گوش مردم مي رسيد و دل هاي آنان را به سرچشمه معرفت گره مي زد. در كتاب مناقب خواني كه به اهتمام هوشنگ جاويد به نشر رسيده آمده است: پس از كودتاي پهلوي اول و ممنوعيت اعمال و افعال مذهبي، منقبت خواني نيز رو به اضمحلال رفت، آنچه كه باز ماند در روستاها و شهرهاي دور از مركز بود و از آن زمان تاكنون به مدت هشتاد سال مناقب خوانان مورد بي مهري قرار گرفتند. بسياري داعيه اين را دارند كه تعزيه خواني، موسيقي رديف و دستگاه را حفظ كرده است، در حالي كه به جرأت مي توان گفت تمامي هنرهاي مذهبي در گونه هاي خود، چونان«مقتل خواني»، «منقبت خواني»، «مرثيه خواني» و ... اين حفاظت را انجام داده اند و تعزيه فقط بخشي را حافظ شده است. در هنر ستايشگرانه مناقب خواني به همان اندازه كه شعر وجود دارد ، الحان موسيقي حضور دارد و مي توان بسياري از گوشه هاي فراموش شده دستگاه هاي موسيقي ايراني را در آن شنيد. از مشهورترين مناقب سرايان ايراني كه موسيقي آوازي را در اشعارشان وارد كردند مي توان به ابوالفرج اصفهاني، حاكم نيشابوري، محتشم كاشاني، هماي شيرازي، قاآني شيرازي، ملك الشعراي بهار، شهاب تربتي، جلال الدين همايي و ناظرزاده كرماني نام برد.

منبع :

http://www.tehranconservatory.ir/MenuR10a.asp?Sub=&id=702


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۶:۳۰ ] [ مشاوره مديريت ]

چامه سرائي يا شعر

شعر يا چامه يكي از كهن‌ترين گونه‌هاي ادبي و شاخه‌اي از هنر مي‌باشد. شعر يك گونهٔ ادبي است كه در آن از زيبايي‌هاي سطح و فرم زبان، بيان هنري احساسات، و تكنيك‌هاي خاص بهره گرفته مي‌شود. به سرايندهٔ شعر شاعر يا چامه‌سرا گويند.

آثار ادبي را به دو دستهٔ اصلي نثر و شعر تقسيم مي‌كنند كه معمولاً از جهت خوانش، زبان، و تكنيك‌ها توسط مخاطب قابل بازشناسي هستند. 

عوامل تاثيرگذار شعر

عاطفه

وزن

خيال

زبان

 

هويت و جايگاه ممتاز شعر در فرهنگ ايراني

هويت و تاريخي كه شعر در حوزهٔ كهن و گستردهٔ زبان و فرهنگ فارسي و در ايران دارد، با هويت و ديرينگي اين هنر والا و پرتأثير در بسياري از فرهنگ‌ها و كشورهاي دنيا، نظير شعر در زبان انگليسي، تفاوتهاي بنيادي دارد. تأثير و تاكيدي كه فارسي‌زبانان و ايرانيان بر زيبايي وزن و مفهوم شعر داشته‌اند، تقريباً كم‌نظير است. در حالي‌كه ترجمهٔ شعر، بخش اعظمي از اين ظرافت را از بين مي‌برد و تقريباً تنها زيبايي‌هاي مفهومي را باقي مي‌گذارد، شهرت شعر فارسي در جهان قابل ملاحظه است. مولانا جزو معروفترين شعراي دنيا مي‌باشد و به نقل از بي بي سي، در سالهاي گذشته محبوب‌ترين شاعر در آمريكا بوده است و اين محبوبيت شگفت‌انگيز در حالي رخ داده است كه زمان زيادي از ترجمه‌هاي قوي از كارهاي او به زبان انگليسي نمي‌گذرد. خيام هم از ديگر شاعراني است كه شهرت جهاني دارد. تاثيري كه حافظ، شاعر معروف ايراني، بر يوهان ولفگانگ گوته گذاشته است و ديواني كه اين شاعر آلماني با الهام از حافظ سروده است جاي بسي تامل دارد. شعر فارسي كاملاً بر فرهنگ‌ها و زبان‌هاي مجاور شامل شبه قارهٔ هند و زبان‌هاي عربي و تركي تاثير گذاشته است.

شعر و نظم

قبل از ورود به نوع‌شناسي شعر پارسي بايد دانست كه در زبان پارسي شعر داراي خيال است يا بهتر است بگوييم خيال انگيز است و اشعاري را كه از خيال خالي باشد ولي داراي وزن و قافيه و صنايع و ... باشد نظم مي خوانند شايد بتوان گفت تحول نيمايي و سپس بروز شعر سپيد در بوجود آمدن چنين گروه بندي بي تاثير نبوده است

انواع شعر فارسي

در زبان فارسي شعر به دو نوع اصلي طبقه بندي مي‌شود: شعر كهن (يا كلاسيك) و شعر نو.

شعر كهن فارسي

شعر كهن يا كلاسيك فارسي به صورت كنوني قدمتي بيش از هزار و صد سال دارد. اين گونه شعر كاملاً موزون بوده و وزن آن بر پايه ساختاري است كه عروض نام دارد. ساختار اوزان عروضي برپايهٔ طول هجا‌هاست. و هر مصراع به قالب هايي تقسيم مي‌شود كه هجاها بايد در آن قالب‌ها قرار گيرند.و تفاوت شعر هجايي با شعر عروضي در وجود همين قالب هاست كه شعر هجايي در قالبي قرار نگرفته و بر اساس هجاهاي مصراع ساخته مي‌شود.

تاريخچهٔ شعر كهن فارسي

نخستين نمونه‌هاي به دست آمده از شعر در ايران، پيشينه‌شان به روزگار زرتشت پيامبر و سروده‌هايش در گاهان مي‌رسد. اين سروده‌ها به گويش گاهاني از زبان اوستايي است. همچنين از دوران پهلواني (اشكاني) منظومه‌هايي - مانند اياتكار زريران (يادگار زريران) و درخت آسوريك - به زبان پهلوي اشكاني در دست است. افزون بر اين نمونه‌هايي از شعر (ترانه‌هاي خسرواني) به زبان پهلوي ساساني يافت شده‌است. (همچنين ببينيد: اشعار پارسي بجا مانده از دورهٔ ساسانيان)

سروده‌ها و اشعار مانوي به فارسي ميانه (پهلوي ساساني و اشكاني) نيز در نزد اهل فن اهميتي به سزا دارد. ليكن اجماع علماي فن بر اين است كه وزن هيچكدام از اين اشعار عروضي نيست، بنابراين اين اشعار با شعر امروزي فارسي تفاوتي بنيادين دارند

نخستين شاعران فارسي‌سرا (مراد از فارسي در اينجا فارسي دري و در مقابل فارسي ميانه است) در دربار يعقوب ليث صفاري پديدار شدند. اگر چه نمونه‌هايي از شعر به زبان فارسي دري، پيش از اين دوران وجود دارد، ولي بررسي آنها مشخص مي‌كند كه در زمان سروده‌شدنشان شعر فارسي هنوز قوام نيافته‌بود، چرا كه وزن آنان به طور مطلق عروضي نيست. در اينجا نمونه‌اي از اينگونه اشعار (كه تعدادشان انگشت شمار است) مي‌آوريم. اين قطعه شعري نگاشته‌شده در آتشكده كركوي واقع در سيستان است:

فُرخته باذا روش                             خُنيده كرشسپِ هوش

همي برست از جوش                       اَنوش كن مي‌انوش

در سده ششم هجري شاهد پيدايش سرايندگان بزرگي چون عطار نيشابوري، نظامي گنجوي، خاقاني شرواني، جمال‌الدين عبدالرزاق اصفهاني، انوري ابيوردي، ظهير فاريابي و ده‌ها شاعر بزرگ ديگر هستيم.

سده هفتم هجري اوج شعر فارسي محسوب مي‌شود و در آن دو شاعر بزرگ سعدي شيرازي و مولانا جلال‌الدين بلخي رومي آسمان شعر فارسي را روشن كردند. پس از اين دو بزرگوار، شعر فارسي در سراشيب و فرود افتاد و اگر چه در سده هشتم هجري با ظهور شعرايي چون عبيد زاكاني و حافظ شيرازي اعتلا يافت.

بعداز حافظ كه پايان بخش سبك عراقي است. سبك هندي پيدا شد كه شاعران بزرگي چون صائب تبريزي دارد و بيدل دهلوي (كه در افغانستان و تاجيكستان جايگاه بالايي دارد) داشت.

در دوران مشروطه كه اواخر دوران شعر كهن فارسي بود، شاعران نقش مهمي درانقلاب مشروطه داشتند. ازخون جوانان وطن لاله دميده‌است شعر معروف عارف قزويني است. ميرزاده عشقي را سر مي‌برند و با ظهور نيما يوشيج دوره تكتازي شعر كهن سر مي‌آيد. ولي همزمان اين شعر همراه با شعر نو ادامهٔ حيات مي‌دهد بطوريكه شاعراني همچون سيمين بهبهاني-مهرداد اوستا- ابراهيم صهبا آن را ادامه مي‌دهند.

انواع شعر كهن فارسيpan>

شكسپير

گوته

حافظ

راينر ماريا ريلكه

بودلر

آرتور رمبو

پل والري

خوان رامون خيمنس

فدريكو گارسيا لوركا

ولاديمير هولان

نيكيتا استانسكو

زبيگنيف هربرت

سعدي

فردوسي

خيام

منبع :

http://fa.wikipedia.org/wiki/شعر


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۶:۲۹ ] [ مشاوره مديريت ]

تعزيه و تعزيه خواني

تعزيه يا شبيه‌خوانى در اصل نمايشى است برپايه قصه‌ها و روايات مربوط به زندگى و مصائب خاندان پيامبر اسلام و بخصوص وقايع ماه محرم سال ۶۱ هجرى در كربلا براى امام حسين (ع) و خاندانش. ابتدا دسته‌هايى وجود داشتند كه از برابر تماشاچيان مى‌گذشتند و با سينه زدن، زنجير زدن و كوبيدن سنج و نظاير آن و حمل نشانه‌ها و علم‌ها و نيز هم‌آوازى و هم‌سرايى در خواندن نوحه، ماجراى كربلا را به مردم يادآورى مى‌كردند. در مرحله بعد آوازها كمتر شد و نشانه‌ها بيشتر و يكى دو واقعه‌خوان ماجراى كربلا را نقل مى‌كردند و سنج و طبل و نوجه آنها را همراهى مى‌كرد. چندى بعد، تعدادى از نقالان، چند شبيه يا لباس‌هاى نزديك به واقعيت، شبيه‌سازى مصائب خود را شرح مى‌دادند. در مرحله بعد، شبيه‌ها با هم گفت و شنيد مى‌كردند. بعد بازيگران پديد آمدند. در آخرين نيم قرن دوره صفويه، تعزيه تحول نهائى خود را طى كرده و به شكلى كه مى‌شناسيم در آمد.بدليل حفظ حرمت، فقط مردان در اين دسته‌ها حضور مى‌يافتند و نقش زنان را جوانان كم سال بازى مى‌كردند.

در ابتداى دوره قاجاريه، تعزيه، بدليل حمايت شاهان و طبقه مرفه جديد بازرگان و سياسي، دامنه‌دار تر شد. بعدها در نمايش‌خانه‌هاى موقت بنام تكيه يا حسينيه اين نمايش‌ها اجرا مى‌شدند. تاريخ دقيق ساختمان يكى از اين تكيه‌هاى ثابت يعنى تكيه نوروزخان، ۱۱۷۷ ه.ش ، مقارن اوايل سال‌هاى سلطنت فتحعلى‌شاه است. در نخستين مراحل تعزيه، بسيارى از نقالان مذهبى و غيرمذهبى به بازى در آن پرداختند. به اين ترتيب تعزيه از مايه و سبك نقالى تاثير گرفت. تعزيه در دوره ناصرالدين‌شاه قاجار به اوج خود شكوه و توسعه خود رسيد. ساختمان مدور تكيه دولت در چهار طبقه، مجلل‌ترين نمايش‌خانه‌هاى تعزيه بوده است. همينطور مى‌توان از تكيه شاهي، تكيه ولى‌خان، سپهسالار، تكيه قورخانه، تكيه سرچشمه، تكيه عزت‌الدوله، تكيه نوروزخان، تكيه چهل تن، تكيه سيد ناصرالدين‌و ... ياد كرد. 


متن تعزيه يا تعزيه‌نامه، اغلب به شعر بود و شعر تعزيه عاميانه بود. زمينه شعرى تعزيه را رسم مرثيه‌سرايى ايجاد مى‌كرد و وقايع و داستانش را اساطير و حماسه‌هاى مذهبى كه از طريق نقالى مذهبى به او رسيده بود، تشكيل مى‌داد. از اوايل دوره ناصرالدين‌شاه نوعى مقدمه به تعزيه اضافه شد كه پيش‌واقعه خوانده مى‌شد. كم‌كم شكلى از تعزيه با رنگ هزل و مضحكه و مسخره بوجود آمده كه ”گوشه“ نام گرفت، گوشه تعزيه نامه‌اى بود تفننى و فكاهى كه افراد آن اشخاص اساطير مذهبى اسلامى بودند. هر تعزيه‌نامه كامل را يك مجلس يا دستگاه مى‌گفتند و به اشخاص بازى شبيه گفته مى‌شد. به كارگردان نيز تعزيه‌گردان يا شبيه‌گردان يا استاد مى‌گفتند. پس از دوره ناصرالدين‌شاه از اهميت و جلال تعزيه كم‌كم كاسته شد، اما عموميت آن محفوظ ماند. در دوره محمدشاه و احمدشاه ، تعزيه تدريجا حمايت اشراف را از دست داد. در تعزيه موسيقى جايگاه مهمى داشت و تعدادى سنت در موسيقى از طريق اجراى تعزيه بوجود آمد. يكى از ازرش‌هاى نمايشى آوازهاى تعزيه در آن بود كه قطعه‌ها و مقام‌هاى موسيقى با موضوع و شخص انطباق مى‌يافت.دسته‌هاى نوازنده موسيقى در هيئت‌هاى هفت يا هشت نفرى قرار مى‌گرفتند و سازها عبارت بود از شيپور، ني، قره‌ني، طبل، دهل، كرنا و سنج.

اثر چندين عامل موسيقايي را مي توان در موسيقي تعزيه يافت كه مهم ترين آنها تقسيمات موسيقي ايراني است كه اجزاي اصلي آوازهاي تعزيه را شكل مي دهد. در اكثر شهرها براي شبيه سازي ، رديف خاصي را سرمشق قرار مي دهند. مثل شبيه سازي حضرت عباس = چهارگاه حر = عراق . آوازهاي دشتي و شوشتري ، بيشترين كاربرد را در آوازهاي مذهبي و تعزيه دارند. در بين آنها موسيقي اي كه در مناطق مختلف ايران اجرا مي شود نقش مهمي در تعزيه دارد. در كنار تعزيه هايي كه در مناطق مركزي و قسمتي از پايتخت اجرا مي شود ، تعزيه در فارس ، گيلان ، مازندران ، آذربايجان كومش ( سمنان ، دامغان و شاهرود ) لرستان و كرمانشاه و بوشهر به وسيله آوازهاي محلي در كنار تقسيمات موسيقايي ايراني همراهي مي شود. هر كسي مي تواند به راحتي حضور موسيقي سنتي ايراني را در اكثر تعزيه ها در شكل آواز يا موسيقي دستگاهي تعزيه كه به وسيله آلات موسيقي چون بوق و ني و كرنا و ... اجرا مي شود ، تشخيص دهد. 

منبع :

http://www.ahangsara.com/mag/index.php?option=com_content&task=view&id=434





امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۶:۲۸ ] [ مشاوره مديريت ]

پايه ها و پويه هاي يك سخنراني خوب

هنر اقناع مخاطبان (3)

اقناع مخاطبان ، علاوه بر نياز به رعايت مقررات وشرائطي كه قبلا به آن ها اشاره شد و بعدا نيز به ساير موارد اشاره مي شود ، مستلزم توجه بيشتر به سه نكته مهم تر زير است :
تواضع و افتادگي سخنران : پذيرش وباور اين حقيقت وتجربه ، منصفانه وساده است كه مخاطبان ، شوق و ميلي به شنيدن كلام سخنران مغرورو متكبر را ندارند حتي اگر رساترين و شيوا ترين بيان را داشته باشد و حتي اگر دلائلي محكم ، براي تبيين سخنانش ارائه كند. در برابر مخاطبان ، بايد خاكسار بود و فروتن . هيچ مخاطبي ، كبر و غرور هيچ سخنراني را نمي پسندد و هيچ كس ، متكبران را دوست ندارد خاصه اگر متكبر ، سخنران باشد كه مرشد توده هاي مردم است . هر سخنران باتجربه ، عالم و مخاطب مدار، به خوبي مي داند كه خود دوستي و خودپسندي ، تيشه اي است برريشه اش . البته غافل هم نيست كه همچون هر مقوله ديگر ، تواضع نيز مرزهائي دارد. تجاوزازحدود آن ، زيانش كمتراز تكبر نيست: تواضع گرچه محمود است و فضل بي كران دارد نشايد كرد بيش از حد ، كه هيبت را زيان دارد فراموش هم نكنيم گرچه بايد تهي آئيم تا پر معاني رويم ، اما به دليل اختلاف شديد برداشت ها و ظرفيت هاي متفاوت مخاطبان ، اعتدال در تواضع ، براقناع وترغيب مخاطبان اثر بسيار دارد . گوش هاي مخاطبان ، زماني شنواست كه شنونده سخنان سخنراني باشند كه نه متكبر باشد و نه چاپلوس و متملق . معتدل باشد با كمي ميل به تواضعي موقر و متين . البته با رعايت اقتضائات زمان و مكان و مخاطبان و موضوع خطابه . افتادگي آموز اگر طالب فيضي هرگز نخورد آب ، زميني كه بلنداست
پيامي تازه با ساختاري روشن : هر حرفي براي گفتن ، بايد حامل پيام تازه اي باشد با ساختاري شفاف و روشن . خواه اين پيام درقالب و سبد يك برداشت و يادداشت و مقاله به مخاطبان منتقل شود و خواه ، از طريق يك سخنراني به گوش مخاطبان برسد . اگر چنين باشد ، در داخل حرمسرا با سردستگيِ يكي از دختران فتحعليشاه كه شوقي به اين كار داشت، در شب عاشورا صورت مي‌گرفت. وي با سر و پاي برهنه جلو مي‌افتاد و زنان ديگر به دنبال او حركت كرده و نوحة او را پاسخ مي‌دادند و سينه زني مي‌كردند. آنان ضمن عزاداري، عُلمي را كه به «عُلم شاهي» معروف بود، از موزه درآورده با خود حمل مي‌كردند و بعد آن را به موزه برمي گرداندند.

شبيه‌خواني در خوزستان

شهرحر از توابع شهرستان شوش درحاشيه رود خانه دز واقع است. با وجود اينكه مراسم شبيه واقعه كربلا وعزاداري امام حسين دراين منطقه ريشه تاريخي دارد، سوالي كه دراينجا مطرح است اين است كه ازچه زماني مردم منطقه شروع به برگزاري مراسم عزاداري حسيني به خصوص مراسمي به نام شبيه يا نمايش كرده‌اند و چه كسي پايه گذار اين عزاداري بوده‌است. بعضي از سالخوردگان منطقه كه مي‌توان سخن آنان را موثق دانست چنين نقل مي كنند كه ابتدااين مراسم توسط شيخ فرحان و شيخ غافل و شيخ فارس ابن شيخ سالم ازقبيله آل كثير تيره بيت كريم(بيت چريم) بوده‌است وشروع آن دراواسط قرن دوازدهم هجري قمري مي‌باشد. شيخ غافل سال (۱۲۲۴هجري قمري مصادف با ۱۱۸۱ هجري خورشيدي) به همراهي شخصي روحاني بنام شيخ حسين به قصد زيارت عتبات عاليات به عراق سفر كرده و به شهر حله رسيدند. به علتي كه زمان اين سفر مصادف با ماه محرم بود و مراسم عزاداري شبيه يا تعزيه گرداني رامشاهده نمود وشيخ غافل تمايل خود را به برپايي اين عزاداري در منطقه خود را به شيخ حسين ابراز نمود و از وي خواست نسبت به يادگيري و يادداشت شعرهاي آن اقدام كند. شيخ غافل آن را اجراكرد. در سال بعد شيخ غافل به همراهي شيخ حسين اقدام به برگذاري اين مراسم در منطقه خود كردند. (منبع تحقيقات محلي نويسنده به نقل از گفته مردمان آن منطقه)

برگرفته از :

نوشتار: شبيه خواني و عزاداري‌هاي زنانه، صادق همايوني – پژوهشگر فرهنگ مردم فارس

منبع نوشتار شبيه‌خواني در خوزستان برگرفته از سخنان مردم آن منطقه مي‌باشد و سند مكتوبي وجود ندارد.

منبع :

http://fa.wikipedia.org/wiki/شبيه‌خواني


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۳:۵۶:۲۶ ] [ مشاوره مديريت ]
[ ۱ ][ ۲ ][ ۳ ][ ۴ ][ ۵ ][ ۶ ][ ۷ ][ ۸ ][ ۹ ][ ۱۰ ][ ۱۱ ][ ۱۲ ][ ۱۳ ][ ۱۴ ][ ۱۵ ][ ۱۶ ][ ۱۷ ][ ۱۸ ][ ۱۹ ][ ۲۰ ][ ۲۱ ][ ۲۲ ][ ۲۳ ][ ۲۴ ][ ۲۵ ][ ۲۶ ][ ۲۷ ][ ۲۸ ][ ۲۹ ][ ۳۰ ][ ۳۱ ][ ۳۲ ][ ۳۳ ][ ۳۴ ][ ۳۵ ][ ۳۶ ][ ۳۷ ][ ۳۸ ][ ۳۹ ][ ۴۰ ][ ۴۱ ][ ۴۲ ][ ۴۳ ][ ۴۴ ][ ۴۵ ][ ۴۶ ][ ۴۷ ][ ۴۸ ][ ۴۹ ][ ۵۰ ][ ۵۱ ][ ۵۲ ][ ۵۳ ][ ۵۴ ][ ۵۵ ][ ۵۶ ][ ۵۷ ][ ۵۸ ][ ۵۹ ][ ۶۰ ][ ۶۱ ][ ۶۲ ][ ۶۳ ][ ۶۴ ][ ۶۵ ][ ۶۶ ][ ۶۷ ][ ۶۸ ][ ۶۹ ][ ۷۰ ][ ۷۱ ][ ۷۲ ][ ۷۳ ][ ۷۴ ][ ۷۵ ][ ۷۶ ][ ۷۷ ][ ۷۸ ][ ۷۹ ][ ۸۰ ][ ۸۱ ][ ۸۲ ][ ۸۳ ][ ۸۴ ][ ۸۵ ][ ۸۶ ][ ۸۷ ][ ۸۸ ][ ۸۹ ][ ۹۰ ][ ۹۱ ][ ۹۲ ][ ۹۳ ][ ۹۴ ][ ۹۵ ][ ۹۶ ][ ۹۷ ][ ۹۸ ][ ۹۹ ][ ۱۰۰ ][ ۱۰۱ ][ ۱۰۲ ][ ۱۰۳ ][ ۱۰۴ ][ ۱۰۵ ][ ۱۰۶ ][ ۱۰۷ ][ ۱۰۸ ][ ۱۰۹ ][ ۱۱۰ ][ ۱۱۱ ][ ۱۱۲ ][ ۱۱۳ ][ ۱۱۴ ][ ۱۱۵ ][ ۱۱۶ ][ ۱۱۷ ][ ۱۱۸ ][ ۱۱۹ ][ ۱۲۰ ][ ۱۲۱ ][ ۱۲۲ ][ ۱۲۳ ][ ۱۲۴ ][ ۱۲۵ ][ ۱۲۶ ][ ۱۲۷ ][ ۱۲۸ ][ ۱۲۹ ][ ۱۳۰ ][ ۱۳۱ ][ ۱۳۲ ][ ۱۳۳ ][ ۱۳۴ ][ ۱۳۵ ][ ۱۳۶ ][ ۱۳۷ ][ ۱۳۸ ][ ۱۳۹ ][ ۱۴۰ ][ ۱۴۱ ][ ۱۴۲ ][ ۱۴۳ ][ ۱۴۴ ][ ۱۴۵ ][ ۱۴۶ ][ ۱۴۷ ][ ۱۴۸ ][ ۱۴۹ ][ ۱۵۰ ][ ۱۵۱ ][ ۱۵۲ ][ ۱۵۳ ][ ۱۵۴ ][ ۱۵۵ ][ ۱۵۶ ][ ۱۵۷ ][ ۱۵۸ ][ ۱۵۹ ][ ۱۶۰ ][ ۱۶۱ ][ ۱۶۲ ][ ۱۶۳ ][ ۱۶۴ ][ ۱۶۵ ][ ۱۶۶ ][ ۱۶۷ ][ ۱۶۸ ][ ۱۶۹ ][ ۱۷۰ ][ ۱۷۱ ][ ۱۷۲ ][ ۱۷۳ ][ ۱۷۴ ][ ۱۷۵ ][ ۱۷۶ ][ ۱۷۷ ][ ۱۷۸ ][ ۱۷۹ ][ ۱۸۰ ][ ۱۸۱ ][ ۱۸۲ ][ ۱۸۳ ][ ۱۸۴ ][ ۱۸۵ ][ ۱۸۶ ][ ۱۸۷ ][ ۱۸۸ ][ ۱۸۹ ][ ۱۹۰ ][ ۱۹۱ ][ ۱۹۲ ][ ۱۹۳ ][ ۱۹۴ ][ ۱۹۵ ][ ۱۹۶ ][ ۱۹۷ ][ ۱۹۸ ][ ۱۹۹ ][ ۲۰۰ ][ ۲۰۱ ][ ۲۰۲ ][ ۲۰۳ ][ ۲۰۴ ][ ۲۰۵ ][ ۲۰۶ ][ ۲۰۷ ][ ۲۰۸ ][ ۲۰۹ ][ ۲۱۰ ][ ۲۱۱ ][ ۲۱۲ ][ ۲۱۳ ][ ۲۱۴ ][ ۲۱۵ ][ ۲۱۶ ][ ۲۱۷ ][ ۲۱۸ ][ ۲۱۹ ][ ۲۲۰ ][ ۲۲۱ ][ ۲۲۲ ][ ۲۲۳ ][ ۲۲۴ ][ ۲۲۵ ][ ۲۲۶ ][ ۲۲۷ ][ ۲۲۸ ][ ۲۲۹ ][ ۲۳۰ ][ ۲۳۱ ][ ۲۳۲ ][ ۲۳۳ ][ ۲۳۴ ][ ۲۳۵ ][ ۲۳۶ ][ ۲۳۷ ][ ۲۳۸ ][ ۲۳۹ ][ ۲۴۰ ][ ۲۴۱ ][ ۲۴۲ ][ ۲۴۳ ][ ۲۴۴ ][ ۲۴۵ ][ ۲۴۶ ][ ۲۴۷ ][ ۲۴۸ ][ ۲۴۹ ][ ۲۵۰ ][ ۲۵۱ ][ ۲۵۲ ][ ۲۵۳ ][ ۲۵۴ ][ ۲۵۵ ][ ۲۵۶ ][ ۲۵۷ ][ ۲۵۸ ][ ۲۵۹ ][ ۲۶۰ ][ ۲۶۱ ][ ۲۶۲ ][ ۲۶۳ ][ ۲۶۴ ][ ۲۶۵ ][ ۲۶۶ ][ ۲۶۷ ][ ۲۶۸ ][ ۲۶۹ ][ ۲۷۰ ][ ۲۷۱ ][ ۲۷۲ ][ ۲۷۳ ][ ۲۷۴ ][ ۲۷۵ ][ ۲۷۶ ][ ۲۷۷ ][ ۲۷۸ ][ ۲۷۹ ][ ۲۸۰ ][ ۲۸۱ ][ ۲۸۲ ][ ۲۸۳ ][ ۲۸۴ ][ ۲۸۵ ][ ۲۸۶ ][ ۲۸۷ ][ ۲۸۸ ][ ۲۸۹ ][ ۲۹۰ ][ ۲۹۱ ][ ۲۹۲ ][ ۲۹۳ ][ ۲۹۴ ][ ۲۹۵ ][ ۲۹۶ ][ ۲۹۷ ][ ۲۹۸ ][ ۲۹۹ ][ ۳۰۰ ][ ۳۰۱ ][ ۳۰۲ ][ ۳۰۳ ][ ۳۰۴ ][ ۳۰۵ ][ ۳۰۶ ][ ۳۰۷ ][ ۳۰۸ ][ ۳۰۹ ][ ۳۱۰ ][ ۳۱۱ ][ ۳۱۲ ][ ۳۱۳ ][ ۳۱۴ ][ ۳۱۵ ][ ۳۱۶ ][ ۳۱۷ ][ ۳۱۸ ][ ۳۱۹ ][ ۳۲۰ ][ ۳۲۱ ][ ۳۲۲ ][ ۳۲۳ ][ ۳۲۴ ][ ۳۲۵ ][ ۳۲۶ ][ ۳۲۷ ][ ۳۲۸ ][ ۳۲۹ ][ ۳۳۰ ][ ۳۳۱ ][ ۳۳۲ ][ ۳۳۳ ][ ۳۳۴ ][ ۳۳۵ ][ ۳۳۶ ][ ۳۳۷ ][ ۳۳۸ ][ ۳۳۹ ][ ۳۴۰ ][ ۳۴۱ ][ ۳۴۲ ][ ۳۴۳ ][ ۳۴۴ ][ ۳۴۵ ][ ۳۴۶ ][ ۳۴۷ ][ ۳۴۸ ][ ۳۴۹ ][ ۳۵۰ ][ ۳۵۱ ][ ۳۵۲ ][ ۳۵۳ ][ ۳۵۴ ][ ۳۵۵ ][ ۳۵۶ ][ ۳۵۷ ][ ۳۵۸ ][ ۳۵۹ ][ ۳۶۰ ][ ۳۶۱ ][ ۳۶۲ ][ ۳۶۳ ][ ۳۶۴ ][ ۳۶۵ ][ ۳۶۶ ][ ۳۶۷ ][ ۳۶۸ ][ ۳۶۹ ][ ۳۷۰ ][ ۳۷۱ ][ ۳۷۲ ][ ۳۷۳ ][ ۳۷۴ ][ ۳۷۵ ][ ۳۷۶ ][ ۳۷۷ ][ ۳۷۸ ][ ۳۷۹ ][ ۳۸۰ ][ ۳۸۱ ][ ۳۸۲ ][ ۵۳۵ ][ ۵۳۶ ][ ۵۳۷ ][ ۵۳۸ ][ ۵۳۹ ][ ۵۴۰ ][ ۵۴۱ ][ ۵۴۲ ][ ۵۴۳ ][ ۵۴۴ ][ ۵۴۵ ][ ۵۴۶ ][ ۵۴۷ ][ ۵۴۸ ][ ۵۴۹ ][ ۵۵۰ ][ ۵۵۱ ][ ۵۵۲ ][ ۵۵۳ ][ ۵۵۴ ][ ۵۵۵ ][ ۵۵۶ ][ ۵۵۷ ][ ۵۵۸ ][ ۵۵۹ ][ ۵۶۰ ][ ۵۶۱ ][ ۵۶۲ ][ ۵۶۳ ][ ۵۶۴ ][ ۵۶۵ ][ ۵۶۶ ][ ۵۶۷ ][ ۵۶۸ ][ ۵۶۹ ][ ۵۷۰ ][ ۵۷۱ ][ ۵۷۲ ][ ۵۷۳ ][ ۵۷۴ ][ ۵۷۵ ][ ۵۷۶ ][ ۵۷۷ ][ ۵۷۸ ][ ۵۷۹ ][ ۵۸۰ ][ ۵۸۱ ][ ۵۸۲ ][ ۵۸۳ ][ ۵۸۴ ][ ۵۸۵ ][ ۵۸۶ ][ ۵۸۷ ][ ۵۸۸ ][ ۵۸۹ ][ ۵۹۰ ][ ۵۹۱ ][ ۵۹۲ ][ ۵۹۳ ][ ۵۹۴ ][ ۵۹۵ ][ ۵۹۶ ][ ۵۹۷ ][ ۵۹۸ ][ ۵۹۹ ][ ۶۰۰ ][ ۶۰۱ ][ ۶۰۲ ][ ۶۰۳ ][ ۶۰۴ ][ ۶۰۵ ][ ۶۰۶ ][ ۶۰۷ ][ ۶۰۸ ][ ۶۰۹ ][ ۶۱۰ ][ ۶۱۱ ][ ۶۱۲ ][ ۶۱۳ ][ ۶۱۴ ][ ۶۱۵ ][ ۶۱۶ ][ ۶۱۷ ][ ۶۱۸ ][ ۶۱۹ ][ ۶۲۰ ][ ۶۲۱ ][ ۶۲۲ ][ ۶۲۳ ][ ۶۲۴ ][ ۶۲۵ ][ ۶۲۶ ][ ۶۲۷ ][ ۶۲۸ ][ ۶۲۹ ][ ۶۳۰ ][ ۶۳۱ ][ ۶۳۲ ][ ۶۳۳ ][ ۶۳۴ ][ ۶۳۵ ][ ۶۳۶ ][ ۶۳۷ ][ ۶۳۸ ][ ۶۳۹ ][ ۶۴۰ ][ ۶۴۱ ][ ۶۴۲ ][ ۶۴۳ ][ ۶۴۴ ][ ۶۴۵ ][ ۶۴۶ ][ ۶۴۷ ][ ۶۴۸ ][ ۶۴۹ ][ ۶۵۰ ][ ۶۵۱ ][ ۶۵۲ ][ ۶۵۳ ][ ۶۵۴ ][ ۶۵۵ ][ ۶۵۶ ][ ۶۵۷ ][ ۶۵۸ ][ ۶۵۹ ][ ۶۶۰ ][ ۶۶۱ ][ ۶۶۲ ][ ۶۶۳ ][ ۶۶۴ ][ ۶۶۵ ][ ۶۶۶ ][ ۶۶۷ ][ ۶۶۸ ][ ۶۶۹ ][ ۶۷۰ ][ ۶۷۱ ][ ۶۷۲ ][ ۶۷۳ ][ ۶۷۴ ][ ۶۷۵ ][ ۶۷۶ ][ ۶۷۷ ][ ۶۷۸ ][ ۶۷۹ ][ ۶۸۰ ][ ۶۸۱ ][ ۶۸۲ ][ ۶۸۳ ][ ۶۸۴ ][ ۶۸۵ ][ ۶۸۶ ][ ۶۸۷ ][ ۶۸۸ ][ ۶۸۹ ][ ۶۹۰ ][ ۶۹۱ ][ ۶۹۲ ][ ۶۹۳ ][ ۶۹۴ ][ ۶۹۵ ][ ۶۹۶ ][ ۶۹۷ ][ ۶۹۸ ][ ۶۹۹ ][ ۷۰۰ ][ ۷۰۱ ][ ۷۰۲ ][ ۷۰۳ ][ ۷۰۴ ][ ۷۰۵ ][ ۷۰۶ ][ ۷۰۷ ][ ۷۰۸ ][ ۷۰۹ ][ ۷۱۰ ][ ۷۱۱ ][ ۷۱۲ ][ ۷۱۳ ][ ۷۱۴ ][ ۷۱۵ ][ ۷۱۶ ][ ۷۱۷ ][ ۷۱۸ ][ ۷۱۹ ][ ۷۲۰ ][ ۷۲۱ ][ ۷۲۲ ][ ۷۲۳ ][ ۷۲۴ ][ ۷۲۵ ][ ۷۲۶ ][ ۷۲۷ ][ ۷۲۸ ][ ۷۲۹ ][ ۷۳۰ ][ ۷۳۱ ][ ۷۳۲ ][ ۷۳۳ ][ ۷۳۴ ][ ۷۳۵ ][ ۷۳۶ ][ ۷۳۷ ][ ۷۳۸ ][ ۷۳۹ ][ ۷۴۰ ][ ۷۴۱ ][ ۷۴۲ ][ ۷۴۳ ][ ۷۴۴ ][ ۷۴۵ ][ ۷۴۶ ][ ۷۴۷ ][ ۷۴۸ ][ ۷۴۹ ][ ۷۵۰ ][ ۷۵۱ ][ ۷۵۲ ][ ۷۵۳ ][ ۷۵۴ ][ ۷۵۵ ][ ۷۵۶ ][ ۷۵۷ ][ ۷۵۸ ][ ۷۵۹ ][ ۷۶۰ ][ ۷۶۱ ][ ۷۶۲ ][ ۷۶۳ ][ ۷۶۴ ][ ۷۶۵ ][ ۷۶۶ ][ ۷۶۷ ][ ۷۶۸ ][ ۷۶۹ ][ ۷۷۰ ][ ۷۷۱ ][ ۷۷۲ ][ ۷۷۳ ][ ۷۷۴ ][ ۷۷۵ ][ ۷۷۶ ][ ۷۷۷ ][ ۷۷۸ ][ ۷۷۹ ][ ۷۸۰ ][ ۷۸۱ ][ ۷۸۲ ][ ۷۸۳ ][ ۷۸۴ ][ ۷۸۵ ][ ۷۸۶ ][ ۷۸۷ ][ ۷۸۸ ][ ۷۸۹ ][ ۷۹۰ ][ ۷۹۱ ][ ۷۹۲ ][ ۷۹۳ ][ ۷۹۴ ][ ۷۹۵ ][ ۷۹۶ ][ ۷۹۷ ][ ۷۹۸ ][ ۷۹۹ ][ ۸۰۰ ][ ۸۰۱ ][ ۸۰۲ ][ ۸۰۳ ][ ۸۰۴ ][ ۸۰۵ ][ ۸۰۶ ][ ۸۰۷ ][ ۸۰۸ ][ ۸۰۹ ][ ۸۱۰ ][ ۸۱۱ ][ ۸۱۲ ][ ۸۱۳ ][ ۸۱۴ ][ ۸۱۵ ][ ۸۱۶ ][ ۸۱۷ ][ ۸۱۸ ][ ۸۱۹ ][ ۸۲۰ ][ ۸۲۱ ][ ۸۲۲ ][ ۸۲۳ ][ ۸۲۴ ][ ۸۲۵ ][ ۸۲۶ ][ ۸۲۷ ][ ۸۲۸ ][ ۸۲۹ ][ ۸۳۰ ][ ۸۳۱ ][ ۸۳۲ ][ ۸۳۳ ][ ۸۳۴ ][ ۸۳۵ ][ ۸۳۶ ][ ۸۳۷ ][ ۸۳۸ ][ ۸۳۹ ][ ۸۴۰ ][ ۸۴۱ ][ ۸۴۲ ][ ۸۴۳ ][ ۸۴۴ ][ ۸۴۵ ][ ۸۴۶ ][ ۸۴۷ ][ ۸۴۸ ][ ۸۴۹ ][ ۸۵۰ ][ ۸۵۱ ][ ۸۵۲ ][ ۸۵۳ ][ ۸۵۴ ][ ۸۵۵ ][ ۸۵۶ ][ ۸۵۷ ][ ۸۵۸ ][ ۸۵۹ ][ ۸۶۰ ][ ۸۶۱ ][ ۸۶۲ ][ ۸۶۳ ][ ۸۶۴ ][ ۸۶۵ ][ ۸۶۶ ][ ۸۶۷ ][ ۸۶۸ ][ ۸۶۹ ][ ۸۷۰ ][ ۸۷۱ ][ ۸۷۲ ][ ۸۷۳ ][ ۸۷۴ ][ ۸۷۵ ][ ۸۷۶ ][ ۸۷۷ ][ ۸۷۸ ][ ۸۷۹ ][ ۸۸۰ ][ ۸۸۱ ][ ۸۸۲ ][ ۸۸۳ ][ ۸۸۴ ][ ۸۸۵ ][ ۸۸۶ ][ ۸۸۷ ][ ۸۸۸ ][ ۸۸۹ ][ ۸۹۰ ][ ۸۹۱ ][ ۸۹۲ ][ ۸۹۳ ][ ۸۹۴ ][ ۸۹۵ ][ ۸۹۶ ][ ۸۹۷ ][ ۸۹۸ ][ ۸۹۹ ][ ۹۰۰ ][ ۹۰۱ ][ ۹۰۲ ][ ۹۰۳ ][ ۹۰۴ ][ ۹۰۵ ][ ۹۰۶ ][ ۹۰۷ ][ ۹۰۸ ][ ۹۰۹ ][ ۹۱۰ ][ ۹۱۱ ][ ۹۱۲ ][ ۹۱۳ ][ ۹۱۴ ][ ۹۱۵ ][ ۹۱۶ ][ ۹۱۷ ][ ۹۱۸ ][ ۹۱۹ ][ ۹۲۰ ][ ۹۲۱ ][ ۹۲۲ ][ ۹۲۳ ][ ۹۲۴ ][ ۹۲۵ ][ ۹۲۶ ][ ۹۲۷ ][ ۹۲۸ ][ ۹۲۹ ][ ۹۳۰ ][ ۹۳۱ ][ ۹۳۲ ][ ۹۳۳ ][ ۹۳۴ ][ ۹۳۵ ][ ۹۳۶ ][ ۹۳۷ ][ ۹۳۸ ][ ۹۳۹ ][ ۹۴۰ ][ ۹۴۱ ][ ۹۴۲ ][ ۹۴۳ ][ ۹۴۴ ][ ۹۴۵ ][ ۹۴۶ ][ ۹۴۷ ][ ۹۴۸ ][ ۹۴۹ ][ ۹۵۰ ][ ۹۵۱ ][ ۹۵۲ ][ ۹۵۳ ][ ۹۵۴ ][ ۹۵۵ ][ ۹۵۶ ][ ۹۵۷ ][ ۹۵۸ ][ ۹۵۹ ][ ۹۶۰ ][ ۹۶۱ ][ ۹۶۲ ][ ۹۶۳ ][ ۹۶۴ ][ ۹۶۵ ][ ۹۶۶ ][ ۹۶۷ ][ ۹۶۸ ][ ۹۶۹ ][ ۹۷۰ ][ ۹۷۱ ][ ۹۷۲ ][ ۹۷۳ ][ ۹۷۴ ][ ۹۷۵ ][ ۹۷۶ ][ ۹۷۷ ][ ۹۷۸ ][ ۹۷۹ ][ ۹۸۰ ][ ۹۸۱ ][ ۹۸۲ ][ ۹۸۳ ][ ۹۸۴ ][ ۹۸۵ ][ ۹۸۶ ][ ۹۸۷ ][ ۹۸۸ ][ ۹۸۹ ][ ۹۹۰ ][ ۹۹۱ ][ ۹۹۲ ][ ۹۹۳ ][ ۹۹۴ ][ ۹۹۵ ][ ۹۹۶ ][ ۹۹۷ ][ ۹۹۸ ][ ۹۹۹ ][ ۱۰۰۰ ][ ۱۰۰۱ ][ ۱۰۰۲ ][ ۱۰۰۳ ][ ۱۰۰۴ ][ ۱۰۰۵ ][ ۱۰۰۶ ][ ۱۰۰۷ ][ ۱۰۰۸ ][ ۱۰۰۹ ][ ۱۰۱۰ ][ ۱۰۱۱ ][ ۱۰۱۲ ][ ۱۰۱۳ ][ ۱۰۱۴ ][ ۱۰۱۵ ][ ۱۰۱۶ ][ ۱۰۱۷ ][ ۱۰۱۸ ][ ۱۰۱۹ ][ ۱۰۲۰ ][ ۱۰۲۱ ][ ۱۰۲۲ ][ ۱۰۲۳ ][ ۱۰۲۴ ][ ۱۰۲۵ ][ ۱۰۲۶ ][ ۱۰۲۷ ][ ۱۰۲۸ ][ ۱۰۲۹ ][ ۱۰۳۰ ][ ۱۰۳۱ ][ ۱۰۳۲ ][ ۱۰۳۳ ][ ۱۰۳۴ ][ ۱۰۳۵ ][ ۱۰۳۶ ][ ۱۰۳۷ ][ ۱۰۳۸ ][ ۱۰۳۹ ][ ۱۰۴۰ ][ ۱۰۴۱ ][ ۱۰۴۲ ][ ۱۰۴۳ ][ ۱۰۴۴ ][ ۱۰۴۵ ][ ۱۰۴۶ ][ ۱۰۴۷ ][ ۱۰۴۸ ][ ۱۰۴۹ ][ ۱۰۵۰ ][ ۱۰۵۱ ][ ۱۰۵۲ ][ ۱۰۵۳ ][ ۱۰۵۴ ][ ۱۰۵۵ ][ ۱۰۵۶ ][ ۱۰۵۷ ][ ۱۰۵۸ ][ ۱۰۵۹ ][ ۱۰۶۰ ][ ۱۰۶۱ ][ ۱۰۶۲ ][ ۱۰۶۳ ][ ۱۰۶۴ ][ ۱۰۶۵ ][ ۱۰۶۶ ][ ۱۰۶۷ ][ ۱۰۶۸ ][ ۱۰۶۹ ][ ۱۰۷۰ ][ ۱۰۷۱ ][ ۱۰۷۲ ][ ۱۰۷۳ ][ ۱۰۷۴ ][ ۱۰۷۵ ][ ۱۰۷۶ ][ ۱۰۷۷ ][ ۱۰۷۸ ][ ۱۰۷۹ ][ ۱۰۸۰ ][ ۱۰۸۱ ][ ۱۰۸۲ ][ ۱۰۸۳ ][ ۱۰۸۴ ][ ۱۰۸۵ ][ ۱۰۸۶ ][ ۱۰۸۷ ][ ۱۰۸۸ ][ ۱۰۸۹ ][ ۱۰۹۰ ][ ۱۰۹۱ ][ ۱۰۹۲ ][ ۱۰۹۳ ][ ۱۰۹۴ ][ ۱۰۹۵ ][ ۱۰۹۶ ][ ۱۰۹۷ ][ ۱۰۹۸ ]
درباره وبلاگ

تيم مشاوران مديريت ايران IranMCT ----------------- http://iranmct.com ---------------- Iran Management Consultants Team
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت   لغو عضویت
امکانات وب
شمارنده
شرکت مشاوره مدیریتبازارسازی مدیریت بازاریابی. بازدید تحقیقات بازاریابیآموزش مدیریت MBAدلایل ترک تحقیقات بازاریابی تحقیقات مدیریت شرایط سخت بازارکارت امتیازی متوازنارزیابی عملکرد . نمونه مطالعات موردی.برند برندینگانواع برند معرفی 21 نوع متفاوت از برندبرندسازی branding marketing . برندسازی.تحقیقات بازاریابی انگیزه بخش http://marketingbranding.ir سبک مدیریت است مدیریت بازاربازاریابیتحقیقات بازاریابی ویژگی های .حرفه ای مشاوره اموزش مدیریت.شناسایی مشتریان .تحقیقات بازاریابی استفاده از تحقیقات بازار و بازاریابی http://marketingsales.irmarketing مدیریت برندینگ . Business Management ConsultantIran Business Management ConsultantManagement . بازاریابیانواع بازاریابی 127 نوع بازاریابیبازاریابی. بازاریابی MarketingMix آمیختهآمیزه بازاريابیمدیریت بازاریابی. اخبار مدیریت و تجارتمدیریت.مشاوره بازاریابی مدیریت آموزش تکنیک‌های فروشندگی حرفه‌ای فروشندگی. اخبار مدیریت و تجارتبازاریابی برندینگ. مدیریت مشاوره بازاریابیآموزش. بیزینس پلن طرح توجیهی طرح business plan. برنامه بازاریابی Marketing Planبازاریابی. مشاوره تبلیغات مشاور تبلیغات مشاور مدیریت management مشاوره مدیریت انواع بازاریابی بازاریابی. طرح توجیهیمدیریت.