مشاوره مديريت - آموزش مديريت - آموزش فروشندگي حرفه‌اي
 
نويسندگان
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 4625
دیروز : 4574
افراد آنلاین : 9
همه : 5165588



چگونه درهنگام سخنراني بر اضطراب و نگراني خود فايق آييم و� بر آن غالب شويم :
درشروع سخنراني آن چه كه شما با وضعيت خود نشان مي دهيد بيانگر مفهوم مهمي است كه آيا شما احساس راحتي داريد يا نگران هستيد. براي كنترل عرق نكردن وسرخ نشدن بدون نياز به دارو، مواد مخدر و ... راه هاي مختلفي وجود دارد كه به شرح� ذيل� مي باشد:

1-��� لباس گشاد بپوشيد
وقتي شمالباس تنگ برتن داريد شماشروع به عرق كردن مي كنيد شما حتي احساس ناخوشايند بيشتري مي كنيد بنا به دلايل مختلفي اولا لباس ها ممكن است حرارت شما را بالا ببرند. ثانيا وقتي كه عرق مي كنيد باعث مي شود لباس به بدن شما بچسبد واحساس ناخوشايندي بيشترملموس شود. سوم وقتي كه شما لباس تنگ برتن داريد ، نشانه هاي عرق درزير بغل تان سريع مشهود مي شود وباعث مي شود ميزان ناخوشايندي افزايش يابد. پوشيدن لباس آستين كوتاه جريان خنكي دربدن را افزوني مي بخشد

2-��� استفاده از ضد عرق ورفع كننده ي بوي نامطبوع :
استفاده از دفع كننده هاي بو ممكن است احمقانه به نظر برسد اما هميشه برا ي عرق كردن زود هنگام آماده باشد. سعي كنيد به انواع مختلف �و ابزار مختلف مانع عرق كردن خود شويد.

3-��� نوشيدن آب فراوان
خيلي مهم است كه درهنگام سخنراني آب بدنتان كم نشود مخصوصا اگر شماخيلي عرق مي كنيد.
ازدست دادن آب بدن باعث افزايش استرس و پايين آوردن �كارآيي حافظه مي شود ودرتعيين درستي لغات دچارمشكل مي شويد.
نوشيدن آب فراوان قبل ازسخنراني خيلي موثر مي باشد وهمين طور بايستي قبل از آن مراقب دستشويي رفتن هم بود.
پزشكان معتقدند كه اگر ادرار شما زرد روشن بود ، آن بدين معني است كه شما به نوشيدن مايعات فراوان احتياج داريد.

4-��� در ابتدا كمي تمرين فيزيكي كنيد.
مي دانيم كه كمي تمرين فيزيكي باعث عرق ناگهاني دربدن مي شود وآن چيزي است كه شما از آن اجتناب داريد به هرحال اضطراب ونگراني همچنين عرق كردن شما به دليل سبك شدن ممكن است كاهش يابد برهمين خاطراگركمي ورزش قبل ازسخنراني انجام دهيد خيلي بهتراست .
شما ممكن است كمي پياده روي نماييد يا با صداي بلند بالا پايين بپريد ويا مشتتان را به هواپرتاپ كنيد .همچنين مي توانيد صداي اسب درآوريد، يعني نفس عميقي بكشيد وازبين لبهايتان مثل آنچه اسب انجام مي دهد لبهايتان را بلرزانيد.آن باعث مي شود لب هايتان آرام وبشاش شود وناراحتي ازشما رخت بندد،سخنراني را با لبخند شروع كنيد كه باعث آرامش زياد مي شود .حد و روش خاصي را نمي توان براي ممارست وتمرين آرامبخش قبل از سخنراني تعيين نمود.
به هرحال شما يكي از موارد را براي آرام كردن خودتان قبل ازسخنراني پيدا خواهيد كرد. وقتي كه شما آرام هستيد كمترعرق مي كنيد، سرخ مي شويد و يا احساس نگراني خواهيد كرد.نكته ي مهمي كه بايستي بدانيد اين است كه اگر آدرنالين شما افزايش يافت خود راكنترل نماييد و در يك كلام ، ازنگراني هراسي نداشته باشيد.
در 1001 نكته مجريگري نكاتي براي اماده شدن قبل ازسخنراني آورده شده كه مي توانيد رجوع كنيد.

5-�� بدانيد كه عرق كردن آنقدر مهم نيست .
سخنران هايي كه ازسخنراني نگران هستند انرژي زيادي را صرف مي كنند. خواه عرق نمايند، سرخ شوند ، لب هاي خشك داشته باشند ويا بلرزند وغيره .ياد داشته باشيد درآن روزعرق كردن شايد براي مخاطبين خيلي هم مهم نباشد حتي شايد آنها متوجه عرق كردن شما هم نشوند حتي اگر توجه هم كنند فرقي برايشان نمي كند.شما در جمع آنها نيستيد،� بنابراين اگر شما عرق نماييد زياد هم برايشان مهم نيست .
سخنرانان مضطرب به طور منظم تنفس نمي كنند، بنابرين مغز پيامي دريافت مي دارد كه اكسيژن تازه به مغز نمي رسد، سپس بدن دچارافزايش آدرنالين مي گردد كه اثرات مخرب آن سرخ شدن ، سريع عرق نمودن ، لرزه واحساس ناتواني درسخنراني است .عمومي ترين روش تكنسين ها را كه مي توانم توصيه نمايم اين است كه سه تا نفس عميق بكشيد.

6-� حركت هاي آرام در طول سخنراني
فكر آدرنالين به عنوان يك منبع انرژي مطرح است ازآن بايستي استفاده نمود. حركت كنيم ! وزود حركت كنيم ! درجاي ثابت نايستيم ، تريبون را نگيريم وسعي درچسبيدن به آن نداشته باشيم . به يك طرفي حركت كنيد، پاهايتان را كمي حركت دهيد قدمي ويا دوقدم به سمت حاضرين برداريد يا به طرفين .اگرپشت تريبون راحت تريد پاهايتان را كمي حركت دهيد يا لگن يا باسنتان راپهلو به پهلو حركت دهيد.شما مي توانيد آدرنالين براي سخنراني تان استفاده نمايد صدايتان را بلند كنيد، كلامتان را با تاكيد فراوان بيان نمايد. با استفاده از آدرنالين مي توانيد ژست خود را افزايش دهيد، خنده ي خود را افزايش دهيد.اگر شما ازآدرنالين استفاده� مي كنيد عرق كردن زياد مهم نمي باشد.

آدرنالين: (در شرايط استرس، توليد سلول هاي ايمني نوع لنفوسيتT افزايش مي يابد ومقدار زيادي سم در بدن انسان جمع مي شود. توليد هورمون آدرنالين به دنبال استرس و شرايط ناموزون با بدن، افزايش مي يابد. توليد بيشتر آدرنالين به بدن كمك مي كند تا انرژي بيشتري براي مقابله با شرايط جديد داشته باشد. از طرفي توليد آدرنالين، ذخاير موادقندي را تخليه مي كند. افزايش ترشح هورمون هاي بدن، پاسخ طبيعي بدن ما به استرس است.)



امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۵:۳۱:۱۵ ] [ مشاوره مديريت ]

 

روانشناسي سنجش صدا و هيپنوتيزم

 آزمون روانشناسي سنجش صدا و هيپنوتيزم ، براي هنرپيشه‌ها، خوانندگان، موسيقيدانان،  برگزار مي‌شود تا ببينند كه مي‌توانند نهايت مهارت خود را بدون هيچ نگراني و اضطرابي اجرا كنند.  آزمون روانشناسي سنجش صدا و هيپنوتيزم  براي مصاحبه‌هاي شغلي نيز مفيد است.

تصويرسازي ذهني براي برآمدن از عهده آزمون سنجش صدا به كمك هيپنوتيزم

براي روانشناسي سنجش صدا به كمك هيپنوتيزم ، صفحه تلويزيون يا سينما را مجسم كنيد. شما نقش بازيگر، كارگردان و ساير عوامل كارگزار را داريد. نتيجه‌اي كه مي‌خواهيد براي روانشناسي سنجش صدا و هيپنوتيزم، به آن دست يابيد را ايجاد كنيد. خود را در حال انجام آن شغل تجسم كنيد.

تلقين براي برآمدن از عهده آزمون سنجش صدا به كمك هيپنوتيزم

 براي روانشناسي سنجش صدا و هيپنوتيزم مرتب به خود بگوييد: من كاملا" دوره ديده‌ام و آماده ي انجام اين كار هستم. اعتماد به نفس من زياد است و روي موفقيت در انجام اين كار متمركز شده‌ام. اين كار را مي‌خواهم و شايستگي آن را نيز دارم.

منبع " كتاب راهنماي كامل هيپنوتيزم پيشرفته با ترجمه دكتر آرام "

انتشارات تجسم خلاق

www.aram24.ir

 


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۵:۳۱:۱۵ ] [ مشاوره مديريت ]

 

روانشناسي سخنراني و هيپنوتيزم

چه سخنراني رسمي باشد، چه غير رسمي، مي‌توانيد با آماده كردن خود در حالت خلسه، افكاري را ماهرانه در ذهن ديگران القا كنيد. چه در امور سياسي، تجاري و اجتماعي مهارت داشته يا نداشته باشيد، آنچه كه شما مي‌گوييد و نحوه ي بيان آن مي‌تواند درهايي را به روي شما بگشايد يا ببندد.

تصويرسازي ذهني براي روانشناسي سخنراني و هيپنوتيزم

براي روانشناسي سخنراني و هيپنوتيزم ، تصور كنيد كه در جلسه‌اي هستيد و رو به فانوس و تماشاچيان قرار داريد و مستقيما" به چشم هاي آنان نگاه مي‌كنيد. با جمله‌اي سخنان خود را آغاز مي‌كنيد. شما متن سخنراني را تمرين كرده‌ايد و از نتيجه ي آن آگاه هستيد. نمونه اي از عملكرد خود را تجسم كنيد و بعد شاهد كف زدن تماشاچيان باشيد.

تلقين براي روانشناسي سخنراني و هيپنوتيزم

براي روانشناسي سخنراني و هيپنوتيزم ، مرتب به خود بگوييد: صحبت كردن جلوي مردم براي من آسان است؛ چون كه آمادگي انجام اين كار را دارم. وقتي از قبل تمرين مي‌كنم، اعتماد به نفس به دست مي‌آورم و صداي خود را به وضوح ادا مي‌كنم. من داراي معلومات، سرگرم كننده و قانع كننده هستم.

منبع " كتاب راهنماي كامل هيپنوتيزم پيشرفته با ترجمه دكتر آرام "

 


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۵:۳۱:۱۴ ] [ مشاوره مديريت ]

 

 

تمرين هاي ضروري براي سخنراني و گويندگي

 

 

 

به گفته متخصصان اگر زماني تصميم گرفتيد هزينه زيادي براي كاهش استرس با استفاده از روش ماساژدرماني بپردازيد، اندكي تامل كنيد و دست نگه داريد، چون روش هاي ساده اي مثل چند تنفس عميق و نيز شنيدن آهنگ هاي آرام بخش به اندازه ماساژ در كاهش اضطراب و استرس موثر هستند.

ورزش و تمرينات هوازي منجر به بهبود استقامت، ظرفيت كاري و قدرت و نيروي بدني مي‌شوند. ورزش همچنين از طريق بهبود قدرت عضلاني و تأثيرات حركتي، انرژي مصروفه براي انجام بسياري فعاليت‌ها را كاهش داده و منجر به بهبود تحمل و استقامت ورزشي حتي زماني كه هيچ تغيير فيزيولوژيكي ديگري رخ نداده است، مي‌شود.
در حالي كه اضطراب، از آرامش طبيعي ما جلوگيري مي كند، يكي از ساده ترين راه ها، انجام تمرين هاي تنفسي براي كاهش تنش و افزايش آرامش است.
بسياري از سنت هاي باستاني مثل يوگا و مديتيشن از روش هاي تنفس براي تغيير وضعيت روحي استفاده مي كنند و پزشكان غربي نيز در پي تشخيص ارتباط انواع مختلف تنفس با سلامتي هستند، مثلا افراد هيجان زده تندتر از ديگران تنفس مي كنند، در حالي كه افراد افسرده بيشتر آه مي كشند و ميل دارند بعد از بازدم شروع به صحبت كنند.
مقصود اصلي تنفس، تامين هواي كافي براي شش هاست كه اكسيژن ضروري را وارد خون و در همه سطح بدن پخش كند. بازدم ، شش را براي تنفس بعدي خالي مي كند. به علاوه به بدن اين فرصت را مي دهد كه گازهاي زايد مثل دي اكسيد كربن را خارج كند.

انواع روش هاي تنفس
ميزان تنفس به طور طبيعي در اوقات مختلف روز و در موقعيت هاي مختلف مثل راه رفتن، نشستن و دويدن تغيير مي كند. اين موارد بستگي به سطوح مختلف آرامش و استرس دارد.
دو صورت اساسي تنفس عبارتند از: تنفس سينه اي و تنفس ديافراگمي (يا شكمي)

1- تنفس سينه اي
تنفس سينه اي، سريع ترين روش جذب اكسيژن به خون است و معمولا در طي ورزش شديد، هيجان، ترس، اضطراب يا شرايط اضطراري اتفاق مي افتد. اما وقتي كه انرژي كم است، براي افزايش انرژي نيز رخ مي دهد.
در طول تنفس سينه اي، ماهيچه هاي دنده جمع مي شوند و سينه را وادار به بالا و پايين رفتن مي كنند تا هوا به سرعت به بخش بالاي سينه برسد.
تنفس، سطحي و تند است و بيشتر بر دم تاكيد دارد و واكنش كلي اضطراب كه باعث تنش ماهيچه ها مي شود، در كل بدن ايجاد مي شود.
اين كار اگر زياد طول بكشد، يا الگوي دايمي تنفس شود، ممكن است بدن به استرس مداوم دچار شود كه براي سلامتي مضر است.
در ضمن ممكن است تنفس زياده از حد موجب شود دي اكسيد كربن بيش از حد خارج گردد و تغييراتي متابوليكي در بدن ايجاد شود و غش را به دنبال داشته باشد.

2- تنفس ديافراگمي
تنفس ديافراگمي بسيار موثرتر از تنفس سينه اي است و آرامش را بيشتر مي كند.
تنفس كننده به جاي اين كه از ماهيچه هاي دنده استفاده كند، از انقباض موزون و آرام ديافراگم استفاده مي كند. ديافراگم يك پرده ماهيچه اي گنبدي شكل است كه سينه را از حفره هاي شكمي جدا مي كند.
همانطور كه عمل دم را انجام مي دهيد، ديافراگم جمع و باز مي شود و فضاي سينه را زياد مي كند و هوا را به داخل شش ها مي كشد.
شش ها كاملا پهن مي شوند و به سمت پايين مي روند و حركت ديافراگم به آرامي اعضاي شكمي را ماساژ مي دهد.
در بازدم، ديافراگم به حالت آرامش در مي آيد و به سمت بالاي سينه حركت مي كند و هوا را از شش خارج مي كند. مي توانيد حركت ديافراگم را در حين دراز كشيدن، حس كنيد.
در اين نوع تنفس، اكسيژن بيشتري براي متابوليسم تامين مي شود و مانع ايجاد دي اكسيد كربن در شش ها و اسيد لاكتيك در خون مي شود . پس، بيماري عصبي و خستگي را دور مي كنيد.

اساس روش تنفس درماني
بدن انسان براي مقابله با محرك ها و يا استرس ها سازش مي يابد. در چنين اوقاتي تنفس سينه اي سطحي و نامرتب رخ مي دهد، ماهيچه ها سخت مي شود و احساس هيجان و ترس ممكن است به وجود آيد.
در مواردي كه استرس مداوم وجود دارد (مثل شغل سخت يا ازدواج مسئله دار)، اضطراب طولاني مدت رخ مي دهد و ممكن است به ايجاد بيماري هايي مثل فشار خون بالا ، بيماري هاي قلبي و ريوي، ميگرن، سردرد و هيجان منتهي شود.
موثرترين راه براي مبارزه با اضطراب و جلوگيري از بروز چنين بيماري هايي، اختصاص دادن زماني براي ايجاد آرامش است
در واقع تنفس ديافراگمي، آرامش ماهيچه اي و آسودگي ذهن را به وجود مي آورد. بدن انرژي كمتري را استفاده مي كند و كار كمتري از اعضايي مثل قلب، شش و مغز كشيده مي شود. تمرينات آرامش، تب و فشار خون را پايين مي آورد. همچنين باعث مي شود كه افراد بهتر بخوابند، مهارت هاي جديد را راحت تر بياموزند و احساس نيروي بيشتري كنند، سازگاري بيشتري داشته باشند و لذت هاي بيشتري را در زندگي خانوادگي خود تجربه كنند.

شيوه انجام تنفس درماني
هرگاه متوجه شديد تنفس سينه اي داريد، هوا را با نفس عميق به درون بكشيد و بگذاريد به آرامي خارج شود. در حين بازدم بايد در تمام بدن تان احساس آرامش كنيد.
به علاوه، دوره ي آرامش 10 تا 15 دقيقه اي، سلامت جسمي و ذهني را افزايش مي دهد و به شما در مقابله با تاثيرات مضر استرس كمك مي كند.
كار را در يك اتاق آرام كه تهويه مناسبي دارد و شما در آنجا احساس راحتي داريد، آغاز كنيد.
گردن و سر بايد در يك راستا باشند. چشم هاي خود را ببنديد و در حالي كه يك دست را به آرامي روي شكم مي كشيد تا حركت ديافراگم را متوجه شويد، تنفس ديافراگمي را تمرين كنيد. بر روي ريتم تنفس خود تمركز كنيد و بگذاريد منظم تر شود تا جايي كه فاصله اي بين آنها نباشد. همانطور كه آرام تمرين مي كنيد، به سردي هواي ورودي و گرمي هواي خروجي نيز دقت داشته كنيد. وقتي كه فكري به ذهن شما هجوم آورد، بگذاريد بدون اين كه در مغز بماند خارج شود، سپس تمركز خود را روي ريتم تنفس نگه داريد.
بعد از 7 تا 10 دقيقه مغز شما روشن مي شود و بدن آرامش مي يابد. به تدريج متوجه صداهاي محيط شويد و به آرامي چشم ها را باز كنيد.

آرامش پيشرفته ماهيچه اي
در هنگام اضطراب، عملكرد بيشتر دستگاه عصبي، ماهيچه ها را بيشتر تحريك مي مي‌آيد كه چيز به درد بخوري يادگرفته‌اند يا نه.
 سؤالِ مهمي كه پاسخ دادن به آن برايمان مهم است اين است كه «مخاطبين چه چيزي از ما مي‌خواهند؟». روشِ ارائه‌ي ما بايد به مخاطبينِ جلسه و مطلبي كه مي‌خواهيم به آنها بگوييم بستگي داشته‌باشد. مي‌خواهيم ارائه‌ي داشته باشيم كه رويِ آنها اثرگذار باشد. به همين خاطر بايد سه سؤال را در ذهنمان داشته‌باشيم: حاضرين چه مي‌بينند؟ چه مي‌شنوند؟ چه احساسي پيدا مي‌كنند؟
 ساختار
 خاصيت مهم ارائه‌ي شفاهي اينه كه وقتي يه جمله‌اي رو مي‌گين، شنونده ديگه نمي‌تونه دوباره اون جمله رو بشنوه. در صورتيكه موقعِ خوندن، اگه يه جمله‌اي رو متوجه نشيم، مي‌تونيم برگرديم و دوباره بخونيمش. وقتي دارين صحبت مي‌كنين شنونده بايد بتونه منظور شما رو متوجه بشه و ضمناً بايد بتونه كلام شما رو دنبال كنه. چون اگه وسط حرف‌هاي شما به فكر فرو بره از بقيه صحبت جا مي‌مونه. به همين دليل، براي اينكه به مخاطبينتون كمك كنين كه ارائه‌تون رو دنبال كنن، بايد طوري ساختار ارائه رو انتخاب كنيد كه مخاطب بتونه خيلي راحت دنبالش كنه.
 به همين دليل پيشنهاد مي‌شه اين چيزا رو بگين:
 معرفي (به مخاطبينتون بگين كه در طول ارائه قصد دارين چه مطالبي رو بگين)
 بدنه‌ي اصلي (مطالبتون رو بگين)
 نتيجه گيري(به مخاطبينتون بگين بهشون چي گفتين!
 اين تكرار تعمدي باعث مي‌شه كه مخاطبينتون راحت‌تر بتونن صحبتتون رو دنبال كنن و ضمناً بتونن راحت‌تر نكاتِ مهم رو به خاطر بسپرن.
 ساختارِ يك ارائه به شدت به نوعِ آن، و همچنين موضوعِ آن مربوط است. يك ارائه‌ي خوب ممكن است ساختاري مانند اين داشته‌باشد:
 ۱. يك شروع كه با جلبِ توجه همراه باشد
 ۲. مرور كوتاهي در موردِ موضوع
 ۳. مطرح كردنِ صورت مسأله، يا به عبارتِ ديگر مشكلي كه وجود دارد، و نياز به برطرف كردن آن است.
 ۴. توضيح اينكه راهِ حل شما چگونه اين مشكل را برطرف مي‌كند و چه مزيت‌هايي دارد.
 ۵. شرح اينكه چگونه مي‌توان اين راهِ حل را پياده كرد. به عبارت ديگر قدم‌هاي پياده‌سازي را بگوييد.
 ۶. خلاصه‌ و نتيجه‌گيري
 
خوب است شما هر تغييري كه لازم مي‌دانيد در اين ساختار بدهيد.
 يك نكته‌ي خيلي مهم اين است كه قبل از ساختنِ اسلايدهاي ارائه، برايِ دانستن اينكه مخاطبينتان به چه اطلاعاتي احتياج دارند بايد درباره‌ي آنها تحقيق كنيد. يكي از اصولِ يك ارائه‌ي خوب اين است كه قبل از ارائه هر چه مي‌توانيد درباره‌ي مخاطبينتان اطلاعات به دست آوريد. در حالتي كه امكانِ اين كار (از مدتي قبل از ارائه) وجود نداشته باشد، خوب است قبل از شروعِ ارائه صحبتي با مخاطبين داشته باشيد كه در همان زمان تا جايي كه مي‌توانيد درباره‌ي مخاطبينتان اطلاعات به دست بياوريد.
 با سازماندهي اسلايدهاي ارائه به صورتي شبيهِ آنچه بيان شد، مي‌توانيد مطمئن باشيد كه ارائه‌تان داراي يك روند منطقي است، به طوري كه مخاطبين به راحتي مي‌توانند آن را دنبال كنند. در ضمن، مطالب هر بخش بايد ساده و سازماندهي شده باشند. بهترين راه براي جمع‌آوري اطلاعات و آماده كردن اسلايدها در power point استفاده از outline pane است. در قسمتِ outline pane مي‌توانيد اسلايدهاي ارائه‌تان را آماده كنيد بدونِ اينكه لازم باشد درباره‌ي ظاهر آن فكر كنيد. با تمركز روي متنِ اسلايدها در حالت outline، مي‌توانيد به راحتي ايده‌هاتان را جمع‌آوري كنيد، روالِ كليِ ارائه را در نظر بگيريد، و مطالب مختلف را جابه‌جا كنيد تا روال منطقي‌تر شود. فراموش نكنيد كه مثال‌هاي لازم را در اسلايدهايتان بگنجانيد. وقتي اين كارها را انجام داديد، نه تنها يك روالِ منطقي خوب برايِ ارائه‌تان آماده‌كرده‌ايد، بلكه powerpoint ارائه‌تان را آماده كرده‌است- اسلايد به اسلايد!
 انتخاب نكات و عناوين
 ارائه معمولاً براي اين است كه تلاش‌هايي را كه انجام داده‌ايد به مخاطبين‌تان انتقال دهيد. اينكه در ارائه، كمي از تاريخچه و كارهاي ديگران بگوييد خيلي خوب است، ولي اين نكته را فراموش نكنيد كه اين ارائه براي نشان دادن كارهاي خودتان است. پس حجم زيادي از وقتِ ارائه را به توضيح كار خودتان اختصاص دهيد.
 از سويِ ديگر جزئياتِ خيلي زياد، يا محاسباتِ پيچيده، ممكن است شنوندگان را شديداً كسل كند. با توجه به ميزانِ معلومات مخاطبينتان، طوري كارتان را توضيح دهيد كه هر كسي شهودي از كليت كار پيدا كند. لازم نيست جزئياتِ دقيق و كاملِ كارتان را بگوييد. فقط روالِ منطقي و كلي كار كافيست. رويِ خاصيت‌ها، قابليت‌ها و برتري‌هاي كارتان بر ديگر كارهاي مشابه مانور كنيد. كافيست جزئيات را در حدي توضيح دهيد كه شنوندگان علاقه‌مند شوند تا درباره‌ي آن مطالعه كنند، نه اينكه همه‌ي مطالبِ مربوطه را خودتان به آنها گفته‌بگوييد! از فرمول‌ها و روابط بسيار پيچيده به عنوان دهان‌پركن(!) مي‌توانيد استفاده كنيد، ولي وقتِ زيادي برايِ آن تلف نكنيد! در اين حد كه مثلاً: «براي به دست آوردنِ ضرايب قسمت قبل از اين رابطه استفاده كرديم» و بعد از فقط چند ثانيه سكوت اسلايد را عوض كنيد!
 قانوني با عنوانِ قانونِ بيست – هشتاد وجود دارد كه چنين مي‌گويد: «۲۰٪ مطالب ۸۰٪ اهميت دارند و ۸۰٪ باقي‌مانده فقط ۲۰٪ اهميت دارند.» چون معمولا زمانِ ارائه محدود است، و شما بايد مثلاً نتايج يك كار ۵۰۰ ساعته را در ۲۰ دقيقه ارائه كنيد، لازم است فقط به همان ۲۰٪ مهم مطالب بپردازيد.
 درهنگامِ ارائه، هميشه نكاتي از كارتان را نگفته باقي بگذاريد. اين نكات لازم نكات بزرگي باشند، كافيست مثلاً چند نكته‌ي كوچكِ پياده‌سازي را براي خود نگه‌داريد. اين باعث مي‌شود مطمئن باشيد كسي كارتان را نمي‌دزدد!
 متنِ نوشته‌شده در اسلايدها به هيچ وجه نبايد تمام گفته‌هاي شما در هنگام ارائه را در بر بگيرد. اين نوشته‌ها براي آن است كه اولاً چيزهايي را كه مي‌خواهيد هنگام ارائه بگوييد فراموش نكنيد. ثانياً مخاطبين بتوانند روالِ منطقي را دنبال كنند.
 
انتخاب عناوين:
 عناويني كه براي ارائه‌ي خود، و همچنين قسمت‌هاي مختلفِ آن انتخاب مي‌كنيد اهميت بالايي در اولين اثري كه روي مخاطبين مي‌گذارند، دارند. در واقع قبل از ارائه، مهم‌ترين عامل قضاوت ديگران درباره‌ي كار شما عنوانِ كارتان است. بنابراين در هنگام انتخاب اين عنوان بايد نكات مختلفي را رعايت كنيد. عنوان بايد:
 دقيق و كوتاه و گويا باشد. (حداكثر ۱۰ الي ۱۲ كلمه)
 نكاتِ اصلي كارتان را ذكر كند.
 كلماتِ كليديِ كارتان را شامل شود.
 تفاوتِ كار شما را با بقيه‌ي كارهاي مشابه نشان دهد.
 تا حد ممكن جذاب باشد.
 طراحي
 سؤالِ اصلي اينه: مي‌خواين بيننده اول چه چيزي رو ببينه؟
 فكرشو بكن… نشستي پشت كامپيوتر، از صبح مشغولِ سر هم كردن اسلايدهاي يه ارائه بودي. كلافه‌اي. نه به خاطر پروژه. نه به خاطر اطلاعاتي كه لازم داري. از اين شاكي هستي كه اسلايدهاي اين ارائه‌ت شده مثل ارائه‌هاي قبليت، و ارائه‌ي قبل‌ترت، و قبليش و قبليش… !
 خوب حالا بايد چه كار كنيم؟ اگه آموزش كافي در زمينه‌ي طراحي نديده باشيم – كه قاعدتا نديديم! – كارِ سختيه كه بگيم چي رو بايد كجا گذاشت تا اون پيغامي رو كه مي‌خوايم خوب و بدونِ‌ كم و كاست منتقل كنه. خوب البته هيچ‌كس در يك چشم به هم زدن گرافيست نمي‌شه(!) ولي دونستن چندتا اصل مهم مي‌تونه كاري كنه كه همون اسلايدهاي مرده و بي‌روح به يك ارائه‌ي شاداب و پويا تبديل بشه.
 نكته‌ي اساسي يك طراحي خوب، سلسله مراتبِ چيزهايي است كه حاضرين جلسه در اسلايدها مي‌بينن. به عبارت ديگه رده‌بندي كردن مطالبِ يه اسلايد بر اساس اهميتشون خيلي مهمه. اين همون نكته‌ي اساسيه كه فقط يه جور مي‌شه بهش رسيد: هي از خودتون بپرسين «مي‌خوام بيننده اول چه چيزي رو ببينه؟».
 قاعدتاً اين نكته رو در نظر مي‌گيرين كه اولين چيزي كه بيننده بهش توجه مي‌كنه عنوانِ يك اسلايده. اما بقيه‌ي مطالبِ توي اسلايد چي؟ به همه‌شون به يه اندازه وزن دادين؟ مگه اهميت همه‌شون يك اندازه‌ست؟ معلومه كه نيست! به همين خاطره كه بايد يه روشي در پيش بگيريد كه مطالب مختلف رو (توي يك اسلايد) بر اساس اهميتشون از هم جدا كنين.
 روشي كه مي‌شه باهاش اين كار رو انجام داد ايجاد كردن تفاوته. تفاوت‌هاي فاحش. (تفاوت‌هاي كوچيك به جاي اينكه كمك كنن، معمولا باعث سردرگمي و كلافه كردنِ بيننده مي‌شه) براي تفاوت ايجاد كردن راه‌هاي مختلفي وجود داره: گروه بندي و فاصله دادن، اندازه‌ي نوشته‌ها و شيوه‌ي اونها (bold يا italic يا …) رنگ و … .
 نكته‌ي خيلي مهمي كه موقع درست كردنِ اينجور چيزا وجود داره اينه كه سادگي رو فراموش نكنين. هر چي بيشتر سادگي رو مدنظر قرار بدين، اسلايدهاتون خواناتر مي‌شن. براي اينكه اين مطلب رو بهتر متوجه بشين به اين نكته توجه كنين: وقتي مي‌خواين يه آهنگ ملايم و لطيف بشنوين، اگه ولوم ضبط رو تا آخرِ آخر زياد كنين، به جايِ آهنگ سر و صدا و خش و خش و پارازيت مي‌شنوين! موقعِ بزك كردنِ اسلايد هم نبايد زياده‌روي كرد.
 خوب حالا شروع كنيم…
 اول از همه تمام نكته‌ها رو به ترتيب اهميت مرتب كنين و تصميم بگيرين كه كدوم‌ها رو مي‌خواين در اسلايدهاتون بگنجونين. اين نكته رو به خاطر داشته باشين: فضاي خالي روي اسلايد دوستِ شماست! سعي نكنين زوركي پُرش كنين! بعد نكته‌ها رو دسته بندي كنين. دسته‌بندي رو مي‌تونين با bullet يا شماره‌گذاري، يا جدول، يا … نشون بدين. جدا بودنِ دو دسته‌ي مختلف رو مي‌شه با فاصله، يا كادر نشون داد. در يك دسته قرار دادن چندتا مطلب به بيننده ربطِ معنايي و منطقي بين اون مطالب رو نشون مي‌ده. جدا كردن دسته‌ها هم تفاوت بين چندتا مطلب رو نشون مي‌ده.
 خوب… حالا وقتشه كه يه كاري كنيم بعضي چيزا با بقيه فرق داشته باشن!
 اولين ابزاري كه براي اين كار داريم اندازه‌ي متنه. البته شما ممكن باشه ترجيج بدين اين ابزار رو بذارين واسه‌ي آخر كار. آخه با چندتا ترفندِ جالبِ ديگه هم مي‌شه به اندازه‌ي كافي تفاوت ايجاد كرد. اين نكته رو هم به خاطر داشته باشين: هيچ وقت نبايد بيشتر از سه‌تا اندازه‌ي مختلف براي متنِ كل اسلايدهاتون داشته باشين. چون بيننده سردرگم مي‌شه.
 ابزار بعدي شيوه‌ي نوشتنِ متنه. خوب… bold نوشتنِ متن يه راهه. راه‌هاي ديگه‌اي هم وجود داره مثلِ: italic كردن، يا استفاده از يه قلم ديگه. ولي اينا همه‌شون تقريبا يه كار رو مي‌كنن!
 با رنگ هم خيلي خوب مي‌شه تفاوت‌ها رو نشون داد. اون بخشي كه رنگش با بقيه فرق مي‌كنه، مي‌خواد يه كلمه، يه عبارت، يه خط، يا حتي يه بخش باشه، خيلي خوب تفاوت رو نشون مي‌ده. ولي وقتي رنگِ يه قسمتي رو عوض مي‌كنين بايد حسابي حواستون رو جمع كنين. اينو هم در نظر داشته باشين كه بوضوح اگه زياد اين كار رو بكنين اصلاً خوب نيست. ضمناً رنگ‌ها رو يه جوري انتخاب كنين كه به اندازه‌ي كافي با هم فرق داشته باشن.
 راهِ ديگه‌اي كه خيلي خوب مي‌شه باهاش تفاوت‌ها رو نشون داد اغراق كردنه. اغراق كردن در اندازه‌ي متن، در رنگ، در كادر بندي و … . مثلاً وقتي اندازه‌ي عادي بزرگترين متن‌هاتون ۳۲ئه، يه كلمه رو با اندازه‌ي ۴۸ بنويسين! يا وسط يه متنِ كاملا سياه و سفيد يه كلمه رو بزرگ و قرمز بنويسين.
 رويِ يه چيز اغراق كنين؛ نه رويِ همه چي!
 وقتي همه‌ي اين كارا رو انجام دادين، شايد دلتون بخواد روي چندتاشون اغراق كنين. اغراق كردن كمك مي‌كنه كه يه مطلب رو به عنوانِ مطلبِ اصلي معرفي كنين و نشون بدين كه اون مطلب براتون خيلي مهمه. نكته‌ي خيلي مهم اينه كه بايد حساب شده و انتخابي كار كنين.
 مهمترين نكته اينه كه اسلايدها بايد جالب و مجذوب‌كننده باشن. اصلاً كي گفته كه هميشه بايد عنوان بالاي اسلايد باشه؟ هر جوري دلتون مي‌خواد مطالب رو بچينين. اگه دسته بندي و تأكيد كافي روي مطالب باشه، بيننده خودش مهمترين مطلب رو اول مي‌بينه! ولي يه نكته‌اي رو مد نظر داشته باشين. اينكه وقتي يه طراحي رو در پيش گرفتين، در تمام اسلايدهايِ ارائه‌تون همون طراحي رو استفاده كنين!
 در نظر گرفتن و عمل كردن به اين نكات (رده بندي مطالب، ايجاد تفاوت، دسته‌بندي مطالب مربوط و جدا كردن مطالب نامربوط از هم، تغيير رنگ، شيوه‌ي متن، و اغراق كردن) شما رو يه گرافيست و طراح حرفه‌اي نمي‌كنه. ولي يه كاري مي‌كنه كه ارائه‌تون جالب‌تر بشه
نكاتِ هنري
 فرض كنيد روي اسلايدهاي يك ارائه‌ي خيلي مهم كار مي‌كنيد. تمامِ كارهاي لازم را انجام داده‌ايد. اطلاعاتِ لازم را جمع‌آوري و دسته‌بندي كرده‌ايد. عكس‌ها و نمودارها را در جاي خودشان قرار داده‌ايد. همه‌چيز سر جاي خودش است. اما اسلايدها بي‌رنگ و رو هستند- به نوعي مرده!
 تصميم مي‌گيريد: اسلايدها به رنگ احتياج دارند. رنگ باعث مي‌شود كه اطلاعات به چشم بيايند. اين رنگ است كه اطلاعات شما را به خوبي نشان مي‌دهد. اين رنگ است كه باعث مي‌شود مخاطبين ارائه به شما توجه كنند – چه بخواهند، چه نخواهند!
 به اسلايدها رنگ اضافه‌ مي‌كنيد. قرمز، سبز، و بعضي جاها آبي. و البته نارنجي! هميشه از نارنجي خوشتان مي‌آمده‌است. پس از پايانِ كارتان اسلايدهاي ارائه شبيهِ سيرك مي‌شوند!! به جاي اينكه روي مطالب مورد نظر شما تأكيد كند، باعثِ گيج‌شدن مخاطبين مي‌شود.
 كجاي كار خراب است؟!
 بيشتر مردم – يا حداقل آنهايي كه پيش زمينه‌اي درباره‌ي هنر ندارند – نمي‌دانند كه بيشتر از خودِ رنگ‌ها رابطه‌ي بينِ آنها مهم است. بعضي از رنگ‌ها به هم مي‌آيند، و بعضي اينطور نيستند. نكته‌ي مهم به دست آوردنِ رابطه‌ي مناسب بين رنگ‌هاست.
 رنگ هيچ‌گاه به تنهايي مورد قضاوت قرار نمي‌گيرد. بلكه هميشه محيط هم در آن اثر دارد. رنگ‌ها از رنگ‌هاي اطرافشان اثر مي‌پذيرند. مثلاً اگر يك توپ زرد را در اتاقِ بچه قرار دهيد، كاملاً با محيط در تناسب خواهد بود. اما اگر همان توپ را در اتاق هيئت مديره قرار دهيد، شما يك… يك… يك اتاقِ هيئت مديره با يك توپ زرد خواهيد داشت!
 خوب. حال چگونه بفهميم كدام رنگ‌ها به هم مي‌آيند؟ چگونه رنگ‌هاي مناسب را انتخاب كنيم كه مطلب را به خوبي منتقل كند؟ چگونه‌ رابطه‌ي مناسب بين رنگ‌هاي انتخابي بوجود بياوريم؟ راهِ حل خيلي ساده‌است. پنجره را باز كنيد و نگاهي به بيرون بيندازيد!
 وقتي مي‌خواهيد مجموعه‌ي رنگ مورد نظر براي اسلايدهايتان را انتخاب كنيد، به رنگ‌هايي كه در طبيعت در كنار هم مي‌آيند فكر كنيد. رنگ‌هاي كناره‌ي ساحل در تابستان: تركيب آبي دريا و سبزي درختانِ انبوه كنار ساحل، شن‌هاي ساحل و آبيِ آسمان… . يا رنگ‌هاي دشت در اول زمستان: زرد كم رنگ و طلايي، سبز ملايم زمين و خاكستريِ آسمان… . اين رنگ‌ها كاملاً با هم تناسب دارند. اين رنگ‌ها با هم يك احساس را منتقل مي‌كنند. به عبارتِ ديگر اين رنگ‌ها به هم مي‌آيند!
 هنگامي كه رنگ‌هاي مورد نظر را انتخاب مي‌كنيد بايد هدف داشته‌باشيد. سليقه‌ي شخصي نبايد مبناي انتخاب رنگ‌ها باشد. «من اين رنگ‌ها را دوست دارم» معيار كافي‌اي براي انتخاب مجموعه‌ي رنگ‌ها نيست. بايد براي اين كار برنامه‌اي داشته‌باشيد.
 رنگ‌ها نوعي احساس دما را منتقل مي‌كنند. رنگ‌هايي مانند قرمز و نارنجي رنگ‌هاي گرم هستند و رنگ‌هايي مانند آبي و سبز رنگ‌هاي سرد هستند. اول از همه تصميم بگيريد كه مي‌خواهيد از رنگ‌هاي سرد استفاده‌كنيد يا از رنگ‌هاي گرم. براي انتخاب مجموعه‌ي رنگ‌ها يك يا دو رنگ اصلي انتخاب كنيد. بقيه‌ي رنگ‌ها با تيره يا روشن كردنِ اين رنگ‌ها بدست مي‌آيند.
 مهمترين قاعده در هنگام انتخاب رنگ‌ها اين است كه مجموعه‌ي رنگ‌ها را ساده نگهداريد. در ضمن، هيچ گاه اين نكته را فراموش نكنيد كه رنگ‌هاي انتخابي‌تان، مخصوصاً رنگ متن با رنگ زمينه به حد خوبي تفاوت داشته باشند تا خوانايي اسلايدها از بين نرود.
 فراموش نكنيد: فقط يك يا دو رنگ را به عنوان رنگ اصلي در نظر بگيريد. همين اصل‌هاي ساده كمك مي‌كند كه اسلايدهاي ارائه‌ي شما اثربخش و خوانا شوند.
 استفاده از عكس براي پشت‌زمينه كار خوبي‌است، به شرطي كه از خوانايي متن نكاهد و حواسِ مخاطبين را منحرف نكند.
 متحرك‌كردن متن و اشكال در اسلايدها، و استفاده از رنگ و پشت زمينه به شدت به زيبايي اسلايدها مي‌افزايد و به نوعي وسوسه كننده‌است، اما بايد به اين نكته دقت كنيد كه اين زيبايي از كارآيي اسلايدهايتان نكاهد!
 راهنمايي‌هايي براي آماده كردنِ اسلايدهاي ارائه
 
هنگامِ ارائه چه كار كنيم؟
 
چه نكاتي بايد شفاهي ارائه شوند؟
 شنوندگان فقط يك بار شانسِ شنيدنِ حرف‌هاي ما را دارند و نمي‌توانند اگر نفهميدند و گيج شدند دوباره به آن گوش بدهند. آن‌ها چيزهاي زيادي شنيده‌اند و چيزهاي زيادي هم خواهند شنيد. به خصوص اگر مخاطبان نتوانند در طولِ ارائه سؤال كنند، شفاف بودن خيلي اهميت دارد. دو روشِ شناخته‌شده براي انتقالِ خوبِ‌ نكاتِ اصلي وجود دارد:
 آن را خيلي ساده بيان كنيم: روي يك الي سه نكته‌ي اصلي تأكيد كنيم و آن‌قدر ساده بيان كنيم كه به نظرمان احمقانه بيايد.
 ايده‌هاي اصلي را زياد تكرار كنيم: كافي است به اين فكر كنيم كه چه‌قدر از ارائه‌اي كه يك هفته پيش شنيده‌ايم را به خاطر داريم. بنابراين بگوييم كه چه مي‌خواهيم بگوييم،‌ بعد آن را بگوييم، بعد بگوييم كه چه گفتيم!
 
به يك چيز بايد خيلي توجه كرد. قرار نيست همه‌ي نكاتِ مهم را بگوييم. در يك ارائه‌ي خوب فقط بايد تصويري كاملاً روشن از اصلِ مطلب يا سرنخ‌هاي آن را طوري بيان كنيم كه مخاطبان خودشان بروند و گزارشاتِ مفصلِ آن را بخوانند. بنابراين در يك ارائه‌ي شفاهي تأكيد بر وسوسه كردن و تحريكِ مخاطبان است و نه بيانِ‌ جزئياتِ مطلب.
 
اگر مي‌خواهيم مخاطبان از ما آزرده نشوند، بايد توجه كنيم آن‌ها نيامده‌اند تا همان عبارت‌هاي اسلايدها را بشنوند. پس هيچ‌گاه نبايد اسلايدها را عيناً بخوانيم. بلكه در عوض بايد سعي كنيم چيزهايي بگوييم كه يا در اسلايدها نيامده باشد يا آن‌چه در اسلايدها و يادداشت‌هاي حاضران آمده را بامعني‌تر يا تكميل كند.
 
متوجه باشيم كه ۶۵٪ از هر پيامي كه در يك ارائه‌ي شفاهي منتقل مي‌شود، از طريقِ مسايلِ غيرِ شنيداريِ آن اتفاق مي‌افتد. براي مثال در يك ارائه‌ي شفاهي ي‌توانيم با نگاه كردن به چهره‌ها يا حتي پرسيدن از جمع، تخميني از وضعيتِ‌ مخاطبان به دست آوريم و در صورتِ نياز در طولِ‌ ارائه، نحوه‌ي ارائه را مجدداً تنظيم كنيم. در يك ارائه‌ي شفاهي زبانِ بدن هم بسيار مهم است. ارتباطِ چشمي با مخاطبان باعث مي‌شود بهتر به سخنانِ ما گوش بدهند و هركس احساس كند به طرزِ ويژه‌اي موردِ توجه است. حركاتِِ دست‌ها، قدم زدن، تغييرِ لحنِ صدا،‌ و ژست چيزهايي است كه در تحتِ تأثير قرار دادنِ مخاطبان بسيار مفيد است.
 
استفاده از شوخي هر چند دقيقه خوب است. اما بايد خيلي دقت كنيم كه با وضعِ مخاطبان و جلسه سازگار باشد.
 در كل صحبت كردن در جمع كارِ ساده‌اي نيست. بايد تمرين كنيم.
 چگونه براي ارائه آماده شويم؟
 يك مثالِ نسبتاً مشهور وجود دارد كه مي‌گويد آماده شدن براي يك ارائه شبيهِ بستنِ‌ يك كوله‌پشتي براي كوه‌نوردي است. برنامه‌ريزي كردن، اهداف را مرور كردن، و براي مواجهه با مواردِ اورژانسي و پيش‌بيني‌نشده برنامه‌ريزي كردن. بعد يك لحظه بعد از زماني كه كاملاً آماده شدي، كوله‌پشتي را باز كن و نصفِ محتوياتِ آن را خالي كن. آن‌وقت كوله را به دوش بنداز و راه بيفت به طرفِ كوه. اين جوري هم ماهيچه‌هات انرژيِ بيشتري خواهد داشت، هم اگر دچارِ دردسر شدي برگشتن ساده‌تر خواهد بود.
 مطمئن باشيم كه درباره‌ي چيزِ خاصي كه مي‌خواهيم ارائه دهيم از همه قوي‌تر هستيم. در واقع فقط ما هستيم كه به طورِ متمركز روي آن كار كرده‌ايم. پس به خودمان اعتماد داشته باشيم.
 حتماً بايد ارائه‌ي خود را از قبل تمرين كنيم و سعي كنيم كلمات و عبارت‌هاي مناسب را پيدا كنيم. مثال‌ها حتماً بايد پيش از ارائه طرح شده باشند. هنگامِ ارائه وقتِ‌ مثال ساختن نيست.
 هنگامِ ارائه‌ي شفاهي پاهايمان را كمي بيشتر از حد معمول از هم باز كنيم. چون اين كار به حاضران نوعي احساسِ تسلط داشتن القا مي‌كند. هنگامِ ارائه زياد قدم نزنيم. اين كار مخاطبان را ناراحت مي‌كند.
 وقتِ ارائه زمانِ آن نيست كه به كسي كه دوستش داريم (يا هر سَر و سِرِ ديگري با او داريم) بيشتر نگاه كنيم! به همه نگاه كنيم و همه را مخاطبِ گفتارِ خود بدانيم.
 طوري بايستيد كه جلوي نورِ پرژكتور را نگيريد. ولي اگر چاره‌اي نيست، گهگاه جاي خود را عوض كنيد تا هميشه يك جاي آن قرار نگرفته باشيد.
 راهنمايي‌هايي براي ارائه‌كننده
 
سؤالات را پيش‌بيني كنيد و پاسخ‌هاي مناسب را از قبل آماده كنيد. حتي اگر مي‌خواهيد كارِ كامل و بي‌نقصي انجام دهيد، چند اسلايد براي پاسخ به سؤالاتي كه پيش‌بيني مي‌كنيد به وجود مي‌آيد تهيه كنيد.
 خوش بگذرانيد و از كارِ خودتان لذت ببريد.
 انرژي بدهيد، سرگرم كنيد، و آموزش دهيد.
 طوري بايستيد كه بدنتان كاملاً رو به مخاطبان باشد.
 زمين را زيرِ پاي خودتان احساس كنيد!
 نفسِ عميق بكشيد!


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۵:۳۱:۰۷ ] [ مشاوره مديريت ]

 

روش تبديل پاورپوينت به يك فايل خود اجرا يا EXE


در اين مبحث قصد داريم كه روش تبديل فايلهاي پاورپوينت به صورت EXE  يا خوداجرا را آموزش دهيم . شما با اين روش مي توانيد فرمت فايل پاورپوينت را به شكلي تغيير دهيد كه تنها با يك كليك در هر كامپيوتري ( حتي اگر نرم افزار آفيس نداشته باشد)  اجرا نماييد . و در اجراي آن از عدم هرگونه بهم ريختگي تمپليت ، فونت و… مطمئن باشيد.
 
گام اول:
 
اول فايل پاورپوينت خودتون رو باز ميكنيد و از منوي فايل، PackageCD رو انتخاب ميكنيد.
 در كادر باز شده، Copy 2 folder را انتخاب و بعد از آدرس دادن دادن نام و…. OK ميكنيد.
 
گام دوم:
 
از استارت، Run رو باز ميكنيد و توي كادر،” Iexpress ” رو مينويسيد و OK ميكنيد.
 بعد از اينكار كادر برنامه ي Wizard Iexpress باز ميشه….
 
گام سوم:
 
در كادر اول، گزينه ي اول، يعني Creat new… رو انتخاب و Next ميكنيد.
 
گام چهارم:
 
گزينه ي Extract files and run and… كه گزينه ي اول هست را انتخاب كرده و Next ميكنيد.
 
گام پنچم:
 
در اين كادر، يك نام براي پروژه ي خود مينويسيد و Next ميكنيد.
 
گام ششم:
 
گزينه ي اول يعني، No prox.. رو انتخاب كرده و Next ميكنيد.
 
گام هفتم:
 در اين كادر هم گزينه ي اول، يعني Do not.. رو انتخاب و Next ميكنيد.
 
گام هشتم:
 
در اين قسمت روي Add كليك كرده، فولدري رو كه توي اون فايل پاورپوينتتون رو ذخيره كردين انتخاب و وارد اون پوشه بشين. همه ي فايلها و پوشه ها رو Select(انتخاب) كرده و Open كنيد. با اينكار همه ي فايلهاي
 موجود در پوشه ي پاور شما، توي اون ليست باكس ظاهر ميشن… و Next كنيد
 گام نهم:
 
در قسمت Instal program، از منوي آبشاري (كُمبوباكس)، Pptview.exe sam… رو انتخاب كنيد.
 و بعد در قسمت Post..، همون None باشه…. و Next؛
 
گام دهم:
 
در اين قسمت Hiden رو انتخاب كنيد… و Next؛
 
گام يازدهم:
 No message رو انتخاب و Next كنيد؛
 
گام دوازدهم:
 
فولدري كه ميخواهيد فايلتون ذخيره بشه را Browse كرده و تيك Hide file.. رو بزنيد.. Next؛
 
گام سيزدهم:
 
در اينجا No restart را انتخاب كنيد….. Next؛
 
گام چهاردهم:
 
در اين قسمت، Save se.. را انتخاب كرده و براي اون هم Browse كنيد… Next..؛
 
گام پانزدهم:
 
بعد از اين Next، يك پنجره شبيه محيط داس باز ميشه كه داره عمليات Convert و… انجام ميده.
 بعد از اونكه كار اين قسمت تموم شد…. يك كادر Finish مياد و تـــــــــموم…
 
۱٫ به فولدري كه براي .EXE انتخاب كردين مراجعه كنيد و روي آيكون .EXE كليك كنيد.
 ۲٫ بعد از كليك، PowerPont pr.. كه در اصل همون Player پاور هست اجازه ي نصب شدن ميگيره.. و شما اين اجازه رو بهش ميدي..
 ۳٫ يك كادر باز ميشه كه بايد يك فايل رو باز كنيد. اون فايل توي همون پنجره هست.
 ۴٫ پاور شما اجرا ميشه….
 ۵٫ براي خروج هم از Esc استفاده كنيد…..
 
 قسمت دوم براي كامپيوترهايي كه آفيس رو همراه با پاورپوينت دارند و اجرا نميشود.
  بعضي از قسمتها را ميتوانيد تغيير بدهيد:
 
- در گام هفتم، با انتخاب گزينه ي دوم و پيدا كردن يك فايل متني كه از قبل درست كردين، شما ميتونيد توضيحاتي رو از قبل درباره ي پروژه ي خود نوشته و هنگام اجراي پروژتون اون توضيخات در قالب يك فايل متني به نمايش در بياد.
 
- در گام سيزدهم اگه No.. رو انتخاب كنيد، بعد از اجراي پروژتون، كامپيوتر ريست ميشه!!
 
http://www.winbeta.org


امتیاز:
 
بازدید:
[ ۵ اسفند ۱۳۹۳ ] [ ۰۵:۳۱:۰۵ ] [ مشاوره مديريت ]
[ ۱ ][ ۲ ][ ۳ ][ ۴ ][ ۵ ][ ۶ ][ ۷ ][ ۸ ][ ۹ ][ ۱۰ ][ ۱۱ ][ ۱۲ ][ ۱۳ ][ ۱۴ ][ ۱۵ ][ ۱۶ ][ ۱۷ ][ ۱۸ ][ ۱۹ ][ ۲۰ ][ ۲۱ ][ ۲۲ ][ ۲۳ ][ ۲۴ ][ ۲۵ ][ ۲۶ ][ ۲۷ ][ ۲۸ ][ ۲۹ ][ ۳۰ ][ ۳۱ ][ ۳۲ ][ ۳۳ ][ ۳۴ ][ ۳۵ ][ ۳۶ ][ ۱۹۳ ][ ۱۹۴ ][ ۱۹۵ ][ ۱۹۶ ][ ۱۹۷ ][ ۱۹۸ ][ ۱۹۹ ][ ۲۰۰ ][ ۲۰۱ ][ ۲۰۲ ][ ۲۰۳ ][ ۲۰۴ ][ ۲۰۵ ][ ۲۰۶ ][ ۲۰۷ ][ ۲۰۸ ][ ۲۰۹ ][ ۲۱۰ ][ ۲۱۱ ][ ۲۱۲ ][ ۲۱۳ ][ ۲۱۴ ][ ۲۱۵ ][ ۲۱۶ ][ ۲۱۷ ][ ۲۱۸ ][ ۲۱۹ ][ ۲۲۰ ][ ۲۲۱ ][ ۲۲۲ ][ ۲۲۳ ][ ۲۲۴ ][ ۲۲۵ ][ ۲۲۶ ][ ۲۲۷ ][ ۲۲۸ ][ ۲۲۹ ][ ۲۳۰ ][ ۲۳۱ ][ ۲۳۲ ][ ۲۳۳ ][ ۲۳۴ ][ ۲۳۵ ][ ۲۳۶ ][ ۲۳۷ ][ ۲۳۸ ][ ۲۳۹ ][ ۲۴۰ ][ ۲۴۱ ][ ۲۴۲ ][ ۲۴۳ ][ ۲۴۴ ][ ۲۴۵ ][ ۲۴۶ ][ ۲۴۷ ][ ۲۴۸ ][ ۲۴۹ ][ ۲۵۰ ][ ۲۵۱ ][ ۲۵۲ ][ ۲۵۳ ][ ۲۵۴ ][ ۲۵۵ ][ ۲۵۶ ][ ۲۵۷ ][ ۲۵۸ ][ ۲۵۹ ][ ۲۶۰ ][ ۲۶۱ ][ ۲۶۲ ][ ۲۶۳ ][ ۲۶۴ ][ ۲۶۵ ][ ۲۶۶ ][ ۲۶۷ ][ ۲۶۸ ][ ۲۶۹ ][ ۲۷۰ ][ ۲۷۱ ][ ۲۷۲ ][ ۲۷۳ ][ ۲۷۴ ][ ۲۷۵ ][ ۲۷۶ ][ ۲۷۷ ][ ۲۷۸ ][ ۲۷۹ ][ ۲۸۰ ][ ۲۸۱ ][ ۲۸۲ ][ ۲۸۳ ][ ۲۸۴ ][ ۲۸۵ ][ ۲۸۶ ][ ۲۸۷ ][ ۲۸۸ ][ ۲۸۹ ][ ۲۹۰ ][ ۲۹۱ ][ ۲۹۲ ][ ۲۹۳ ][ ۲۹۴ ][ ۲۹۵ ][ ۲۹۶ ][ ۲۹۷ ][ ۲۹۸ ][ ۲۹۹ ][ ۳۰۰ ][ ۳۰۱ ][ ۳۰۲ ][ ۳۰۳ ][ ۳۰۴ ][ ۳۰۵ ][ ۳۰۶ ][ ۳۰۷ ][ ۳۰۸ ][ ۳۰۹ ][ ۳۱۰ ][ ۳۱۱ ][ ۳۱۲ ][ ۳۱۳ ][ ۳۱۴ ][ ۳۱۵ ][ ۳۱۶ ][ ۳۱۷ ][ ۳۱۸ ][ ۳۱۹ ][ ۳۲۰ ][ ۳۲۱ ][ ۳۲۲ ][ ۳۲۳ ][ ۳۲۴ ][ ۳۲۵ ][ ۳۲۶ ][ ۳۲۷ ][ ۳۲۸ ][ ۳۲۹ ][ ۳۳۰ ][ ۳۳۱ ][ ۳۳۲ ][ ۳۳۳ ][ ۳۳۴ ][ ۳۳۵ ][ ۳۳۶ ][ ۳۳۷ ][ ۳۳۸ ][ ۳۳۹ ][ ۳۴۰ ][ ۳۴۱ ][ ۳۴۲ ][ ۳۴۳ ][ ۳۴۴ ][ ۳۴۵ ][ ۳۴۶ ][ ۳۴۷ ][ ۳۴۸ ][ ۳۴۹ ][ ۳۵۰ ][ ۳۵۱ ][ ۳۵۲ ][ ۳۵۳ ][ ۳۵۴ ][ ۳۵۵ ][ ۳۵۶ ][ ۳۵۷ ][ ۳۵۸ ][ ۳۵۹ ][ ۳۶۰ ][ ۳۶۱ ][ ۳۶۲ ][ ۳۶۳ ][ ۳۶۴ ][ ۳۶۵ ][ ۳۶۶ ][ ۳۶۷ ][ ۳۶۸ ][ ۳۶۹ ][ ۳۷۰ ][ ۳۷۱ ][ ۳۷۲ ][ ۳۷۳ ][ ۳۷۴ ][ ۳۷۵ ][ ۳۷۶ ][ ۳۷۷ ][ ۳۷۸ ][ ۳۷۹ ][ ۳۸۰ ][ ۳۸۱ ][ ۳۸۲ ][ ۳۸۳ ][ ۳۸۴ ][ ۳۸۵ ][ ۳۸۶ ][ ۳۸۷ ][ ۳۸۸ ][ ۳۸۹ ][ ۳۹۰ ][ ۳۹۱ ][ ۳۹۲ ][ ۳۹۳ ][ ۳۹۴ ][ ۳۹۵ ][ ۳۹۶ ][ ۳۹۷ ][ ۳۹۸ ][ ۳۹۹ ][ ۴۰۰ ][ ۴۰۱ ][ ۴۰۲ ][ ۴۰۳ ][ ۴۰۴ ][ ۴۰۵ ][ ۴۰۶ ][ ۴۰۷ ][ ۴۰۸ ][ ۴۰۹ ][ ۴۱۰ ][ ۴۱۱ ][ ۴۱۲ ][ ۴۱۳ ][ ۴۱۴ ][ ۴۱۵ ][ ۴۱۶ ][ ۴۱۷ ][ ۴۱۸ ][ ۴۱۹ ][ ۴۲۰ ][ ۴۲۱ ][ ۴۲۲ ][ ۴۲۳ ][ ۴۲۴ ][ ۴۲۵ ][ ۴۲۶ ][ ۴۲۷ ][ ۴۲۸ ][ ۴۲۹ ][ ۴۳۰ ][ ۴۳۱ ][ ۴۳۲ ][ ۴۳۳ ][ ۴۳۴ ][ ۴۳۵ ][ ۴۳۶ ][ ۴۳۷ ][ ۴۳۸ ][ ۴۳۹ ][ ۴۴۰ ][ ۴۴۱ ][ ۴۴۲ ][ ۴۴۳ ][ ۴۴۴ ][ ۴۴۵ ][ ۴۴۶ ][ ۴۴۷ ][ ۴۴۸ ][ ۴۴۹ ][ ۴۵۰ ][ ۴۵۱ ][ ۴۵۲ ][ ۴۵۳ ][ ۴۵۴ ][ ۴۵۵ ][ ۴۵۶ ][ ۴۵۷ ][ ۴۵۸ ][ ۴۵۹ ][ ۴۶۰ ][ ۴۶۱ ][ ۴۶۲ ][ ۴۶۳ ][ ۴۶۴ ][ ۴۶۵ ][ ۴۶۶ ][ ۴۶۷ ][ ۴۶۸ ][ ۴۶۹ ][ ۴۷۰ ][ ۴۷۱ ][ ۴۷۲ ][ ۴۷۳ ][ ۴۷۴ ][ ۴۷۵ ][ ۴۷۶ ][ ۴۷۷ ][ ۴۷۸ ][ ۴۷۹ ][ ۴۸۰ ][ ۴۸۱ ][ ۴۸۲ ][ ۴۸۳ ][ ۴۸۴ ][ ۴۸۵ ][ ۴۸۶ ][ ۴۸۷ ][ ۴۸۸ ][ ۴۸۹ ][ ۴۹۰ ][ ۴۹۱ ][ ۴۹۲ ][ ۴۹۳ ][ ۴۹۴ ][ ۴۹۵ ][ ۴۹۶ ][ ۴۹۷ ][ ۴۹۸ ][ ۴۹۹ ][ ۵۰۰ ][ ۵۰۱ ][ ۵۰۲ ][ ۵۰۳ ][ ۵۰۴ ][ ۵۰۵ ][ ۵۰۶ ][ ۵۰۷ ][ ۵۰۸ ][ ۵۰۹ ][ ۵۱۰ ][ ۵۱۱ ][ ۵۱۲ ][ ۵۱۳ ][ ۵۱۴ ][ ۵۱۵ ][ ۵۱۶ ][ ۵۱۷ ][ ۵۱۸ ][ ۵۱۹ ][ ۵۲۰ ][ ۵۲۱ ][ ۵۲۲ ][ ۵۲۳ ][ ۵۲۴ ][ ۵۲۵ ][ ۵۲۶ ][ ۵۲۷ ][ ۵۲۸ ][ ۵۲۹ ][ ۵۳۰ ][ ۵۳۱ ][ ۵۳۲ ][ ۵۳۳ ][ ۵۳۴ ][ ۵۳۵ ][ ۵۳۶ ][ ۵۳۷ ][ ۵۳۸ ][ ۵۳۹ ][ ۵۴۰ ][ ۵۴۱ ][ ۵۴۲ ][ ۵۴۳ ][ ۵۴۴ ][ ۵۴۵ ][ ۵۴۶ ][ ۵۴۷ ][ ۵۴۸ ][ ۵۴۹ ][ ۵۵۰ ][ ۵۵۱ ][ ۵۵۲ ][ ۵۵۳ ][ ۵۵۴ ][ ۵۵۵ ][ ۵۵۶ ][ ۵۵۷ ][ ۵۵۸ ][ ۵۵۹ ][ ۵۶۰ ][ ۵۶۱ ][ ۵۶۲ ][ ۵۶۳ ][ ۵۶۴ ][ ۵۶۵ ][ ۵۶۶ ][ ۵۶۷ ][ ۵۶۸ ][ ۵۶۹ ][ ۵۷۰ ][ ۵۷۱ ][ ۵۷۲ ][ ۵۷۳ ][ ۵۷۴ ][ ۵۷۵ ][ ۵۷۶ ][ ۵۷۷ ][ ۵۷۸ ][ ۵۷۹ ][ ۵۸۰ ][ ۵۸۱ ][ ۵۸۲ ][ ۵۸۳ ][ ۵۸۴ ][ ۵۸۵ ][ ۵۸۶ ][ ۵۸۷ ][ ۵۸۸ ][ ۵۸۹ ][ ۵۹۰ ][ ۵۹۱ ][ ۵۹۲ ][ ۵۹۳ ][ ۵۹۴ ][ ۵۹۵ ][ ۵۹۶ ][ ۵۹۷ ][ ۵۹۸ ][ ۵۹۹ ][ ۶۰۰ ][ ۶۰۱ ][ ۶۰۲ ][ ۶۰۳ ][ ۶۰۴ ][ ۶۰۵ ][ ۶۰۶ ][ ۶۰۷ ][ ۶۰۸ ][ ۶۰۹ ][ ۶۱۰ ][ ۶۱۱ ][ ۶۱۲ ][ ۶۱۳ ][ ۶۱۴ ][ ۶۱۵ ][ ۶۱۶ ][ ۶۱۷ ][ ۶۱۸ ][ ۶۱۹ ][ ۶۲۰ ][ ۶۲۱ ][ ۶۲۲ ][ ۶۲۳ ][ ۶۲۴ ][ ۶۲۵ ][ ۶۲۶ ][ ۶۲۷ ][ ۶۲۸ ][ ۶۲۹ ][ ۶۳۰ ][ ۶۳۱ ][ ۶۳۲ ][ ۶۳۳ ][ ۶۳۴ ][ ۶۳۵ ][ ۶۳۶ ][ ۶۳۷ ][ ۶۳۸ ][ ۶۳۹ ][ ۶۴۰ ][ ۶۴۱ ][ ۶۴۲ ][ ۶۴۳ ][ ۶۴۴ ][ ۶۴۵ ][ ۶۴۶ ][ ۶۴۷ ][ ۶۴۸ ][ ۶۴۹ ][ ۶۵۰ ][ ۶۵۱ ][ ۶۵۲ ][ ۶۵۳ ][ ۶۵۴ ][ ۶۵۵ ][ ۶۵۶ ][ ۶۵۷ ][ ۶۵۸ ][ ۶۵۹ ][ ۶۶۰ ][ ۶۶۱ ][ ۶۶۲ ][ ۶۶۳ ][ ۶۶۴ ][ ۶۶۵ ][ ۶۶۶ ][ ۶۶۷ ][ ۶۶۸ ][ ۶۶۹ ][ ۶۷۰ ][ ۶۷۱ ][ ۶۷۲ ][ ۶۷۳ ][ ۶۷۴ ][ ۶۷۵ ][ ۶۷۶ ][ ۶۷۷ ][ ۶۷۸ ][ ۶۷۹ ][ ۶۸۰ ][ ۶۸۱ ][ ۶۸۲ ][ ۶۸۳ ][ ۶۸۴ ][ ۶۸۵ ][ ۶۸۶ ][ ۶۸۷ ][ ۶۸۸ ][ ۶۸۹ ][ ۶۹۰ ][ ۶۹۱ ][ ۶۹۲ ][ ۶۹۳ ][ ۶۹۴ ][ ۶۹۵ ][ ۶۹۶ ][ ۶۹۷ ][ ۶۹۸ ][ ۶۹۹ ][ ۷۰۰ ][ ۷۰۱ ][ ۷۰۲ ][ ۷۰۳ ][ ۷۰۴ ][ ۷۰۵ ][ ۷۰۶ ][ ۷۰۷ ][ ۷۰۸ ][ ۷۰۹ ][ ۷۱۰ ][ ۷۱۱ ][ ۷۱۲ ][ ۷۱۳ ][ ۷۱۴ ][ ۷۱۵ ][ ۷۱۶ ][ ۷۱۷ ][ ۷۱۸ ][ ۷۱۹ ][ ۷۲۰ ][ ۷۲۱ ][ ۷۲۲ ][ ۷۲۳ ][ ۷۲۴ ][ ۷۲۵ ][ ۷۲۶ ][ ۷۲۷ ][ ۷۲۸ ][ ۷۲۹ ][ ۷۳۰ ][ ۷۳۱ ][ ۷۳۲ ][ ۷۳۳ ][ ۷۳۴ ][ ۷۳۵ ][ ۷۳۶ ][ ۷۳۷ ][ ۷۳۸ ][ ۷۳۹ ][ ۷۴۰ ][ ۷۴۱ ][ ۷۴۲ ][ ۷۴۳ ][ ۷۴۴ ][ ۷۴۵ ][ ۷۴۶ ][ ۷۴۷ ][ ۷۴۸ ][ ۷۴۹ ][ ۷۵۰ ][ ۷۵۱ ][ ۷۵۲ ][ ۷۵۳ ][ ۷۵۴ ][ ۷۵۵ ][ ۷۵۶ ][ ۷۵۷ ][ ۷۵۸ ][ ۷۵۹ ][ ۷۶۰ ][ ۷۶۱ ][ ۷۶۲ ][ ۷۶۳ ][ ۷۶۴ ][ ۷۶۵ ][ ۷۶۶ ][ ۷۶۷ ][ ۷۶۸ ][ ۷۶۹ ][ ۷۷۰ ][ ۷۷۱ ][ ۷۷۲ ][ ۷۷۳ ][ ۷۷۴ ][ ۷۷۵ ][ ۷۷۶ ][ ۷۷۷ ][ ۷۷۸ ][ ۷۷۹ ][ ۷۸۰ ][ ۷۸۱ ][ ۷۸۲ ][ ۷۸۳ ][ ۷۸۴ ][ ۷۸۵ ][ ۷۸۶ ][ ۷۸۷ ][ ۷۸۸ ][ ۷۸۹ ][ ۷۹۰ ][ ۷۹۱ ][ ۷۹۲ ][ ۷۹۳ ][ ۷۹۴ ][ ۷۹۵ ][ ۷۹۶ ][ ۷۹۷ ][ ۷۹۸ ][ ۷۹۹ ][ ۸۰۰ ][ ۸۰۱ ][ ۸۰۲ ][ ۸۰۳ ][ ۸۰۴ ][ ۸۰۵ ][ ۸۰۶ ][ ۸۰۷ ][ ۸۰۸ ][ ۸۰۹ ][ ۸۱۰ ][ ۸۱۱ ][ ۸۱۲ ][ ۸۱۳ ][ ۸۱۴ ][ ۸۱۵ ][ ۸۱۶ ][ ۸۱۷ ][ ۸۱۸ ][ ۸۱۹ ][ ۸۲۰ ][ ۸۲۱ ][ ۸۲۲ ][ ۸۲۳ ][ ۸۲۴ ][ ۸۲۵ ][ ۸۲۶ ][ ۸۲۷ ][ ۸۲۸ ][ ۸۲۹ ][ ۸۳۰ ][ ۸۳۱ ][ ۸۳۲ ][ ۸۳۳ ][ ۸۳۴ ][ ۸۳۵ ][ ۸۳۶ ][ ۸۳۷ ][ ۸۳۸ ][ ۸۳۹ ][ ۸۴۰ ][ ۸۴۱ ][ ۸۴۲ ][ ۸۴۳ ][ ۸۴۴ ][ ۸۴۵ ][ ۸۴۶ ][ ۸۴۷ ][ ۸۴۸ ][ ۸۴۹ ][ ۸۵۰ ][ ۸۵۱ ][ ۸۵۲ ][ ۸۵۳ ][ ۸۵۴ ][ ۸۵۵ ][ ۸۵۶ ][ ۸۵۷ ][ ۸۵۸ ][ ۸۵۹ ][ ۸۶۰ ][ ۸۶۱ ][ ۸۶۲ ][ ۸۶۳ ][ ۸۶۴ ][ ۸۶۵ ][ ۸۶۶ ][ ۸۶۷ ][ ۸۶۸ ][ ۸۶۹ ][ ۸۷۰ ][ ۸۷۱ ][ ۸۷۲ ][ ۸۷۳ ][ ۸۷۴ ][ ۸۷۵ ][ ۸۷۶ ][ ۸۷۷ ][ ۸۷۸ ][ ۸۷۹ ][ ۸۸۰ ][ ۸۸۱ ][ ۸۸۲ ][ ۸۸۳ ][ ۸۸۴ ][ ۸۸۵ ][ ۸۸۶ ][ ۸۸۷ ][ ۸۸۸ ][ ۸۸۹ ][ ۸۹۰ ][ ۸۹۱ ][ ۸۹۲ ][ ۸۹۳ ][ ۸۹۴ ][ ۸۹۵ ][ ۸۹۶ ][ ۸۹۷ ][ ۸۹۸ ][ ۸۹۹ ][ ۹۰۰ ][ ۹۰۱ ][ ۹۰۲ ][ ۹۰۳ ][ ۹۰۴ ][ ۹۰۵ ][ ۹۰۶ ][ ۹۰۷ ][ ۹۰۸ ][ ۹۰۹ ][ ۹۱۰ ][ ۹۱۱ ][ ۹۱۲ ][ ۹۱۳ ][ ۹۱۴ ][ ۹۱۵ ][ ۹۱۶ ][ ۹۱۷ ][ ۹۱۸ ][ ۹۱۹ ][ ۹۲۰ ][ ۹۲۱ ][ ۹۲۲ ][ ۹۲۳ ][ ۹۲۴ ][ ۹۲۵ ][ ۹۲۶ ][ ۹۲۷ ][ ۹۲۸ ][ ۹۲۹ ][ ۹۳۰ ][ ۹۳۱ ][ ۹۳۲ ][ ۹۳۳ ][ ۹۳۴ ][ ۹۳۵ ][ ۹۳۶ ][ ۹۳۷ ][ ۹۳۸ ][ ۹۳۹ ][ ۹۴۰ ][ ۹۴۱ ][ ۹۴۲ ][ ۹۴۳ ][ ۹۴۴ ][ ۹۴۵ ][ ۹۴۶ ][ ۹۴۷ ][ ۹۴۸ ][ ۹۴۹ ][ ۹۵۰ ][